1-500 | 501-1000 | 1001-1329
bold = Main text
Rozdzial grey = Comment text
501 2 | zostawać i rozpleniać się w pewnej mierze, opisanej
502 2 | znamionujące istotę narodu w rodzinnej osiadłości. Można
503 2 | ziemia dana nam wszystkim w osiadłość, abyśmy jedną
504 2 | rodowitego "ja", rozumienie się w jestestwie drugich, ogarnie-nie
505 2 | umiejętnością, kiedy ją rozwiniemy w powszechnej osnowie dziejów
506 2 | to niemal wszystko umieć; w tym treść wszystkiego. Kto
507 2 | zaczynamy się rozszerzać w naszym jestestwie i niejako
508 2(1) | takie wnioski - osobliwie w dziennikach naszych. Równie
509 2(1) | owego elementu. A tą zasadą w poezji i sztuce jest imaginacja
510 2(1) | jest imaginacja i fantazja; w historii zaś pamięć, lecz
511 2(1) | uważałem tę władzę, to jest w umyśle ogólnym narodu jako
512 2 | okrzesują; drzewo to idzie w zapasy z żelazem, śmiercią
513 2 | rośnie.~Umiejętność, jeśli w to pilniej wejrzymy, nie
514 2 | czyli przez "jęcie umem w umie" (umiejętnością), to
515 2 | przedmiotem. Odtąd przestał być w n i ej, w jej łonie, a zaczął
516 2 | Odtąd przestał być w n i ej, w jej łonie, a zaczął być
517 2 | przyrodzeniem. Pierwej był w naturze; teraz ją umiejętnością
518 2 | umiejętnością rozumie. Pierwej był w związku i porządku ogólnym;
519 2 | płód jeszcze nie rozwikłany w łonie macierzyńskim z życiem
520 2 | zależy.~Nauki naturalne w tym tylko oświecić nas mogą:
521 2 | punktu, ale powoli, z czasem, w czasie. W miarę tego, jak
522 2 | powoli, z czasem, w czasie. W miarę tego, jak sami dla
523 2 | metodę i tryb postępowania w umiejętności przyrodzenia.
524 2 | się zewnątrz nas dzieje, w ustawnym jest ruchu, że
525 2 | działanie. Każde jawisko w przyrodzeniu, każde faktum
526 2 | umiejętności przyrodzenia jest w ruchu, ponieważ natura jest
527 2 | ruchu, ponieważ natura jest w ruchu (naturans), cóż z
528 2 | staje się, wszystko się w prawej rozwija umiejętności.
529 2 | czyli przez jęcie umem w umie, czyli przez rozumowanie.
530 2 | wszystkie ukazujące się w tym gmachu jawiska. Prawdziwy
531 2 | nauki. To jest: rodzi się w jego myśli, w poznawaniu,
532 2 | rodzi się w jego myśli, w poznawaniu, w uznawaniu
533 2 | jego myśli, w poznawaniu, w uznawaniu się jego w naturze.
534 2 | poznawaniu, w uznawaniu się jego w naturze. Nie masz dla niego
535 2 | naturans.~Wszystko się w prawdziwej staje umiejętności!
536 2 | umiejętności, staje myślą w pierwotnej epoce natury
537 2 | wiadomość 3 do drzewa. Wielkie w tym rozumienie!! Jako i
538 2 | tym rozumienie!! Jako i w innym porównaniu z ziarnem
539 2 | niej chowają. Rzeczywiście, w rozwijaniu się ziarna, w
540 2 | w rozwijaniu się ziarna, w kiełkowaniu nasion, w pędzie
541 2 | ziarna, w kiełkowaniu nasion, w pędzie drzewa strzelającego
542 2 | pędzie drzewa strzelającego w wysokość do błękitu, jest
543 2 | głęboko i szeroko rozpostarł w wiedzy wewnątrz obróconej
544 2 | których korona buja wysoko w powietrzu, a kwiat i liście,
545 2 | Wszystko się rozplata i splata w naturze, wszystko rozwija
546 2 | wszechrzeczy jestestwie i w tym się coraz bardziej rozszerzamy,
547 2 | nikniemy. Jednostka nasza w ogóle niknie i nawzajem
548 2 | ogóle niknie i nawzajem ogół w sobie mieści. Albowiem w
549 2 | w sobie mieści. Albowiem w myśli naszej cała się odbija
550 2 | pierwotnych sylab rozrzuconych w przyrodzeniu. 4 - Zebrać
551 2(3) | a zatem, co się we mnie, w ja, w moim ja stało. To
552 2(3) | zatem, co się we mnie, w ja, w moim ja stało. To jedno
553 2 | Czy mamy taką umiejętność w polskiej literaturze? Czy
554 2 | tego punktu i czy ją u nas w tym sposobie ukształcono,
555 2 | stawianie głównego zagadnienia w coraz innym świetle. Wywodzić
556 2 | nauki z teorii uznania, w systemie literatury uważanej
557 2 | będę się starał roztrząsnąć w części pisma mojego poświęconej
558 2 | poświęconej umiejętnościom w Polszcze. Na teraz, dla
559 2 | następuje:~Krytyka literacka, w wyrokach swoich omylna i
560 2 | stronników), przez długi czas w piśmiennictwie polskim rozwinienie
561 2 | historyczne tylko miejsce w naszej literaturze zajmuje.
562 2 | którą bym rad umocował w przekonaniu czytelnika.
