1-500 | 501-811
bold = Main text
Rozdzial grey = Comment text
1 Prz | nasz rytm i ta melodia.~Nie literatura polska, ale polski
2 Prz | butwiały w księgarniach, póki nie odzyskamy bytu politycznego.~
3 1 | przedsięwzięcie, jeżeli nie niepodobnym ku wykonaniu.
4 1 | wykonaniu. Za dawnych czasów - nie mówię w zapadłej starożytności,
5 1 | pewną linię i modłę, żeby nie chybiała ani na tę, ani
6 1 | Umiejętność teraźniejsza nie zna żadnego wędzidła; nie
7 1 | nie zna żadnego wędzidła; nie ukrócona żadną przeszkodą,
8 1 | się strony, ale na swoim nie jest tak umocniona i tak
9 1 | i tak daleko jak pierwej nie zachodzi. Dzisiaj, że tak
10 1 | nas niedościgłej i ledwo nie ku wyżynom zawrotu. Tam
11 1 | bowiem zgadnie istotę nic nie pojmującą? Toż samo z narodem
12 1 | nowe puszcza odrośle. Ledwo nie codziennie, w porządku wiadomości
13 1 | liczba działów i mnożyć się nie przestaje. A za lat sto,
14 1 | szkół, jako żaki, chodzić nie będą musieli dla nauczenia
15 1 | umysłu publicznego, gdzie nic nie ma ani gruntu pod sobą,
16 1 | pisma, uczone wywody i ledwo nie całą literaturę? - Inaczej
17 1 | to kiedyś bywało. Ludzie nie tak wiele pisali o budowlach
18 1 | się na nic takiego zdobyć nie możemy. Bo zmaleliśmy w
19 1 | bo pierwej myśl ludzka nie była jako warsztat rękodzielniany,
20 1 | mierze mam na względzie nie tylko nas samych w Polszcze,
21 1 | myślimy, piszemy. Czyż to nie jest widoczny skutek powszechnego
22 1 | Przyjdzie ku temu, że go i znać nie będzie. Przenoszą się mniemania
23 1 | teraz o nowość w myślach. Nie jestże to znakiem, żeśmy
24 1 | przechowujących się w całości.~ ~Nie będę roztrząsał pism uczonych
25 1 | ruchomy element!~Czas nigdy nie jest rzeczywiście. Zawsze
26 1 | przeszłością i przyszłością? - Nie jestli teraźniejszość złudzeniem?
27 1 | to pilniej wejrzy, powie: nie masz teraźniejszego czasu.~
28 1 | Czas był albo będzie. Nigdy nie jest. Zawsze się rozwija.
29 1 | tego, czego nikt dokazać nie może; bo ten sam historyk
30 1 | kształtów swoich i postaci. Nie masz podobno jawiska na
31 1 | sposobem zdania naszego nie oszukiwało. Wszystko się
32 1 | znanej krainy: czyż sen nie jest cieniem życia ludzkiego?
33 1 | co się działo na jawie - nie rozmawiamy? Nie rozumiemy
34 1 | jawie - nie rozmawiamy? Nie rozumiemy i na głębokie
35 1 | na głębokie się dowcipy nie zdobywamy?... Idźmy jeszcze
36 1 | Hamlet, żaden wędrowiec nie powrócił: śmierć czymże
37 1 | nauki ciekawszego umysłu nie zaspokoją. Z doświadczenia
38 1 | że to lub owo takim, a nie innym trybem dzieje się
39 1 | trybem dzieje się w naturze, nie jest to jeszcze: wszystko
40 1 | rozumienie; mają tajemną stronę, nie znaną fizyce eksperymentalnej.
41 1 | żaden dziw naszego serca nie opanuje? Tę myśl gdzie indziej
42 1 | przedrzeźnianie w naturze nie na same kształty się rozciąga
43 1 | świata rozpleniają. Lecz to nie trwa długo. Czymże jest
44 1 | się jego jestestwo w nic nie rozwiało, przechodzi dopiero
45 1 | za dni szczęśliwszych, nie miał żadnego mędrca, żadnego
46 1 | w początkowych tworach nie ma ona u-znania samej siebie.
47 1 | u-znania samej siebie. Jest, a nie zna swego jestestwa. Działa,
48 1 | swego jestestwa. Działa, a nie zna działań i poruszeń swoich.
49 1 | cały przestwór zapełniony. Nie masz żadnej przerwy, żadnego
50 1 | Żadnego ogniwa w tym łańcuchu nie brakuje.~Przeto: "między
51 1 | co jest, i tego, że jest, nie wie", a tym, "co jest, i
52 1 | pojęcia; od punktu, na którym nie ma jeszcze uznania samej
53 1 | rozbijały; gdyby w naturze nie było jestestwa mającego
54 1 | ani pojąć, ani zrozumieć nie zdołała. Pojęcie tego jestestwa
55 1 | pokazują stateczne i nigdzie nie rozerwane związki świata
56 1 | powinowactw i związków natury, nie mającej uznania we własnym
57 1 | na kształt listków, czyż nie zdaje się przepowiadać w
58 1(1) | jestestwie". - W polskim języku nie masz lepszego i dobitniejszego,
59 1(1) | przeświadczeniem; ale przeświadczenie nie maluje rzeczy. Idzie tu
60 1(1) | principium cogitandi, a nie principium cogitandi et
61 1 | ciekawym składzie granitu czyż nie zdaje się, jakoby natura
62 1 | działają w organicznej naturze, nie są także najpotężniejszymi
63 1 | ciałach zwierzęcych. Czyż nie bliski i nierozdzielny związek?
