1-500 | 501-1000 | 1001-1279
bold = Main text
Rozdzial grey = Comment text
501 2 | rozwagę te światy światów i te drogi mleczne, i te ogromy
502 2 | światów i te drogi mleczne, i te ogromy ogromów, pytam
503 2 | ogromów, pytam się: czyliż i po takiej próbie naszych
504 2 | takiej próbie naszych zmysłów i rozumu trwać będziemy w
505 2 | powstała jego wczorajsza i onegdajsza nauka, które
506 2 | nieruchomy to słońce Kopernika i Herszla, razem z całym systemem
507 2 | nie znanym nam obiegiem i dążą w nieznane strony!!
508 2 | lat następnych postrzeżeń i rachunków nazwiemy nieruchomymi,
509 2 | pokazuje, że droga doświadczeń i obserwacji jest nieskończona?
510 2 | obserwacji jest nieskończona? I że tym sposobem nigdy nie
511 2 | te pozory, te świadectwa i omamienie zmysłów, w duchu
512 2 | ku temu celowi wyzywają i niejako powabiają na harc
513 2 | rozdzielone spaja w całość~i wszystko totalizuje.~Nie
514 2 | którego wszystkie poznawania i wiadomości nasze zmierzają.
515 2 | sobie wyobrażamy; zgodność i tożsamość pojęć z tym, co
516 2 | jedno drugiemu nie odpowiada i jedno z drugim nie rymuje,
517 2 | do miary z rzeczą. Dawni i dzisiejsi retorowie utrzymują,
518 2 | Jaki proces w naturze, taki i w umiejętności, której natura
519 2 | naturze jest postęp ciągły i nieprzerwany od widomego
520 2 | ducha, będącego częścią i ostatnią mocą, i najwyższą
521 2 | częścią i ostatnią mocą, i najwyższą dzielnością natury?
522 2 | Wszystko zmierza w naturze i ku temu się odnosi, co żadną
523 2 | samym przedmiotem rozbioru i analizy być nie może. A
524 2 | społeczność europejską, ale naukę i wszystkie najwyższe względy
525 2 | zeszłego wieku we Francji i w Anglii nie czuli i nie
526 2 | Francji i w Anglii nie czuli i nie poznawali. Pierwsi Niemcy
527 2 | samych tylko farbiarzów i garbarzów jest stworzona,
528 2 | wyłącznie trudnią sami praktycy i matematycy, ci prawdziwi
529 2 | prawdziwi wspomożyciele i opatrzyciele nauk, którzy
530 2 | filozoficznego. Gardzą metafizyką i wyższą spekulacją w naukach
531 2 | mogą, poczytując za romanse i poetyckie zmyślenia. Tym
532 2 | strona natury zaniedbana i z granic pojęcia ludzkiego
533 2 | wszelkich nowych odkryć, mniemań i wynalazków. Uważając tę
534 2 | że czynią nad obowiązek i powinność swoją, że się
535 2 | koniec, że tego, co mówią i piszą, sami nie rozumieją.
536 2 | niechaj nie wychodzi zakresu i przed innymi nie osławia
537 2 | pierwszy w stanie, spoczynku i bezwładności, a drugi w
538 2 | nawet empiryzm, laboratoria i doświadczenie z użyczenia
539 2 | Nawet dowolne hipotezy i manipulacje empiryków godniejsze
540 2 | początek biorą. - Nareszcie i to także położyć godzi się,
541 2 | ściślejsze powinowactwo i związek organiczny wejść
542 2 | naturalistami, jak np. Gete i Nowalis, a filozofowie natury
543 2 | najznamienitszymi historykami i estetykami, jak np. Gerres
544 2 | estetykami, jak np. Gerres i Steffens. - Namawiać do
545 2 | pewnej uniwersalności pojęć i ducha nie jest to zapewne
546 2 | winniśmy postąpić: od gustu i imaginacji do myśli i rozumowań
547 2 | gustu i imaginacji do myśli i rozumowań umiejętnych, od
548 2 | umiejętnych, od piękności w poezji i sztuce do prawdy w tej bogatej,
549 2 | tak powiem - temperamentu i konstytucji narodowego geniuszu,
550 2 | poetyckiej, tak samo na polu nauk i umiejętności szkoła materialistów
551 2 | umiejętności szkoła materialistów i empiryków, nie rozświecona
552 2 | krytyki, obwołująca wyłączność i doświadczenie za jedyne
553 2 | w Polszcze władzę myśli i utrzymuje nasz rozum teoretyczny
554 2 | artystów, ale także w opinii i dyspozycji powszechnej.
555 2 | stronnictwa piśmienne, spory i roztyrki literackie miały
556 2 | wszelkie niesnaski za zbawienne i pożyteczne.~Życie w każdym
557 2 | zrozumianą miłością zgody i pokoju. Dualizm głównym
558 2 | twory ojczystego dowcipu i nowe wyobrażenia teoretyczne
559 2 | tak zwanego romantycznego i klasycznego, nikt naówczas
560 2 | przyczyną tego nieporozumienia i jakie stąd korzyści urosną
561 2 | prawdziwego światła, gustu i piękności. Przyszło nawet
562 2 | biegli, gorliwi o ich wzrost i powodzenie, młodzież szkolną
563 2 | oświeceńszą publiczność Francji i Niemiec tak silnie zajmowały.