563 2 | niemal fanatyczną wiarę w doświadczenie, którą za
564 2 | skamieniała umiejętność w polskiej literaturze. Dotąd
565 2 | literaturze. Dotąd tkwi to złe w umysłach naszych; nie masz
566 2 | naszych; nie masz go ani w języku, ani w usposobieniach,
567 2 | masz go ani w języku, ani w usposobieniach, ani w charakterze
568 2 | ani w usposobieniach, ani w charakterze polskiego narodu,
569 2 | niżeli naukę; aczkolwiek i w tym okazałą, rzecz z innych
570 2 | uważając, zajaśnieli biegłością w swoim czasie, podług swego
571 2 | szczególniej nauk przyrodzonych w polskiej literaturze. Pytam
572 2 | do ogólnego usposobienia w kraju naszym ze względu
573 2 | u nas trybu postępowania w tej mierze po szkołach i
574 2 | jednak, że konsekwencja w rozumowaniu nikogo zastraszać
575 2 | jaśniej, wyłożyć, żadnej w Polszcze nie mamy teraz
576 2 | doświadczenia, a gdy się co odmieni w doświadczeniu, gdy nowe
577 2 | opacznego sądu? Oto, żeśmy w tym wielkim zawodzie nic
578 2 | polskiego wykładu i stylu w rzeczach naukowych; luźne
579 2 | cudzym pojmujemy rozumem w ojczyźnie Kopernika i Witeliona.
580 2 | Kopernika i Witeliona. Cudze w laboratoriach naszych powtarzamy
581 2 | się przed oczyma naszymi w słowniki technicznych wyrazów
582 2 | organicznej. Rutyna jest w polskiej nauce! Ale to się
583 2 | pojmowania tego i tłumaczenia. W tym się właściwość każdego
584 2 | innego we Francji, co innego w Niemczech, co innego w Anglii.
585 2 | innego w Niemczech, co innego w Anglii. Tę same rzecz inaczej
586 2 | żadnego podobno miejsca w niej nie zajmą; chybaby
587 2 | chwała? Naukę trzeba mieć w sobie, w środku, i z nas
588 2 | Naukę trzeba mieć w sobie, w środku, i z nas samych,
589 2(4) | Rozdz. I, na str. 17 [w pierwszym wydaniu; w niniejszym
590 2(4) | 17 [w pierwszym wydaniu; w niniejszym na s.48].~
591 2 | włoskie lub francuskie, w polskich przekładach opisujące
592 2 | względem, jako i z wielu innych w naszym kraju, ale jedynie:
593 2 | gruntowniejszych rozumowań w rzeczach dotyczących umiejętności
594 2 | taki naród polski z chlubą w sercu poczytuję), fałszem
595 2 | wytrawionym; albo, jeżeli mi w tym głównym i początkowym
596 2 | jako i prawdziwej piękności w sztuce. Przeznaczenie, cel,
597 2 | a człowiek jest zebranie w treść i niejako suma wszystkiego
598 2 | niejako suma wszystkiego w naturze. Słusznie przeto
599 2 | czasowania i spadkowania w gramatyce? Albo generałbasu
600 2 | gramatyce? Albo generałbasu w teorii kompozycji muzykalnej?
601 2 | natychmiast dzieła, poemata w tym języku. I jednego słowa
602 2 | poezją natury! Jest duch w mowie ludzkiej; jest duch
603 2 | mowie ludzkiej; jest duch w muzyce, jest w przyrodzeniu.
604 2 | jest duch w muzyce, jest w przyrodzeniu. A tylko duchem
605 2 | nic. Lecz za spojrzeniem w niebo i uważając to, czego
606 2 | i rozumu trwać będziemy w zuchwałym uprzedzeniu, jakoby
607 2 | odmieniają, a które on zapewne w podniosłości swego serca
608 2 | czterech tysięcy lat, zebrane w jedne całość, przekonały
609 2 | znanym nam obiegiem i dążą w nieznane strony!! A zatem
610 2 | a których nieruchomość w okresie późniejszych jeszcze
611 2 | wszystkich razem światów w powszechnym systemie natury? -
612 2 | świadectwa i omamienie zmysłów, w duchu swoim szukają innego
613 2 | zadawszy niemoc oczom, czasem w gęstszą jeszcze ćmę nas
614 2 | Największa moc rozumu w dzieleniu; przeciwnie fantazja
615 2 | części rozdzielone spaja w całość~i wszystko totalizuje.~
616 2 | retorowie utrzymują, że styl w pisaniu stosować trzeba
617 2 | analogia. - Jaki proces w naturze, taki i w umiejętności,
618 2 | proces w naturze, taki i w umiejętności, której natura
619 2 | przedmiotem. Zważmy tedy: w naturze jest postęp ciągły
620 2 | ten sam postęp być musi w rzeczywistej umiejętności
621 2 | pewność z świadectwa zmysłów w sferze niewidomego, w krainie
622 2 | zmysłów w sferze niewidomego, w krainie ducha, będącego
623 2 | natury? Wszystko zmierza w naturze i ku temu się odnosi,
624 2 | za jedyne źródło prawdy w umiejętności przyrodzonej,
625 2 | być inny tryb postępowania w początkach nauki, a inny
626 2 | zaczynać od doświadczeń w rzeczach pod zmysły podpadających,
627 2 | podpadających, a kończyć na urojeniu w sferze ducha?... (Niechaj
628 2 | autorem niniejszego pisma w tym względzie przedsięweźmie
629 2 | zeszłego wieku we Francji i w Anglii nie czuli i nie poznawali.