64 1 | Według nowszych postrzeżeń: nie jest rzeczą niepodobną,
65 1 | naszym światło rozwijać nie miało. Rośliny wyciągają
66 1 | twoje, czyż się w ziemię nie obrócisz? Czyż nie ma ziemi
67 1 | ziemię nie obrócisz? Czyż nie ma ziemi w naszych kościach?
68 1 | kościach? Czyż we krwi naszej nie płynie żelazo, metal tak
69 1 | złoto i inne kruszce czyż nie są dla nas lekarstwem, trucizną?
70 1 | rośliny ziemskie z różnych nas nie wyleczają niemocy? Czyż
71 1 | cudownymi uzdrawiające skutkami nie sączą się z skalnych zdrojowisk? -
72 1 | marnego zysku, najczęściej nie dla siebie, dla innych,
73 1 | cechowany z napisem, czyż nie jest primum mobile i zarazem
74 1 | wszystkiego na świecie? Czyż nie ruszył ziemskiej własności
75 1 | jej z rąk do rąk chyżym nie przenosi obiegiem? Czy nie
76 1 | nie przenosi obiegiem? Czy nie zmienia wszystkich między
77 1 | narodami stosunków? Czyż nie wprawił w obrót i ruch tego,
78 1 | co by się może nigdy było nie ruszyło z swego miejsca?
79 1 | brzęk ani srebrny, ani złoty nie zasili! Rozum mędrców i
80 1 | zapewne! mechanizm, nic nie pojmujący w wykładzie i
81 1 | rozumieniu zagadek przyrodzenia, nie zrówna spaniałej umiejętności
82 1 | miejscach ten podróżny sam nie wie, co ma czynić, czy się
83 1 | w miejsca górzyste, któż nie doznał kiedy tego na sobie,
84 1 | myśli i uczucia nasze?... Nie tylko w wewnętrznym składzie
85 1 | bocznych krawędzi - czyż to nie wyraźne zbliżenie do postaci
86 1 | tego jasnowidztwa, lecz nie od rzeczy wspomnieć, jaki
87 1 | jasnowidzących wawrzyn sprawia, czyż nie tłumaczy przyczyny, dlaczego
88 1 | kamienie na ludzi zdrowych nie działają w ten sposób? Dlaczego
89 1 | korzyść odnosimy, nic to nas nie zbliżyło do natury. Owszem,
90 1 | później przekonamy, nauką nie jest. Nauka, umiejętność -
91 1(8) | Mineral. Drzewins. - Czyż to nie pokazuje zbliżenia się do
92 1 | słowy: od punktu, na którym nie ma uznania samej siebie
93 1 | świecie anorganicznym itd.~Nie masz w tym żadnej trudności,
94 1 | że w hierarchii stworzeń nie masz ani jednego rozeznawającego,
95 1 | samym dzieje, wiedzącego nie tylko rzeczy zwierzchnie,
96 1 | nikogo porządek. Co być nie może. Bez tej myśli natura
97 1 | może. Bez tej myśli natura nie miałaby ani gruntu pod sobą,
98 1 | ciemny, gdzie znikąd światło nie wpada.~"Nie bądźmy - mówi
99 1 | znikąd światło nie wpada.~"Nie bądźmy - mówi Pismo -jako
100 1 | wszystko patrzą, a same siebie nie widzą". - Otóż pierwszy
101 1 | ludzka, gdyby samej siebie nie wiedziała. I przeciwnie:
102 1 | obiektem dla samego siebie. Kto nie może być przedmiotem dla
103 1 | bezprzestannie uznawać - ten nie jest. Cała różnica między
104 1 | znajduje! Kto tego, że jest, nie wie, jest tak, jakby go
105 1 | wie, jest tak, jakby go nie było. Jest, ale dla kogo
106 1 | Jest, ale dla kogo innego, nie dla siebie... Jestestwo
107 1(10)| cięższym jeszcze zarzutem, cale nie przypadającym do miary z
108 1(10)| dowcipek? Godziłoż się mu nie wiedzieć tego: że dziennik "
109 1(10)| filozoficznego dziennika nie jest przecież najfilozoficzniejszy
110 1 | rzeczą oddzielną. 11 - Póki nie przyjdziemy ku temu rozdwojeniu,
111 1 | ku temu rozdwojeniu, poty nie mamy jestestwa. Być dla
112 1 | tego punktu się zaczyna. Nie wtedy, kiedy się w brzemieniu
113 1 | macierzyńskim spoiły nasze członki, nie wtedy, kiedyśmy się na świat
114 1 | Ale - powie kto - natura nie myśli, więc nie ma uznania
115 1 | natura nie myśli, więc nie ma uznania samej siebie,
116 1 | tego, co się wyżej rzekło - nie jest. - To mylny wniosek.
117 1 | co jest, i tego, że jest, nie wie, a tym, co jest i wie,
118 1 | filozoficzny, umiejętny, nie masz innej dążności, tylko
119 1 | głos wyraża. Teorią natury nie jest encyklopedyczny słownik
120 1 | przyrodzenia, ugruntowanej nie na doświadczeniach (których
121 1 | optyczne fenomena niczym innym nie są, tylko geometrią, której
122 1 | fenomenów grawitacji pojąć nie zdołamy bez przypuszczenia
123 1 | zmierza ku temu, co żadną nie jest rzeczą, i przedmiotem
124 1 | przedmiotem rozbioru, analizy być nie może, do myśli, do pojęcia,
125 1 | Sali to czcze słowa? Nikt nie zada nieprawdy temu rozumowaniu,
126 1 | nieorganicznej materii, nie znającej swego bytu, a myślą,
127 1 | Odpowiadam: kto chce baczniejszy, nie powierzchowny tylko wzgląd
128 1 | przedsięwziął, żeby się potem nie wahał i nie przeciwił samemu
129 1 | żeby się potem nie wahał i nie przeciwił samemu sobie.