564 2 | ze snu lenistwa talenta i dowcipy, wychylił spod cienia
565 2 | przedmiotów estetycznych, i wyrwał na jaśnią nowsze,
566 2 | zwinie bez rozwinienia - i przeciwnie. Co bądź wywiąże
567 2 | Natenczas jedno walczy i wojuje z drugim, póki wątlejsze,
568 2 | ten stan przecięcia się i przeniknienia dwóch sił
569 2 | nowy odskok, nowy wyskok i nowe siły z pozornej zgody
570 2 | nowe siły z pozornej zgody i tożsamości na przeciwne
571 2 | naturze, jak pokazuje chemia i fizyka. Wszędzie ruch jest
572 2 | wpływa na związki chemiczne i działań chemicznych nie
573 2 | nieodzownie potrzebny do życia i wzrostu roślin, zwierząt,
574 2 | wszystkich w naturze rozkładów i ową siłą, która by ten świat
575 2 | jej inne siły skupiające i przyciągające równie dzielnego
576 2 | niepochybnie przeciwne zbija ją i potłumia staranie. Stąd
577 2 | trudności. Przez działanie i oddziaływanie, w akcji i
578 2 | i oddziaływanie, w akcji i reakcji wszystkie się wykształcają
579 2 | rzeczy szło o co innego, może i nie przypadającego do miary
580 2 | niejako środkowym punktem i duszą piśmiennego sektarstwa
581 2 | w Polszcze. Rzecz dziwna i godna uważania! Od czasów
582 2 | Orzechowskiego z Stankarem i Modrzewskim żaden roztyrk
583 2 | literackim postronnych narodów, i u nas także od lat kilku
584 2 | światlejszych towarzystwie i całą niemal Polskę od jednego
585 2 | nie samej tylko ogłady i zewnętrznej okrasy szukający;
586 2 | powszechnym nawet gruntuje się i znawstwo, i rozsądek estetyczny.
587 2 | gruntuje się i znawstwo, i rozsądek estetyczny. Taką
588 2 | nieukróconą owa dysputa, że i ci, co żadnego wyobrażenia
589 2 | chcieliby jednak należeć i w samej rzeczy należą do
590 2 | Czyli innymi słowy: uczą się i myśleć, i pisać, i rozprawiać.
591 2 | słowy: uczą się i myśleć, i pisać, i rozprawiać. Częstokroć
592 2 | uczą się i myśleć, i pisać, i rozprawiać. Częstokroć atoli
593 2 | bardzo dobrze pomyślane i wyłożone artykuły w naszych
594 2 | po odciągnieniu nazwisk i przedmiotu, można by uważać
595 2 | umysłową; a może jako przynętę i wab do wyższych rozpraw.
596 2 | sami tylko autorowie, ale i czytelnicy pomagają piśmiennictwu.
597 2 | spokojność we względzie filozofii i umiejętności, tak głuchą
598 2 | umiejętności, tak głuchą i tak wygodną ospałości lenistwa,
599 2 | drogę młodzieży polskiej i myśl nieznaną potęgą działać
600 2 | niemal systema poetyckiej i kunsztownej literatury europejskiej,
601 2 | spuścić na sąd głowy swojej i, jako się jej podobało,
602 2 | wypadkiem ogólnej dążności i ogólnych usposobień. Przeto
603 2 | wszystkę chęć swoję, myśl i starania położyła była zrazu
604 2 | względzie praktycznym, jako i teoretycznym, którą osobliwie
605 2 | długie powodzenie na świecie i nazwisko okazalsze jak właściwe
606 2 | niezupełnie rozwinione, i nie tak łatwo powszechniejsza
607 2 | upiorów, czary, samych duchów i nieboszczyków chodzących
608 2 | ledwo nie do samych romansów i wierszopisarstwa było u
609 2 | w związku z masą myśli i pojęć, którymi się istota
610 2 | literatury ku rozrywce kobiet i beletrystów; a postawa tych
611 2 | zabawę, igraszkę, cacko. I nic więcej! Z przyczyn naturalnych
612 2 | Tę jak gdzie indziej tak i u nas większa może umysłu
613 2 | żywsze bez wątpienia objęcie i nie stępione uczucia sposobniejszą
614 2 | Muzie, co nie wiedzieć skąd i nie wiedzieć z jakiego zrządzenia
615 2 | ustronie nad Wisłą, Wilią i Dnieprem i nasz ostry klimat,
616 2 | Wisłą, Wilią i Dnieprem i nasz ostry klimat, i nasze
617 2 | Dnieprem i nasz ostry klimat, i nasze niebo pochmurne. W
618 2 | jawisko. Nuciła różne pieśni, i górne, i gminne, na wysoką
619 2 | Nuciła różne pieśni, i górne, i gminne, na wysoką nutę i
620 2 | i gminne, na wysoką nutę i niską, pierwsze westchnienia
621 2 | zresztą przyznać trzeba, że i to, co się w środku między
622 2 | wymyślając coraz nowe podniety i waby żartkim dowcipem swoim,
623 2 | albowiem twarde były ich słowa i niewzględne. Jak z jednej,
624 2 | niewzględne. Jak z jednej, tak i z drugiej strony nic postąpić
625 2 | mirtową na skroniach opaską i wieńcami apollinowej chwały,
626 2 | zgodność z duchem czasu i wzniosłymi jego wyobrażeniami
627 2 | Potrzeba dalej zasięgnąć i baczniejszym rozmysłem.