630 2 | pojmowania natury ukształcił się w Niemczech. Tam rozszerzyło
631 2 | metafizyką i wyższą spekulacją w naukach przyrodzonych, to
632 2 | powinność swoją, że się wdają w rzeczy, które do nich nie
633 2 | rozumieją. Empiryk trwający w tym mniemaniu, że prawda
634 2 | gorliwie odprawuje swe roboty w pracowni, niechaj czyni
635 2 | siłę działającą; pierwszy w stanie, spoczynku i bezwładności,
636 2 | i bezwładności, a drugi w stanie ruchu. Pierwszego
637 2 | filozoficznego (jak się to w Niemczech dzieje) pod wpływem
638 2 | także położyć godzi się, że w systemie oryginalnej literatury
639 2 | ruchomej, żywej umiejętności w ściślejsze powinowactwo
640 2 | wejść może. Gdzie (jak np. w Polszcze) sami empirycy
641 2 | części literatury. Co innego w Niemczech! Tu artyści są
642 2 | głowy rozsądnym ludziom w Polszcze.~Odrzuciwszy mnogie
643 2 | Opinia większości uległa w tej mierze wielkiej zmianie,
644 2 | umiejętnych, od piękności w poezji i sztuce do prawdy
645 2 | poezji i sztuce do prawdy w tej bogatej, spaniałej naturze,
646 2 | dostatecznie wypowiedzieć nie mogę: w umiejętności polskiej jest
647 2 | się ojczystych talentów w literaturze poetyckiej,
648 2 | prawdy, dotychmiast ogranicza w Polszcze władzę myśli i
649 2 | utrzymuje nasz rozum teoretyczny w pewnej opisanej mierze niby
650 2 | pewnej opisanej mierze niby w więzieniu albo okowach.
651 2 | na zawsze pozostać mamy w niemowlęctwie filozoficznym?~
652 2 | nikogo z piszących u nas w materii naukowej.~Z kolei
653 2 | o piśmiennym sektarstwie w Polszcze. - Rzecz ta należy
654 2 | naszej, która nie tylko jest w dziełach uczonych, w utworach
655 2 | jest w dziełach uczonych, w utworach artystów, ale także
656 2 | utworach artystów, ale także w opinii i dyspozycji powszechnej.
657 2 | czytelnika, że odstąpiłem w tej mierze od zdania pospolitego,
658 2(5) | 236) - kto by mniemał, że w naród coś zaszczepić można,
659 2(5) | zaszczepić można, czego by już w sobie z natury swojej nie
660 2(5) | miał, jak nie zaszczepisz w płonkę szlachetnego oczka,
661 2(5) | szlachetnego oczka, kiedy go płonka w życie swoje życiem swoim
662 2 | zbawienne i pożyteczne.~Życie w każdym wyraża się rozniesieniu
663 2 | śladów nie trzeba zacierać w literaturze; byłoby to źle
664 2 | nawet do tego, że ludzie w naukach okazale biegli,
665 2 | wszelkiego uczestnictwa w niesnaskach, które oświeceńszą
666 2 | silnie zajmowały. Tymczasem w skutku się to oczywiście
667 2 | obawa. Teraz bowiem nic w tym wątpić nie mamy, że
668 2 | bardzo wiele dobrego zrządził w krajowym piśmiennictwie,
669 2 | nowsze, prawdziwsze opinie w tym względzie. Nareszcie,
670 2 | literatów, którzy tę samą rzecz w obych językach roztrząsali.~
671 2 | taką siłę, która by się w przestrzeni bez żadnego
672 2 | toż natychmiast przeciwną w czym innym moc, własność
673 2 | statecznego, nic nie-ruchomego. W tym samym momencie nowy
674 2 | tożsamości na przeciwne strony, w przeciwnym kierunku rozniosą
675 2 | rozstrzelą.~To samo dzieje się w widomej naturze, jak pokazuje
676 2 | głównym działaczem wszystkich w naturze rozkładów i ową
677 2 | Toż samo postrzegamy w naturze niewidomej - w myśli
678 2 | postrzegamy w naturze niewidomej - w myśli ludzkiej, w naszym
679 2 | niewidomej - w myśli ludzkiej, w naszym sercu, w naszej duszy.
680 2 | ludzkiej, w naszym sercu, w naszej duszy. Historia na
681 2 | usilność zmierza do celu w kierunku prostym, oznaczonym,
682 2 | wszystkich sprawach. Śmiech w rozpaczy jakże okropny!
683 2 | weselą, dotkliwszy niżeli w powszechnym rozżaleniu.
684 2 | działanie i oddziaływanie, w akcji i reakcji wszystkie
685 2 | Tę dynamikę widzę także w dzisiejszej literaturze
686 2 | dzisiejszej literaturze polskiej, w naszym estetycznym sektarstwie.
