bold = Main text
   Rozdzial                                 grey = Comment text

 1  1    |         oszukiwało. Wszystko się tu na dwoje roznosi. Drzewa
 2  1(1) |         nie maluje rzeczy. Idzie tu o to, żeby wyrazić: że wiemy,
 3  1    |        ziemi i rzeczy ziemskich. Tu i ówdzie, zdaje się, jakoby
 4  1    |   organicznej natury w metalach. Tu szukać trzeba przejścia
 5  1(10)|          Z mojej strony muszę go tu obłożyć cięższym jeszcze
 6  1    |         przychodzi do refleksji. Tu się uznaje w swoim jestestwie.
 7  1    |       znaleźć w dziale zwierząt. Tu jeszcze rządzą się naśladowstwem;
 8  1    |     między tą i tamtą. Wszystkie tu kształty ponętne mają wejrzenie.
 9  1    |          Łączę się z wami bracią tu mojemi.~Kość z kości ojców
10  1    |      bujna, nieprzejrzana okiem; tu każde ziarnko stokrotny
11  1    |        chęciami pomnażać należy. Tu najpiękniejsze, dotąd nie
12  2    | wszystkich ludów? Zważmy tylko - tu panuje u m i inne władze
13  2    |        samo przez się podaje się tu myślącemu czytelnikowi.
14  2(1) |     opatrzoną mieć powinien. Ale tu chodzi o główną zasadę,
15  2    |  dotychczas rozciągaliśmy (mówię tu o ogóle) na samą nieledwie
16  2    |         do własności przedmiotu. Tu zachodzi tożsamość, analogia. -
17  2    |           Co innego w Niemczech! Tu artyści są naturalistami,
18  2    |        tym rozumieniu, jakie się tu rozszerzyło, lecz wcale
19  2    |        kole wzruszano ramionami. Tu doznała albo niegościnnego
20  2    |    Zewsząd groźny nieprzyjaciel! Tu hordy dzikszych Sławian,
21  2    |     żadnego nie mieć? Nasuwa się tu uwadze mojej przepis ateńskiego
22  3    |        się dziwnie plecie~Na tym tu biednym świecie.~A kto by
23  3    |         ty polskie zapusty?~"Ale tu wejść nie można" - odpowiedział
24  3    |         tym wszystkim smutku! Co tu żałości - a najbardziej
25  3    |       wszak bez osłony ~Nie trwa tu słodki owoc - i cóż, ledwo
26  3    |           społeczność, historia: tu myśl, idea. Albo poeta o
27  3    |   chyżość strumienia niejednaka. Tu wielki rozlew, wezbranie
28  3    |          Rusałek! Przecinają się tu, że tak rzekę, dwa wielkie
29  3    |        Nuta dnieprowskich dum aż tu dzwoni? ~O! nie dnieprowskich
30  3    |         tej przyczyny umieszczam tu treść Zamku Kaniowskiego
31  3    |          Dniepr na drugą stronę. Tu niepojęte dla mieszkańców
32  3    |          należało. Znać pośpiech tu i owdzie, znać skwapliwość:
33  3    |            O, gdyby nie był nikt tu więcej z warty. ~Zaraz by
34  3    |      śliczne stroje w Wiesławie, tu mowa, tańce, gody weselne
35  3    | niniejszego wywodu. Nie idzie mi tu o liczbę ani o rozciągłość,