1-500 | 501-811
bold = Main text
Rozdzial grey = Comment text
501 2 | wzburzonej. Lecz to nic nie pomaga. Niemoc głowę i myśl
502 2 | umiarkowaniem, żeby nikogo nowością nie zrazić. On pierwszy - jak
503 2 | na podstawie historycznej nie jest założone, własną niemocą
504 2 | czy później upaść musi, bo nie ma gruntu pod sobą. Poetycka
505 2 | wielu ówczesnych pisarzy) nie była ugruntowana na tej
506 2 | zbioru czynili nadzieję. Nie polska, nie z zapadłych
507 2 | czynili nadzieję. Nie polska, nie z zapadłych czasów rycerskich,
508 2 | i rozumem starego czasu; nie mieli tego u siebie za rzecz
509 2 | marmurowego politeizmu, nie przypadającego do miary
510 2 | rzeczach, nikt go jednak nie rozumie.~Czegoż chcieli
511 2 | polscy klasycy? Oni tej całej nie pojmowali zagadki. Mniemając,
512 2 | zagadki. Mniemając, jakoby nie czas jeszcze było myśleć
513 2 | złych wierszów i złej prozy nie wyćwiczonego talentu. Chwalili,
514 2 | drugich poważam, cenię. Nic nie szkodzi, że w tej materii
515 2 | szkodzi, że w tej materii nie było i nie masz zgody, kiedy
516 2 | w tej materii nie było i nie masz zgody, kiedy w tylu
517 2 | zdaniem moim, nikt osławiać nie powinien. - W całym toku
518 2 | całym toku tej sprawy nic nie było nagannego, nie dopiero
519 2 | nic nie było nagannego, nie dopiero zdrożnego. Że się
520 2 | obyczajów zmazanych jakową skazą nie pochodzi, najczęściej bywa
521 2 | prawie u nas o literaturze nie pisał; a rzadko kto niósł
522 2 | popieraniu wszelakich opinii, nie gwoli osobistej korzyści
523 2 | omylne było, jak żadnego nie mieć? Nasuwa się tu uwadze
524 2 | żadnego stronnictwa należeć nie chcieli. - Prawdziwej harmonii
525 3 | Słyszałem nieraz, jakoby się nie godziło pisać o żyjących.
526 3 | patrzył na takowe, a pewnie nie zbłądzi. Szczególniej atoli:
527 3 | kamieniem probierskim ledwo nie wszystkich mniemań teoretycznych.
528 3 | delikatności wysłowienia nie przechylą sporu na stronę
529 3 | zalecanki krotofilne niczyjego nie przerobią rozumienia. Zmężniało
530 3 | myśli, rozważa i w smak jej nie idą przymilenia lekkiej
531 3 | literaturze ojczystej, których nie wiedzieć dlaczego romantykami
532 3 | duch starej Polski. Jeszcze nie stanęła u kresu swego, ale
533 3 | skazała! - Publiczność polska nie zna Marii Malczewskiego.
534 3 | zna Marii Malczewskiego. Nie we wszystkich ręku znajduje
535 3 | ręku znajduje się to poema. Nie rozkupiono malej liczby
536 3 | Ojcu, panu Wojewodzie, nie podobały się te śluby. Raziła
537 3 | upominaniem ojcowskim, a gdyby to nie pomogło, przemocą, gwałtem.
538 3 | Syn jednak żadną miarą nie chciał złamać poprzysiężonej
539 3 | przez wykonanie poematu nie rozumiem wierszy gładkich,
540 3 | wszystkiego dochodzić,~I zginie, a nie będzie umiał w to ugodzić.~
541 3 | gmatwaninę nieszczęścia nigdy nie odmotaną. Rzecz prosta i
542 3 | głęboka jak przepaść. - Nie tak czyn krwawy, jako przyrządzenia
543 3 | godząc. Daleki zamach ledwo nie straszniejszy od samego
544 3 | straszniejszy od samego uderzenia. Nie śmierć, ale droga do śmierci,
545 3 | Malczewski rzecz swego poematu. - Nie rozbieram krytycznie, kreślę
546 3 | Wojewody. Jego samego prawie nie widać na scenie. Poeta stawia
547 3 | samotnie się żarzy. - Była noc; nie spał, chodził w jej ciemnościach.