687 2 | Dwie się opinie starły. W jednym z następnych rozdziałów
688 2 | wyrazy brać potrzeba nie w tym rozumieniu, jakie się
689 2 | rozprawialiśmy z sobą, ale w gruncie rzeczy szło o co
690 2 | duszą piśmiennego sektarstwa w Polszcze. Rzecz dziwna i
691 2 | co daleko więcej znaczy, w dobranym światlejszych towarzystwie
692 2 | końca do drugiego przebiega. W salonach, gdzie mało co
693 2 | zewnętrznej okrasy szukający; w mniemaniu powszechnym nawet
694 2 | chcieliby jednak należeć i w samej rzeczy należą do tej
695 2 | pomyślane i wyłożone artykuły w naszych dziennikach periodycznych.
696 2 | jako pole ćwiczenia się w rozumowaniu, jako gimnastykę
697 2 | jeszcze: literatura nie w samych tylko piśmiennych
698 2 | tworach, ale jest także w opinii publicznej. Stosunek
699 2(6) | Właśnie w tej chwili ogłoszono prospekt
700 2 | podobne nieporozumienia, jak w systemie teraźniejszej literatury
701 2 | na to rozerwanie jedności w rzeczach ojczystego Parnasu,
702 2 | rozmysłem zmiany, jakiej w sobie doznało na początku
703 2 | starania położyła była zrazu w obronie szkoły, wsławionej
704 2 | to łatwo potłumiają się w narodzie usposobienia, choć
705 2 | albo sielanka. Widziano w tym sam niesmak, samych
706 2 | zacieśnione. Nikt jej nie uważał w związku z przeszłością,
707 2 | związku z przeszłością, w związku z masą myśli i pojęć,
708 2 | postawa tych trefnisiów w literaturze była, że tak
709 2 | naturalnych takie zdania w dzisiejszym czasie do miary
710 2 | prędkiemu wtajemniczeniu się w owo misterstwo niewidomego
711 2 | sprawcy wszelkich przeobrażeń w literaturze dzisiejszych
712 2 | nigdy nie ukazanych dziwów w naturze, w sercu ludzkim,
713 2 | ukazanych dziwów w naturze, w sercu ludzkim, w przeszłości,
714 2 | naturze, w sercu ludzkim, w przeszłości, we wszystkim,
715 2 | młodzieży polskiej tak nadobnie w dali, że tą razą ani rady,
716 2 | nią żadnego przymuszenia. W tym dziale narodu, zamykającym
717 2 | i nasze niebo pochmurne. W szacie ukazała się białej,
718 2 | wspanialszą jej cześć wymierzały; w poważniejszym kole wzruszano
719 2 | trzeba, że i to, co się w środku między nimi dzieje,
720 2 | ukróceniu, jeśli się raz w czymkolwiek rozżarzy; a
721 2 | rzeczy, które się daleko w narodzie rozpostarły, a
722 2 | Lecz cóż powiem nowego w tej mierze, czego bym już
723 2(7) | mediacji. Zjawił się nawet w Warszawie rymowany projekt
724 2(7) | romantyków. - U innych literatów w stolicy różność zdań jak
725 2(7) | stolicy różność zdań jak w tej, tak i w każdej innej
726 2(7) | różność zdań jak w tej, tak i w każdej innej mierze za nic
727 2(7) | ruchu i zasady dynamicznej w literaturze. I tak np. "
728 2(7) | poezją, a nie rozumować w rzeczach teoretycznych;
729 2(7) | romantyczność, które dają się brać w odmiennym znaczeniu i jako
730 2(7) | koniec i ten cel mieszczą się w dziełach sławnych krytyków,
731 2(7) | rozumieć przez klasyczność, a W. Szlegel dowodnie i na oko
732 2(7) | jest stanowisko, z którego w poezji i sztukach o dobroci
733 2(7) | Rzecz najniepoetyczniejsza w świecie! "Pamiętnik" byłby
734 2(7) | byłby może miał słuszność w tym względzie, gdyby był
735 2(7) | chciwość i ukontentowanie w rysach twarzy sknery, lichwiarza
736 2(7) | taki charakter i taką scenę w komedii lub powieści historycznej.
737 2(7) | cała estetyku mieści się w kojcu między gęsiami i kurami.
738 2(7) | najczystsze miewa zdania w rzeczach estetycznych.~Jednym
739 2(7) | sektarstwa, jakie się samopas w oddzielnych broszurkach
740 2(7) | Oboleński, Rosjanin, przełożył w r. 1827 z greckiego na język
741 2(7) | Jeżowskiemu do ogłoszenia w Moskwie roku następnego
742 2(7) | książeczkę poprzedza przedmowa, w której P. Jeżowski tak pisze: - "
743 2(7) | pisze: - "nie ma przypadku, w którym by pisarz chcący
744 2(7) | kiedy? dla kogo? na co? i w jakim języku pisze?" - Rzecz
745 2(7) | tłumacz rosyjski chybił w wyborze dzieła omylnie przypisanego
746 2(7) | i urządzonej posiadłości w państwie naukowym!" - Cóż
747 2(7) | przyznana i urządzona posiadłość w państwie naukowym? - Czy
748 2(7) | naukowym? - Czy katedra w akademii? Czy patent nauczycielski?
