1-500 | 501-1000 | 1001-1279
bold = Main text
Rozdzial grey = Comment text
1 Prz | zapewne mamy teraz w głowie i w sercu. Improwizowaliśmy
2 Prz | jest poezją. Zgiełk oręża i huk dział. - Ten będzie
3 Prz | Ten będzie odtąd nasz rytm i ta melodia.~Nie literatura
4 Prz | wszystkim ludem swoim, z łanami i stepami. Taki, jaki był
5 1 | charakter, postać moralną i kształt cywilizacji, trudnym
6 1 | kładziono ją pod pewną linię i modłę, żeby nie chybiała
7 1 | głębi przenikał do jasności i szukał gruntu. Dzisiaj we
8 1 | przechodzą oni nas treścią i mocą swych pojęć. Umiejętność
9 1 | swoim nie jest tak umocniona i tak daleko jak pierwej nie
10 1 | Dzisiaj, że tak powiem, wszerz i podług rozmiaru na długość
11 1 | już dla nas niedościgłej i ledwo nie ku wyżynom zawrotu.
12 1 | ziemię zalega cieniem swoim!. I coraz to nowe puszcza odrośle.
13 1 | mnoży się liczba działów i mnożyć się nie przestaje.
14 1 | wyrozumieć z blichtrów w mowie i pisaniu?... Przedtem któż
15 1 | albo o zaprawie mularskiej i cementach będziemy mieli
16 1 | liczne pisma, uczone wywody i ledwo nie całą literaturę? -
17 1 | wiele pisali o budowlach i cementach, a trwalsze, ozdobniejsze
18 1 | właściwość indywidualną i wszystkie pierwotne cechy,
19 1 | cechy, jakże trudno odkryć i wyłączyć istotę naszego
20 1 | wszędy formy zewnętrzne i rzecz ta sama; te same widoki,
21 1 | Przyjdzie ku temu, że go i znać nie będzie. Przenoszą
22 1 | zawarte. Mają tę samą moc i niemoc, tę samą prawdę i
23 1 | i niemoc, tę samą prawdę i nieprawdę. A jeżeli gdzie
24 1 | Niżeli o kosztowne perły i diamenty trudniej teraz
25 1 | rozstrzeleniem się nauk i umiejętności na niezliczone
26 1 | ducha, jedną imaginacją i jedną siłę natchnienia?...
27 1 | stosu ksiąg drukowanych i przechowujących się w całości.~ ~
28 1 | moim jest: zbadać ducha i przeniknąć do istoty polskiego
29 1 | pod względem artystowskim i naukowym? Gdyż sztuka i
30 1 | i naukowym? Gdyż sztuka i umiejętność są to dwa najpiękniejsze
31 1 | przejęliśmy od obcych), i to także, co następnie powiem,
32 1 | czasu? Między przeszłością i przyszłością? - Nie jestli
33 1 | pędzla wstaje z miejsca i odbiega od artysty, a potem
34 1 | artysty, a potem znowu wraca i odchodzi z odmiennym co
35 1 | która jest wszystka z duszą i z ciałem w grze namiętności -
36 1 | W takim samym przypadku i ja się znajduję. Trudny
37 1 | pierwotnych kształtów swoich i postaci. Nie masz podobno
38 1 | na dwoje roznosi. Drzewa i kwiaty na ziemi, sama ziemia
39 1 | stworzeniami, słońca, księżyc i gwiazdy w wodzie się ukazują.
40 1 | rzekłbyś, że ziemia duma i zawiesza wysoko nad nami
41 1 | tle ruchomym, na obłoku i kłamliwe rysuje postacie. -
42 1 | rozmawiamy? Nie rozumiemy i na głębokie się dowcipy
43 1 | życia.~Istota, cień marny i zginienie, otóż trzy pierwiastki
44 1 | bytu. Rzeczywistość, sen i śmierć - trzy rozdziały
45 1 | pochwalnego, w którym pełno zgody i harmonii, choć tak różne
46 1 | dwoistość bytu, to dzielenie się i zacieranie? Tę naśladowczą
47 1 | niechaj się uczy optyki, i akustyki, a snadno pojmie
48 1 | ukazywania przedmiotów w wodzie i na innych ciałach przezroczystych.
