1-500 | 501-755
bold = Main text
Rozdzial grey = Comment text
1 Prz | znajdę czytelników! Cieszę się z tego. Ogłosiłem przed
2 Prz | W piśmie rozszerzyło się nad zamiar autora, tak że
3 Prz | znanego) jak mgła szerzyła się w mojej duszy. Niebo to
4 1 | cywilizacji, trudnym staje się to przedsięwzięcie, jeżeli
5 1 | w ciaśniejszych mieściła się szrankach niżeli teraz;
6 1 | na wszystkie rozlewając się strony, ale na swoim nie
7 1 | długość moc pojęć naszych się roznosi; przedtem zaś umysł
8 1 | albo śmiałym lotem wzbijał się w przeciwległą stronę, do
9 1 | pojmującą? Toż samo z narodem się dzieje. Dzielność jego poznawań
10 1 | jego poznawań na jaśnią się wyrywa w wiedzy rozpostartej,
11 1 | sztuce. Uczucie w pieśni się maluje.~Rzućmy okiem na
12 1 | szczepu! Jak wybujało, jak się rozgałęziło! Jak szeroko
13 1 | wiadomości naszych, mnoży się liczba działów i mnożyć
14 1 | liczba działów i mnożyć się nie przestaje. A za lat
15 1 | będą musieli dla nauczenia się, przynajmniej z rejestru
16 1 | tego, kiedy w tym wszystko się z szczerej istoty wytrawia,
17 1 | Rzecz naturalna. Bo już się na nic takiego zdobyć nie
18 1 | podziałach słabnie, rozprasza się. Umiejętność szerząca się
19 1 | się. Umiejętność szerząca się mechanicznymi środkami poniża
20 1 | coraz wątpliwsze staje się. Przyjdzie ku temu, że go
21 1 | znać nie będzie. Przenoszą się mniemania z jednego kraju
22 1 | drugiego: jednego trzymają się porządku; w jednych klubach
23 1 | najbardziej rozstrzeleniem się nauk i umiejętności na niezliczone
24 1 | rodzinę, spólnym rządzącą się rozumem, składali w Europie?
25 1 | drukowanych i przechowujących się w całości.~ ~Nie będę roztrząsał
26 1 | szczególniej nas samych się tyczy, którzy tyle przejęliśmy
27 1 | następnie powiem, zdaje się być godne uważania;~Wszyscy
28 1 | rzeczywiście. Zawsze staje się. Trudno więc położyć granicę
29 1 | dwoma, jeżeli tak rzec godzi się, biegunami czasu? Między
30 1 | Nigdy nie jest. Zawsze się rozwija. A przecież żądamy
31 1 | uchwyci zarysy tej mieniącej się co chwila fizjonomii wieku?
32 1 | takim samym przypadku i ja się znajduję. Trudny zawód -
33 1 | nie oszukiwało. Wszystko się tu na dwoje roznosi. Drzewa
34 1 | księżyc i gwiazdy w wodzie się ukazują. Masy niezmiernej
35 1 | Nawet dźwięk głosu powtarza się w miejscach górzystych.
36 1 | fantastyckim przeobrażeniu tego, co się działo na jawie - nie rozmawiamy?
37 1 | rozumiemy i na głębokie się dowcipy nie zdobywamy?...
38 1 | dwoistość bytu, to dzielenie się i zacieranie? Tę naśladowczą
39 1 | małym przestaje, niechaj się uczy optyki, i akustyki,
40 1 | pojmie przyczynę odbijania się głosu lub ukazywania przedmiotów
41 1 | nie innym trybem dzieje się w naturze, nie jest to jeszcze:
42 1 | zamierzony skutek czynią, kiedy się zacznie rzecz poematu i
43 1 | naturze nie na same kształty się rozciąga i zewnętrzne postacie.
44 1 | okazałej spaniałości dumnie się natrząsając; krwawym bułatem
45 1 | wiekom swój ród i imię. Cóż się stało z ludem zwyciężonym? -
46 1 | Jest jeszcze, jeszcze się jego jestestwo w nic nie
47 1 | by jeszcze to roznoszenie się na dwoje uważać jako słabą
48 1 | fantastyckie przeobrażenia zdają się być godłem władzy intelektualnej
49 1 | poruszenia, tak iż wszystko, co się wewnątrz nas dzieje, jest
50 1 | do wyrazów: "zreflektuj się - rozważ, co myślisz - przyjdź
51 1 | ostatek: w którym uznaje się w swoim jestestwie.~Jako
52 1 | Jako cień drzewa rozściela się na płaszczyźnie i jak się
53 1 | się na płaszczyźnie i jak się obraz tego drzewa maluje
54 1 | biegami, siłami odbija się w ostatniej mocy, w ostatniej
55 1 | naśladowane postacie niechby się tysiąckrotnie na omylne
56 1 | niewidzialna, na wszystkie strony się rozlewająca, na kształt
57 1 | tym jednym tylko zastawię się przykładem: po złamaniu
58 1 | korony w kwiecie. Nazywa się to w mineralogii odłamem
59 1 | listków, czyż nie zdaje się przepowiadać w świecie martwych
60 1 | granitowej skale znajduje się niekiedy szerl (turmalin),
61 1(1) | iż jesteśmy, czyli: wiemy się w jestestwie naszym. Zaś
62 1(1) | essendi. Co innego wiedzieć się w myśli, czyli wiedzieć,
63 1(1) | swoje, a co innego pojmować się i w myśli, i w jestestwie
64 1(1) | pisarzach, którzy, ucierając się z kacerstwem w Polszcze,
65 1 | został utworzony, składa się z ziarn feldspatu i amfibolu (
66 1 | utworu ogniwo, zbliżającej się we własnościach swoich do
67 1 | czerwonego koloru. Co, jak się podoba rozumieć Szubertowi
68 1 | tam pospolicie znajdują się warstwy wapna, w większych
69 1 | większych coraz rozciągające się masach. Ta okoliczność oraz
70 1 | składzie granitu czyż nie zdaje się, jakoby natura anorganiczna,
71 1 | co potem nastąpi? I jako się w wyższym i daleko doskonalszym
72 1 | rzeczą niepodobną, żeby się w oku naszym światło rozwijać
73 1 | istot zwierzęcych mieszczą się w powietrzu atmosferycznym.