749 2(7) | czerń nie wtajemniczona w poświęcone misterstwo uprzywilejowanej
750 2(7) | zapomniał, kiedy pisze? bo w XIX wieku podobne opinie
751 2(7) | jeszcze broszurce, wydanej w Warszawie roku zeszłego,
752 2(7) | słodkim merkuriuszu, a zaczął w przedmowie od tego: - "Że
753 2(7) | że tę tylko drogę mając w naukach upoważnieni jesteśmy
754 2(7) | dalej autor rezonuje: - "że w sztukach pięknych dziwna
755 2(7) | weźmie u nas pióro do ręki w jakimkolwiek bądź celu,
756 2(7) | wykład teorii piękności w poezji i sztuce. Nie ma
757 2 | południowych krain zawołać w uniesieniu: to niebo nad
758 2 | Daremno szukalibyśmy ich w tej omglonej przeszłości,
759 2 | przedsięwzięć i rycerstwa w przełożeństwie plemię Piastów
760 2 | mądrość wielkich mężów w gminnej pieśni, w pieśni
761 2 | mężów w gminnej pieśni, w pieśni ludu nie zawiekowała;
762 2 | wspaniałej puścizny.~Ocalała w Saksonii z czasów najazdu
763 2 | wielcy śpiewacy biegli w zawód ku uczczeniu tej sławnej
764 2 | niebezpieczeństwo groziło Grekom w Małej Azji osiadłym. Gdy
765 2 | Solon i Pizystrat uczuli w sercu trwogę. Przewidując
766 2 | Grecję oberwała, zbierają w całość rozerwane części
767 2 | narodowego pieśnioksięgu Homera. W sercach ziomków wzbudzają
768 2 | grzmotu odgłosów.~Widzę go w połyskach gromu, ~Jak z
769 2 | Jak z tego nocy poziomu, ~W zagrobnych krain zamęcie ~
770 2 | tryumfalnych pieni,~Z brzmiącą w pewnej ręce struną~Wlepił
771 2 | pewnej ręce struną~Wlepił oko w burzy łono,~Jakby we tle
772 2 | zwierciadło swej chwały,~Jakby w tej gwieździe, co lśni nad
773 2 | kreśli Seweryn Goszczyński w tych pieśniach lirycznych,
774 2(8) | W pismach: "Dzienniku Warszaws. [
775 2(8) | Polskiej" 7 r. 1828, nareszcie w "Kur.[ierze] Pol.[skim]".~ ~
776 2 | pod Termopilami? Poezja w Grecji z poezji się rodziła;
777 2 | historii ten wyraz: gdyby; w czym jednak nie zawsze słuszność
778 2 | wzięły obrót we Francji i w Europie? Oto niepochybnie
779 2 | gotyckie masy, rżnięte w zygzaki, filigranowe kopuły,
780 2 | nad Renem; a może by je i w naszej Wiśle pojono. Bądź
781 2 | gwiazda Aldeboranu dłużej w niezamierzone lata świeciłaby
782 2 | zwycięstwa Karola Martela, Karola W. nie zasłynęły w pośrednich
783 2 | Karola W. nie zasłynęły w pośrednich wiekach? Ileż
784 2 | snuje na nierozdziergnioną i w coraz większą plączącą się
785 2 | dobrą radą, bądź szablą w boju wspierają takie idee
786 2 | wegetacyjnej. - Jeżeli się w życiu jakiegokolwiek narodu
787 2 | nagle szerzy, rozplenia, w tym czasie najwięcej usposobień,
788 2 | zatem najwięcej poezji.~W dziejach polskiego narodu
789 2 | mieliśmy rzeczywistą poezją w życiu, lecz nikt jej nie
790 2 | będę.~Wejrzyjmy na przykład w wiek Bolesława Wielkiego.
791 2 | Wielkiego. Szerzyła się w dziedzinie Bolesławowskiej,
792 2 | dopuszczając, żeby przeciwna w krajach sławiańskich idea
793 2 | swoich tak upornie bronił w Miśni i Milzawi. Inne przedsięwzięcia
794 2 | Bolesława do przełożeństwa w narodzie polskim, ten czas
795 2 | był gdzie indziej, jak np. w Grecji, w Hiszpanii, we
796 2 | indziej, jak np. w Grecji, w Hiszpanii, we wszczątku
797 2 | społeczeństw europejskich, w Anglii, w Niemczech, we
798 2 | europejskich, w Anglii, w Niemczech, we Włoszech,
799 2 | pomnażanej. U nas ogromne w krótkim czasie państwo powstało.
800 2 | ten ulubieniec Lelewela w odległej dali naszych czasów.
801 2 | ni z praw, ni z obyczajów w swej woli ukrócenia nie
802 2 | szerzy światło; ujmuje w kluby swawolę, niesforność;
803 2 | Wystawmy sobie Bolesława w domu drewnianym, którego
804 2 | też, kiedy przy wieczerzy w Pradze czeskiej odpowiada
805 2 | duch rycerza, co nie zna w sercu żadnej trwogi? Rozum
806 2 | mnichem Gaudentym! Scena w lesie pustelniczym! - Rysy,
807 2 | stawia tego króla jakby w świetle romantycznej wieści,
808 2 | sącząca się woda dźwięk dziwny w powietrze wydawała.~A ów
809 2 | zaszczytu dostojeństwa, tułacz w kapicy mniszej? A dalej
810 2 | słodka została pamiątka w Polszcze! Dziwni, wielcy,
811 2 | filozofa, sztukmistrza, poetę w równej mierze obchodzą!~
812 2 | przeminęły, kiedy się wszystko w nic rozwiało, dopiero za
813 2 | czasów zjawili się poeci. Nie w kwiecie, nie we wzroście,
814 2 | poetycka literatura nasza w wiekach szerzenia się zwycięskiego
815 2 | wzbudzają zadziwienie. Gdy w Europie dźwignęły się z
816 2 | zbywało na rodakach okazale w nich biegłych. Nikt nas
817 2 | wtenczas nie przewyższył w wyborze i liczbie pisarzów.