130 1 | Nigdzie od niej odstępować się nie godzi. Któż da wiarę temu,
131 1 | następnie, jeśli się zawczasu nie wyspowiadam, jak widzę rzeczy
132 1 | udoskonalonej na świat z sobą nie przynosimy. Człowiek rodzi
133 1 | przynosimy. Człowiek rodzi się, nie wiedząc tego. Przez długi
134 1 | wewnątrz do niej przeniknąć nie może. Wszystkie władze,
135 1 | punktu, na którym jesteśmy, nie wiedząc tego, do punktu,
136 1 | Patrzmy się na dzieci nic nie wiedzące o sobie, kiedy
137 1 | podnieta zatajonej iskry w nich nie roznieciła i żadna refleksja
138 1 | roznieciła i żadna refleksja nie wniosła rozerwania, niepokoju
139 1 | jestestwa. Czyż wtenczas nie są na kształt roślin albo
140 1 | dzielić, ani odosabniać nie umieją. Nie rozrywają tego,
141 1 | ani odosabniać nie umieją. Nie rozrywają tego, co na jedności
142 1 | zarysach i choć samych siebie nie pojmują, po wielekroć przecie
143 1 | wszechrzeczy, ku czemu nikt potem nie przyjdzie ani usilną chęcią,
144 1 | zmiany? Oto obwarowana, dotąd nie rozdziergniona, nie rozszczepiona
145 1 | dotąd nie rozdziergniona, nie rozszczepiona monada rozwierać
146 1 | bo jest sobą samym. Już nie jest w naturze, ale zewnątrz
147 1(12)| tylko był sobie, w sobie, a nie komu innemu": albo: "jakoby
148 1(12)| albo: "jakoby był osobno, nie razem." Kamiński mówi: persona -
149 1 | z łona natury jeszcze nie wyłoniony spał snem twardym
150 1 | słońcu nic w przeszłości nie widzą prócz tej wypłowiałej
151 1 | przypuszczenia ani pojąć nie można teraźniejszości. Czas
152 1 | następujący okres: czyż nie przypada do miary z wegetacją
153 1 | poetyckiego natchnienia, zapału? Nie sen li to rzeczywiście?
154 1 | sieją na ziemskie obszary. Nie jest to ani jasność słońca
155 1 | nocna, ale blask miły, który nie razi oka i środkuje między
156 1 | rządzi światem. Czyż ta epoka nie przypada do miary z wyższym
157 1 | dostatecznie wypowiedzieć nie mogę: - myśl, że kiedyś,
158 1 | szczęśliwszy, choć tego nie wiedział; myśl tak zwanego
159 1 | filozoficznych wyobrażeń ledwo nie wszystkich ludów starożytnych.
160 1 | myśl późniejszej, nigdy nie wybadanej rewolucji w moralnej
161 1 | sprzecznym, niezgodnym, nic teraz nie pojmującym bezpośrednio,
162 1 | refleksji. Przed refleksją nie było czasu, bo czas (a zatem
163 1 | rozumowanie. Pięknie tedy i nie bez głębokiego w tę rzecz
164 1 | odmotaniem wszystkich zagadek nie rozdziernionej żadnym innym
165 1 | roztrząsałem względami... Atoli nie wszyscy ludzie tę kolej
166 1 | życia, to rozeznawań. Ci, co nie myślą albo myśląc, myśli
167 1 | albo myśląc, myśli swoich nie wiedzą, co nie przyszli
168 1 | myśli swoich nie wiedzą, co nie przyszli jeszcze ku temu
169 1 | prawa do tej wysokiej chwały nie mają. Nie znając samych
170 1 | wysokiej chwały nie mają. Nie znając samych siebie, czyż
171 1 | rzędzie. Mają myśl, ale nie swoją, bo jej sobie nie
172 1 | nie swoją, bo jej sobie nie przywłaszczyli. Mają pojęcie,
173 1 | Mają pojęcie, ale nim nic nie pojmują. Są, ale dla drugich,
174 1 | pojmują. Są, ale dla drugich, nie dla siebie. Oni żadnego
175 1 | siebie. Oni żadnego zgoła nie mają jestestwa. Nieme posągi
176 1 | Ściśle rzecz biorąc: naród nie jest to zbiór ludzi zamieszkałych
177 1 | narody giną i śladu po sobie nie zostawując, a drugich pamięć
178 1 | siebie w jestestwie swoim nie uznały; uznania tego świadectw
179 1 | dziełach sztuki potomności nie przekazały, a tym samym
180 1 | estetycznym świecie mieć nie mogły. Takie zbiory indywiduów
181 1 | jestestwie, a już pamięć jego nie zaginie. Wyrazi się bowiem,
182 1 | naród w swoim jestestwie nie rozdzielonym czuje jak po
183 1 | czego wypada: że naród, nie mający własnej, oryginalnej
184 1 | oryginalnej literatury, to jest nie mający wyciągnionej na jaśnią
185 1 | jeszcze moralnego ogółu nie składają... Nie dosyć na
186 1 | moralnego ogółu nie składają... Nie dosyć na tym, że jesteśmy;
187 1 | powtarzam to raz jeszcze - a nie ma uznania samego siebie,
188 1 | czyli; kto tego, że jest, nie wie, ten jest tak, jakby
189 1 | jest tak, jakby go wcale nie było. Jest, ale tylko dla
190 1 | ale tylko dla drugich, nie dla samego siebie... Nie
191 1 | nie dla samego siebie... Nie dosyć na tym, że wiemy,
192 1 | się utrzymujący, którzy nie wiedzą, gdzie głowę swoją
193 1 | Takie jest życie ludu!~Nie obcym ja przybyszem, ani
194 1 | jawnie śromocą, albo, jeśli nie mogą, w opaczne przywodzą
195 1 | ludu jest, zdaniem moim, nie co innego, tylko ciągły,
196 1 | innego, tylko ciągły, nigdy nie przerwany proces uobecniania
197 1 | dawnych czasów w swojej nie mający pamięci! Prawda,
198 1 | i to wątpliwości żadnej nie podpada, że ten czas jest
199 1 | przeszłych czasów utworem. Nie wszystko upada od niemocy,
200 1 | wszystko upada od niemocy, nie wszystko ginie starością.