74 1(4) | rozbioru Vauquelina składa się feldspat z 64 części krzemionki,
75 1 | ziemi mieszkanie twoje, czyż się w ziemię nie obrócisz? Czyż
76 1 | uzdrawiające skutkami nie sączą się z skalnych zdrojowisk? -
77 1 | płochą chęcią przedziera się do głębokich pokładów; częstokroć
78 1 | gwiaździarskiej nauki nieraz się górne konstelacje na los
79 1 | zasępiały człowieka. Nieraz się mieszały ku zgubie wielkich
80 1 | obrót i ruch tego, co by się może nigdy było nie ruszyło
81 1 | Nowalisa. Jak to - może się kto zapyta - więc rzeczywiście
82 1 | rozliczne światła, o ich białość się rozbijającego, te zrozmaicone
83 1 | tak spaniale, tak ślicznie się wydają rwiste potoki, prędkie
84 1 | ziemskich. Tu i ówdzie, zdaje się, jakoby zrobione były dla
85 1 | nie wie, co ma czynić, czy się cieszyć, czy smucić. Z rozrzewnieniem
86 1 | pogląda naokoło siebie, dziwi się, wielbi Stworzyciela. Widoki
87 1 | Bądźmy jako dzieci, kiedy się ku niej zbliżamy. Przechodząc
88 1 | utworów, np. granitu, jako się wyżej rzekło, ale także
89 1 | wysokości podniosło, zdaje się wieszczym, że tak powiem,
90 1 | naśladowane być mogą. Jaśniej się to jeszcze w innym względzie
91 1 | Lecz najwidoczniej odbijają się kształty organicznej natury
92 1 | listków osadzone, które zdają się niejako składać tkankę komórkowatą,
93 1 | starożytności utrzymywało się mniemanie, że kamienie silny
94 1 | wioski tego nazwiska, gdzie się urodziła, gdzie ojciec tej
95 1 | inne zwyczajne daremnymi się pokazały. Dwa lata trwała
96 1 | skutek za każdym ponawiał się przyłożeniem skalnego kryształu.
97 1 | mówiła - zimno rozpostarło się w jej całym ciele. Magnes
98 1 | jasnowidztwem, wznawia te, jak się zdaje, rozerwane tylko stosunki
99 1 | człowiekiem? Czy zatarła się ta własność początkowa kamieni
100 1 | przyłożeniem do ciała. - A gdzież się moc słowa podziała, którą -
101 1 | rozkazywaliśmy istotom? - Gdzież się podziała owa pierwotna dzielność
102 1 | rozerwane związki znowu się u pewnych osób odradzają.
103 1 | do natury. Owszem, zdaje się, jakoby tym mocniej przeciwko
104 1 | tym mocniej przeciwko nam się obwarowała i tym trudniejsze,
105 1 | teraz nauka, która, jako się później przekonamy, nauką
106 1(8) | rozbioru Klaprota, składa się z 35,75 części krzemionki,
107 1(8) | rozbioru Vauquelina, składa się z 82,47 części glinki, 8,
108 1(8) | to nie pokazuje zbliżenia się do roślin zawierających
109 1 | kuchennym ogrodzie zdają się być spod obcego nieba przeniesione
110 1 | hodowane cieplicy. Licho się też krzewią. 10~Bądź co
111 1 | jednego rozeznawającego, co się w nim samym dzieje, wiedzącego
112 1 | ku jakiemuż końcowi to by się wszystko chyliło? Komuż
113 1 | człowieka-anioła. Cała natura w niej Się maluje jak obraz nadbrzeżnych
114 1 | filozofii! Od tego zaczyna się wszelkie rozumowanie. Jest
115 1 | wiedzieć, i w tym myśleniu się rozumieć, jest to "być". "
116 1 | dla samego siebie i w tym się bezprzestannie uznawać -
117 1 | jego płyną, i ziemią, która się w jego kościach znajduje!
118 1 | Jestestwo nasze w myśli się odbija. Odbijając się w
119 1 | myśli się odbija. Odbijając się w myśli, rozdziela się na
120 1 | Odbijając się w myśli, rozdziela się na dwoje. Myśl jest istotą
121 1 | obraz. Ten cień wewnątrz nas się rozpościera. W myśli mamy
122 1 | zwierciadło: co ukażesz, to się też w niej ukaże. Patrząc
123 1 | dla samych siebie stajemy się przedmiotem widzenia i niejako
124 1(10)| Encyclopedique". Artykuł, w którym się cała czczość maluje, niewielu
125 1(10)| z tego obwinienia. Iści się to na obecnym przykładzie.