818 2 | świata mogliśmy grać o lepszą w tej mierze. Ale w poezji
819 2 | lepszą w tej mierze. Ale w poezji owe początki, które
820 2 | pierwotwornego, narodowego w tym względzie ocalało; resztę
821 2 | nazwał wielkim poetą? - W następnych czasach różnokolejne
822 2 | Rzeczy wielki wpływ miało w publiczne oświecenie. Polskę
823 2 | rozszedł się z klasztoru w całej Polsce odgłos Konarskiego,
824 2 | kulturę. Jako ogrodnicy w pień spróchniały starego
825 2 | obcego nieba rozszerzali w Polszcze wyobrażenia i pojęcia
826 2 | oświecenia nie wspierał się w przeszłym wieku i nie był
827 2 | posadzie. Najbardziej zaś w literaturze poetyckiej przecięty
828 2 | kształty, ale i to, co minęło, w właściwe przybiera szaty.
829 2 | piszę: oni nie byli poetami. W ich pieśniach odbijała się
830 2 | uznania samego siebie, ale nie w swoim jestestwie. Naród
831 2 | jestestwie. Naród nie miał w literaturze wyciągnionej
832 2 | Krótko mówiąc, przyszliśmy w tym względzie do cudzej
833 2 | nieumiejętnie naśladowaną, w nieumiejętnej kształconą
834 2 | przejęliśmy. Literatura polska w drugiej połowie zeszłego
835 2 | przeobrażeniem przeobrażenia. W niej podobno żadna iskierka
836 2 | to być inaczej? Tak było w rzeczy samej. Tak być musiało.~
837 2 | samej. Tak być musiało.~W pierwszych momentach rozjaśniającego
838 2 | dowcipu francuskich pisarzy w zaszczycie wziętości u postronnych
839 2 | panowania literatury francuskiej w całej Europie. I nasze olśnęły
840 2 | tak wszędzie indziej, i w Niemczech, i w Anglii, i
841 2 | indziej, i w Niemczech, i w Anglii, i we Włoszech, znamienitsze
842 2 | potrzeby, nie z przejrzenia, w niedostatku własnych chwyciliśmy
843 2 | omylnych, nie zapuszczając się w roztrząsanie tego, co przypadało
844 2 | jakie daleka przyszłość w swym łonie tuliła. Nie przestrzegające
845 2 | nikt podobno nie przejrzał w jego głębi. W tym, jak go
846 2 | przejrzał w jego głębi. W tym, jak go nazywają niektórzy,
847 2 | zewnętrznemu kolorytowi. Wyższości w tym względzie poświęcano
848 2 | był wiekiem krasomówstwa w poezji opisowej, wiekiem
849 2 | mogliśmy nie ulec rozszerzonemu w całej Europie wpływowi języka,
850 2 | rozmnożycielom oświecenia w Polszcze. Brodziński dobrze
851 2 | zakreślone. Lecz zważmy pilnie: w to koło jeszcze duch nie
852 2 | narodowej. A obok niego w równej mierze stanął drugi
853 2 | stanął drugi starzec! Ten w grobowce sławnych ziomków
854 2 | krytyka, pierwszego estetyka w Polszcze! Wszczęła się potem
855 2 | z drugim, nie było zgody w literaturze między przeszłością
856 2 | przeciwieństwa jasne jak na dłoni. W literaturze poetyckiej naśladowanej,
857 2 | niezłomny wielu zaciętych w zdaniu swoim upór wysadza
858 2 | którym niegdyś chwalono Boga w kościele i walecznych w
859 2 | w kościele i walecznych w boju. Zdał się niby lada
860 2 | Dopiero przetarłszy oczy, w sam czas jeszcze przyszliśmy
861 2 | przyszliśmy do siebie. Dopiero w myśl nam wpadło, że może
862 2 | że może przez długi czas w nie swoim poczuwaliśmy się
863 2 | i piastując jakby umarłe w pieluchach dziecię umarłej
864 2 | doświadczony, okazale biegły w swej sztuce, chorego za
865 2 | opanowała. Chory ma drżenie w sercu i boleść na duszy.
866 2 | własnych wyobrażeń, pojęć. W Niemczech wyciągniono z
867 2 | wsparta na tej teorii wszystko w odmiennym ukazała świetle.
868 2 | na zawsze będzie pamiętna w dziejach europejskiej, poetyckiej
869 2 | francuskich, cudzych pojęć. W to ugodził Kazimierz Brodziński
870 2 | Michał Grabowski - zrobił w literaturze polskiej krok
871 2 | fantastyckie zmyślenie. W tym istotna przyczyna, w
872 2 | W tym istotna przyczyna, w tym główna podnieta sporu,
873 2 | pożywających dotąd jej owoce w zgodzie i dobrym porozumieniu,
874 2 | nieważne, lekkie: reszta to w łodygę, to w nać się rozrosła.