49 1 | się zacznie rzecz poematu i gra aktorów. Najpiękniejszy
50 1 | Najpiękniejszy fenomen, rozebrany i tłumaczony wedle przepisów
51 1 | pośrednim - w tej epoce dziwów i fantazji, za dni Campanelli
52 1 | fantazji, za dni Campanelli i Paracelsa - nauka przyrodzenia
53 1 | misterstwem. Natenczas uczeni i nieucy wierzyli w zakryte
54 1 | same kształty się rozciąga i zewnętrzne postacie. Wszędy
55 1 | dwoistość bytu prawdziwego i omylnego widzimy także w
56 1 | ludów w czasach zapadłych i nowszych. Jak szeroko rozsiały
57 1 | swoje! Oto panują na lądzie i na morzu, mają liczne miasta,
58 1 | przodkują bitnym szykom i bratnią sławę u kończyn
59 1 | rządy na ziemi gruntują i głośniejszą jeszcze surmą
60 1 | przyszłym wiekom swój ród i imię. Cóż się stało z ludem
61 1 | kilkaset lat. Z czasem atoli i te ostatki jestestwa ulegną
62 1 | dwoje uważać jako słabą i niejako instyktową dążność
63 1 | czyż zdołam moją myśl jasno i zrozumiale dla każdego czytelnika
64 1 | myśląc wiemy myśl swoje, i uważamy wszelkie jej poruszenia,
65 1 | jest nam dobrze znajome, i z tego co chwila zdać sobie
66 1 | Działa, a nie zna działań i poruszeń swoich. Jednak
67 1 | Przeto: "między tym, co jest, i tego, że jest, nie wie",
68 1 | nie wie", a tym, "co jest, i wie, że jest", zachodzi
69 1 | rozściela się na płaszczyźnie i jak się obraz tego drzewa
70 1 | myśli człowieka.~Rzeczy i ich naśladowane postacie
71 1 | tysiąckrotnie na omylne i coraz omylniejsze kształty
72 1 | kształt fali poruszonej wody i wszędzie rodząca czucie
73 1 | natury, których mam we czci i poważaniu, choć ich obłożono
74 1 | Najwyraźniej to pokazują stateczne i nigdzie nie rozerwane związki
75 1 | nad tę teorię powinowactw i związków natury, nie mającej
76 1 | powoli zmierzającą do myśli i rozumienia. Że tym jednym
77 1 | kamieni roślinnej natury? I tak jest w rzeczy samej,
78 1 | złożony: z kwarcu, feldspatu i miki. W tym składzie całe
79 1 | reprezentuje przyrodzenie! I tak: zamiast miki w granitowej
80 1(1) | języku nie masz lepszego i dobitniejszego, zdaniem
81 1(1) | a co innego pojmować się i w myśli, i w jestestwie
82 1(1) | pojmować się i w myśli, i w jestestwie zarazem. Wreszcie
83 1(1) | znalazłem w Skardze, Birkowskim i innych znakomitych pisarzach,
84 1(1) | ziarnem. - Rzecz dziwna i godna z wielu miar uwagi:
85 1(1) | wyszło za naszych czasów i z używania, i rozumienia
86 1(1) | naszych czasów i z używania, i rozumienia Polaków. ~
87 1 | składa się z ziarn feldspatu i amfibolu (hornblendy); ten
88 1 | ciemnozielonym kolorem, postacią i większą miękkością lepiej
89 1 | przejście granitu przez gnejs i góry łupkowe do piaskowca
90 1 | góry łupkowe do piaskowca i węgla ziemnego, a tym samym
91 1 | reprezentuje w granicie i jest niejako hieroglificznym
92 1 | jest białawego, cielistego i czerwonego koloru. Co, jak
93 1 | zwierzęcych, przejścia są ciągłe i nieprzerwane: stąd zaś przez
94 1 | reprezentanta, czyli przesłannika i hieroglificznego proroka
95 1 | ustanowiwszy pierwotne ogniwa i początki wszystkich swoich
96 1 | instynktem, co potem nastąpi? I jako się w wyższym i daleko
97 1 | nastąpi? I jako się w wyższym i daleko doskonalszym porządku
98 1 | czyli nieorganicznej - i przeciwnie? Ciepło, rozszerzone
99 1 | jest także w roślinach i ciałach zwierzęcych. Czyż
100 1 | zwierzęcych. Czyż nie bliski i nierozdzielny związek? Płyn
101 1 | elektryczny, pod ziemią, na ziemi i w powietrzu rozlany, nadaje
102 1 | muskularnemu systematowi i drażliwym włóknom roślinnym.
103 1 | wschodu, zachodu, północy i południa. 5 W ziemi mieszkanie
104 1(4) | krzemionki, 20 glinki, 2 wapna i 14 potażu. ~
105 1 | gniazda swoje mający? A złoto i inne kruszce czyż nie są
106 1 | lekarstwem, trucizną? Czyż zioła i rośliny ziemskie z różnych
107 1 | przenika do szczerej istoty i rzetelnego rozumienia kruszców,
108 1 | wieleż to razy złorzeczyliśmy i błogosławili tym mocom,
109 1 | Kruszec z otchłani, bity i cechowany z napisem, czyż
110 1 | czyż nie jest primum mobile i zarazem hamulcem wszystkiego
111 1 | ruszył ziemskiej własności i czy jej z rąk do rąk chyżym
112 1 | wszystkich między ludźmi i narodami stosunków? Czyż
113 1 | Czyż nie wprawił w obrót i ruch tego, co by się może
114 1 | błotem, z którego jest wzięty i oczyszczony: rozczarował
115 1 | nie zasili! Rozum mędrców i ludzi stare lata mających
116 1 | uniosła, rozumie: ja wierzyłem i wierzyć będę w podziemną
117 1 | czarnoksięskie, moralne i chemiczne, w powinowactwo -
118 1 | z organiczną, w związki i powinowactwa kamieni, metalów
119 1 | nie pojmujący w wykładzie i rozumieniu zagadek przyrodzenia,
120 1 | nieskończona mniejszych [i] większych przedmiotów,
121 1 | jakiś czas odrywają od ziemi i rzeczy ziemskich. Tu i ówdzie,
122 1 | ziemi i rzeczy ziemskich. Tu i ówdzie, zdaje się, jakoby
123 1 | Gdzie indziej jego radość i pociechę w smutek odmieniają.