126 1(10)| daleko boleśniejszą. Godziłoż się mu w teraźniejszym stanie
127 1(10)| jest doktorem, podszywać się pod cudzy płaski dowcipek?
128 1(10)| płaski dowcipek? Godziłoż się mu nie wiedzieć tego: że
129 1(10)| tych wszystkich, "którzy się do woli naczytali jasnowidzeń
130 1(10)| wieszczki z Preworstu i już się ważnością różnych z tych
131 1(10)| rodzaju przedmioty dają się także popularnie obrabiać (?):
132 1(10)| trzeba wiedzieć (może mylę się w zdaniu moim), że tę powieść
133 1 | Życie nasze od tego punktu się zaczyna. Nie wtedy, kiedy
134 1 | zaczyna. Nie wtedy, kiedy się w brzemieniu macierzyńskim
135 1 | członki, nie wtedy, kiedyśmy się na świat narodzili, ale
136 1 | więc - podług tego, co się wyżej rzekło - nie jest. -
137 1 | fenomena nikną, rozpraszają się; zostają tylko formy, biegi,
138 1 | której linie w świetle się rozbiegają; a to światło
139 1 | niematerialnego wpływu." Tak, wszystko się uduchownia w naturze; wszystko
140 1 | przychodzi do refleksji. Tu się uznaje w swoim jestestwie.
141 1 | punkcie istoty naszej staje się natura przedmiotem dla samej
142 1 | przyrodzenia z dwóch części składać się powinna, jednej - materialnej,
143 1 | polską literaturą? - może się niejeden zapyta czytelnik
144 1 | zdać sprawę: jakim rządzi się mniemaniem w tej mierze.
145 1 | podciągnąć przedsięwziął, żeby się potem nie wahał i nie przeciwił
146 1 | Nigdzie od niej odstępować się nie godzi. Któż da wiarę
147 1 | powiem następnie, jeśli się zawczasu nie wyspowiadam,
148 1 | i wewnątrz, i do czego się mają. - Literatura wyciągnieniem
149 1 | niej, że tak rzekę, czujemy się jak po tętnie. Więc z tą
150 1 | Więc z tą myślą rozwieść się musiałem, wszystko ku niej
151 1 | przynosimy. Człowiek rodzi się, nie wiedząc tego. Przez
152 1 | I w rzeczy samej: zdaje się, że natura w każdym człowieku
153 1 | oddzielonym jestestwie. Patrzmy się na dzieci nic nie wiedzące
154 1 | których obraz w wodzie się maluje? Enigmatyczne, dziwne
155 1 | coraz nowe wrażenia plączą się, wikłają w ich duszy. Bojaźń,
156 1 | dziecię; dlatego chwieje się wśród mienionych coraz kształtów,
157 1 | zwierząt. Tu jeszcze rządzą się naśladowstwem; za przykładem
158 1 | dobitniejsze. Wreszcie duch zaczyna się wyrażać na ciele. Z dziecinnych
159 1 | pełen uniesień. Z całości się wyrywa, z powszechnej wydziera
160 1 | z powszechnej wydziera się zgody we wszechrzeczy jestestwie.
161 1 | rozszczepiona monada rozwierać się powoli zaczyna. Niepokój
162 1 | zaczyna. Niepokój w duszy się szerzy; wzrasta w sercu.
163 1 | jedności zostawał - i myśl się jego na zewnątrz wydziera
164 1 | wydziera z boleścią, jako się dziecięce zęby boleśnie
165 1 | sami dla siebie staliśmy się przedmiotem, czyli rzeczą
166 1 | obserwuje i nad wszystko się wynosi, i wszystko pod swoje
167 1 | wszystkie lata życia naszego się rozciąga;~z początku w ciemnych
168 1 | szczęścia. Powoli zaczął się budzić z tego snu na jawie
169 1 | samolubstwa, chęć rozszerzenia się, rozprzestrzenienia miłością
170 1 | bowiem słowo w słowo ziściło się w historii wszystkich ludów,
171 1 | historii wszystkich ludów, co się na każdym człowieku, przez
172 1 | teraźniejszości. Czas obecny stał się, jest tylko produktem. Historia
173 1 | produktem. Historia uczy: jako się stał? Umiejętność historyczna
174 1 | świecie i jako duch nad ziemią się unosi po uskromieniu burzliwych
175 1 | Fantazja w historii rozpościera się i mija niby sen albo mgła
176 1 | porządku ogólnego; wydarcie się ze wszechrzeczy jestestwa.
177 1 | raczej: to jako mgła snujące się, dalekie wspomnienie - tkwi
178 1 | przez wiedzę, a zatem przez "się", jako mówi genialny spółziemianin
179 1 | czasu. Historia zaczyna się od rozdwojenia, a raczej
180 1 | a zatem historia) rodzi się z następstwa myśli, przez
181 1 | niezatarte ślady postrzegać się dają w sprawach, klęskach
182 1 | powstawania i dźwigania się z upadku (w ciągłym ku temu
183 1 | Niektórzy, zastanowiwszy się na wpół kresu, trwają do
184 1 | źle rozwikłanej myśli. Tak się i z całymi dzieje narodami.
185 1 | to jedynie człowiek staje się refleksją natury, reprezentantem
186 1 | Tacy w niższym mieszczą się rzędzie. Mają myśl, ale
187 1 | życia! Pospolicie też rządzą się instynktem nierozwikłanym
188 1 | w poważnym słowie maluje się godność duszy ludzkiej.