548 3 | dzióbków wyrywa uczucie;~Nie dla niego - on nie chciał
549 3 | uczucie;~Nie dla niego - on nie chciał na widoku zostać. ~
550 3 | miary z farbą czarnej myśli. Nie mógł na widoku zostać! Któż
551 3 | zostać! Któż inny, jeśli nie poeta z użyczenia i daru
552 3 | Ale ani pół słowa prawdy nie było w tych cukrowych wyrazach.
553 3 | Miecznik tak ważnej sprawy nie poruczy niedoświadczonemu
554 3 | dawniejszą zwadę, że woli jego nie chciał być posłuszny. Rozmawia
555 3 | po wianek, za wiano! ~Nie, Mario! Nie trza wzdychać -
556 3 | za wiano! ~Nie, Mario! Nie trza wzdychać - twego nie
557 3 | Nie trza wzdychać - twego nie obrażam:~Mężny jest i cnotliwy -
558 3 | Ha! toć i u mnie szabla nie czczym tylko blaskiem.~I
559 3 | Przyjaźń? A nasze hufy nie z sobą na sejmie;~A nasze
560 3 | napaść, z Hetmanem umowy.~Nie rzuciły mnie wówczas Szwedowi
561 3 | Panie!)~W swe rańtuchy nie skryła młodych serc kochanie,~
562 3 | błyskotkach, tajemnicach smakiem~Nie zawarła tych związków z
563 3 | by w moje kopce wróg się nie mógł schować,~Anibym jego
564 3 | choć raz się rozczulił?~Nie - od domu, imienia, ze wzgardą
565 3 | poetyckim pokazał świetle. Nie Podstoli Krasickiego, jak
566 3 | historyczny - niknący, ledwo nie w nic się rozwiewający.
567 3 | rozwiewający. Korzysta z chwili i nie daje się wniwecz obrócić
568 3 | czyta i wydziwić się temu nie może! Opatrzność w tej chwili
569 3 | stroi. Lecz sędziwy Polak nie przenikał zdrady i nic znał
570 3 | stół na uczczenie gościa. "Nie szczędź korzeni, pieprzu,
571 3 | męstwem duszę rycerza, Polaka! Nie tak że było w istnej prawdzie?
572 3 | było w istnej prawdzie? Nie szczeryż to obraz dawnych
573 3 | europejskiej zagrażała.~Nie jestem rozbieraczem płodów
574 3 | dzisiejszej poezji naszej nie jest jeszcze tak ustalone,
575 3 | poetyckie zapadłych wieków. Nie strzymywałbym nawet tak
576 3 | Malczewskiego, gdyby mi nie szło o zadanie nieprawdy
577 3 | rzetelnej zasłudze, żeby nie powiedzieli następcy nasi,
578 3 | się w poezji nigdy podobać nie przestanie. Tą ponętą mocnego
579 3 | wykonał myśl swego poematu. Nie jest to brzask zaranny,
580 3 | przeczucie, rozpacz na jego myśli nie są z tego świata. To zjawienie
581 3 | ową postacią: nic jednak nie rozumiał. Obróciwszy wzrok
582 3 | w pary, ~Wróżki, Diabli, nie oszusty. W puchary:~Lecim
583 3 | polskie zapusty?~"Ale tu wejść nie można" - odpowiedział stary
584 3 | w domu Miecznika. "Teraz nie zapusty, pan Miecznik na
585 3 | nim wicher świata miotać nie był w sile, ~Chybaby szumiał
586 3 | powój - a wszak bez osłony ~Nie trwa tu słodki owoc - i
587 3 | czczej sławy, której blask nie waży ~Jednego uśmiechnienia