124 1 | coraz rozmaitsze są myśli i uczucia nasze?... Nie tylko
125 1 | przejścia od kamieni do roślin i zwierząt. Najśliczniejsze
126 1 | Arystoteles, Dioskorides, Galenus i Pliniusz. Żydzi, osobliwie
127 1 | naturalistów mnogie przykłady i doświadczenia. Czytelnicy
128 1 | zamykający opis jawisk magnetyzmu i somnambulizmu, zdziałany
129 1 | Magnes wznawiał kurcze i gwałtowne sprawował zatrząśnienia. - "
130 1 | wywierała. Równy moralny i fizyczny skutek sprawiały
131 1 | laurowe potrząsała drzewo i laurowe gałązki składała
132 1 | własność początkowa kamieni i metalów? Czy też my sami
133 1 | naszej natury fizycznej i moralnej, że teraz tylko
134 1 | najstraszliwsze trucizny roślinne i mineralne działać na nas
135 1 | jest dopiero za dotknieniem i przyłożeniem do ciała. -
136 1 | ludzkiej, którą niegdyś i bez mowy, bez dźwięku, podbijaliśmy
137 1 | dawną siłę; myśl zemdlała i słowo przestało być cudotworne. -
138 1 | jestestwami organicznymi i nieorganicznymi. Powiada
139 1 | pewnych osób odradzają. I w rzeczy samej ku temu przyszło,
140 1 | na jawie w zupełności sił i najczerstwiejszego zdrowia.
141 1 | przeciwko nam się obwarowała i tym trudniejsze, a prawie
142 1 | wyciągamy, że tak usilnie i gorąco pragniemy zniewolić
143 1 | przeczuwania, przenikania natury i zgadywania jej nawet zamiarów,
144 1 | czczym pozorem mistycyzmu i zabobonów, zaciera, zatarła
145 1 | pojmowania natury bez doświadczeń i sztucznych aparatów, toż
146 1(8) | 27,25 niedokwasu żelaza i 0,25 niedokwasu manganezu.
147 1 | obcego nieba przeniesione i w roślinnej hodowane cieplicy.
148 1 | punktu, z którego sama siebie i wszystkie swoje rozumie
149 1 | między naturą nieorganiczną i organiczną; jest postęp
150 1 | rzeczy zwierzchnie, ale i siebie. Gdyby tak było,
151 1 | było, któż by pojął naturę? I ku jakiemuż końcowi to by
152 1 | naznaczylibyśmy drogom mlecznym i niezliczonym orszakom niebieskich
153 1 | tożsamość, wszystkie siły i poruszenia. Jeśli naturze
154 1 | sobą, ani wewnątrz ujęcia i byłaby jako obwód bez środka
155 1 | samej siebie nie wiedziała. I przeciwnie: światło jakiekolwiek,
156 1 | słońcem-duszą świata. Myśleć i to wiedzieć, i w tym myśleniu
157 1 | świata. Myśleć i to wiedzieć, i w tym myśleniu się rozumieć,
158 1 | przedmiotem dla samego siebie i w tym się bezprzestannie
159 1 | różnica między człowiekiem i kamieniem, i metalem, którego
160 1 | człowiekiem i kamieniem, i metalem, którego cząstki
161 1 | cząstki we krwi jego płyną, i ziemią, która się w jego
162 1 | się przedmiotem widzenia i niejako rzeczą oddzielną. 11 -
163 1(10)| Pamiętnika Umiejętności i Literatury", umieścił w
164 1(10)| Pamiętnikiem Umiejętności i Literatury". Muszę bowiem
165 1(10)| tak źle napisany artykuł i częstować nim swoich czytelników?
166 1(10)| został za rozmnożyciela i patrona wszystkich opinii
167 1(10)| obskurantyzmem pod względem i estetycznym, i naukowym?
168 1(10)| względem i estetycznym, i naukowym? Wydawca tak filozoficznego
169 1(10)| jasnowidzeń wieszczki z Preworstu i już się ważnością różnych
170 1(10)| Skota: Historią demonologii i czarnoksięstwa. Nareszcie
171 1(10)| jakiego działu literatury i sztuk pięknych? Czy do satyry? (
172 1(10)| Floriannie niżeli całą filozofią i estetykę wydawcy "Pamiętnika
173 1 | duch jest częścią natury. I natura z tej tylko jest
174 1 | zachodzi między tym, co jest, i tego, że jest, nie wie,
175 1 | nie wie, a tym, co jest i wie, że jest. A zatem: od
176 1 | encyklopedyczny słownik nazwisk i doświadczeń, podzielonych
177 1 | podług których natura tworzy i działa. Zewnętrzne niejako
178 1 | których pewność względna tylko i warunkowa być może), ale
179 1 | co żadną nie jest rzeczą, i przedmiotem rozbioru, analizy
180 1 | myśl, ma pojęcie. Zatem i natura tę myśl mieć musi -
181 1 | musi - z samej konieczności i konsekwencji loicznej tego
182 1 | rozumowania. Myśli ona naszą myślą i sama siebie naszym pojmuje
183 1 | przyznano, że jest ciągłe i nieprzerwane stopniowanie
184 1 | która sama siebie pojmuje i tym pojęciem wszystko ogarnia,
185 1 | żeby się potem nie wahał i nie przeciwił samemu sobie.