189 1 | jaśnią spólnej myśli maluje się godność i dostojność wielu
190 1 | drugich pamięć przechowuje się w dziejach, skądże to pochodzi? -
191 1 | jestestwo pierwszych zasadzało się jedynie na zmiennych, przemijających
192 1 | jego nie zaginie. Wyrazi się bowiem, wyjawi, zasłynie.
193 1 | Uczucie to bowiem, kiedy się naród w swoim jestestwie
194 1(14)| ale moje ja - duch; ja się duchem widzę, a patrzę ciałem:
195 1(14)| czasie: przez swoje ja, przez się i przez to, czym patrzę:
196 1(14)| objawienie (wyjawienie się tego ja wewnątrz), a po
197 1 | piękne, tak szlachetne, że się koniecznie wszystek w nim
198 1 | jeden widok to wszystko, co się dotąd rzekło, wyznaję:~Że
199 1 | tym bardziej rozszerzamy się, umacniamy w jestestwie
200 1 | tylko w obecnym uznajemy się jestestwie, czyż to uznanie
201 1 | kiedykolwiek doskonałe? Na co się wreszcie przyda taka wiedza?
202 1 | żebracy, tułacze jałmużną się utrzymujący, którzy nie
203 1 | nietrwała, a w utrapieniu ledwo się sama czuje. Przecież trzeba
204 1 | pnia rokrocznie wyrzynające się na nim pierścienie szeroko
205 1 | życie rośliny, z którego się pierwotne rozwinęły listki;
206 1 | ani w obcej ziemi.~Łączę się z wami bracią tu mojemi.~
207 1 | wieki. Itd. 16~Jakże ci się mylą, którzy wszystko zasadzają
208 1 | przerwany proces uobecniania się samemu sobie od początku,
209 1 | rodowitego bytu. Poczuwajmy się we wszystkich czasach swoich,
210 1 | tchnieniu naszego życia wywijało się z zapadłej niepamięci minione,
211 1 | sposobem doskonale pojąć się zdołamy. Taki tylko naród
212 1 | co było, co jest, niechaj się odbije w literaturze, tym
213 1 | przeobrażeniach, w roznoszeniu się jestestw na dwoje i ukazywaniu
214 1 | bezprzestanne objawianie się i wyrażanie tego ducha we
215 1 | prawdziwie polskiego? Czym się różni od innych postronnych? -
216 1 | jakie zatrudnienie?~Znać się na wszystkim, a nic gruntownie
217 1 | przykładać starań, żeby im się dobrze działo, żeby się
218 1 | się dobrze działo, żeby się w kraju rozszerzały i kwitły? -
219 1 | złączonych. Od utworzenia się filozoficznej estetyki ustała
220 1 | dawnej czci oznaki, jakimi się niegdyś dworscy ludzie w
221 1 | staroświeckich ubiorów, którymi się przed wiekiem niepokaźna,
222 1 | ochotnie pracują, może by się i dzielić nie chcieli zarobkiem
223 1 | jest jeszcze, tak - zdaje się - dla literatów sławy, toż
224 1 | Niezmierne pole myśli otwiera się przed nami, którego ani
225 1 | ogarnie. Ileż rzeczy stało się w świecie duchów, o czym
226 2 | umiejętności. - Po wielekroć zdarza się, że wykształcenie tej lub
227 2 | publicznego i rozniesienie się jej podług jednego kierunku
228 2 | wzroście, to zacieraniu się oświaty, nadaje tejże charakter
229 2 | korynckiego kruszcu ulany z ruin się składa". W rzeczy samej
230 2 | nosimy rozstrojenie. Czyż się tego skutki nie wyraziły
231 2 | tę zwierciadlaną wywyższa się wyobraźnię daleko silniejsza
232 2 | To w kolosalnej wyraża się architekturze, to w wysłowieniu
233 2 | nieci w sercu poetów; maluje się w religii, stwarza teozofią,
234 2 | większą mocą niżeli inne się rozwinęła, gdyż ani przypuścić
235 2 | ani przypuścić nie godzi się, żeby na którejkolwiek z
236 2 | pewnego maksimum wykształcił się jeden z pierwiastków naszego
237 2 | narodu pod wszystkimi wyraża się względami w porządku jego
238 2 | dzielność i przywary ukazać się muszą w polskiej literaturze,
239 2 | całości to tylko być może, co się znajduje w składających
240 2 | usposobienie najwyraźniej objawiło się w literaturze i cywilizacji
241 2 | części literatury samo przez się podaje się tu myślącemu
242 2 | literatury samo przez się podaje się tu myślącemu czytelnikowi.
243 2 | naciągania i przymusu ustanawia się także stosunek nauk i umiejętności
244 2 | przyczyną tego wszystkiego, co się dzieje w literaturze; jest
245 2 | martwej umiejętności. Wszystko się w duchu wszczyna, dzieje
246 2 | historii. - Podług tego, co się wyżej rzekło, historia polska
247 2 | przypomnienia i związku, żarzący się świecznik w głowie naszej!
248 2 | wnętrznego związku rozerwie się na dwoje, tak że tego, co
249 2 | wewnętrzny świecznik. Cóż się wówczas dzieje? Oto cienie
250 2 | cienie przeszłości tułają się bez czci i pożałowania.