588 3 | śmiertelnych obrazem.~ ~Nikt nie wyszedł na spotkanie drogiego
589 3 | gościa w domu Marii. Nikt nie odebrał rżącego, spienionego
590 3 | konia. Zakołatał; nikt mu nie otwiera, nic nie przerywa
591 3 | nikt mu nie otwiera, nic nie przerywa głębokiej cichości. "
592 3 | lub smutek z nim dzieli? ~Nie wiem - objął rycerza i w
593 3 | dzieł ojczystej poezji, nie iżby w mniemaniu moim przodek
594 3 | krytyka recenzentów stolicy nie pojmowała. Mógłżem właściwiej
595 3 | postąpić sobie? Nikomu wreszcie nie narzucam tego zdania, sądzę
596 3 | zdania, sądzę jednak, że nie masz dzieła w dzisiejszej
597 3 | pogrzebie Malczewskiego. Nie mówiono wtenczas: "umarł
598 3 | względy teorii bynajmniej nie zacierają różnicy zachodzącej
599 3 | właściwości. Niechaj także nikt nie mniema opacznym rozumieniem
600 3 | jeszcze liczniejsze i nigdy nie zbadane, że natchnienie
601 3 | formułami - w mojej mocy nie jest! W sztuce nic masz
602 3 | masz nic konwencjonalnego. Nie masz na świecie żadnego
603 3 | oblewający ziemiokrąg, nie jest tak powiewny, ruchomy
604 3 | na wszystkie strony się nie roznosi, jak myśl poety.
605 3 | którym nigdy i miary, i końca nie będzie? Umarłego poetę trudno
606 3 | pełności lat męskich!! Czyż nie ma on prawa zawołać na swego
607 3 | zawołać na swego krytyka: "nie zakreślaj mi sfery, nie
608 3 | nie zakreślaj mi sfery, nie opisuj mnie, jakobym się
609 3 | pewnej zachowywał mierze, nie mów, że jestem taki, a nie
610 3 | nie mów, że jestem taki, a nie inny, bo się omylisz!" -
611 3 | pewnych okoliczności, ale nie w celu wyciągnienia z tego
612 3 | już tym samym okazuje, iż nie rozumie, co jest poezja.
613 3 | rozumie, co jest poezja. Nie masz poezji wzorowej. Jest
614 3 | szkoła, ale dla krytyków, nie dla poetów: dla miłośników
615 3 | dla miłośników sztuki, nie dla sztukmistrzów: dla czytelników,
616 3 | sztukmistrzów: dla czytelników, nie dla pisarzy. - Wchodząc
617 3 | byłyby księgi estetyków, nie znających swego powołania.~
618 3 | wzmiankowanych charakterów nie ograniczam imaginacji, ani
619 3 | swoim dziele tak, że nikt nie wie: kto on jest, jakie
620 3 | Nikt nawet tego zgadnąć nie może! - Któż na przykład
621 3 | umieszczon wewnątrz niej samej. Nie zbliża się ku niej refleksją,
622 3 | powietrzokręgu, takich widzeń nie miewa? Czyż w tej optyce
623 3 | Czyż w tej optyce fantazji nie postrzegamy niekiedy tego
624 3 | rozmyślacz, filozof czyż nie mami nas, nie zachwyca tą
625 3 | filozof czyż nie mami nas, nie zachwyca tą czarodziejską,
626 3 | niżeli Maria Malczewskiego. - Nie wiedzieć, gdzie się to działo;
627 3 | to działo; na tym też nic nie zależy. Pustelnik, ksiądz,
628 3 | ta scena jego poematu. Nie jest to jednak sielanka.