186 1 | wyspowiadam, jak widzę rzeczy i z wierzchu, i wewnątrz,
187 1 | widzę rzeczy i z wierzchu, i wewnątrz, i do czego się
188 1 | z wierzchu, i wewnątrz, i do czego się mają. - Literatura
189 1 | ku końcowi:~Znać siebie i mieć uznanie samego siebie
190 1 | swoim, mieć wewnątrz ujęcie i grunt pod sobą - owoż niezaprzeczone,
191 1 | niezatracone prawo w rodzie ludzkim i najdostojniejszy przymiot
192 1 | tej własności rozwinionej i udoskonalonej na świat z
193 1 | najpodobniejsze wegetacji! I w rzeczy samej: zdaje się,
194 1 | każdym człowieku wznawia i niejako powtarza proces
195 1 | przebiegając przez stopnie i schody pośrednie tę samą
196 1 | iskry w nich nie roznieciła i żadna refleksja nie wniosła
197 1 | pusta wesołość, strach i smutek, niecone lada fraszką,
198 1 | niecone lada fraszką, mijają i znowu wracają w tej porze
199 1 | najprostszych widzą zarysach i choć samych siebie nie pojmują,
200 1 | bardzo trudnych, zakrytych i na pozór niedostępnych ich
201 1 | nieukrócony, burzliwy, namiętny i tkliwy, i pełen uniesień.
202 1 | burzliwy, namiętny i tkliwy, i pełen uniesień. Z całości
203 1 | rozdziale między wschodem i południem lat męskich! Nim
204 1 | Nim zaufał własnej sile i zaczął oddzielnie egzystować
205 1 | którymi dotąd w zgodzie i jedności zostawał - i myśl
206 1 | zgodzie i jedności zostawał - i myśl się jego na zewnątrz
207 1 | wiedzący siebie, myśl swoje i wolę swoję, postrzega, gdzie
208 1 | gdzie jest, po co, na co i co go otacza. Pierwszy wszystkich
209 1 | Pierwszy wszystkich nauk i doświadczeń początek! Teraz
210 1 | mierzy, waży, obserwuje i nad wszystko się wynosi,
211 1 | nad wszystko się wynosi, i wszystko pod swoje podbija
212 1 | niknąca punktach, jak we mgle i w mroku; dalej coraz jaśniejsza,
213 1 | budzić z tego snu na jawie i wychodzić duszą, myślą z
214 1 | najpiękniejszego? Oto tęsknica na duszy i boleść na sercu, która je
215 1 | następstwo, treść, szyk i koniec dziejów rodu ludzkiego.
216 1 | blask dawniejszej wielkości i piękności natury ludzkiej.
217 1 | prawda zapisana jasnymi i bardzo czytelnymi literami
218 1 | naturę. Ma ten sam kształt i podobieństwo. Tam w dali
219 1 | Fantazja włada w tym świecie i jako duch nad ziemią się
220 1 | historii rozpościera się i mija niby sen albo mgła
221 1 | miły, który nie razi oka i środkuje między tą i tamtą.
222 1 | oka i środkuje między tą i tamtą. Wszystkie tu kształty
223 1 | Więcej we wszystkim poezji i dumania niżeli rzeczywistości,
224 1 | wyższym porządkiem w naturze i doskonalszą organizacją?
225 1 | wszechrzeczy jestestwie i życiu wszystkich razem stworzeń.
226 1 | wiedzy, bez uznania, w tonice i powszechnej zgodzie. To
227 1 | rozumieliśmy wejrzeniem i w jednym okamgnieniu świat
228 1 | świat wszystek przebiegali, i naukę zaraz mieliśmy od
229 1 | bez sylogizmu, mędrkowania i wniosków, tych szczudeł
230 1 | w którym przedtem była i zgoda, i harmonia, i jedność
231 1 | którym przedtem była i zgoda, i harmonia, i jedność nierozdzielna,
232 1 | była i zgoda, i harmonia, i jedność nierozdzielna, i
233 1 | i jedność nierozdzielna, i moc pojmowania wszystkiego
234 1 | pojmowania wszystkiego bez czasu i pojęcia samego siebie!!-
235 1 | mrok w blasku posępnym i łagodnym świetle księżyca.
236 1 | związku z Stworzycielem nieba i ziemi; myśl ta - albo raczej:
237 1 | człowieka, za wiadomością złego i dobrego, a zatem przez rozróżnienie
238 1 | szczerej istoty, a potajemnych i zakrytych rozumień w języku
239 1 | rozumowanie. Pięknie tedy i nie bez głębokiego w tę
240 1 | iż w tym, że rozumować i myśleć możemy, najoczywistszy
241 1 | umem, rozumem, żartkością i przenikliwością swego dowcipu,
242 1 | pojęciem, ze wszystkimi dary i dzielnościami cywilizacji,
243 1 | tak niewinny, tak cichy i natchniony, jak ów pierwszy
244 1 | człowiek przed wywołaniem i tułactwem swoim, kiedy go
245 1 | kiedy go Stworzyciel nieba i ziemi posadził ręką swoją
246 1 | ujrzał spaniałe dzieła natury i wszystkie razem dziwy na
247 1 | dają w sprawach, klęskach i powodzeniu wszystkiego rodu
248 1 | wielkości, odwrotu opacznej woli i odzyskania, czyli powstawania
249 1 | odzyskania, czyli powstawania i dźwigania się z upadku (
250 1 | jestestwie, którą z wielu stron i pod wielą roztrząsałem względami...