251 2 | prawdzie. Literatura stroi się kradzionymi wdziękami i
252 2 | tego nie postrzegają, co się koło nich dzieje. Samych
253 2 | ocucić jego pamięć, żeby się we własnym minionym jestestwie
254 2 | którzy to wszystko, co się za ich dni działo czy w
255 2 | Z tych przekazów tworzą się następnie historyczne materiały,
256 2 | jestestwa chwile? I czy się teraz w tym minionym jestestwie
257 2 | chronologia itd.. przyczyniają się ku wyjaśnieniu ojczystych
258 2 | jestestwie? Ziemiokrąg tym się ogarnia rozszerzeniem. Historia
259 2 | osobą, jednostką nie pojmuje się zarazem w pospolitej rzeczy,
260 2 | nierozdzielnej uznający się egzystencji, byłby jako
261 2 | pojmuje i nie rozumie; Żeby się dobrze pojąć, potrzeba znać
262 2 | tylko, kiedy jedno stawi się przeciwko drugiemu, i to,
263 2 | pojmuje siebie. - ("Ja" stawi się przeciwko "nie-ja"). - Historia
264 2 | braterskiej zgody, którym się statecznie dobrane utrzymywały
265 2 | barbarzyństwa, wywijających się z składu społecznego dziejów
266 2 | zakresu; rozprzestrzenić się musimy w człowieczeństwie.
267 2 | na sobie. Coraz rozszerza się jego zakres. Dalej jest
268 2 | ojczyzny, a w końcu stać się musi całego świata obywatelem.
269 2 | przedmiotowi? - Lecz tego, co się rzekło o historii powszechnej,
270 2 | pozwala zostawać i rozpleniać się w pewnej mierze, opisanej
271 2 | rodowitego "ja", rozumienie się w jestestwie drugich, ogarnie-nie
272 2 | narodu wtenczas dopiero staje się umiejętnością, kiedy ją
273 2 | uczucie naszego bytu, co się także do narodu ściąga.
274 2 | siebie, wtenczas zaczynamy się rozszerzać w naszym jestestwie
275 2 | tak powiem, rozpromienia się, rozprasza, niknie. - Jest
276 2(1) | opacznie nie rozumiał. Może by się komu zdawało (według tego,
277 2 | żelazem, śmiercią żyje, krzewi się wycięciem; gdy go już nie
278 2 | wyosobienie, wydzielenie się z wszechrzeczy związku.
279 2 | siebie "ja", natenczas z łona się natury, z idei wszystko
280 2 | wyłonił; wtenczas natura stała się dla niego przedmiotem. Odtąd
281 2 | Tym kształtem wszystkie się zmieniły stosunki człowieka
282 2 | Odbiegłszy od natury, teraz się ku niej zbliżamy po szczeblach
283 2 | refleksji i poznawań. Zbliżać się tym sposobem do natury nie
284 2 | sami dla siebie stajemy się przedmiotem, a zatem nie
285 2 | sami dla siebie stajemy się przedmiotem, staje się także
286 2 | stajemy się przedmiotem, staje się także przedmiotem dla nas
287 2 | zewnętrzna, widoma natura. Staje się!! To dzielne, mocne, rzecz
288 2 | sami dla siebie stajemy się przedmiotem wewnętrznej
289 2 | poznajemy, tak i tego, co się zewnątrz nas dzieje, od
290 2 | tym bardziej że to, co się zewnątrz nas dzieje, w ustawnym
291 2 | przyczyn bezprzestannie rodzą się skutki, a każdy skutek następnego
292 2 | nas postrzegamy, dzieje się, staje się, albo stało się,
293 2 | postrzegamy, dzieje się, staje się, albo stało się, czyli przyszło
294 2 | się, staje się, albo stało się, czyli przyszło do skutku
295 2 | środek pojmowania, zbliżania się do natury także ruchomy
296 2 | ruchoma.~Wszystko staje się, wszystko się w prawej rozwija
297 2 | Wszystko staje się, wszystko się w prawej rozwija umiejętności.
298 2 | nic o nich nie wiemy, póki się o tym, że są, nie przekonamy.
299 2 | zewnętrznych przekonywamy się tylko umiejętnością, czyli
300 2 | przyrodzenia i wszystkie ukazujące się w tym gmachu jawiska. Prawdziwy
301 2 | tak, jako jest, ale jako się stało; prawdziwy filozof,
302 2 | Rzecz wnętrzna, osnowa rodzi się razem z formą nauki. To
303 2 | formą nauki. To jest: rodzi się w jego myśli, w poznawaniu,
304 2 | poznawaniu, w uznawaniu się jego w naturze. Nie masz
305 2 | objawiona, ale objawiająca się, jawiąca - naturans.~Wszystko
306 2 | jawiąca - naturans.~Wszystko się w prawdziwej staje umiejętności!
307 2 | zależy. Umiejętność, gdzie się wszystko staje, wychodzi
308 2 | przyrodzenia, poświęcający się takiej umiejętności, staje
309 2 | wielką łozę puszcza, że się i ptacy na niej chowają.