629 3 | świętych związków, choć nie ślubowanych przed ołtarzem,
630 3 | modlitwa, ani ofiarowane nie pomagały przysmaki, wówczas
631 3 | od czasów Julii Szekspira nie skreślił obrazu! Nikt z
632 3 | spółczesnych Mickiewicza nie przemówił namiętniejszym,
633 3 | nikt mocniejszym urokiem nie zaczarował i nie podbił
634 3 | urokiem nie zaczarował i nie podbił pod posłuszeństwo
635 3 | na przeszłość i naturę, nie kto inny mógłby być, tylko
636 3 | póki męstwo w narodzie nie wygaśnie, póki obyczaje
637 3 | wygaśnie, póki obyczaje nie znikczemnieją, póty nie
638 3 | nie znikczemnieją, póty nie zapierajmy się owej twardości
639 3 | odwiecznego, rozłożystego dębu, nie poświst chwastu, który za
640 3 | właściwszego przystosowania mieć nie może. Twardy jest styl tej
641 3 | idealnością (co, zdaniem moim, nie podpada zaprzeczeniu), rzec
642 3 | szlachetne przedsięwzięcie i nie mniej wspaniałomyślne poświęcenie
643 3 | całością organiczną, poetycką nie jest. Pisząc to, nie lada
644 3 | poetycką nie jest. Pisząc to, nie lada zapewne materią wzruszam:
645 3 | myśli, głowy swojej nigdy nie poddając pod posłuszeństwo,
646 3 | przedsięwzięć poetyckich, nie masz wewnętrznej zgody i
647 3 | dalszym wywodzie. Mickiewicz nie zrealizował wielkiego planu,
648 3 | wielkiego planu, nic rozwinął i nie wyczerpnął idei swego poematu.
649 3 | częstokroć postrzegamy w nie dokończonym gmachu genialnego
650 3 | widocznie skutek osłabia. Czemuż nie widzimy Wallenroda w namiocie
651 3 | w obręb poematu prawie nie wchodzi. Walter Skot porównywa
652 3 | powieści w Wallenrodzie nie zdaje się być tym kształtem
653 3 | uregulowany. Jest to rzeka nie wszędzie spławna, nie wszędzie
654 3 | rzeka nie wszędzie spławna, nie wszędzie żaglowną linię
655 3 | skokiem. I na mieliznach nie zbywa! - Te zarzuty dotyczą
656 3 | koloryt namiętności, ledwo nie też same wyrażenie:~Bóg
657 3(1) | krytyków naszych, w rękopiśmie nie wydanym, który mnie nadesłać
658 3 | piasek suchy, ~Dziś ich nie poznasz, dzisiaj piękne
659 3 | Wszystkoć to prześliczne, nie przeczę, i ów kamień, i
660 3 | poezją rzeczywistości, a nie poezją tkliwych, sentymentalnych
661 3 | ale od polarnego mrozu, nie z zachwycenia - wtenczas
662 3 | charakter z taką miłością żadną nie rymuje miarą... Ta, że tak
663 3 | zestarzałam, zbrzydłam... Nie, niechaj nigdy nędza pustelnicy,
664 3 | źrenica, jej twarzy bladość nie kazi w pamięci twojej oblicza
665 3 | kiedyś Aldony. I ciebie także nie chcę widzieć z bliska -
666 3 | ale i ty może dzisiaj już nie jesteś taki, jakim bywałeś
667 3 | dawniej byliśmy".~Aldona nie chce paść z uniesieniem
668 3 | większa, Aldona chciałaby mieć nie tylko Alfa, ale całą Litwę
669 3 | familii Weygla!! - Czyż nie wpadło w myśl Mickiewiczowi,
670 3 | że to afektacja i ledwo nie takie samo wydwarzanie,
671 3 | Czegoż żąda Alf, gdy mu się nie udało przełamać uporu Aldony?
672 3 | ponieważ na wieży kwiaty nie rosną, to przynajmniej nitki
673 3 | Mozaikowa robota poety nie umiejącego wyjść myślą i
674 3 | indywidualności, z swej jednostki, nie umiejącego odjąć się samemu
675 3 | wesołą. Oko tego wieszcza nie zawżdy łzą smutku zroszone,
676 3 | ducha tego młodego poety. Nie bez słusznej więc przyczyny
677 3 | Nikt bowiem tak jak on nie zagra na jego instrumencie.