201 1 | rozumienia samego siebie! Jeśli nie jest ustawicznie w tym jasnym
202 1 | obszerniejszego dzieła, a nie za samo dzieło.~Z poprzednich
203 1 | pisma żadnego znaczenia mieć nie może. Bo któż jest beletrysta? -
204 1 | któż jest beletrysta? - Nie jest nim uczony z powołania,
205 1 | nim uczony z powołania, nie jest poeta z natchnienia,
206 1 | jest poeta z natchnienia, nie jest sztukmistrz ani badacz
207 1 | wszystkim, a nic gruntownie nie umieć? Kochać język ojczysty,
208 1 | nauki i sławę, a nawet nie mówić po polsku (jak najczęściej
209 1 | amatorowie, dyletanci), a nie przykładać starań, żeby
210 1 | piękna literatura; wiersze nie są poezją; na rymach teraz
211 1 | na rymach teraz sztuka nie zależy: nie masz przeto
212 1 | teraz sztuka nie zależy: nie masz przeto i beletrystów.
213 1 | pracują, może by się i dzielić nie chcieli zarobkiem z trzpiotami,
214 1 | Tu najpiękniejsze, dotąd nie uszczknione wieńce rosną.
215 1 | dowcip, ani dyletantyzm nie ogarnie. Ileż rzeczy stało
216 1 | poważnych rozmyślaczów, a nie beletrystów, pracowitych
217 1 | pracowitych pisarzy, a nie motylego owadu, co z kwiatu
218 2 | ruiną jesteśmy! Inaczej nie mogę pojąć człowieka i jego
219 2 | Pierwotne, nigdy dostatecznie nie zgłębione, umysł ludzki
220 2 | samym sobą, w sobie, przyjść nie może. We własnym sercu mamy
221 2 | rozstrojenie. Czyż się tego skutki nie wyraziły w cywilizacji wszystkich
222 2 | gdzie indziej jaka odmiana! Nie um ani podrzędny, z umu
223 2 | rozwinęła, gdyż ani przypuścić nie godzi się, żeby na którejkolwiek
224 2 | stosunek nauk i umiejętności nie tylko między nimi, ale i
225 2 | Szerokich na to wywodów nie potrzeba. Wiedzieć, że jesteśmy,
226 2 | rodzą życia owoce. Żadnego nie masz martwego misterstwa,
227 2 | masz martwego misterstwa, nie masz żadnej martwej umiejętności.
228 2 | rzekło, historia polska nie co innego być może, tylko
229 2 | sobie można jako nić wiążącą nie tylko szczególne pojęcia,
230 2 | było, przypomnieć sobie nie możemy, skoro ów wewnętrzny
231 2 | wewnętrzny świecznik rozumu nie ściemnieje, ale całkiem
232 2 | żeby sam na swoję szkodę nie zarabiał. Wszystko na nim
233 2 | pożałowania. Nikt nawet nie wie, gdzie są groby wielkich
234 2 | Piękność, sztuka i poezja nie mają żadnego powabu. Umiejętność
235 2 | wygodzie i potrzebom, a nie istnej prawdzie. Literatura
236 2 | przeszłych czasów, zarówno i tego nie postrzegają, co się koło
237 2 | nich dzieje. Samych siebie nie znają; są tylko przedmiotem
238 2 | zawierającą wszystkie jego dzieje, nie jestże to ocucić jego pamięć,
239 2 | wszystkie odetchnienia i ledwo nie z każdego uderzenia pulsu
240 2 | wzbudzając i zasilając nigdy nie wygasłe uczucie przeszłego
241 2 | dalekich i najdalszych, nie jestże to rozszerzyć ich
242 2 | względu całego narodu. Kto nie jest obywatelem kraju, czyli
243 2 | kto będąc osobą, jednostką nie pojmuje się zarazem w pospolitej
244 2 | godziwe, ani doskonałe być nie może. Prawdziwe obywatelstwo
245 2 | Prawdziwe obywatelstwo nie co innego jest, tylko rozszerzenie
246 2 | która samej siebie jeszcze nie pojmuje i nie rozumie; Żeby
247 2 | siebie jeszcze nie pojmuje i nie rozumie; Żeby się dobrze
248 2 | ludzkiego. Gdzie to wyobrażenie nie jest rozwinione (tak, iżby
249 2 | niechaj nikt opacznym wykładem nie naciąga na to rozumienie,
250 2 | każdego narodu, ale jej nie zaciera i nie podkopuje;
251 2 | narodu, ale jej nie zaciera i nie podkopuje; zbliża ludy ku
252 2 | ale ich na jednogniezdne nie zbija plemię; osłabia uprzedzenia
253 2 | chrześcijańskiej kultury, ten, nie inny, przedmiot historii
254 2(1) | czytelnika, żeby tego opacznie nie rozumiał. Może by się komu
255 2(1) | prócz pamięci niczego więcej nie potrzebował, ani rozumu,
256 2 | się wycięciem; gdy go już nie masz, wtenczas rośnie.~Umiejętność,
257 2 | jeśli w to pilniej wejrzymy, nie co innego jest, tylko ten
258 2 | jakie spaja płód jeszcze nie rozwikłany w łonie macierzyńskim
259 2 | się tym sposobem do natury nie jestże to ją pojmować, umieć,
260 2 | co jest, i tego że jest, nie wie" - a "tym co jest, i
261 2 | się przedmiotem, a zatem nie od razu przychodzimy do
262 2 | Jak siebie samych od razu nie poznajemy, tak i tego, co