628 2(7) | by to przytrzeć chcieli i jednym zakończyć rozstrzygnieniem.
629 2(7) | politowaniem mówi o jednym i drugim stronnictwie, gładkim
630 2(7) | gładkim wyśmiewając wierszem i klasyków, i romantyków. -
631 2(7) | wyśmiewając wierszem i klasyków, i romantyków. - U innych literatów
632 2(7) | różność zdań jak w tej, tak i w każdej innej mierze za
633 2(7) | jeszcze natury opozycji, ruchu i zasady dynamicznej w literaturze.
634 2(7) | dynamicznej w literaturze. I tak np. "Pamiętnik Warszawski
635 2(7) | czasu nad(!) romantycznością i klasycznością pisano, tyle
636 2(7) | tyle o zasadach jednej i drugiej prowadzono zaciętych
637 2(7) | zdolności swej do ocenienia i czucia tworów poetycznych (?),
638 2(7) | wiedzą, co przez klasyczność i romantyczność rozumieć mają
639 2(7) | romantyczność rozumieć mają i jakie są tych dwóch rodzajów
640 2(7) | mieć musi) do ocenienia i czucia tworów poetycznych,
641 2(7) | rozumieć przez klasyczność i romantyczność, temu słusznie
642 2(7) | Pamiętnikowi", że klasyczność i romantyczność są rodzajami
643 2(7) | systematów we względzie poetyckim i artystowskim, różniących
644 2(7) | wewnętrznej istoty, jako i zewnętrznego kształtu; dwóch
645 2(7) | Pamiętnik Umiejętności" - i niewyrozumiałości obustronnej
646 2(7) | same wyrazy klasyczność i romantyczność, które dają
647 2(7) | brać w odmiennym znaczeniu i jako przypuszczające rozmaitość
648 2(7) | rozumowań, a bez pewnego końca i rezultatu." Filozoficzny "
649 2(7) | ratiocinationis. Rzecz nudna i nieznośna długo rozumować!
650 2(7) | rozumowania były bez pewnego celu i końca, Ten koniec i ten
651 2(7) | celu i końca, Ten koniec i ten cel mieszczą się w dziełach
652 2(7) | przeraźliwie są obszerne i tak nielitościwie długie
653 2(7) | klasyczność, a W. Szlegel dowodnie i na oko pokazuje, co przez
654 2(7) | artykule "Pamiętnika", jako i we wszystkich innych filozoficznych
655 2(7) | wszystkich innych filozoficznych i estetycznych (a które jednak
656 2(7) | które jednak filozoficznymi i estetycznymi nie są), tyle
657 2(7) | tyle jest szczególnych zdań i zabawnych wysłowień, że
658 2(7) | muszę uwagę czytelnika. I tak np. twierdzi dalej "
659 2(7) | romantyczność jako na płód niedawny i pośród gminu wylęgły." -
660 2(7) | krytyków, jakimi są Chasies i St. Boeuf? Francja nie może
661 2(7) | literaturę poetycką, krytyczną i historyczną? Na tylu pisarzy,
662 2(7) | stanowisko, z którego w poezji i sztukach o dobroci tworów
663 2(7) | teorii smaku, do Szellinga i Hegla nikt prócz "Pamiętnika
664 2(7) | maksymy za zasadę estetyki i główną cechę doskonałości
665 2(7) | poetą, kiedy z niepojętą i skrytą radością waży i chowa
666 2(7) | niepojętą i skrytą radością waży i chowa do szkatuły złoto." -
667 2(7) | flamandzkiego wyrażającego chciwość i ukontentowanie w rysach
668 2(7) | kreślącego taki charakter i taką scenę w komedii lub
669 2(7) | Umiejętności" powiada, "że i dworak jest poetą, kiedy
670 2(7) | jest poetą, kiedy nadzieje i widoki swoje buduje na uśmiechu
671 2(7) | Ale to jest nadskakiwanie i służalstwo, nie poezja. "
672 2(7) | nikomu. Daje go próżnym i ambitnym (str.89). odważnym
673 2(7) | ambitnym (str.89). odważnym i lękliwym, ubogim i bogatym,
674 2(7) | odważnym i lękliwym, ubogim i bogatym, młodym i starym;
675 2(7) | ubogim i bogatym, młodym i starym; słowem tym wszystkim,
676 2(7) | wszystkim, co się rodzą i umierają. "Pamiętnik" częstuje
677 2(7) | Hugona Blaira, a delikatność i poprawność kładzie za najwyższe
678 2(7) | się w kojcu między gęsiami i kurami. Nareszcie "Pamiętnik"
679 2(7) | pisarz chcący pożytecznie i roztropnie na jaw wystąpić,
680 2(7) | kiedy? dla kogo? na co? i w jakim języku pisze?" -
681 2(7) | się im za dosyć uczynić i przykładem swoim stwierdzić
682 2(7) | wystąpienia pożytecznie i roztropnie na jaw zapomniał
683 2(7) | najpierw, co pisze, kiedy pisze i dla kogo? Zamierzył okazać
684 2(7) | mają oni stałej, przyznanej i urządzonej posiadłości w
685 2(7) | znaczy stała, przyznana i urządzona posiadłość w państwie
686 2(7) | nie ma katedry, patentu i togi, ten ani myśleć, ani
687 2(7) | występuje na jaw pożytecznie i roztropnie. Powiada dalej
688 2(7) | Jeżowski, zapomniał, co? i dla kogo? pisze. Chciał
