Rozdzial

 1  1|       cieniu prawdziwego życia - niejako we śnie politycznym. Tak
 2  1|        dwoje uważać jako słabą i niejako instyktową dążność natury
 3  1|     metalach. Światło, dźwięk są niejako duszą rzeczy; materialność
 4  1|   reprezentuje w granicie i jest niejako hieroglificznym prorokiem
 5  1|        ma być oznaką postaciową, niejako figurą krwi zwierzęcej w
 6  1|       wszystkich swoich utworów, niejako tellurycznym przeczuwała
 7  1|        osadzone, które zdają się niejako składać tkankę komórkowatą,
 8  1|     samych siebie - toż środkowy niejako punkt całej sfery bytu naszego.
 9  1|       się przedmiotem widzenia i niejako rzeczą oddzielną. 11 - Póki
10  1|      tworzy i działa. Zewnętrzne niejako fenomena nikną, rozpraszają
11  1|       każdym człowieku wznawia i niejako powtarza proces powszechny
12  1|     człowiek w początkach. Są to niejako skały pierwiastkowej formacji
13  1|      sami dla samych siebie byli niejako zewnętrznym przedmiotem
14  2|        różnicy między narodami i niejako ostateczny kres o-światy
15  2| rozszerzać w naszym jestestwie i niejako samych siebie pomnażać.
16  2|       jednym ustanawiać zawodem, niejako jednym tchnieniem, rzecz
17  2|           Ten jest ogólny widok, niejako status quo co do krytyki
18  2|          jest zebranie w treść i niejako suma wszystkiego w naturze.
19  2|          tylko składowe części i niejako są jej materiałami. - Weźmiemy
20  2|        ku temu celowi wyzywają i niejako powabiają na harc twórczy,
21  2|    trwające nieporozumienie jest niejako środkowym punktem i duszą
22  2|     zawodem śmiałych geniuszów i niejako idealną podstawą, skarbnicą
23  3|      narodu. Dwa są pierwiastki, niejako dwa atomy poezji: realizm
24  3|        rzecz poematu; stawia nas niejako wśród ludu Litawora i oprowadza
25  3|         wielowiedztwo geniuszu i niejako aklimatyzacja fantazji spod
26  3|     zdają się być pod równiejszą niejako i miarą, i wagą rozdzielone.
27  3|          powszechny rozkładowi i niejako sekcji anatomicznej.~To
28  3|     kształcili się, której ducha niejako w polską przybrali szatę.