263 2 | nas dzieje, od razu poznać nie możemy; tym bardziej że
264 2 | Rzeczy zewnętrzne dla nas nie egzystują; nic o nich nie
265 2 | nie egzystują; nic o nich nie wiemy, póki się o tym, że
266 2 | póki się o tym, że są, nie przekonamy. O egzystencji
267 2 | to, co widzi przed sobą, nie bierze, nie uważa tak, jako
268 2 | przed sobą, nie bierze, nie uważa tak, jako jest, ale
269 2 | uznawaniu się jego w naturze. Nie masz dla niego ani materii,
270 2 | elektryczności, ani magnetyzmu. Nie masz dla niego żadnego kształtu,
271 2 | badacza przyrodzenia natura nie jest naturata, czyli objawiona,
272 2 | umiejętnością!! Tak jest! Nie masz martwej nauki. Każda
273 2 | jeżeli tylko tym wyrazem nie obrażę jej stronników),
274 2 | złe w umysłach naszych; nie masz go ani w języku, ani
275 2 | literaturze. Pytam się tedy: czy nie czas uprzątnąć tę ostatnią
276 2 | moim (którego jednak nikomu nie narzucam), jeszcze się to
277 2 | jeszcze się to usposobienie nie rozwikłało i nie wzmogło.
278 2 | usposobienie nie rozwikłało i nie wzmogło. Z tej niwy jeszcześmy
279 2 | niwy jeszcześmy dojrzałego nie zebrali plonu. Czemuż to
280 2 | rozumowaniu nikogo zastraszać nie powinna. Podług zasad i
281 2 | wyłożyć, żadnej w Polszcze nie mamy teraz ścisłej umiejętności.
282 2 | żadnego wewnątrz ujęcia nie mające ani takiej mocy,
283 2 | która by się rozchwiać nie mogła. Wielka to rzecz i
284 2 | swego, nic nam własnego nie wymyślili prócz dobrego
285 2 | za dni naszych narodowi nie zjednały. Umiejętność polska
286 2 | więcej mnoży się szczegółów nie powiązanych myślą ogólną;
287 2 | dłużej żadną miarą ostać nie może. Co Jan Nepomucen Kamiński
288 2 | filozofii: że jej zewnątrz nikt nie nabędzie, toż o każdej trzymajmy
289 2 | wspomaga, ale na nim swojej nie zasadzajmy iścizny. Wszędzie
290 2 | których działa, tworzy; ale nie wszędzie jednaki sposób
291 2 | Ale uczeni, własną głową nie myślący, żadnego podobno
292 2 | żadnego podobno miejsca w niej nie zajmą; chybaby się im dostało
293 2 | u nas pospolicie dzieje, nie jest to zbogacić literaturę
294 2 | naglące być mogą, czemu nikt nie przeczy. Nauka jakakolwiek,
295 2 | cudze stroje, zwyczaje itd. Nie dlatego to piszę, żebym
296 2 | nikt oczywistej nieprawdy nie zada: każda umiejętność
297 2 | wykształceniu. Umiejętność nie jest rzeczą pamięci, ale
298 2 | naukowemu entuzjazmowi i ledwo nie poetyckiej inspiracji -
299 2 | Z drugiej strony trudno nie przyznać: żeby dowcipne,
300 2 | rząd tak usilnie wspiera, nie miało sprawiać ważnych korzyści
301 2 | zdrowiu bliźnich swoich, nie jest -jak sądzę - ostatecznym
302 2 | umiejętości przyrodzonych, czyż nie zdają się na kształt czasowania
303 2 | mowy, zechce, nic więcej nie umiejąc, czytać natychmiast
304 2 | języku. I jednego słowa nie zrozumie, nie dopiero okresów
305 2 | jednego słowa nie zrozumie, nie dopiero okresów rozciąglejszych,
306 2 | przerzucanych wyrazów itd. A przecie nie jednemu zdawało się matematykowi,
307 2 | przykład wspiera zdanie moje. Nie dlatego zapewne uczymy się
308 2 | obroty, toż układ ledwie nie całego świata, wznieśli
309 2 | niebo i uważając to, czego nie wiemy, sprawiedliwiej rzec
310 2 | stałymi zowią, poruszają się nie znanym nam obiegiem i dążą
311 2 | przykładu jawnie, jaśnie się nie pokazuje, że droga doświadczeń
312 2 | I że tym sposobem nigdy nie osiągniemy zamierzonego
313 2 | całość~i wszystko totalizuje.~Nie pożytek materialny, jaki
314 2 | martwa, jeżeli jedno drugiemu nie odpowiada i jedno z drugim
315 2 | odpowiada i jedno z drugim nie rymuje, wtenczas nauka głosi
316 2 | głosi fałsze, same brednie, nie przypadające do miary z
317 2 | umiejętności przyrodzenia. Co skoro nie podpada zaprzeczeniu, pytam
318 2 | temu się odnosi, co żadną nie jest rzeczą, a tym samym
319 2 | przedmiotem rozbioru i analizy być nie może. A więc: na cóż się
320 2 | niczego palcem dotknąć nie możemy? Wniosek: godziż
321 2 | oto czasy, kiedy przemysł nie tylko dzisiejszą społeczność
322 2 | wieku we Francji i w Anglii nie czuli i nie poznawali. Pierwsi
323 2 | Francji i w Anglii nie czuli i nie poznawali. Pierwsi Niemcy
324 2 | Niemcy postrzegli: że natura nie dla samych tylko farbiarzów
325 2 | ponieważ im samym najczęściej nie dostaje ducha filozoficznego.