689 2(7) | foremne dlatego, że stare, i stawia natomiast wyboczenia
690 2(7) | jaki ma związek sztuka i poezja romantyczna z słodkim
691 2(7) | toru nie wjechał na manowce i kręte ścieżki romantycznego
692 2(7) | sztuce wyrabiania mydła i garbowania skór, albo wypalania
693 2(7) | teorii piękności w poezji i sztuce. Nie ma co mówić:
694 2 | uniesieniu: to niebo nad nami i ta ziemia, te góry i te
695 2 | nami i ta ziemia, te góry i te doliny pierwszych wieszczów
696 2 | z śmiałych przedsięwzięć i rycerstwa w przełożeństwie
697 2 | maratońskich, pod Salaminą i Plateą ścierała się przemoc
698 2 | zawojował państwo Krezusa, Solon i Pizystrat uczuli w sercu
699 2 | się później pod Dariuszem i Kserksesem na Grecję oberwała,
700 2 | mógł mieć Homer na uczucia i imaginacją synów Grecji,
701 2 | drugiemu puścizną. Ten początek i taki wzrost literatury!~
702 2 | wzięły obrót we Francji i w Europie? Oto niepochybnie
703 2 | nad Renem; a może by je i w naszej Wiśle pojono. Bądź
704 2 | plemionom dzikich pustyń i stepów. - Czyż zwycięstwa
705 2 | rozwikłują, szerzą, starzeją i drobnieją pewne pomysły,
706 2 | snuje na nierozdziergnioną i w coraz większą plączącą
707 2 | nić wątkową tylu dziwnych i coraz dziwniejszych losów,
708 2 | niewybadanych rodu ludzkiego klęsk i powodzeń. Ku tym pomysłom
709 2 | tym pomysłom odnoszą się i z tego źródła wypływają
710 2 | boju wspierają takie idee i nimi tłumią inne przeciwne,
711 2 | nadziejami rozbłysnęła chwila! I u nas nieprzerodną płodnością
712 2 | tak upornie bronił w Miśni i Milzawi. Inne przedsięwzięcia
713 2 | zdobywcy niżeli rozmnożyciela i patrona wspomnionej idei...
714 2 | zawodem śmiałych geniuszów i niejako idealną podstawą,
715 2 | literatury następnie kształconej i pomnażanej. U nas ogromne
716 2 | sławiańskich, równie nadzwyczajny i silny, jak były nadzwyczajne,
717 2 | niespracowany goniec, wódz i żołnierz, ustawodawca i
718 2 | i żołnierz, ustawodawca i gospodarz ubezpiecza niepodległość
719 2 | następcom dostatek, chwałę i postrach swego imienia.
720 2 | bogato ubrane, złotymi i srebrnymi blachami, tarczami
721 2 | srebrnymi blachami, tarczami i szablami, od kamieni i kruszcu
722 2 | tarczami i szablami, od kamieni i kruszcu lśniły się. Wyobraźmy
723 2 | sercu żadnej trwogi? Rozum i imaginacją zajmują sprawy
724 2 | przyjaźń z świętym Wojciechem i mnichem Gaudentym! Scena
725 2 | przydało godniejszego pamięci i zadziwienia! Nawet wiara
726 2 | Łokietek - cień za cieniem i tylu potem, których słodka
727 2 | pomysłów nie rozwikłała się i na tysiączne, jak z jednego
728 2 | instytucje wykształciły prozę i krasomówstwo. Tych nieporównane
729 2 | dźwignęły się z upadku nauki, i u nas nie zbywało na rodakach
730 2 | nie przewyższył w wyborze i liczbie pisarzów. Owszem,
731 2 | ojczystej mowy, a z nią i wyobrażeń narodowych, wywołujący
732 2 | zasiadł na tronie Piastów i Jagiełłów. Za sprawą tego
733 2 | nauk znowu zaczęto u nas, i z lepszym skutkiem, uprawiać
734 2 | teraźniejszy polor swój i wykształcenie winien ich
735 2 | latorośl wszczepiają, tak samo i oni: stosując ku naglącej
736 2 | obywatelskie, poczciwe chęci i starania swoje, z obcej
737 2 | rozszerzali w Polszcze wyobrażenia i pojęcia na kształt postronnej
738 2 | wspierał się w przeszłym wieku i nie był umocowany na historycznej
739 2 | nowe maluje kształty, ale i to, co minęło, w właściwe
740 2 | literatury, ale naśladowaną i nieumiejętnie naśladowaną,
741 2 | niezliczonych przywidzeń i przesądów estetycznych.
742 2 | owoce wysileniem, przymusem i sztuką cieplicy roślinnej. -
743 2 | wziętości u postronnych i największym blasku chwały.
744 2 | francuskiej w całej Europie. I nasze olśnęły źrenice na
745 2 | nas, tak wszędzie indziej, i w Niemczech, i w Anglii,
746 2 | indziej, i w Niemczech, i w Anglii, i we Włoszech,
747 2 | w Niemczech, i w Anglii, i we Włoszech, znamienitsze
748 2 | chwyciliśmy cudze opinie o sztuce i piękności, nie czyniąc braku,
749 2 | duchem ojczystych ustaw i obyczajów, z charakterem,
750 2 | charakterem, sposobem myślenia i czucia mieszkańców tej ziemi,
751 2 | z fizjonomią przeszłości i nadziejami, jakie daleka
752 2 | nich poezja była rozrywką i swobodnym po trudach wytchnieniem.