310 2 | Rzeczywiście, w rozwijaniu się ziarna, w kiełkowaniu nasion,
311 2 | postępowania. Takim samym rozrasta się kształtem drzewo wiadomości
312 2 | swoje uznawającego. Rozrasta się, dzieli, rozplata na coraz
313 2 | drzewa życia. Wszystko się rozplata i splata w naturze,
314 2 | porusza. We własnym uznając się jestestwie, uznajemy się
315 2 | się jestestwie, uznajemy się także we wszechrzeczy jestestwie
316 2 | wszechrzeczy jestestwie i w tym się coraz bardziej rozszerzamy,
317 2 | Albowiem w myśli naszej cała się odbija natura; ta myśl służy
318 2(3) | w-ja-domość", a zatem, co się we mnie, w ja, w moim ja
319 2 | takie są to pozycje, które się same rozwiązują przez określanie
320 2 | umiejętności. Podług tego, co się wyżej rzekło, filozoficzna
321 2 | umiejętność? Co potem będę się starał roztrząsnąć w części
322 2 | polskiej literaturze. Pytam się tedy: czy nie czas uprzątnąć
323 2 | nikomu nie narzucam), jeszcze się to usposobienie nie rozwikłało
324 2 | przypisać? Twarde zdają się być te słowa; mniemam jednak,
325 2 | moich, które następnie będę się starał jaśniej, wyłożyć,
326 2 | ani takiej mocy, która by się rozchwiać nie mogła. Wielka
327 2 | przyrodzonych, rozszerzyło się mniemanie: jakoby tylko
328 2 | społecznemu pożytkowi. Zdaje się nam, że te nauki na to tylko
329 2 | czerpanych z doświadczenia, a gdy się co odmieni w doświadczeniu,
330 2 | uczonych poświęcających się umiejętnościom, głośnej
331 2 | oddzielnych nauk odmieniają się przed oczyma naszymi w słowniki
332 2 | manipulacji; coraz więcej mnoży się szczegółów nie powiązanych
333 2 | w polskiej nauce! Ale to się dłużej żadną miarą ostać
334 2 | tego i tłumaczenia. W tym się właściwość każdego niemal
335 2 | ogólniejszego systematu, wykształca się różnolicowa postać umiejętności.
336 2 | doskonalonych poszukiwań rodzi się historia nauki. Ale uczeni,
337 2 | niej nie zajmą; chybaby się im dostało najpośledniejsze:
338 2 | obcego języka na polski, jak się u nas pospolicie dzieje,
339 2 | narodu. Tym sposobem dogadza się tylko chwilowej potrzebie
340 2 | umiejętności przyrodzonych. Niechaj się umiejętność polska z rodowitych
341 2 | poetyckie natchnienie. O to się wszystko rozbija; podług
342 2 | mi wolno będzie wyrazić się tym może dziwnym, ale prawdziwym
343 2 | lekarza. Z tych założeń wywija się pasmo jego wielkiej nauki.
344 2 | przyrodzonych, czyż nie zdają się na kształt czasowania i
345 2 | Przypuśćmy, że ktoś, nauczywszy się wszystkich koniugacji i
346 2 | przecie nie jednemu zdawało się matematykowi, że zrozumiał
347 2 | Nie dlatego zapewne uczymy się astronomii, żebyśmy po morzu
348 2 | całego świata, wznieśli się ku Temu, który to wszystko
349 2 | te ogromy ogromów, pytam się: czyliż i po takiej próbie
350 2 | stałymi zowią, poruszają się nie znanym nam obiegiem
351 2 | jeszcze wieków znowu pokaże się wątpliwa. Kiedyż na koniec
352 2 | przykładu jawnie, jaśnie się nie pokazuje, że droga doświadczeń
353 2 | podpada zaprzeczeniu, pytam się: co za pewność z świadectwa
354 2 | zmierza w naturze i ku temu się odnosi, co żadną nie jest
355 2 | nie może. A więc: na cóż się przyda analiza, gdzie się,
356 2 | się przyda analiza, gdzie się, że tak powiem, niczego
357 2 | możemy? Wniosek: godziż się doświadczenie uważać za
358 2 | pojmowania natury ukształcił się w Niemczech. Tam rozszerzyło
359 2 | Niemczech. Tam rozszerzyło się mniemanie, że umiejętność
360 2 | umiejętności przyrodzone, gdzie się nimi wyłącznie trudnią sami
361 2 | Tym sposobem zysk stał się miarą wartości wszelkich
362 2 | obowiązek i powinność swoją, że się wdają w rzeczy, które do
363 2 | osławia wszelkiej, która się z jego zasadami nie zgadza,
364 2 | jest natura objawiająca się (naturans}. Tamten uważa
365 2 | ducha filozoficznego (jak się to w Niemczech dzieje) pod
366 2 | i to także położyć godzi się, że w systemie oryginalnej
367 2 | ducha. Pojmujmy naturę, jako się objawia (naturam--naturantem),
368 2 | nieprzełamaną przeszkodę rozwijaniu się ojczystych talentów w literaturze
369 2 | albo okowach. Wyrwawszy się z niemowlęctwa estetycznego,
370 2 | Od tego niektórzy wielkim się krzyżem żegnają. 6 Ja zaś
371 2 | pożyteczne.~Życie w każdym wyraża się rozniesieniu mniemań. Pierwszych
372 2 | zajmowały. Tymczasem w skutku się to oczywiście pokazuje,
373 2 | zechce, taką siłę, która by się w przestrzeni bez żadnego
374 2 | jeszcze dzielniejszą. Nic się nie ściągnie bez odpowiedniego
375 2 | odpowiedniego rozciągnienia się tej samej chwili, ani się
376 2 | się tej samej chwili, ani się nic nie zwinie bez rozwinienia -
377 2 | przeciwnie. Co bądź wywiąże się, rozwikła z istoty rzeczy,
378 2 | trwa ten stan przecięcia się i przeniknienia dwóch sił
379 2 | przeciwnym kierunku rozniosą się, rozstrzelą.~To samo dzieje
380 2 | rozstrzelą.~To samo dzieje się w widomej naturze, jak pokazuje
381 2 | swojej, mocą odpychania się na wszystkie stony, gdyby
382 2 | Historia na tym zasadza się dualizmie; wszystkie stosunki
383 2 | okropny! A smutek, kiedy się inni weselą, dotkliwszy
384 2 | akcji i reakcji wszystkie się wykształcają mniemania,
385 2 | estetycznym sektarstwie. Dwie się opinie starły. W jednym
386 2 | w tym rozumieniu, jakie się tu rozszerzyło, lecz wcale
387 2 | Pod tym względem staliśmy się częścią europejskiej publiczności
388 2 | apollinowego, toż odstrychnienie się od poetyckiej wiary, jakie
389 2 | także od lat kilku szerzy się nie za szkolnymi ławami,
390 2 | mało co przedtem popisywały się ulotne tylko dowcipy ulotniejszymi
391 2 | powszechnym nawet gruntuje się i znawstwo, i rozsądek estetyczny.