326 2 | doświadczeniem sprawdzić nie mogą, poczytując za romanse
327 2 | w rzeczy, które do nich nie należą; na koniec, że tego,
328 2 | co mówią i piszą, sami nie rozumieją. Empiryk trwający
329 2 | chce, ale z swojego niechaj nie wychodzi zakresu i przed
330 2 | wychodzi zakresu i przed innymi nie osławia wszelkiej, która
331 2 | która się z jego zasadami nie zgadza, filozoficzności.
332 2 | ruchu. Pierwszego nauka nie jest nauką; jest tylko zbiorem
333 2 | tam one żadnego wpływu nie wywierają na inne części
334 2 | uniwersalności pojęć i ducha nie jest to zapewne obcymi przykładami
335 2 | nas Europa wyciągała. Ale nie dosyć na tym. Śmiałym krokiem
336 2 | naturze, która nas otacza. Nie pojmujmy jej cudzym rozumieniem!
337 2 | dostatecznie wypowiedzieć nie mogę: w umiejętności polskiej
338 2 | skamieniała, martwa. Tej nauki nie potępiam, owszem, przyznaję,
339 2 | bez rodowitej filozofii nie dokażemy. Jak przed niewielą
340 2 | materialistów i empiryków, nie rozświecona pochodnią krytyki,
341 2 | literatury naszej, która nie tylko jest w dziełach uczonych,
342 2(5) | w sobie z natury swojej nie miał, jak nie zaszczepisz
343 2(5) | natury swojej nie miał, jak nie zaszczepisz w płonkę szlachetnego
344 2(5) | życie swoje życiem swoim nie przyjmie."~ ~
345 2 | Pierwszych tego śladów nie trzeba zacierać w literaturze;
346 2 | klasycznego, nikt naówczas nie zgadywał, co było istotną
347 2 | bowiem nic w tym wątpić nie mamy, że ów niepokój bardzo
348 2 | językach roztrząsali.~Gdzie nie masz żadnego przeciwieństwa,
349 2 | żadnego przeciwieństwa, tam nie masz ruchu. Wszystko z czymś
350 2 | jeszcze dzielniejszą. Nic się nie ściągnie bez odpowiedniego
351 2 | samej chwili, ani się nic nie zwinie bez rozwinienia -
352 2 | wątlejsze, słabsze mocniejszemu nie ulegnie. Lecz tylko przez
353 2 | przeciwnych, albowiem natura nie cierpi nic statecznego,
354 2 | rozbity na promienie, czyż nie wpływa na związki chemiczne
355 2 | chemiczne i działań chemicznych nie wywiera? A rozszczepiony
356 2 | promień czyż oddzielnych nie maluje kolorów? - Ciepło,
357 2 | roślin, zwierząt, czyliż nie jest głównym działaczem
358 2 | przyciągające równie dzielnego nie stawiały oporu? - Toż samo
359 2 | przyczyny nikt swej woli nie dogodzi bez odpowiedniego
360 2 | rozdziałów pokażę, że u nas nie masz ani romantyków, ani
361 2 | te wyrazy brać potrzeba nie w tym rozumieniu, jakie
362 2 | szło o co innego, może i nie przypadającego do miary
363 2 | żaden roztyrk piśmienny nie był u nas tak głośny. Żaden
364 2 | przedmiot literacki tyle piór nie zaprzątnął. Żadna waśń nie
365 2 | nie zaprzątnął. Żadna waśń nie zrządziła takich skutków.
366 2 | od lat kilku szerzy się nie za szkolnymi ławami, ale
367 2 | gust daleko prawdziwszy, nie samej tylko ogłady i zewnętrznej
368 2 | co żadnego wyobrażenia nie mają ani o klasyczności,
369 2 | literackiej. Więcej powiem: nie tylko należą przyjęciem
370 2 | piszą, często sami dobrze nie rozumieją. Piszą źle, nie
371 2 | nie rozumieją. Piszą źle, nie obeznawszy się pierwej z
372 2 | raz jeszcze: literatura nie w samych tylko piśmiennych
373 2 | tej do tamtej obojętny być nie może dla prawdziwego krytyka. 7
374 2(6) | Boże) o filozofii pisać nie będzie.~ ~
375 2 | dla prawdziwego krytyka. 7 Nie sami tylko autorowie, ale
376 2 | polskiej krzywo, z urazą dotąd nie ukojoną, patrzyła na to
377 2 | naznaczyć można. Albowiem, nie sięgając baczniejszym rozmysłem
378 2 | przyjąć albo odrzucić, co nie poszło z przygody, ale z
379 2 | właściwe albo zasłużone. Lecz nie tak to łatwo potłumiają
380 2 | niezupełnie rozwinione, i nie tak łatwo powszechniejsza
381 2 | Wyobrażenie literatury ledwo nie do samych romansów i wierszopisarstwa
382 2 | nas zacieśnione. Nikt jej nie uważał w związku z przeszłością,
383 2 | dzisiejszym czasie do miary już nie przypadały; nie mogły też
384 2 | miary już nie przypadały; nie mogły też ku sobie pociągnąć
385 2 | bez wątpienia objęcie i nie stępione uczucia sposobniejszą
386 2 | przed nimi zasłonę nigdy nie ukazanych dziwów w naturze,
387 2 | przestrzeganie, ani nauka pomiaru nie włożyły na nią żadnego przymuszenia.