753 2 | podnóża tronu łaską możnych i mecenasów względami wzniosła
754 2 | blaskiem! Zdobi ją polor i okrasa; znamionuje dowcip
755 2 | okrasa; znamionuje dowcip i tok bardzo kunsztowny. Usilność
756 2 | udoskonalenie mechanizmu wiersza i przyczynienie świetności
757 2 | francuskich? Ceniąc czasy i ludzi, ogólną dążność ściśle
758 2 | ściśle rozważyć potrzeba. I poezja ma swoją filozofią.
759 2 | materiałów empiryzmu, sensualizmu i sceptycyzmu ani podobna
760 2 | modą ulotne pisać rymy. I na przedpodwojowym, przedpokojowym
761 2 | wpływowi języka, filozofii i literatury francuskiej!
762 2 | prawdziwym założycielom i rozmnożycielom oświecenia
763 2 | glos, ten dźwięk śklany i harmonijny, pieszczony i
764 2 | i harmonijny, pieszczony i mocny, jako czysty strumień
765 2 | status quo polskiego Parnasu i estetycznej krytyki naszej
766 2 | prawdziwi poeci, pełni talentu i daru wieszczego ducha. A
767 2 | którym górował wyższością i mocą swego geniuszu - sędziwy,
768 2 | natchniony poeta Sybilli i Lechiady - poeta żałoby
769 2 | wszczepia gałązki cyprysowe i żadnego nie masz obrzędu
770 2 | wszystkich żalu pisał dla dzieci i dla starszych śpiewy historyczne.
771 2 | głęboko rozmyślać o poezji: i ujrzeliśmy pierwszego krytyka,
772 2 | chromy jako jeleń poskoczył i rozwiązał się język niemych.
773 2 | siebie na wiek upłyniony i ku dalszym jeszcze czasom.
774 2 | niedościgłej doskonałości, poloru i wdzięku, zniknęła stara
775 2 | tradycje, po-cichły wieści i powiastki tak potrzebne
776 2 | potrzebne każdemu ludowi i każdemu wielkiemu poecie,
777 2 | chwalono Boga w kościele i walecznych w boju. Zdał
778 2 | się, to gmatwała: wreszcie i wątku nie stało. Wszystko
779 2 | jestestwie, tuląc do łona i piastując jakby umarłe w
780 2 | Kozakach, rusałkach, dziadach i strachach; a Jan Sniadecki,
781 2 | bieglejszy zapewne matematyk i astronom niżeli krytyk,
782 2 | często, bije coraz mocniej i coraz częściej. Oczywista
783 2 | nie pomaga. Niemoc głowę i myśl opanowała. Chory ma
784 2 | Chory ma drżenie w sercu i boleść na duszy. Trzeba
785 2 | Trzeba innego lekarstwa i lekarza!~Waśnią estetyczną,
786 2 | łamiącego się z uprzedzeniem i przeciwnością; chęć objawienia
787 2 | przeczuł poezją narodową i we własnym ją sercu wynalazł. -
788 2 | estetyczny, swoje uczucie i własne fantastyckie zmyślenie.
789 2 | który przyjaciół poezji i sztuki, pożywających dotąd
790 2 | dotąd jej owoce w zgodzie i dobrym porozumieniu, na
791 2 | związku z dawniejszą Polską i rozumem starego czasu; nie
792 2 | u siebie za rzecz dobrą i piękną, że wiarę poczciwych
793 2 | przypadającego do miary z cywilizacją i duchem chrześcijańskiej
794 2 | zgody, mniemając, że groby i rumowiska do życia należą
795 2 | rumowiska do życia należą i jakoby samo zniszczenie
796 2 | rzeczywistości. Pokochali wyobrażenia i fantazją gminu, dlatego
797 2 | najwięcej poetyckiej prawdy i szczeroty. Oni to chcieli
798 2 | kształtnych stóp kobiecych i misternie trefionych kędziorów.
799 2 | do wspanialszych tonów i piękniejszych akordów naciągnęli
800 2 | ręku, zabrzmiała! Żałosne i tęskne ich pienie, na kształt
801 2 | jeszcze było myśleć po swojemu i wszystko rozumieć swoim
802 2 | śmieli się z złych wierszów i złej prozy nie wyćwiczonego
803 2 | ludzie; ja przynajmniej i jednych, i drugich poważam,
804 2 | przynajmniej i jednych, i drugich poważam, cenię.
805 2 | że w tej materii nie było i nie masz zgody, kiedy w
806 2 | innych rzeczach jedno chcieć i myśleć możemy. Mniejsza
807 2 | kultury. Jak w religii, tak i w literaturze pożyteczniejsze
808 2 | gruntownym tylko o jej wielkich i licznych potrzebach rozmyślaniem.
809 2 | sprawę przezorności krytyków i filozofów ślepemu niemal
810 2 | rzeczą wszystkich chęci i wszystkich usiłowań, rozmów.