392 2 | ale po wielokroć trafia się, że piszą, choć tego, o
393 2 | Piszą źle, nie obeznawszy się pierwej z rzeczą. To prawda.
394 2 | Czyli innymi słowy: uczą się i myśleć, i pisać, i rozprawiać.
395 2 | Częstokroć atoli zdarza się pod tym względem czytać
396 2 | klasykami jako pole ćwiczenia się w rozumowaniu, jako gimnastykę
397 2 | tylko piśmiennych mieści się tworach, ale jest także
398 2 | natenczas może ostrząśniemy się z niemocy dialektycznej,
399 2 | sąd głowy swojej i, jako się jej podobało, przyjąć albo
400 2 | tak to łatwo potłumiają się w narodzie usposobienia,
401 2 | powszechniejsza dążność się wstrzymuje. - Mniemano natenczas,
402 2 | masą myśli i pojęć, którymi się istota narodu wyraża.. Wynaleziono
403 2 | prędkiemu wtajemniczeniu się w owo misterstwo niewidomego
404 2 | pochmurne. W szacie ukazała się białej, a nikt nie wiedział,
405 2 | przyznać trzeba, że i to, co się w środku między nimi dzieje,
406 2 | bądź: gdzie tylko pokaże się coś nowego, niezgodnego
407 2 | trudnym ku ukróceniu, jeśli się raz w czymkolwiek rozżarzy;
408 2 | poważniejszym, uczonym ozwał się głosem, głos ten nikomu
409 2 | żeby jak najdłużej cieszyli się mirtową na skroniach opaską
410 2 | mogły; drudzy nadstawiali się przykładami, które zdobił
411 2 | roztyrk, że jedni nazywali się romantykami a drudzy klasykami?
412 2 | klasykami? Wszyscy unieśliśmy się wiatrem nowej nauki, wszyscy
413 2 | tak lekko rzeczy, które się daleko w narodzie rozpostarły,
414 2(7) | ocenienia tego stosunku dziwne się u nas wyroiły mniemania
415 2(7) | pewnej mediacji. Zjawił się nawet w Warszawie rymowany
416 2(7) | tworów poetycznych, nie ma się czemu dziwić; bo ci żarliwi
417 2(7) | żarliwi miłośnicy bawić się chcą poezją, a nie rozumować
418 2(7) | romantyczność, temu słusznie dziwić się można. "Pamiętnik Umiejętności
419 2(7) | istotne cechy? Ale pytam się: któż powiedział "Pamiętnikowi",
420 2(7) | artystowskim, różniących się generycznie tak co do wewnętrznej
421 2(7) | romantyczność, które dają się brać w odmiennym znaczeniu
422 2(7) | koniec i ten cel mieszczą się w dziełach sławnych krytyków,
423 2(7) | zamykają rozumowania!! Tego się "Pamiętnik Umiejętności
424 2(7) | Czystych": "że podobanie się jest stanowisko, z którego
425 2(7) | sztukach o dobroci tworów się sądzi." - Od Baumgartena,
426 2(7) | skąpiec miał być poetą. Na to się nikt nie zgodzi. "Pamiętnik
427 2(7) | słowem tym wszystkim, co się rodzą i umierają. "Pamiętnik"
428 2(7) | gdzie cała estetyku mieści się w kojcu między gęsiami i
429 2(7) | względem sektarstwa, jakie się samopas w oddzielnych broszurkach
430 2(7) | obowiązkach pisarza, nie starał się im za dosyć uczynić i przykładem
431 2(7) | coraz bardziej ścieśnia się u nas." - Dlaczego? - "Bo
432 2(7) | cudzych własności mądrość się nasza zasadza" (str. 4). -
433 2(7) | Ale trudno nie zapytać się autora wspomnianej broszurki:
434 2(7) | sektarstwo, a niechcący stają się tegoż uczestnikami. Z czasem
435 2(7) | gliny garncarskiej, zaczynać się będą od przedmów zamykających
436 2(7) | mówić: pisarze doskonalą się, cywilizacja naprzód postępuje!~
437 2 | pokoleń poruczyły, zdaje się odkazem wspaniałej puścizny.~
438 2 | Salaminą i Plateą ścierała się przemoc Azji z duchem greckiej
439 2 | Przewidując bliską burzę, która się później pod Dariuszem i
440 2 | Nieśmiertelności widzi się nadzieję. ~Taki świetny,
441 2 | niezmrużonym okiem~Unosi się okazały ponad śmierć, ponad
442 2 | Poezja w Grecji z poezji się rodziła; sama ją stworzyła
443 2 | wraz z życiem dostawało się drugiemu puścizną. Ten początek
444 2 | błoniu pod Poitiers mocował się islamizm z chrześcijaństwem.