388 2 | przyklaskiwano nowej Muzie, co nie wiedzieć skąd i nie wiedzieć
389 2 | co nie wiedzieć skąd i nie wiedzieć z jakiego zrządzenia
390 2 | upodobania. Jej uśmiech nie był z tego świata! Smutna,
391 2 | ukazała się białej, a nikt nie wiedział, co to za jawisko.
392 2 | godne także uważania, jeżeli nie pamięci. Jakożkolwiek bądź:
393 2 | ten nikomu żadnego pożytku nie czynił, albowiem twarde
394 2 | drugiej strony nic postąpić nie chciano. Jednym szła gra
395 2 | chwały, jakby te zwiędnąć nie mogły; drudzy nadstawiali
396 2 | dzieliliśmy te nieporozumienia. Nie było to jednak naśladowstwo
397 2 | dziecinna słów igraszka. Nie ważmy sobie tak lekko rzeczy,
398 2 | czego bym już po tylekroć nie wypowiedział?... 8~Czy możemy
399 2(7) | każdej innej mierze za nic nie waży. Pomiatając wszystkimi
400 2(7) | polemicznymi dyskusjami, znać nie pojmują jeszcze natury opozycji,
401 2(7) | tworów poetycznych (?), nie wiedzą, co przez klasyczność
402 2(7) | najżarliwsi miłośnicy poezji" nie wiedzą, co mają rozumieć
403 2(7) | czucia tworów poetycznych, nie ma się czemu dziwić; bo
404 2(7) | bawić się chcą poezją, a nie rozumować w rzeczach teoretycznych;
405 2(7) | Pamiętnik Umiejętności Czystych" nie wie dotąd jeszcze, co ma
406 2(7) | Pamiętnik Umiejętności Czystych" nie wie, jakie są tych dwóch
407 2(7) | są rodzajami poezji? To nie są szczególne rodzaje poezji.
408 2(7) | przypuszczające rozmaitość wykładu nie mogą do jednostajnego doprowadzić
409 2(7) | zasięgnął rady tych pisarzy, nie byłby zapewne kładł skargi
410 2(7) | filozoficznymi i estetycznymi nie są), tyle jest szczególnych
411 2(7) | Francja dzisiejsza nie może nie poglądać z góry
412 2(7) | Francja dzisiejsza nie może nie poglądać z góry na romantyczność
413 2(7) | Cóż znaczą wyrazy: Francja nie może nie poglądać z góry? -
414 2(7) | wyrazy: Francja nie może nie poglądać z góry? - Na kogo?
415 2(7) | Chasies i St. Boeuf? Francja nie może nie poglądać z góry
416 2(7) | Boeuf? Francja nie może nie poglądać z góry na tyle
417 2(7) | od mniemanego klasycyzmu? Nie może nie poglądać z góry
418 2(7) | mniemanego klasycyzmu? Nie może nie poglądać z góry na poezją
419 2(7) | Nigdy poezja arystokratyczna nie była. - Dalej utrzymuje "
420 2(7) | doskonałości dzieł sztuki nie położył. Co większa: tenże "
421 2(7) | powieści historycznej. Lecz nie idzie zatem, żeby sam skąpiec
422 2(7) | być poetą. Na to się nikt nie zgodzi. "Pamiętnik Umiejętności"
423 2(7) | nadskakiwanie i służalstwo, nie poezja. "Pamiętnik" nic
424 2(7) | Pamiętnik Umiejętności Czystych" nie najczystsze miewa zdania
425 2(7) | Jeżowski tak pisze: - "nie ma przypadku, w którym by
426 2(7) | roztropnie na jaw wystąpić, mógł nie dosyć pamiętać: co? kiedy?
427 2(7) | wyobrażenie o obowiązkach pisarza, nie starał się im za dosyć uczynić
428 2(7) | są słowa P. Jeżowskiego - nie mają oni stałej, przyznanej
429 2(7) | podług P. Jeżowskiego, kto nie ma katedry, patentu i togi,
430 2(7) | ten ani myśleć, ani pisać nie może!! - Kto tak sądzi,
431 2(7) | może!! - Kto tak sądzi, nie występuje na jaw pożytecznie
432 2(7) | dymu? A my, drudzy, czerń nie wtajemniczona w poświęcone
433 2(7) | upadają niemocą. - Na ostatek, nie mogę tego przewieść na sobie,
434 2(7) | potoczne piśmiennictwo krajowe, nie wspomniał przy zdarzonej
435 2(7) | romantycznych." - Te zdania nie potrzebują rozbioru. Ale
436 2(7) | potrzebują rozbioru. Ale trudno nie zapytać się autora wspomnianej
437 2(7) | żeby zdrożywszy z toru nie wjechał na manowce i kręte
438 2(7) | piękności w poezji i sztuce. Nie ma co mówić: pisarze doskonalą
439 2 | żadne harmonijne pieśni nas nie doszły, tylko może świegotania
440 2 | Bolesławowie podobno żadnego barda nie mieli. Czasy poetyckie,
441 2 | gminnej pieśni, w pieśni ludu nie zawiekowała; co przeszłe
442 2 | poświęconego gaju Wodana nie straciły czarnoksięskiej
443 2 | wyraz: gdyby; w czym jednak nie zawsze słuszność mają. Gdyby
444 2 | Gdyby był Abder-Rahman, a nie rycerski Karol, odniósł
445 2 | Czyż zwycięstwa Greków nie miały żadnego wpływu na
446 2 | Karola Martela, Karola W. nie zasłynęły w pośrednich wiekach?
