Rozdzial
1 Prz| jaki był przed wiekiem, niechaj nas przede wszystkim zajmuje.
2 1 | rad na małym przestaje, niechaj się uczy optyki, i akustyki,
3 1 | czucie widzenia!... Ale niechaj lepiej wyjaśni to rozumienie
4 1 | ale zwojował moc ducha. Niechaj, jako kto chce tę myśl,
5 1 | skądże to pochodzi? Daleka niechaj będzie ode mnie wszelka
6 1 | doświadczenia. Czytelnicy nasi niechaj przypomną sobie, że w r.
7 1 | Jakżeśmy go przeminęli? Na to niechaj historia odpowie. Powinnością
8 1 | to pismo weźmie do ręki, niechaj ze mną rozumuje. Tą prośbą
9 1 | łatwo rozrywają i niszczą.~Niechaj naród raz tylko i choć na
10 1 | Wszystko, co było, co jest, niechaj się odbije w literaturze,
11 1 | magnis voluisse sat est. Niechaj raczej uważa to pisemko
12 2 | o historii powszechnej, niechaj nikt opacznym wykładem nie
13 2 | przedsięwziąłem literaturę, ojczystą, niechaj mi wolno będzie powiedzieć,
14 2 | przyrodzonych. Obcy nabytek niechaj je wzbogaca, wspomaga, ale
15 2 | umiejętności przyrodzonych. Niechaj się umiejętność polska z
16 2 | loiczną i dialektyczną (niechaj mi wolno będzie wyrazić
17 2 | urojeniu w sferze ducha?... (Niechaj pierwej odpowie na te zapytania,
18 2 | idzie tylko z doświadczenia, niechaj gorliwie odprawuje swe roboty
19 2 | odprawuje swe roboty w pracowni, niechaj czyni postrzeżenia, jakie
20 2 | jakie chce, ale z swojego niechaj nie wychodzi zakresu i przed
21 2 | fenomen - fenomen życia! Niechaj kto pojmie, jeśli zechce,
22 2 | literatura Stanisława Augusta (niechaj jako kto chce wywyższa dowcip,
23 3 | wszystko jedno, zdaniem moim. Niechaj tylko każdy tak pisze i
24 3 | zbłądzi. Szczególniej atoli: niechaj pisze wedle przekonania
25 3 | Wojewoda - syn mój niewart: niechaj w wojennej potrzebie dobija
26 3 | grasują w tych okolicach: niechaj walczy w obronie wdzięków
27 3 | pierwotnej ich właściwości. Niechaj także nikt nie mniema opacznym
28 3 | zestarzałam, zbrzydłam... Nie, niechaj nigdy nędza pustelnicy,
29 3 | wianek uplatają zioła, ~Niechaj litewskie powtarzają śpiewy,
30 3 | Żadną miarą, zdaniem moim, niechaj kto mówi co chce, tej hajdamackiej
31 3 | doskonale, kunsztownie? - Niechaj nas ten gbur nie obraża.
32 3 | w narodzie zawojowanym. Niechaj tak będzie. W poezji odbiła
33 3 | tak pierwotworną nie była.~Niechaj nikt nie mniema, jakoby
34 3 | doznał większego oporu. - Niechaj co chce mówi Szlegel, rymotwórcy
|