Rozdzial
1 1| tego tylko wyrozumieć można człowieka, w tym jedynie przeniknąć
2 1| pierwotnej, anielskiej natury człowieka! Ustała owa dzielność poznawań.
3 1| prawie stawia przed oczy człowieka naśladowane obrazy pierwotnych
4 1| Wszędzie natura przemawia do człowieka. Pełno tych znaków w przyrodzeniu.
5 1| godłem władzy intelektualnej człowieka, którą refleksją zowiemy,
6 1| nieme głazy od rozumnego człowieka. Ale tę całą przestrzeń
7 1| potędze swojej - w myśli człowieka.~Rzeczy i ich naśladowane
8 1| na los biednego zasępiały człowieka. Nieraz się mieszały ku
9 1| łączyło ściślejszym związkiem człowieka z innymi jestestwami organicznymi
10 1| najdostojniejszy przymiot człowieka! - Lecz tej własności rozwinionej
11 1| opacznej woli; odstępstwo człowieka od porządku ogólnego; wydarcie
12 1| melancholii. Wysoka poezja człowieka - mrok w blasku posępnym
13 1| rewolucji w moralnej naturze człowieka, za wiadomością złego i
14 1| moralnym, która, wyrwawszy człowieka ze wszechrzeczy związku
15 1| Opatrzności, prowadzącej człowieka za rękę ku temu dalekiemu
16 1| mieć musi.~Jak myśl jednego człowieka zamyka w sobie, że tak powiem,
17 1| stworzył dla natury w myśli człowieka. Tę myśl uważałem jako istotę
18 1| tej myśli szukałem związku człowieka z przyrodzeniem. W tej na
19 2| Inaczej nie mogę pojąć człowieka i jego dziejów. Pierwotne,
20 2| element roztargnionej natury człowieka.~Położywszy za zasadę, że
21 2| umysł każdego pojedynczego człowieka, ponieważ w całości to tylko
22 2| tylko poniżający godność człowieka mechanizm pojęć i mechanizm
23 2| wszystkie się zmieniły stosunki człowieka z przyrodzeniem. Pierwej
24 2| kształtem drzewo wiadomości człowieka, tym bardziej narodu, jakby
25 2| umiejętności. Powiedziano o nauce człowieka, ze jest wielkie nic. Lecz
26 3| przestrzeganiem błędnego człowieka, żeby się miał na ostrożności,
27 3| charakter Szekspira jako człowieka z charakteru i roli Hamleta,
28 3| stronnictwa patrycjuszów, człowieka podniosłego serca, bystrego
|