251 1 | rozwikłanej myśli. Tak się i z całymi dzieje narodami.
252 1 | reprezentantem całego przyrodzenia i wszystkich na świecie stworzeń.
253 1 | zewnętrznym przedmiotem uwagi i baczenia: ci żadnego prawa
254 1 | czyż mogą znać drugich i innym przodkować stworzeniom?
255 1 | myśli maluje się godność i dostojność wielu takich
256 1 | samego siebie; tak samo i cały naród w myśli swojej
257 1 | wyobrażeń, wszystkich pojęć i uczuć odpowiadających religii,
258 1 | geograficznym, klimatem i innymi warunkami empirycznego
259 1 | bytu.~Że jedne narody giną i śladu po sobie nie zostawując,
260 1 | siebie w masie swych myśli i wyobrażeń, a jestestwo pierwszych
261 1 | mechaniczne łatwo rozrywają i niszczą.~Niechaj naród raz
262 1 | Niechaj naród raz tylko i choć na czas najkrótszy
263 1(14)| Dlaczego? - Kamiński to pięknie i z bardzo filozoficznym rozumieniem
264 1(14)| przez swoje ja, przez się i przez to, czym patrzę: przez
265 1 | wszystkich razem wyobrażeń i pojęć, cechujących narodu
266 1 | w masie swoich wyobrażeń i myśli ma wewnątrz ujęcie,
267 1 | ujęcie, ma grunt pod sobą i uznanie samego siebie w
268 1 | swoich wyobrażeń, pojęć i myśli, jest tylko zbiorem
269 1 | wieczorowi? Śliskie myśli nasze i byt nasz śliski: pamięć
270 1 | drzewo wyrasta. Stoi mocno i bezpiecznie na pniu to drzewo,
271 1 | postrzeżesz późniejsze lata i wieki, każdy oddzielnie,
272 1 | zazębione zachodzą za siebie, i jedno drugie, choćby ich
273 1 | drugie, choćby ich było i najwięcej, porusza, obraca.
274 1 | naszych, ród jeden składamy,~I jednym wszędzie duchem oddychamy.
275 1 | nasze tak stare, jak morze i rzeki, Którym imiona daliśmy
276 1 | każdym uderzeniem pulsu i w każdym nieledwo tchnieniu
277 1 | które wiekami zielenieje i bezprzestannie kwitnie;
278 1 | samego siebie w przeszłości i teraźniejszości". Od zawiązków,
279 1 | tylko właściwego. Ale także i to wątpliwości żadnej nie
280 1 | zwierciadle dawniejszych i dzisiejszych pojęć, żebyśmy
281 1 | refleksji w krainie złudzenia i omamień w fantastyckich
282 1 | roznoszeniu się jestestw na dwoje i ukazywaniu omylnych kształtów
283 1 | do refleksji rzeczywistej i jasnej, którą Bóg stworzył
284 1 | jako istotę promienistą i jako strojny akord wyrażający
285 1 | wyciągnionej na jaśnią i odbitej w literaturze znalazłem
286 1 | raczej systema tych działań i poruszeń myśli, które mają
287 1 | myśli, które mają najbliższy i bezpośredni związek z cywilizacją
288 1 | bezpośredni związek z cywilizacją i duchem narodu.~A zaś przez
289 1 | rozumieć należy: moc, dzielność i stateczne, bezprzestanne
290 1 | bezprzestanne objawianie się i wyrażanie tego ducha we
291 1 | powszechnym systemie działań i poruszeń myśli całego narodu.~
292 1 | narodu.~Znaczenie przestronne i wiele ogarniające. - Tę
293 1 | Tę miarę wziąwszy do ręki i pod tym tylko względem uważać
294 1 | nazwisko pięknej literatury i tytuł honorowy, a wielce
295 1 | Kochać język ojczysty, nauki i sławę, a nawet nie mówić
296 1 | się w kraju rozszerzały i kwitły? - Osobliwie w Polszcze
297 1 | zależy: nie masz przeto i beletrystów. Jest tylko
298 1 | nosząca na sobie obraz i podobieństwo moralnej istoty
299 1 | których by chęci energiczne i wytrwałość w przedsięwzięciach
300 1 | zaszczytów, jak kładziemy i przechowujemy w osobnych
301 1 | ochotnie pracują, może by się i dzielić nie chcieli zarobkiem
302 1 | niewieściej, którzy kiedy myśleć i działać potrzeba - szukają
303 2 | cywilizacją, kulturą naukową i estetyczną - zwierzchna
304 2 | na północy, na zachodzie i ku południowi? Rzecz naturalna,
305 2 | wiekach, inną miał imaginacją i inne natchnienie poetyckie,
306 2 | postępowania w doskonaleniu nauk i umiejętności. - Po wielekroć