447 2 | szerzyć chciały. - Ledwo nie tym samym kształtem, jak
448 2 | ze szkodą innych roślin, nie mających takiej siły wegetacyjnej. -
449 2 | poezją w życiu, lecz nikt jej nie przekazał następnym pokoleniom
450 2 | rozpleniał szablą swoją, nie dopuszczając, żeby przeciwna
451 2 | sławiańskich idea germanizmu, nie mniej wówczas potężna, świetna,
452 2 | przodek otrzymać miała. Był on nie tylko królem polskim, ale
453 2 | opatrzna kierowała ledwo nie każdym jego poruszeniem.
454 2 | wiejskimi osadami wśród nie przetrzebionych puszcz,
455 2 | obyczajów w swej woli ukrócenia nie mająca. Zewsząd groźny nieprzyjaciel!
456 2 | tak rychło przyczołgać się nie mogą". - Nie wyrażaż się
457 2 | przyczołgać się nie mogą". - Nie wyrażaż się tymi słowy duch
458 2 | tymi słowy duch rycerza, co nie zna w sercu żadnej trwogi?
459 2 | najbujniejsze zmyślenie nic by nie przydało godniejszego pamięci
460 2 | czasów zjawili się poeci. Nie w kwiecie, nie we wzroście,
461 2 | się poeci. Nie w kwiecie, nie we wzroście, ale ku schyłkowi.
462 2 | zwycięskiego olbrzymich pomysłów nie rozwikłała się i na tysiączne,
463 2 | z jednego atomu światła, nie rozbiła promienie. Ona jest
464 2 | Ona jest tego wszystkiego nie zwierciadłem, ale przypomnieniem.
465 2 | z upadku nauki, i u nas nie zbywało na rodakach okazale
466 2 | biegłych. Nikt nas wtenczas nie przewyższył w wyborze i
467 2 | włoskiego oryginału? - Albo nie policzy Felińskiemu na karb
468 2 | z nami przyzna, bo tego nie możem zataić przed samymi
469 2 | zwyczaje. Nic prawie dawnego nie ostało się. Zmieniono stroje,
470 2 | Ten cały gmach oświecenia nie wspierał się w przeszłym
471 2 | się w przeszłym wieku i nie był umocowany na historycznej
472 2 | literatura wyrażała ducha, który nie był duchem narodu. Zamykała
473 2 | która myślą przeszłości nie była. Twórcza jest fantazja
474 2 | przybiera szaty. Takiej fantazji nie mieli poeci Stanisława Augusta.
475 2 | Augusta. Śmiało to piszę: oni nie byli poetami. W ich pieśniach
476 2 | czyjaś postać, ale omylna, nie nasza. Polak myślący przyszedł
477 2 | uznania samego siebie, ale nie w swoim jestestwie. Naród
478 2 | swoim jestestwie. Naród nie miał w literaturze wyciągnionej
479 2 | narodu, który także podówczas nie miał własnej, oryginalnej
480 2 | podobno żadna iskierka życia nie tlała. Drzewo zagranicznego
481 2 | Drzewo zagranicznego szczepu, nie wprost z korzenia ulepszone,
482 2 | brzasku cywilizacji, ledwo nie z pierwszymi dniejącej jutrzenki
483 2 | jeszcze nigdy dostatecznie nie wysławionych wzorach, jak
484 2 | się talenta. Z potrzeby, nie z przejrzenia, w niedostatku
485 2 | opinie o sztuce i piękności, nie czyniąc braku, nie odróżniając
486 2 | piękności, nie czyniąc braku, nie odróżniając prawdziwych
487 2 | prawdziwych od omylnych, nie zapuszczając się w roztrząsanie
488 2 | przyszłość w swym łonie tuliła. Nie przestrzegające rozsądnej
489 2 | zaczerpnąć, a nikt podobno nie przejrzał w jego głębi.
490 2 | szlachetniejszych uniesień nie tłumił wpływ spółczesnych
491 2 | przedpokojowym rymotwórstwie nie zbywało... Zaiste nie mogliśmy
492 2 | rymotwórstwie nie zbywało... Zaiste nie mogliśmy nie ulec rozszerzonemu
493 2 | zbywało... Zaiste nie mogliśmy nie ulec rozszerzonemu w całej
494 2 | w to koło jeszcze duch nie wstąpił, wywoływany od guślarzy,
495 2 | gałązki cyprysowe i żadnego nie masz obrzędu pogrzebowego,
496 2 | którego by za dni naszych nie święcił swoją wymową. Reprezentant
497 2 | jedno przymierzamy z drugim, nie było zgody w literaturze
498 2 | do upadku. Jedno z drugim nie rymowało. Mieliśmy boleść
499 2 | gmatwała: wreszcie i wątku nie stało. Wszystko się jak
500 2 | może przez długi czas w nie swoim poczuwaliśmy się jestestwie,
1-500 | 501-811 |