811 2 | gwoli osobistej korzyści i pożytkowi prywatnemu, zawsze
812 2 | zawsze okazuje poczciwe serce i myśl wspaniałą. Zaiste,
813 2 | potrzebna zgoda. Jak waśń i rozstrojenie. Światła polemika
814 3 | Niechaj tylko każdy tak pisze i mówi o swoim czasie, jakby
815 3 | pisze wedle przekonania i rozumienia swego! - Praktyka
816 3 | poetycka, cudami się rozszerza i pomnaża. Któż uwierzy prorokom
817 3 | tak silnie zajęło umysły i tak silnie wpływa na opinię
818 3 | mowy ku wytworności smaku i delikatności wysłowienia
819 3 | Młodzież myśli, rozważa i w smak jej nie idą przymilenia
820 3 | dni swoich tak był skromny i tak cichy - tak natchniony,
821 3 | Smutna powieść jego, jak dumy i śpiewy tego kraju, gdzie
822 3 | jednym z najśliczniejszych i największych utworów tegoczesnej
823 3 | wielu niepoprawnych wierszy i twardego, jak się niektórym
824 3 | Gdybyśmy tylko mieli Marię i Grażynę - rzekł Michał Grabowski
825 3 | podniosłego serca, dumny z rodu i mienia, wysłał syna za granicę.
826 3 | młoda, piękna. Pokochał ją i z nią się ożenił. Ojcu,
827 3 | stanu, a prawdziwa imienia i dostatków. Przedsięwziął
828 3 | węzeł, zrazu łagodną namową i upominaniem ojcowskim, a
829 3 | domu jej ojca, Miecznika, i utopić w pobliskim stawie.~
830 3 | autor przed oczy nasze! I jak właściwym godłem z Jana
831 3 | rozumem wszystkiego dochodzić,~I zginie, a nie będzie umiał
832 3 | nie odmotaną. Rzecz prosta i zawiła, naturalna i okropna,
833 3 | prosta i zawiła, naturalna i okropna, powszednia i głęboka
834 3 | naturalna i okropna, powszednia i głęboka jak przepaść. -
835 3 | zawartą jeszcze w sercu, i jej dopełnieniem, między
836 3 | między wyciągnieniem ręki i zadaniem ostatniego, śmiertelnego
837 3 | warkoczy widokres weseli~I, wznosząc świetne czoło,
838 3 | Dmucha na włosy dziewic i pióra rycerzy;~Dla nich
839 3 | jeśli nie poeta z użyczenia i daru nieba, mógł pochwycić
840 3 | Rozmawia z nim teraz łaskawie i pieści się z nim, jakby
841 3 | depcącym wszystkie prawa i wszystkie zrywającym związki.
842 3 | miały taniec tatarski - i spełnienie najstraszniejszej
843 3 | nieraz martwymi oczami ~I śmiać się do pijących -
844 3 | śmiać się do pijących - i ruszać wąsami.~ ~W tym nawet
845 3 | niechęci, gniewu - a może i wzgardy!". Przewodzenie
846 3 | wyskoczyć w rumieńcach ~I tak jak dawniej było - rycerskie
847 3 | nie obrażam:~Mężny jest i cnotliwy - wiesz, że go
848 3 | swoje serce żywi.~Ha! toć i u mnie szabla nie czczym
849 3 | nie czczym tylko blaskiem.~I mignie mu przed oczy święconym
850 3 | nasze veto krzyczy jeszcze i w rozejmie!~I gdyby kraju
851 3 | krzyczy jeszcze i w rozejmie!~I gdyby kraju napaść, z Hetmanem
852 3 | imienia, ze wzgardą odgania~I teraz w Rzymie szuka ślubów
853 3 | O! co tak to najlepiej! i mnie to rozwiąże -~Wysunie
854 3 | Wysunie raźna młodzież, i ja za nią zdążę;~Choć może
855 3 | poetyckiej wzniósł godności 1 i w poetyckim pokazał świetle.
856 3 | rozwiewający. Korzysta z chwili i nie daje się wniwecz obrócić
857 3 | niespodzianą radość. Miecznik czyta i wydziwić się temu nie może!
858 3 | Polak nie przenikał zdrady i nic znał jej krzywego podejścia
859 3 | spustoszenie od chrześcijaństwa i cywilizacji? Oni zapalczywość
860 3 | wzywała spoina potrzeba, gniew i uniesienie zemsty porażając
861 3 | porażając z łatwością, myślą i ciałem wychodząc z prywatnych
862 3 | możnowładztwo z staroświecką cnotą i uczciwą godnością szlachcica
863 3 | słomianą, toż rycerskie męstwo i charakter światowy, po wszystkie
864 3 | talentem, zaletnymi tworami i nadobnym misterstwem kilku
865 3 | wszystkich innych braci i spółziemian, jakby przez
866 3 | wyrażać zaczynają władze i siły powszechnego narodowego
867 3 | zwierciadlana imaginacja, żywa i mocna fantazja, duch, natchnienie.
868 3 | laty, swawolnie szerząc się i brojąc w piśmiennictwie
869 3 | już, w jakim świetle pojął i wykonał myśl swego poematu.