678 3 | zalotnik wdowiejącej Penelopy nie zdołał napiąć starego łuku
679 3 | cechy ogólne. - J.B. Zaleski nie ogłosił jeszcze zbioru wszystkich
680 3 | dumy, fantazje, otóż ledwo nie wszystko, co mi się czytać
681 3 | dnieprowskich dum aż tu dzwoni? ~O! nie dnieprowskich nuta to dum - ~
682 3 | kochanek.~ ~Nikt w Polszcze nie ma takiego stylu i takiego
683 3 | najpoprawniejsi klasycy nie zrównali. Sposób pisania
684 3 | Czyż sztuka Zaleskiego nie zdaje się być w porządku
685 3 | Z przywar wysłowienia, nie wszędzie tak, jak by może
686 3 | dostatecznie tego wypowiedzieć nie mogę, jak nieopatrzny jest
687 3 | Przyznaję: Goszczyński nie ma poprawnej, wytwornej
688 3 | cząstek, że w końcu nikt nie zrozumiał autora. Zresztą
689 3 | wykrzywiających istotę rzeczy nie schodzi pomyłkach. Z tej
690 3 | wiedziano o tym. Lecz Nebaba nie należał do rzędu łatwowiernych.
691 3 | Przyrzekł, i bodaj czy nie założył się, że diabła na
692 3 | temu wiarę: uwierzywszy, nie opiera się chęciom Nebaby.
693 3 | zwodzicielu. Już na pokątnych nie przestaje schadzkach, ale
694 3 | uprzedzają.~Ksenia jednak nie zginęła. Szczęśliwym trafem
695 3 | pospolitym u gminu rozumieniu nie zostawuje żadnej już wątpliwości
696 3 | uprzedzeń. Nic się ważnego nie działo na Ukrainie, czego
697 3 | Ukrainie, czego by nadzwyczajne nie przepowiedziały jawiska.
698 3 | Kozaków, bo któryż Kozak nie położył wszystkiego starania,
699 3 | rzeczywiście Orlika uczuć rządcy nie dzieliła. Rzecz poematu
700 3 | jak mniemał, Lacha, gdyż nie znał skrytego powodu, którym
701 3 | dobrze począł sobie, że nie postrzeżony przemknąwszy
702 3 | zrządził, że ten zamiar nie doszedł do skutku. Przeciwnie,
703 3 | jej skłonność rozdzierało, nie mogąc się odjąć żalowi i
704 3 | boku się przypatrywała. Nie broni jej przystępu; owszem,
705 3 | Żadna pomoc uratować by go nie zdołała. Lecz zwycięzcy
706 3 | Goszczyńskiego. - Charaktery jego nie są tak szlachetne, jak w
707 3 | artystowskim nigdy zapomnieniu nie ulegnie. Nadać ruch masom,
708 3 | Goszczyńskiego: z tej przyczyny nie waham się policzyć je do
709 3 | ozdób literatury polskiej, nie zbijając bynajmniej słusznego
710 3 | rzecz, osobliwie ku końcowi, nie tak jasno i zrozumiale wyłuszczona,
711 3 | zboczenia.~Powie kto: "nie godziło się prostego Kozaka
712 3 | poematu!" - W czym atoli nie masz nic przeciwnego zamiarom
713 3 | Bohatyrem poematu może być nie tylko Kozak, ale nawet żebrak,
714 3 | atamańskim stroju, komuż się nie podoba? Któż go wśród hajdamackiej
715 3 | wśród hajdamackiej czerni nie rozróżni z dumy na czole,
716 3 | zawód z wiatrem po Dnieprze! Nie prawdziwyż to wizerunek?
717 3 | prawdziwyż to wizerunek? Nie zajmujące, nie trafne schwycenie
718 3 | wizerunek? Nie zajmujące, nie trafne schwycenie rysów
719 3 | zakochany, w uniesieniu nie czyniący sobie żadnego zmuszenia,
720 3 | mądrą polityką) wypłaszać nie powinniśmy. To nieodrodne
721 3 | Niechaj nas ten gbur nie obraża. Bo to rzadki oryginał
722 3 | codziennie chłepce! ~O, gdyby nie był nikt tu więcej z warty. ~
723 3 | Tak oni mówią, on niby nie słucha. ~Lecz musiał słyszeć,
724 3 | żadne wieńce i mirty febowe nie użyłby wyrażeń: u r w i
725 3 | płomień gorejący na nim nigdy nie wygasł. Dobrze pełnił powinność
726 3 | swoje: dla niego przeszłość nie była ani skorupą garncarską,
727 3 | z tych nareszcie nigdy nie wygasłych wspomnień ojczystej
728 3 | zamyśleniu fantastyckim ledwo nie to samo rzec by można, co
729 3 | lirycznych Goszczyńskiego. Ale nie wyszły jeszcze z druku.