875 2 | reszta to w łodygę, to w nać się rozrosła. Następni
876 2 | zemdlała, omdlewająca, niemęska w tym ich rymotwórstwie, ukazała
877 2 | poczciwych ojców cieśniły w literaturze poetyckiej swawolne
878 2 | fantazją gminu, dlatego że w prostocie serca najwięcej
879 2 | malarski roztrąconego jestestwa w zwierciadlanym pokazać przezroczu,
880 2 | rozpalił. Nabijali romantycy w ucho ziomkom swoim, że przeminął
881 2 | naciągnęli strunę. Zadrżała w ich ręku, zabrzmiała! Żałosne
882 2 | cenię. Nic nie szkodzi, że w tej materii nie było i nie
883 2 | i nie masz zgody, kiedy w tylu innych rzeczach jedno
884 2 | znaczenie gdzie indziej w tym piśmie roztrząsnę. Dość
885 2 | osławiać nie powinien. - W całym toku tej sprawy nic
886 2 | tych pierwszych zatargów w rzeczach gustu, z tego estetycznego
887 2 | niemały postęp kultury. Jak w religii, tak i w literaturze
888 2 | kultury. Jak w religii, tak i w literaturze pożyteczniejsze
889 2 | Zważmy także, że entuzjazm w popieraniu wszelakich opinii,
890 2 | rządzić się wątpliwym zdaniem w tej mierze, choćby nawet
891 2 | rzeczypospolitej, którzy w roztyrkach domowych do żadnego
892 2(9) | Poezje te dopiero ukazały się w Pismach S. Goszczyńskiego (
893 3 | Architektonika idealna w systemie poetyckiej literatury
894 3 | opinię spółczesnych, żeby w tej mierze o lepszą iść
895 3 | Młodzież myśli, rozważa i w smak jej nie idą przymilenia
896 3 | pokaz łaski od lat wielu w samej Francji staniały.~
897 3 | rzecz co do tych poetów w literaturze ojczystej, których
898 3 | jak Alcyd dławiąc smoka w kolebce. Wyznaję to przed
899 3 | uczuciem dumy narodowej! - W tej, że tak powiem, wobec
900 3 | rzekł Michał Grabowski w dzienniku Ordyńca - mielibyśmy
901 3 | o tej powieści, co długo w myślach miałem. - Działo
902 3 | ojca, Miecznika, i utopić w pobliskim stawie.~Ta jest
903 3 | zginie, a nie będzie umiał w to ugodzić.~Rzeczywiście
904 3 | Rzeczywiście wszystko się w tej powieści splątało w
905 3 | w tej powieści splątało w gmatwaninę nieszczęścia
906 3 | odprawieniem swej roboty w skrytości myśli układa zabójstwo
907 3 | postrach. Wikła się myśl ludzka w tym labiryncie. Natenczas
908 3 | chęcią, zawartą jeszcze w sercu, i jej dopełnieniem,
909 3 | wielkich, traicznych wrażeń! W tym mroku imaginacji, za
910 3 | scenie. Poeta stawia mordercę w głębi. Raz tylko jeden ukazał
911 3 | Raz tylko jeden ukazał go w komnacie starego zamku.
912 3 | Była noc; nie spał, chodził w jej ciemnościach. Duszna,
913 3 | Prychają rącze konie, brzęczą w ruchu zbroje.~Szumią skrzydła
914 3 | Dla nich wstające słońce w różowej pościeli~Blaskiem
915 3 | najpierwszym spojrzeniem~W lśniącej stali swe wdzięki
916 3 | nich gwar małych ptasząt w żywej, słodkiej nucie, ~
917 3 | chciał na widoku zostać. ~W niknących cieniach zamku
918 3 | które bojaźń nasza ~Widzi w bezsennej nocy - poranek
919 3 | syn mój niewart: niechaj w wojennej potrzebie dobija
920 3 | Właśnie oto Tatarzy grasują w tych okolicach: niechaj
921 3 | okolicach: niechaj walczy w obronie wdzięków swej żony." -
922 3 | pół słowa prawdy nie było w tych cukrowych wyrazach.
923 3 | rycerskim zapałem, zostawi Marią w domu - samą, bez pomocy,
924 3 | z którym dotąd zostawał w rozdziale niechęci przez
925 3 | ciosu, jaki nań wymierzył w zamyśle nieludzkiego okrucieństwa,
926 3 | wszystkie zrywającym związki. Ja w tym prowadzeniu rzeczy,
927 3 | tym prowadzeniu rzeczy, w tym wywikłaniu z początków
928 3 | Wojewoda dawał ucztę na zamku w wigilią zgonu Marii; do
929 3 | pijących - i ruszać wąsami.~ ~W tym nawet wierny charakterowi
930 3 | Turka", wolałby umrzeć "w ciemnej turmie" niżeli spokojnie
931 3 | pannom umieją wyskoczyć w rumieńcach ~I tak jak dawniej
932 3 | rycerskie kolano ~Raz w życiu tylko ugiąć - po wianek,
933 3 | przywileje. ~Skrzesać ognia w pałasze, gdy przyjaźń ściemnieje. ~
934 3 | nasze veto krzyczy jeszcze i w rozejmie!~I gdyby kraju
935 3 | daj jej niebo, Panie!)~W swe rańtuchy nie skryła
936 3 | serc kochanie,~A niewieścim w błyskotkach, tajemnicach
937 3 | matron orszakiem -~Nigdy by w moje kopce wróg się nie
938 3 | wzgardą odgania~I teraz w Rzymie szuka ślubów rozwiązania!~
939 3 | zdążę;~Choć może mniejsi w liczbie, Boga w pomoc wezwą,~
940 3 | mniejsi w liczbie, Boga w pomoc wezwą,~To w końcu
941 3 | Boga w pomoc wezwą,~To w końcu tej tam waśni - dzwony
942 3 | zewnętrzne narodowe znaki w mowie, stroju. On pierwszy
943 3 | poetyckiej wzniósł godności 1 i w poetyckim pokazał świetle.
