bold = Main text
   Rozdzial                                     grey = Comment text

 1  1    |              i z tego co chwila zdać sobie sprawę możemy: uwaga ta
 2  1    |           ciągnie nas taką ponętą ku sobie. Dlaczegoż tak spaniale,
 3  1    |             nie doznał kiedy tego na sobie, jak odmienne, coraz rozmaitsze
 4  1    |    Czytelnicy nasi niechaj przypomną sobie, że w r. 1829 pisma warszawskie
 5  1    |          rozstrzygnieniem czynionych sobie zapytań?... Dlaczegoż teraz
 6  1    |        istotą naszej istoty; nosi na sobie nasz cień, nasze podobieństwo,
 7  1    |         wahał i nie przeciwił samemu sobie. Konsekwencja jest duszą
 8  1    |            dzieci nic nie wiedzące o sobie, kiedy jeszcze żadna podnieta
 9  1    |              oddzielnie egzystować w sobie dla siebie! Nim zaczął być
10  1    |          wszystko znajduje przeciwko sobie, bo jest osobą, bo jest
11  1(12)|        Znaczy zaś: "jakoby tylko był sobie, w sobie, a nie komu innemu":
12  1(12)|            jakoby tylko był sobie, w sobie, a nie komu innemu": albo: "
13  1    |          myśl, ale nie swoją, bo jej sobie nie przywłaszczyli. Mają
14  1    |           jednego człowieka zamyka w sobie, że tak powiem, istotę jego
15  1    |         jedne narody giną i śladu po sobie nie zostawując, a drugich
16  1    |        proces uobecniania się samemu sobie od początku, od kolebki,
17  1    |              stworzyć coś swego, coś sobie tylko właściwego. Ale także
18  1    |              tej literatury? Co ma w sobie właściwego, pierwotwornego,
19  1    |         jedna literatura, nosząca na sobie obraz i podobieństwo moralnej
20  1    |           dworscy ludzie w wysokie o sobie podnosili rozumienie albo
21  2    |             jedności z samym sobą, w sobie, przyjść nie może. We własnym
22  2    |            mędrca chińskiego nosi na sobie tę cechę jasnością swoją
23  2    |         tworów umysłowych, zatknąłem sobie kres, do którego zmierzać
24  2    |           ludzkiego. Wyobrazić by ją sobie można jako nić wiążącą nie
25  2    |           tego, co było, przypomnieć sobie nie możemy, skoro ów wewnętrzny
26  2    |        którego znaki i godła nosi na sobie. Coraz rozszerza się jego
27  2    |            podkopuje; zbliża ludy ku sobie, ale ich na jednogniezdne
28  2    |     podpadających. Myślą sporządzamy sobie świat zewnętrzny. Rozumując
29  2    |             niknie i nawzajem ogół w sobie mieści. Albowiem w myśli
30  2    |          chwała? Naukę trzeba mieć w sobie, w środku, i z nas samych,
31  2    |            naszych z rzeczami, które sobie wyobrażamy; zgodność i tożsamość
32  2(5) |     zaszczepić można, czego by już w sobie z natury swojej nie miał,
33  2    |           rozmysłem zmiany, jakiej w sobie doznało na początku dziewiętnastego
34  2    |         przypadały; nie mogły też ku sobie pociągnąć literackiej młodzieży.
35  2    |             słów igraszka. Nie ważmy sobie tak lekko rzeczy, które
36  2(7) |          kształtu; dwóch przeciwnych sobie systematów, z których jedno
37  2(7) |           nie mogę tego przewieść na sobie, żebym dla ujęcia pod jeden
38  2    | czarnoksięskiej natury. Przypomniano sobie czasy wielkiego Hermana,
39  2    |         bohatyrowie greccy, podawszy sobie bratnie dłonie, obrócili
40  2    |             ta starszyzna? Wywołajmy sobie z pamięci te wszystkie postacie!!
41  2    |        wszystkie postacie!! Wystawmy sobie Bolesława w domu drewnianym,
42  2    |             lśniły się. Wyobraźmy go sobie, jako rozmyśla o darowiźnie
43  2    |        umysłowej niemocy. Wspomnijmy sobie, że przed niewielą laty
44  3    |            uroku podbija, ciągnie ku sobie czytelnika. Powiedziałem
45  3    |         znasz weneckie zapusty?~2~My sobie jedziem kulikiem ~I w noc,
46  3    |          Mógłżem właściwiej postąpić sobie? Nikomu wreszcie nie narzucam
47  3    |            powinność sprawuje! Mając sobie dane pewne systema dzieł
48  3    |                i odjąwszy się samemu sobie, wszystkę chęć swoję i starania
49  3    |        nieszczęśliwy młodzian, który sobie z rozpaczy życie odjął,
50  3    |        wstawał z grobu i ponawiał na sobie wykonaną zbrodnię. Myśl
51  3    |             tego zapaleńca, wystawić sobie zdołamy, jakby mówił, czuł,
52  3    |             to Wallenrod, pomyśliłem sobie, ten Alf pierwszej sceny,
53  3    |          umiejącego odjąć się samemu sobie dla rzeczy i stworzyć świat
54  3    |            krymskie, Farys, noszą na sobie cechę obcego klimatu. -
55  3    |             historii, to wszystko ku sobie odnosi i farbą swego geniuszu,
56  3    |              jednej tylko Grażynie o sobie zapomniał. - Przeciwnie
57  3    |    dziewczyna, Orlika, pociągnęła ku sobie serce atamana Kozaków, bo
58  3    |    nadbrzeżnych Rosi lasach obrabują sobie stanowiska. - Opisanie obozu
59  3    |             W czym tak dobrze począł sobie, że nie postrzeżony przemknąwszy
60  3    |            mogąc przywieść dłużej na sobie zmuszenia, co tak boleśnie
61  3    |              uniesieniu nie czyniący sobie żadnego zmuszenia, okrutny.
62  3    |     niewidomej, która nas ciągnie ku sobie telluryczną własnością każdego
63  3(5) |             na łaciński) uprządł był sobie Ilionu ruinę. Lecz i to,
64  3(5) |   Ziemiaństwo Wirgiliusza. Ale kiedy sobie wspomniemy, że i w tym utworze