870 3 | obiedwie pieśni wyrazami:~I pusto, smutno, tęskno, jak
871 3 | jak gdy szczęście minie. ~I pusto, smutno, tęskno w
872 3 | Wacław ruszył z Miecznikiem i zbrojną drużyną na harc
873 3 | dzika, liryczna, trwożna i pusta, okropna i wesoła,
874 3 | trwożna i pusta, okropna i wesoła, też same uczucia
875 3 | znasz weneckie zapusty?~I w noc, i we dnie ~Wesołe,
876 3 | weneckie zapusty?~I w noc, i we dnie ~Wesołe, szalone,
877 3 | sobie jedziem kulikiem ~I w noc, i we dnie, Wesołe,
878 3 | jedziem kulikiem ~I w noc, i we dnie, Wesołe, szalone,
879 3 | chce wiedzieć, ~Skąd my i czyje, to odpowiedzieć Śmiechem
880 3 | to odpowiedzieć Śmiechem i krzykiem.~Szczera ochota~
881 3 | Otwiera wrota! ~Bo Krakowianki i pielgrzym stary, ~Żydzi,
882 3 | puchary:~Lecim saniami;~I jadą z nami~Wrzawa, śmiech
883 3 | Powstał z pośpiechem Wacław i dawnym zwyczajem ~Uścisnął
884 3 | szczere oddała ścisnienie;~I już bystry koń z jeźdźcem
885 3 | sercem do swojej kochanej! ~I każdy przedmiot witać z
886 3 | z przychylna pamięcią, ~I wszystkie je wyścigać nieścignioną
887 3 | Śpiew słowika, szmer wody i żab skrzekotanie ~W dzikiej,
888 3 | skrzekotanie ~W dzikiej, tęsknej i żywej, i tkliwej muzyce ~
889 3 | dzikiej, tęsknej i żywej, i tkliwej muzyce ~Mówią ocknionym
890 3 | rozkoszy mgłę nosków odmiata, ~I dusza rozjaśniona, jakby
891 3 | wszystko z człekiem dzieli ~I wszystko się uśmiecha, i
892 3 | I wszystko się uśmiecha, i wszystko weseli;~Wtedy w
893 3 | że rycerz w domu trunę i pogrzeb zastanie - ileż
894 3 | dramatycznego, poetyckiego!!~I lak to leciał Wacław - błogi,
895 3 | wściekły po zimnej mogile. ~I tak to mijał stepy - lecz
896 3 | widmo staje przypomnienie ~I budzi martwa przeszłość,
897 3 | budzi martwa przeszłość, i w wonne kotary ~Szepczą
898 3 | kotary ~Szepczą dreszcz i niepokój zgromadzone mary. ~"
899 3 | Nie trwa tu słodki owoc - i cóż, ledwo wrócił, ~Ujrzał
900 3 | Ujrzał swój raj stracony i zaraz porzucił! ~Dlaczego?
901 3 | prędzej! lekko przez chwasty i rowy ~Sunie koń wyciągnięty -
902 3 | Ha! ha!" - nim otarł oczy i serca mógł dowieść, ~Znikł
903 3 | mógł dowieść, ~Znikł rycerz i zostawił o upiorach powieść. ~
904 3 | zostawił o upiorach powieść. ~I tak to leciał Wacław - szczęśliw,
905 3 | Niecierpliwy skacze przez to okno i znajduje umarłą kobietę
906 3 | Nie wiem - objął rycerza i w czwał polecieli.~ ~Taka
907 3 | Wojewodzie, o pięknej Marii i zacnym, starym Mieczniku.
908 3 | byłby z wielu miar płochy i nieopatrzny, bo każde dzieło
909 3 | trzeba jako oddzielną całość i cenić bez naciągania - ale
910 3 | przestrzeń, na którą padł i rozpostarł się cień minionych
911 3 | zaś strony: wnętrzny duch i uniesienie myśli. Tamte
912 3 | dziełach Adama Mickiewicza i Józefa Bohdana Zaleskiego;
913 3 | Seweryna Goszczyńskiego i Kaz. [imierza] Brodzińskiego -
914 3 | Atoli te dwa najogólniejsze i najpowszechniejsze względy
915 3 | zewnętrzny z punktu przeszłości i teraźniejszości, z punktu
916 3 | drogi genialnych talentów są i mogą być jeszcze liczniejsze
917 3 | być jeszcze liczniejsze i nigdy nie zbadane, że natchnienie
918 3 | to wszystko przewidzieć i określić filozoficznymi
919 3 | niepoetyczniejszego, a nawet i mniej filozoficznego? Wyobrażenie
920 3 | jest stateczne, nieruchome i nieodmienne: a sztuka ustawnie
921 3 | jest tak powiewny, ruchomy i tak swobodnie na wszystkie
922 3 | westchnień do ogromienia i zgrozy. Jest to w rzeczy
923 3 | Chcieliżbyście wynaleźć abecadło i gramatykę dla poezji, albo
924 3 | poezji, albo naukę rytmu i melodii, teorię kombinacji
925 3 | dla tonów, którym nigdy i miary, i końca nie będzie?
926 3 | tonów, którym nigdy i miary, i końca nie będzie? Umarłego
927 3 | sztukmistrza w sile wieku i pełności lat męskich!! Czyż
928 3 | karciane pałacyki teorii i chcącej samowładnie, podług
929 3 | moc, sforność, przywary i usterki: rozważa to wszystko
930 3 | Jakaż, w tym sprzeczność i niezgoda! Poezja wzorowa! -
931 3 | wysłowienie! Myśl pewnej modły i linii dla talentu, myśl
932 3 | wedle teorii, systematu i działu akademicznego? Takim
933 3 | narzucam się za nauczyciela i mistrza artystom, rodakom
934 3 | dwa atomy poezji: realizm i duch. Tam rzeczy zewnętrzne,
935 3 | jednostce, o swoim "ja", i odjąwszy się samemu sobie,
936 3 | sobie, wszystkę chęć swoję i starania kładzie w to jedynie,
937 3 | niezgruntowaną, to istnienie odrębne i niezależne, jakie mają twory
938 3 | samego siebie z uczuć swoich i istoty jestestwa swego snuje,
939 3 | jestestwa swego snuje, wynurza i jest zawsze samym sobą.
