bold = Main text
Rozdzial grey = Comment text
1 1 | rozeznawającego, co się w nim samym dzieje, wiedzącego
2 1(10)| napisany artykuł i częstować nim swoich czytelników? Toż
3 1 | każdy z nas był w raju, nim wyszedł z lat dziecinnych,
4 1 | i południem lat męskich! Nim zaufał własnej sile i zaczął
5 1 | egzystować w sobie dla siebie! Nim zaczął być osobą. Cóż sprawuje
6 1 | wiekach obłędnej kolei? Co w nim najpiękniejszego? Oto tęsknica
7 1 | przywłaszczyli. Mają pojęcie, ale nim nic nie pojmują. Są, ale
8 1 | się koniecznie wszystek w nim wyjawiać musi, wyrwać na
9 1 | rokrocznie wyrzynające się na nim pierścienie szeroko rozpowiedzą!
10 1 | jest beletrysta? - Nie jest nim uczony z powołania, nie
11 2 | nie zarabiał. Wszystko na nim wytarguje, kto chce i co
12 2 | wzbogaca, wspomaga, ale na nim swojej nie zasadzajmy iścizny.
13 2 | jednak podołał ogromowi, bo nim władał duch plemion sławiańskich,
14 2 | zapomnienia wprzód jeszcze, nim Stanisław August zasiadł
15 3 | być posłuszny. Rozmawia z nim teraz łaskawie i pieści
16 3 | łaskawie i pieści się z nim, jakby dla powetowania niezwykłą
17 3 | jego życia żagle. ~Boby nim wicher świata miotać nie
18 3 | lecz świetne marzenie,~Co nim ćmi dzieci ziemi szczęścia
19 3 | myśl uderza;~"Ha! ha!" - nim otarł oczy i serca mógł
20 3 | drażni męki lub smutek z nim dzieli? ~Nie wiem - objął
21 3 | widzieć żywym, co wieczora z nim rozmawiać: osładzać chce
22 3 | żwawa, śmiała - jak się o nim stary lirnik w tej powieści
23 3 | równą skłonność ku Orlice. W nim miał Nebaba przemożnego,
24 3 | ojczystej poezji zaszumiały. Coś nim wstrząsnęło niewidomą mocą
25 3 | żeby płomień gorejący na nim nigdy nie wygasł. Dobrze
26 3 | historycznej? Odbiłyż się w nim rysy poetyckiej przeszłości?
27 3 | mieszkańców tego miasta: "nim przywykniemy do tak nieludzkiego
28 3 | skrzydła Homera. Krok w krok za nim idzie, jak dziecię za matką.
|