Rozdzial

 1  1|        jedynie przeniknąć do jego ducha, co on sam głęboko pojął,
 2  1|      szkody zrządził w nauce. Moc ducha na jedności zależy; w podziałach
 3  1|      jakby jedną głowę, jedną moc ducha, jedną imaginacją i jedną
 4  1|        Zamiarem moim jest: zbadać ducha i przeniknąć do istoty polskiego
 5  1|        nigdy niezwiedzonych złego ducha. Czegoż szuka? Skarbu -
 6  1| rachmistrzostwo, ale zwojował moc ducha. Niechaj, jako kto chce
 7  1|        tylko od natury widomej do ducha, jakby od dźwięku zewnętrznego,
 8  1|            widzeniem siebie okiem ducha - "uznaniem samego siebie
 9  1|       sprawie, w silnym wyrażeniu ducha, w śmiałym wyciągnieniu
10  1|         oko pokazać.~To wyrażenie ducha, to wyciągnienie myśli spólnej
11  1|   objawianie się i wyrażanie tego ducha we wszystkich nawzajem umiejętnościach,
12  2|             zwierzchna jest szata ducha narodu. Czemuż na niej tak
13  2|       duchu wszczyna, dzieje mocą ducha i do ducha zmierza. Uważajmy
14  2|            dzieje mocą ducha i do ducha zmierza. Uważajmy ogół literatury
15  2|   opisanej właściwością obyczaju, ducha i innych okoliczności. Tylko
16  2|          wezwać filozofii z głębi ducha naszego i wysnuć ją z istoty
17  2|     umocowanej zasady na prawdzie ducha i istoty bytu naszego, cenić
18  2|         jest sprawą i misterstwem ducha. Najpiękniejsze odkrycia
19  2|   przyrodzeniu. A tylko duchem do ducha przeniknąć można - tylko
20  2|       można - tylko umiejętnością ducha, filozofią! - Inny jeszcze
21  2|     sferze niewidomego, w krainie ducha, będącego częścią i ostatnią
22  2|      kończyć na urojeniu w sferze ducha?... (Niechaj pierwej odpowie
23  2|           najczęściej nie dostaje ducha filozoficznego. Gardzą metafizyką
24  2|         doświadczenie z użyczenia ducha filozoficznego (jak się
25  2|     pewnej uniwersalności pojęć i ducha nie jest to zapewne obcymi
26  2|   narodowego geniuszu, narodowego ducha. Pojmujmy naturę, jako się
27  2|        owo misterstwo niewidomego ducha, sprawcy wszelkich przeobrażeń
28  2|       echa. Cóż zostało z energii ducha wojennego, z mocy pierwotnej,
29  2|            Ta literatura wyrażała ducha, który nie był duchem narodu.
30  2|         talentu i daru wieszczego ducha. A przodek przed nimi trzymał
31  2|         far niente chęć wyrażenia ducha twórczego, łamiącego się
32  3|       układu, bądź ustawicznością ducha, bądź na koniec umiejętną,
33  3|           władzą fantazji naszego ducha? Znam takiego poetę, rodaka.
34  3|        pańskim w imię Ojca, Syna, Ducha. Na taką uroczystość przybył
35  3|        balladę?~Wytrysk ognistego ducha, strumień najczystszego
36  3|         odrębny, za granicą swego ducha - to poema Konrad Wallenrod!
37  3| literaturze pewną uniwersalnością ducha i erudycją poety.~Rozpostarł
38  3|     największa sforność i energia ducha tego młodego poety. Nie
39  3|       pieśnioksięgu, a wzniósłszy ducha wysoko, na sam wierzchołek
40  3|         powołania poetyckiego bez ducha i daru. - Pisarze z tak
41  3|         nie uniesie wyrozumiawszy ducha zamkniętego w tym systemie?
42  3|         staraniem malarza życie i ducha przywdziać mogą. Jakiż stosunek
43  3|            kształcili się, której ducha niejako w polską przybrali
44  3|       ogólny kierunek i ekspresją ducha w całym systemie poetyckiej
45  3|          wylotnych błyskach swego ducha jest prawdziwie rzymskim