445 2 | feodalnej architektury, gdzie się wznoszą ciemne, melancholijne,
446 2 | tam przypatrywalibyśmy się wspaniałym meczetom. Bieguny
447 2 | jako obszerne place, gdzie się wywijają z zawiązków, rozwikłują,
448 2 | w coraz większą plączącą się gmatwaninę nić wątkową tylu
449 2 | Ku tym pomysłom odnoszą się i z tego źródła wypływają
450 2 | idei, a wielcy ludzie na to się tylko rodzą, żeby je władzą
451 2 | inne przeciwne, które by się także szerzyć chciały. -
452 2 | czasem zielska, krzewią się nieprzerodną płodnością
453 2 | siły wegetacyjnej. - Jeżeli się w życiu jakiegokolwiek narodu
454 2 | nieprzerodną płodnością szerzyły się rozległe pojęcia. Mieliśmy
455 2 | Bolesława Wielkiego. Szerzyła się w dziedzinie Bolesławowskiej,
456 2 | dzikszych Sławian, którzy się jeszcze ciosanym bożkom
457 2 | kamieni i kruszcu lśniły się. Wyobraźmy go sobie, jako
458 2 | żaby tak rychło przyczołgać się nie mogą". - Nie wyrażaż
459 2 | nie mogą". - Nie wyrażaż się tymi słowy duch rycerza,
460 2 | poetycką. Szczerbiec miał mu się dostać z rąk anioła. Wieść
461 2 | dostać z rąk anioła. Wieść się także daleko rozniosła,
462 2 | trąby, przez które sącząca się woda dźwięk dziwny w powietrze
463 2 | kiedy przeminęły, kiedy się wszystko w nic rozwiało,
464 2 | za naszych czasów zjawili się poeci. Nie w kwiecie, nie
465 2 | nasza w wiekach szerzenia się zwycięskiego olbrzymich
466 2 | pomysłów nie rozwikłała się i na tysiączne, jak z jednego
467 2 | dzielnego rodu? Nic. - Cóż się poetyckiego z bolesławowskich,
468 2 | Gdy w Europie dźwignęły się z upadku nauki, i u nas
469 2 | niepamięć. - Któż dzisiaj zgodzi się z Krasickim, że Piotr Kochanowski,
470 2 | różnokolejne nachylanie się do upadku Pospolitej Rzeczy
471 2 | zaległa gruba pomroka. Zepsuł się język ojczysty. Chwałę lepszych
472 2 | publicznego o-świecenia rozszedł się z klasztoru w całej Polsce
473 2 | znamienici pisarze okryli się nieprzemienną chwałą, niepożytą
474 2 | obcymi wyobrażeniami wcisnęły się do nas obce uczucia, zwyczaje.
475 2 | prawie dawnego nie ostało się. Zmieniono stroje, szaty.
476 2 | większej części wzmogliśmy się cudzą iścizną. Wszystko
477 2 | oświecenia nie wspierał się w przeszłym wieku i nie
478 2 | W ich pieśniach odbijała się czyjaś postać, ale omylna,
479 2 | momentach rozjaśniającego się u nas brzasku cywilizacji,
480 2 | znamienitsze kształciły się talenta. Z potrzeby, nie
481 2 | omylnych, nie zapuszczając się w roztrząsanie tego, co
482 2 | upominanie, ale chęć podobania się współczesnym to błyskotkami
483 2 | zdrojowiska rzadko kto ważył się zaczerpnąć, a nikt podobno
484 2 | mecenasów względami wzniosła się. Dworskim przeto jaśnieje
485 2 | Byłoby to jedno, co naśmiewać się z ojca, który zubożony jako
486 2 | zubożony jako mógł dorabiał się majątku, aby przynajmniej
487 2 | próżno przekazano? - Że się wyrażę pożyczonym wysłowieniem
488 2 | laty! - Za naszej zjawili się pamięci długo oczekiwani
489 2 | estetyka w Polszcze! Wszczęła się potem waśń: jedni na drugich
490 2 | jeleń poskoczył i rozwiązał się język niemych. Zaczęto ściślej
491 2 | podzieliło umysły. Rozchwiała się dawna nauka. Stare zdanie
492 2 | Stanisława Augusta, gdy się już rzeczy znacznie miały
493 2 | sztukmistrzowi. Rozstroił się, ba, nawet roztrzaskał na
494 2 | walecznych w boju. Zdał się niby lada jakim sprzętem
495 2 | wyciągniona co chwila to zrywała się, to gmatwała: wreszcie i
496 2 | wątku nie stało. Wszystko się jak ze szwu rozpruło! Dopiero
497 2 | w nie swoim poczuwaliśmy się jestestwie, tuląc do łona
498 2 | ducha twórczego, łamiącego się z uprzedzeniem i przeciwnością;
499 2 | reszta to w łodygę, to w nać się rozrosła. Następni tej niwy
500 2 | ich rymotwórstwie, ukazała się.~Czegóż chcieli romantycy
1-500 | 501-755 |