730 3 | zwanej szkoły klasycznej nie wchodzą w obręb mojego dziełka:
731 3 | mają talent przyznany. Nie podaję tego w wątpliwość,
732 3 | wątpliwość, lecz mówić o nich nie chcę, bo inne jest moje
733 3 | mierze. Czytając ich dzieła nie zdaje mi się, jakobym odprawował
734 3 | W krainie ich zmyślenia nie masz tej mocy niewidomej,
735 3 | literatura. - Któż się chlubą nie uniesie wyrozumiawszy ducha
736 3 | czyjeż serce gorętsza iskra nie wejdzie? Dziwnym zrządzeniem
737 3 | rzymską, ani tak pierwotworną nie była.~Niechaj nikt nie mniema,
738 3 | pierwotworną nie była.~Niechaj nikt nie mniema, jakoby to zdanie
739 3 | takiego wniosku.~Nikogo nie chcę mamić paradoksami. -
740 3 | Do tego Rzymianie nigdy nie przyszli w naśladowanej
741 3 | zostaje i na zewnątrz się nie wyraża, wtenczas jednostka
742 3 | wtenczas jednostka zbiorowa nie ma zupełnego i doskonałego
743 3 | rzeczypospolitej i później nie dopuścili wielcy pisarze,
744 3 | w tej jednak mierze im nie wyrównywają. Lecz to właśnie
745 3 | dzieje rzetelnego wsparcia nie niosą słabnącej w umyśle
746 3 | głęboko wiary, wzajemnie nie mocują i nie krzepią. Historia,
747 3 | wzajemnie nie mocują i nie krzepią. Historia, szczególniej
748 3 | początkowych czasów, tym poetyckim nie ubarwiona wdziękiem, w tym
749 3 | artystowskim przed oczy nie przełożona, im dalej, tym
750 3 | literaturą? Żaden prawie. Nie było związku między pamięcią
751 3 | rzekę, empiryczne tylko, nie idealne. Duch rzymski wyraził
752 3 | działaniem, przewagami, ale nie wyraził się w systemie idealnych
753 3 | oderwanych pojęć i myśli. - Nie mieli ani filozofii swojej,
754 3 | polityce Rzymian. Lecz tego nie znać w ich poetyckiej literaturze. -
755 3 | swoję poezją rodzinną, nie naśladowaną? Ich systema
756 3 | Grażyna, Rapsod rycerski?~Nie stawałoli im wątku? Czy
757 3 | ochoty? - Najpewniej, że i nie pojmowali, w czym tkwi istota
758 3 | tkwi istota poezji. Natura nie pochlebiła Rzymianom w udziale
759 3 | Koriolan! To wszystko przecież nie tknęło zimnej duszy łacińskich
760 3 | naśladowstwie. Ich poezja nie jest historycznym, jak helleńska,
761 3 | okoliczności. Utrzymuje, że nie mogło być inaczej, zdanie
762 3 | krajowe nastręczały dzieje, nie obierali, aczkolwiek te
763 3 | sposobem usprawiedliwić nie dało? I któż by nie wyszedł
764 3 | usprawiedliwić nie dało? I któż by nie wyszedł taką obroną z najcięższego
765 3 | te przełożenia Szlegla. Nie idą w tej mierze jego wymówki.