944 3 | moim, tą poetycką figurą w literaturze naszej, która
945 3 | zmieniło. Co innego teraz mamy w myśli, w sercu, w staraniu.
946 3 | innego teraz mamy w myśli, w sercu, w staraniu. Jakże
947 3 | teraz mamy w myśli, w sercu, w staraniu. Jakże wielka zasługa
948 3 | zasługa poety! Postrzega w dali kształt historyczny -
949 3 | historyczny - niknący, ledwo nie w nic się rozwiewający. Korzysta
950 3 | sprawą jego, co przepadło w historii, nowe, poetyckie
951 3 | prawdą! Wszystko ziemianieje w powieści Malczewskiego.~
952 3 | Wojewody smutek Marii odmieniło w niespodzianą radość. Miecznik
953 3 | temu nie może! Opatrzność w tej chwili zsyła nań błyskawicę
954 3 | ostrożności, nagle ściemniał w sercu poczciwego szlachcica.
955 3 | szafranu, bo ten piękny rycerz w bakaliach chowany. O winie
956 3 | Polaka! Nie tak że było w istnej prawdzie? Nie szczeryż
957 3 | swawolnie szerząc się i brojąc w piśmiennictwie stołecznym,
958 3 | stołecznym, wspomnione dzieło w tak omylnym świetle ukazała
959 3 | razem z dźwiękiem ulatując w powietrzu się rozproszyły.
960 3 | porządek, pasmo wzdarzeń wiąże w całość, wszystko usuwając
961 3 | astralną siatką, która się w poezji nigdy podobać nie
962 3 | czytelnika. Powiedziałem już, w jakim świetle pojął i wykonał
963 3 | I pusto, smutno, tęskno w bujnej Ukrainie.~ ~Czyn
964 3 | Maria bez straży została w opuszczonym domku. Któż
965 3 | rozumiał. Obróciwszy wzrok w inną stronę, postrzega maski,
966 3 | maski, larwy zbliżające się w różnofarbnych strojach z
967 3 | też same uczucia wzbudza w sercu naszym. Jest to najgenialniejszy
968 3 | znasz weneckie zapusty?~I w noc, i we dnie ~Wesołe,
969 3 | sobie jedziem kulikiem ~I w noc, i we dnie, Wesołe,
970 3 | Żydzi, Cyganki uderzą w pary, ~Wróżki, Diabli, nie
971 3 | Wróżki, Diabli, nie oszusty. W puchary:~Lecim saniami;~
972 3 | nieraz może praktykowanego w domu Miecznika. "Teraz nie
973 3 | Jemu samemu zawróciło się w głowie, gdy te dziwne postacie.
974 3 | Zwycięski Wacław wraca w nocy do domu żony; teść
975 3 | na włosach, na piórach, a w zbroi~Twarz ogromna księżyca
976 3 | jak ślicznie wśród ciszy w naturze rozlanej ~Lecieć
977 3 | wody i żab skrzekotanie ~W dzikiej, tęsknej i żywej,
978 3 | rozjaśniona, jakby wyjście miała ~W niebiosa swego Twórcy, z
979 3 | i wszystko weseli;~Wtedy w schowanej szabli uraz zapomnienie. ~
980 3 | szabli uraz zapomnienie. ~W pysznym spojrzeniu - dobroć,
981 3 | pysznym spojrzeniu - dobroć, w ustach - przebaczenie.~Ta
982 3 | starego Miecznika, to dumanie w takiej porze, w takiej pewności
983 3 | dumanie w takiej porze, w takiej pewności czytelnika,
984 3 | pewności czytelnika, że rycerz w domu trunę i pogrzeb zastanie -
985 3 | pogrzeb zastanie - ileż w tym wszystkim smutku! Co
986 3 | gdyby nagle ~Piorun rozdarł w tej chwili jego życia żagle. ~
987 3 | wicher świata miotać nie był w sile, ~Chybaby szumiał wściekły
988 3 | budzi martwa przeszłość, i w wonne kotary ~Szepczą dreszcz
989 3 | twarzy.~Gdybyż przynajmniej w los swój wierzyć miał powody,
990 3 | spotkanie drogiego gościa w domu Marii. Nikt nie odebrał
991 3 | Na ostatek postrzega ruch w sypialnej komnacie. Przez
992 3 | znajduje umarłą kobietę w żałobnej odzieży. Owa postać
993 3 | Nie wiem - objął rycerza i w czwał polecieli.~ ~Taka
994 3 | ojczystej poezji, nie iżby w mniemaniu moim przodek przed
995 3 | jednak, że nie masz dzieła w dzisiejszej poetyckiej literaturze
996 3 | wyraźniej przebijają się w systemie tych nowych tworów
997 3 | wydatne, postrzegać się dają w dziełach Adama Mickiewicza
998 3 | Bohdana Zaleskiego; toż samo w poezji Woronicza, Seweryna
999 3 | wielkie zajmuje przestwory, bo w jednym mieści się świat
1000 3 | postaciowa, plastyczna, realna; a w drugim cały świat duszy,
1-500 | 501-1000 | 1001-1329 |