307 2 | lub owej władzy ze szkodą i zaniedbaniem innych usposobień;
308 2 | siły umysłu publicznego i rozniesienie się jej podług
309 2 | nie mogę pojąć człowieka i jego dziejów. Pierwotne,
310 2 | żadną usilnością do zgody i jedności z samym sobą, w
311 2 | własnym sercu mamy ucisk i wielką burzę; w duszy nosimy
312 2 | Zważmy tylko - tu panuje u m i inne władze potłumia, ukraca;
313 2 | układzie pojęć religijnych i scjentyficznych owego narodu,
314 2 | narodu, wedle charakterystyki i podań Remiuzata, Kolebroka,
315 2 | niepodzielna fantazja, i w całym systemie cywilizacji
316 2 | olbrzymie stawia pomniki i olbrzymi zapał nieci w sercu
317 2 | krainie nad brzegami Indu i Gangesu. Co atoli rozumieć
318 2 | widok podciągnąć by można i z tego względu uważać systema
319 2 | pierwiastków naszego umysłu i ten lub inny rozpostarł
320 2 | w porządku jego działań i tworów umysłowych, zatknąłem
321 2 | jego przyrodzone własności i tak mocna, jako i słabsza
322 2 | własności i tak mocna, jako i słabsza strona, usposobienie,
323 2 | usposobienie, bogactwa i niedostatki, dzielność i
324 2 | i niedostatki, dzielność i przywary ukazać się muszą
325 2 | wszystkich naszych pojęć i wyobrażeń.~Umysł ogólny
326 2 | ogólny narodu te same władze i usposobienia mieć musi,
327 2 | objawiło się w literaturze i cywilizacji polskiego narodu?~
328 2 | czytelnikowi. Bez naciągania i przymusu ustanawia się także
329 2 | się także stosunek nauk i umiejętności nie tylko między
330 2 | nie tylko między nimi, ale i względem narodu. Szerokich
331 2 | Wiedzieć, że jesteśmy, i tej wiedzy nieomylne świadectwo
332 2 | dźwiękiem, słowem przez u m i rozum, fantazję, imaginację
333 2 | rozum, fantazję, imaginację i wolę wyrazić, na oko pokazać -
334 2 | całej literatury, zasadą i przyczyną tego wszystkiego,
335 2 | utworów dowcipu. Sztuka i umiejętność są owocem życia
336 2 | umiejętność są owocem życia i nawzajem rodzą życia owoce.
337 2 | wszczyna, dzieje mocą ducha i do ducha zmierza. Uważajmy
338 2 | ale całe szeregi rozumowań i wszystkie imaginacji obrazy.
339 2 | obrazy. Nić przypomnienia i związku, żarzący się świecznik
340 2 | sam rozum dostaje zawrotu i jest na kształt okrętu bez
341 2 | rzeczy, wszystko bierze i czyni opacznie; cudzego
342 2 | nim wytarguje, kto chce i co chce, sprawi, a liczne
343 2 | jego niestatkiem. Tak bywa i z narodem. W umyśle jego
344 2 | zgubić nić przypomnienia i przyjść ku obłąkaniu. W
345 2 | narodu może także ściemnieć i zgasnąć wewnętrzny świecznik.
346 2 | przeszłości tułają się bez czci i pożałowania. Nikt nawet
347 2 | wielkich ludzi, a wiara, cnota i nadzieja odlatują w inne
348 2 | czasy. Piękność, sztuka i poezja nie mają żadnego
349 2 | Umiejętność służy tylko wygodzie i potrzebom, a nie istnej
350 2 | się kradzionymi wdziękami i cudzą wzbogaca, a raczej
351 2 | przeszłych czasów, zarówno i tego nie postrzegają, co
352 2 | tylko przedmiotem rozumienia i znawstwa dla drugich.~Pisarze
353 2 | minionym jestestwie poczuł i zrozumiał? Historia liczy
354 2 | liczy wszystkie odetchnienia i ledwo nie z każdego uderzenia
355 2 | poważna, dostojna, wzbudzając i zasilając nigdy nie wygasłe
356 2 | spółcześni z podań, z wieści i powiastek, z tego, na co
357 2 | późniejszych zbieraczy, krytyków i pisarzy umiejętnych - ogólna
358 2 | każdego wieku świadczy: jako s i ę naród w obecnym jestestwie
359 2 | swoim rozumiał, jak uważał i pojmował to jestestwo? Wszystkie
360 2 | tchnącą jednym duchem, ułożoną i skreśloną przez jednego
361 2 | narodowego jestestwa chwile? I czy się teraz w tym minionym
362 2 | z wszelką historią, tak i polską związek mające, np.