766 3 | w czasach Grachów niczym nie byłby tak dogodził pospolitemu
767 3 | pożytkiem i polityką), niczym nie byłby tak dobrze usłużył
768 3 | Zelżywe wyrazy Koriolana nie byłyby nikogo zgorszyły,
769 3 | żadnym usprawiedliwieniem nie wyjdą z tego obwinienia,
770 3 | tak poetycką, dramatyczną, nie ukazaną na scenie narodowej,
771 3 | w którą Szlegel ugodził, nie uprzątnęła przeszkody? Czyż
772 3 | Czyż Mecenas i August sami nie skłaniali ulubieńców swoich
773 3 | ustawnie swej mowy ku temu nie podwodzili? Czyż o tym sam
774 3 | tym sam Horacy po tylekroć nie wspomina? - Alboż to trzydziestoletnia
775 3 | wojna w Niemczech umysłów nie rozjątrzyła? Nie rozerwałaż
776 3 | umysłów nie rozjątrzyła? Nie rozerwałaż mniemań, pojęć,
777 3 | roztyrki domowe? A przecież nie odwiodło to Szyllera od
778 3 | Wallenstein o niczym szczerzej nie przemyślał jako o wstrząśnieniu,
779 3 | szczupłych początków swoich, nie chcąc zasięgnąć pamięcią
780 3 | głucha zatarła niepamięć.~Nie odstąpiłem od rzeczy mojej
781 3 | siebie w swoim jestestwie. Nie pobłądzi zapewne, kto tę
782 3 | rzymską, ani tak pierwotną nie była. Zaiste śmiałe zdanie!
783 3 | śmiałe zdanie! Ale nikt mnie nie zarzuci, jakobym przeszedł
784 3 | zasadę niniejszego wywodu. Nie idzie mi tu o liczbę ani
785 3 | nadzieją i blaskiem. Tego nigdy nie dostąpili rymotwórcy łacińscy! -
786 3 | których nikt omylić się nie może, naśladowstwa obcych,
787 3 | niosąc wspomożenie.~Ledwo nie w przysłowie poszło u nas,
788 3 | myśleć, i czuć przestali. Nie jest to jednak tak wielka
789 3 | ród ludzki dobrodziejstw nie zlały, żeby późniejsza krytyka
790 3 | żeby późniejsza krytyka nie miała wytknąć rzetelnych
791 3 | tysiącami ginących na scenie nie udaną, ale prawdziwą śmiercią?
792 3 | grodu piersi macierzyńskich nie pożywał, ale drapieżną ssał
793 3 | się Sofokles nigdy niczego nie był nauczył. - Grecy nie
794 3 | nie był nauczył. - Grecy nie lubili takich igrzysk. Gdy
795 3 | zburzyć ołtarz litości".~Nie lepiej wiodło się Rzymianom
796 3 | nadobnego misterstwa do miary nie przypadała. Pisząc o dziwach
797 3 | anorganiczna same przez się nie mogą być materiałem poematu.
798 3 | prawdziwie rzymskim poetą. Nie wtedy, kiedy oschłe prawidła
799 3 | podania ku pierwiastkom Rzymu nie czyni go jeszcze oryginalnym
800 3 | idzie, jak dziecię za matką. Nie tylko istotę, ale i zewnętrzne
801 3 | porównanie z ostatnią iść nie może? Bo w tamtej miał przed
802 3 | własnymi siłami. Dlatego też i nie podołał ciężarowi! - Lecz
803 3 | wiedzieli, czego Eneidzie nie dostawało. Trudno i w tej
804 3(4) | na scenę, ale te utwory nie są najcelniejszymi jego
805 3 | zaszczytu Wirgiliuszowi nie przyznawali. "Sed et haec
806 3(5) | naszego Marona w poczet nie tylko naśladowców, ale po
807 3(5) | italską nazwać można, czyż nie znać wysilenia i niemocy?
808 3(5) | kuleje Pegaz Marona i co krok nie potyka się i staje? W całym
809 3(5) | Arata o fenomenach, trudno nie dziwić się, skąd Wirgiliusz
810 3(5) | piórem greczyzny wytknąć nie można w pieśniach nawet
811 3(5) | dotąd nikomu jeszcze w myśl nie wpadło parodiować tym kształtem
1-500 | 501-811 |