940 3 | idealny. Częstokroć być może i realny, i idealny zarazem.
941 3 | Częstokroć być może i realny, i idealny zarazem. Wszelki
942 3 | utworach. Sztukmistrz kryje się i chowa w swoim dziele tak,
943 3 | jako człowieka z charakteru i roli Hamleta, który wszystkie
944 3 | który wszystkie postępki i mowy swoje zafarbował myślą
945 3 | mowy swoje zafarbował myślą i chęcią wiecznego zatracenia
946 3 | potworem mimo całej mądrości i filozofii swojej! Któż tego
947 3 | punktu za granicami świata i natury, z którego by na
948 3 | przed oczy nasze stawia i wszystko tynkuje farbą swej
949 3 | się od statuy, od posągu i rozwiewają w nic przed obliczem
950 3 | literatury między tym realizmem i idealizmem, między muzykalnością
951 3 | idealizmem, między muzykalnością i snycerstwem, między śpiewem
952 3 | snycerstwem, między śpiewem i foremną postacią, kształtem -
953 3 | punktu optycznego fantazji i z tego punktu wykreślać
954 3 | napowietrzne omamienia w Egipcie i na pustyni libijskiej. Sławne
955 3 | nieraz w Egipcie, że z rana i ku wieczorowi za wzniesieniem
956 3 | przeciwległą stronę, to i podziemną władzą fantazji
957 3 | powieść, smutniejszą jeszcze i boleśniej rozdzierającą
958 3 | innemu swą rękę oddała, blask i mienie przenosząc nad szczęście
959 3 | ślubowanych przed ołtarzem, i także, jak w Marii, zgwałcenie
960 3 | wielu okolic Litwy, Prus i Kurlandii obchodziło potajemnie
961 3 | zaklęcia, po zawarciu drzwi i okien, jawiły się widma
962 3 | rokrocznie wstawał z grobu i ponawiał na sobie wykonaną
963 3 | tym wieku niedowiarstwa i wstrętu od zabobonów mógł
964 3 | mocniejszym urokiem nie zaczarował i nie podbił pod posłuszeństwo
965 3 | poetyckiej wiary, rozumu i imaginacji swoich czytelników!! -
966 3 | właściwie drugą częścią i dokończeniem Wertera Getego.
967 3 | wejrzeniem na przeszłość i naturę, nie kto inny mógłby
968 3 | jakby mówił, czuł, rozmyślał i dumał po śmierci.~"Z męską
969 3 | twardości języka. Ma on i w niej swoja harmonię, swoją
970 3 | wiatru zgina się lub łamie i cienkim tylko odgłosem jęczenia
971 3 | fizjonomie rycerzy, a tak dziki i malarski, jak były dzikie
972 3 | malarski, jak były dzikie i leśne serca mężów pogańskiej
973 3 | pogańskiej jeszcze Litwy i pancernych mnichów, co ich
974 3 | mnichów, co ich chrzcili i mordowali. Naśladowcza tej
975 3 | niejako wśród ludu Litawora i oprowadza po wewnętrznych
976 3 | różność zachodzi między poezją i sztuką artysty, między realizmem
977 3 | artysty, między realizmem i idealnością (co, zdaniem
978 3 | kunsztownego z treścią, zgodność i tożsamość kolorytu z wewnętrzną
979 3 | istotą rzeczy, w jednym i drugim przypadku zdają się
980 3 | się popierać to mniemanie i upoważniać do takiego sądu.~
981 3 | Mickiewicza, w których poetycki i artystowski talent tego
982 3 | szlachetne przedsięwzięcie i nie mniej wspaniałomyślne
983 3 | Lecz po odcięciu głębokiego i politycznego w tym rozumienia,
984 3 | cząstkowo, ułamkami śliczne i czarujące, w rozwinieniu
985 3 | swoim jako twór sztukmistrza i we względzie artystowskim
986 3 | nie masz wewnętrznej zgody i harmonii między częściami,
987 3 | Rzecz dobrze pomyślana i w początkach rozpostarta
988 3 | wielkiego planu, nic rozwinął i nie wyczerpnął idei swego
989 3 | genialnego architekty, kiedy myśl i staranie swoje w to położywszy,
990 3 | znoszenie z Witołdem, tak ważne i tak zajmujące, w obręb poematu
991 3 | się toczy, na wpół drogi i ku końcowi spadku warcząc
992 3 | brzegów; gdzie indziej wąskie i coraz węższe koryto, tak
993 3 | żartkim przebędzie skokiem. I na mieliznach nie zbywa! -
994 3(1) | nadesłać raczył. Ciekawe są i zajmujące postrzeżenia jego
995 3(1) | co do Marii, Wallenroda i Zamku Kaniowskiego. ~
996 3 | dzisiaj piękne drzewa ~I liście na nich wiosenne
997 3 | nich wiosenne powiewa, ~I młodych kwiatków unoszą
998 3 | rolę, ~Odżyli znowu! niech i naszą dolę ~Znowu nadziei
999 3 | prześliczne, nie przeczę, i ów kamień, i ta wierzba,
1000 3 | nie przeczę, i ów kamień, i ta wierzba, i te kwiatki,
1-500 | 501-1000 | 1001-1279 |