363 2 | rozwikłanie owego pojęcia i rozumienia siebie w przeszłości,
364 2 | swoje zewnętrzne stosunki i rozumieć siebie w spólnym
365 2 | powieść, zamykającą dzieła i sprawy wszystkich ludów,
366 2 | bezpośrednich, bliskich, dalekich i najdalszych, nie jestże
367 2 | własnym, tak minionym, jako i obecnym jestestwie? Ziemiokrąg
368 2 | naród cały, we własnej tylko i nierozdzielnej uznający
369 2 | egzystencji, byłby jako obwarowana i ze wszech stron zamknięta
370 2 | siebie jeszcze nie pojmuje i nie rozumie; Żeby się dobrze
371 2 | pojąć, potrzeba znać drugich i z nimi zostawać w ciągłych
372 2 | się przeciwko drugiemu, i to, i tamto pojmuje siebie. - ("
373 2 | przeciwko drugiemu, i to, i tamto pojmuje siebie. - ("
374 2 | obyczajów, pamięć tkliwa i czuła na zasługi przodków,
375 2 | przekazane nieskazitelną cnót i przewag sławnych puścizną -
376 2 | dogadzał z całej duszy swojej i z całego serca, dzieląc
377 2 | dzieląc zarówno szczęście i niedolę, równym znosząc
378 2 | równym znosząc umysłem smutek i pociechę, zarobek i stratę:
379 2 | smutek i pociechę, zarobek i stratę: otóż treść we wszelkim
380 2 | narodzie otartym z dzikości i barbarzyństwa, wywijających
381 2 | społecznego dziejów ojczystych i wspomnień. W tym uczuciu
382 2 | żołd wiedzie, którego znaki i godła nosi na sobie. Coraz
383 2 | obywatelem. Ten postęp konieczny i nieodzowny. Tego postępu
384 2 | Tego postępu świadectwem i nauką: historia powszechna
385 2 | różnicy między narodami i niejako ostateczny kres
386 2 | narodu, ale jej nie zaciera i nie podkopuje; zbliża ludy
387 2 | każdemu pozwala zostawać i rozpleniać się w pewnej
388 2 | właściwością obyczaju, ducha i innych okoliczności. Tylko
389 2 | człowieka mechanizm pojęć i mechanizm myślenia, o którym
390 2 | dobrym ojcem własnej rodziny i pożytecznym członkiem pewnego
391 2 | zarazem te wszystkie uczucia i względy można, a nawet trzeba
392 2 | trzeba połączyć 'wyobrażeniem i uczuciem godności rodu ludzkiego,
393 2 | zasady łatwo wywieść początek i osnowę, rzecz i kształt
394 2 | początek i osnowę, rzecz i kształt każdej innej umiejętności.
395 2 | wszystko, co myślą myśleć i ogarnąć zdoła. Umiejętność
396 2 | rozszerzać w naszym jestestwie i niejako samych siebie pomnażać.
397 2(1) | usposobień prócz samej fantazji i imaginacji. To zdanie byłoby
398 2(1) | tak historyk całą głowę i dobrze we wszystko opatrzoną
399 2(1) | elementu. A tą zasadą w poezji i sztuce jest imaginacja i
400 2(1) | i sztuce jest imaginacja i fantazja; w historii zaś
401 2(1) | wiążącą wszystkie pojęcia i czasy przeszłe z teraźniejszymi.~ ~
402 2 | Odtąd przestał być w n i ej, w jej łonie, a zaczął
403 2 | okresem, bo ją mógł uważać i na nią patrzyć. Tym kształtem
404 2 | rozumie. Pierwej był w związku i porządku ogólnym; teraz
405 2 | teraz tylko ten związek i porządek pojmuje. Owo niegdyś
406 2 | pojęcie, objęcie, aktem woli i umu. Odbiegłszy od natury,
407 2 | po szczeblach refleksji i poznawań. Zbliżać się tym
408 2 | wyrozumieć?~Taki początek i ten kres umiejętności przyrodzenia.
409 2 | słowy: "między tym co jest, i tego że jest, nie wie" -
410 2 | nie wie" - a "tym co jest, i to wie". - Między naturą
411 2 | Między naturą zewnętrzną i człowiekiem.~Powiedziałem,
412 2 | rzecz najdokładniej malujące i opisujące wyrażenie naszej
413 2 | polszczyzny zawiera metodę i tryb postępowania w umiejętności
414 2 | razu nie poznajemy, tak i tego, co się zewnątrz nas
415 2 | cóż z tego wynika? Oto że i środek pojmowania, zbliżania
416 2 | budujemy gmach przyrodzenia i wszystkie ukazujące się
417 2 | ciąg stopniowy twierdzeń i nieprzerwane następstwo
418 2 | pierwotnej epoce natury i następne jej wieki historycznym
419 2 | w tym rozumienie!! Jako i w innym porównaniu z ziarnem
420 2 | wielką łozę puszcza, że się i ptacy na niej chowają. Rzeczywiście,
421 2 | który swe korzenie głęboko i szeroko rozpostarł w wiedzy
422 2 | obróconej jestestwa, byt i istotę swoje uznawającego.
423 2 | wysoko w powietrzu, a kwiat i liście, pieściwym wiosny
424 2 | rozzielenione tchnieniem i zarannej rosy kroplami,
425 2 | zarannej rosy kroplami, i balsamiczną wonią, wszystek
426 2 | życia. Wszystko się rozplata i splata w naturze, wszystko
427 2 | naturze, wszystko rozwija i porusza. We własnym uznając
428 2 | wszechrzeczy jestestwie i w tym się coraz bardziej
429 2 | Jednostka nasza w ogóle niknie i nawzajem ogół w sobie mieści.
