bold = Main text
   Rozdzial                                 grey = Comment text

 1  1   |    uznanie samych siebie w naszym jestestwie. 1~Rzecz ta zostaje w związku
 2  1   |    jeszcze uznania samej siebie w jestestwie swoi m, do punktu, na którym
 3  1   |         którym uznaje się w swoim jestestwie.~Jako cień drzewa rozściela
 4  1   |        mającej uznania we własnym jestestwie, natury martwej z ożywioną,
 5  1(1)|     uznanie samego siebie w swoim jestestwie". - W polskim języku nie
 6  1(1)|      jesteśmy, czyli: wiemy się w jestestwie naszym. Zaś przeświadczenie (
 7  1(1)|       pojmować się i w myśli, i w jestestwie zarazem. Wreszcie po co
 8  1(1)|           uznanie samego siebie w jestestwie swoim znalazłem w Skardze,
 9  1   |         ma uznania samej siebie w jestestwie swoim, do punktu, z którego
10  1   |  refleksji. Tu się uznaje w swoim jestestwie. W nas, w środkowym punkcie
11  1   |           uznanie samego siebie w jestestwie swoim, mieć wewnątrz ujęcie
12  1   |           we własnym, oddzielonym jestestwie. Patrzmy się na dzieci nic
13  1   |         się zgody we wszechrzeczy jestestwie. A potem zabrzmi, zagrzmi
14  1   |        samego siebie w oddzielnym jestestwie". - Otóż niedościgła zagadka
15  1   |         do końca, we wszechrzeczy jestestwie, w nierozdzielonym całej
16  1   |     spółistnienie we wszechrzeczy jestestwie i życiu wszystkich razem
17  1   |           uznaniu siebie samych w jestestwie naszym... Powtarzam raz
18  1   |     uznania samego siebie w swoim jestestwie, którą z wielu stron i pod
19  1   |           uznanie samego siebie w jestestwie swoim, kiedy przez to jedynie
20  1   |     uznanie samego siebie w swoim jestestwie.~W rozważnym działaniu,
21  1   |           uznanie samego siebie w jestestwie swoim mieć musi.~Jak myśl
22  1   |   granicami nigdy samych siebie w jestestwie swoim nie uznały; uznania
23  1   |     uznanie samego siebie w swoim jestestwie, a już pamięć jego nie zaginie.
24  1   |           kiedy się naród w swoim jestestwie nie rozdzielonym czuje jak
25  1   |           uznanie samego siebie w jestestwie swoim.~Ważna prawda! - Jest
26  1   |      rozszerzamy się, umacniamy w jestestwie naszym. Kto jest - powtarzam
27  1   |      tylko w obecnym uznajemy się jestestwie, czyż to uznanie będzie
28  2   |    uznaniem samego siebie w swoim jestestwie. Ta zasada życia, ta przyczyna
29  2   |           się we własnym minionym jestestwie poczuł i zrozumiał? Historia
30  2   |        jako s i ę naród w obecnym jestestwie swoim rozumiał, jak uważał
31  2   |          się teraz w tym minionym jestestwie uznajemy? Jakaż jest pamięć
32  2   |         rozumieć siebie w spólnym jestestwie z ościennymi, postronnymi,
33  2   |          minionym, jako i obecnym jestestwie? Ziemiokrąg tym się ogarnia
34  2   |           tego uznanie we własnym jestestwie ani godziwe, ani doskonałe
35  2   |          uznania siebie w ogólnym jestestwie rodu ludzkiego. Gdzie to
36  2   | rodowitego "ja", rozumienie się w jestestwie drugich, ogarnie-nie wszystkiego
37  2   |           się rozszerzać w naszym jestestwie i niejako samych siebie
38  2   |            We własnym uznając się jestestwie, uznajemy się także we wszechrzeczy
39  2   |         się także we wszechrzeczy jestestwie i w tym się coraz bardziej
40  2   |           siebie, ale nie w swoim jestestwie. Naród nie miał w literaturze
41  2   |        nie swoim poczuwaliśmy się jestestwie, tuląc do łona i piastując
42  3   |          siebie i uznanie w swoim jestestwie.~Literatura reprezentuje
43  3   |           i doskonałego uznania w jestestwie swoim. Jestestwo to niezupełnie
44  3   |     uznanie samych siebie w swoim jestestwie tak długotrwałym i nierozdzielnym.
45  3   |     uznaniu samego siebie w swoim jestestwie. Nie pobłądzi zapewne, kto