430 2 | służy jej jako głos słowu i jest jej pojęciem; jest
431 2(3) | język! A miejmy we czci i poważaniu naszego spółziemianina
432 2 | żeby całe słowo złożyły, i umieć przeczytać to słowo:
433 2 | uważaliśmy naukę z tego punktu i czy ją u nas w tym sposobie
434 2 | określanie coraz ściślejsze i stawianie głównego zagadnienia
435 2 | opisywać sferę tej nauki i zarazem rozwijać jej treść,
436 2 | jednym tchnieniem, rzecz i kształt umiejętności. Podług
437 2 | z nas samych wyciągniona i genetyczna, ruchoma być
438 2 | w wyrokach swoich omylna i płocha (jeżeli tylko tym
439 2 | piśmiennictwie polskim rozwinienie i postęp wyobrażeń estetycznych
440 2 | szkodząc rzeczywiście poezji i sztuce, toż ukracając moc
441 2 | krytykę, śmielszą, zachęcającą i ośmielającą, nieraz zuchwałą,
442 2 | popierającą zdanie swoje i widzącą rzeczy z wielu stron,
443 2 | jest ta, że przez empiryzm i wyłączną, niemal fanatyczną
444 2 | pisarze polscy rozszerzali i pomnażali, skamieniała umiejętność
445 2 | mniemania, skutek powagi i mistrzostwa ludzi wielce
446 2 | których atoli dobre chęci i obywatelstwo wyżej zapewne
447 2 | niżeli naukę; aczkolwiek i w tym okazałą, rzecz z innych
448 2 | co do krytyki estetycznej i co do umiejętności, a szczególniej
449 2 | w tej mierze po szkołach i wyższych instytutach naukowych,
450 2 | usposobienie nie rozwikłało i nie wzmogło. Z tej niwy
451 2 | nie powinna. Podług zasad i pojęć moich, które następnie
452 2 | nie mogła. Wielka to rzecz i bardzo wspaniała umiejętność!
453 2 | potrzebie służyć powinny i dogadzać społecznemu pożytkowi.
454 2 | co do trybu postępowania i metody naukowej rozumienie
455 2 | trzeba podług postrzeżeń i wiadomości czerpanych z
456 2 | dobrego polskiego wykładu i stylu w rzeczach naukowych;
457 2 | rozumem w ojczyźnie Kopernika i Witeliona. Cudze w laboratoriach
458 2 | słowniki technicznych wyrazów i technicznych manipulacji;
459 2 | umiejętności, a tym samym i o naukach przyrodzonych.
460 2 | wprawdzie jednaka natura i te same prawa, podług których
461 2 | jednaki sposób pojmowania tego i tłumaczenia. W tym się właściwość
462 2 | inaczej pojmuje Thenard i Biot, inaczej Berzeliusz,
463 2 | tych odmiennych względów i widoków, z tego rozmaitego
464 2 | sposobu rozumienia natury i tłumaczenia jej fenomenów,
465 2 | pracą, własnymi nabytkami i odkryciami doskonalonych
466 2 | mieć w sobie, w środku, i z nas samych, z jestestwa
467 2(4) | Rozdz. I, na str. 17 [w pierwszym
468 2 | tylko chwilowej potrzebie i mijającym względom, które
469 2 | które wszakże bardzo ważne i naglące być mogą, czemu
470 2 | pracowicie spolszczona i wyłożona, ma swoje wartość,
471 2 | taką, jaką mają romanse i powieści historyczne angielskie,
472 2 | tak pod tym względem, jako i z wielu innych w naszym
473 2 | zalecić tę rzecz obmyślaniu i gruntowniejszej ziomków
474 2 | filozofii z głębi ducha naszego i wysnuć ją z istoty naszego
475 2 | zapał do częstszego pisania i gruntowniejszych rozumowań
476 2 | własnym rozzieleni liściem i zakwitnie szeroko, bujnie
477 2 | u nas, jaką jest teraz, i dalsze skutki widzi. Albo
478 2 | jeżeli mi w tym głównym i początkowym założeniu pisma
479 2 | pierwotworna być musi jak poezja i poetyckie natchnienie. O
480 2 | zasady na prawdzie ducha i istoty bytu naszego, cenić
481 2 | użyteczność umiejętności i czynione starania ludzi
482 2 | ale największą jest sprawą i misterstwem ducha. Najpiękniejsze
483 2 | winniśmy naukowemu entuzjazmowi i ledwo nie poetyckiej inspiracji -
484 2 | samą sumienność loiczną i dialektyczną (niechaj mi
485 2 | istota prawdziwej nauki, jako i prawdziwej piękności w sztuce.
486 2 | umiejętności daleko wznioślejsze i wspanialsze. Uważajmy np.
487 2 | człowiek jest zebranie w treść i niejako suma wszystkiego
488 2 | przyrodzonych. Pojąć życie i śmierć, a raczej: rozstrzygnąć
489 2 | rozstrzygnąć zagadkę życia i daleko zawilszą, mniej dla
490 2 | zagadkę skonu, otóż powołanie i główny zawód filozoficznego
491 2 | znajomość rozlicznych niemocy i środków leczenia, botanika,
492 2 | stanowią tylko składowe części i niejako są jej materiałami. -
493 2 | przykład. Matematyka, kałkuł i głębokie rachunki, wprowadzone
494 2 | się na kształt czasowania i spadkowania w gramatyce?
495 2 | się wszystkich koniugacji i deklinacji obcej lub umarłej
496 2 | dzieła, poemata w tym języku. I jednego słowa nie zrozumie,
497 2 | matematykowi, że zrozumiał styl i wysoką poezją natury! Jest
498 2 | gwiazd na niebie, ich biegi i obroty, toż układ ledwie
499 2 | Lecz za spojrzeniem w niebo i uważając to, czego nie wiemy,
500 2 | można, że to bardzo małe i maleńkie nic. Gdy to wszystko
1-500 | 501-1000 | 1001-1279 |