Rozdzial

 1  1|     roznosi. Drzewa i kwiaty na ziemi, sama ziemia z swoimi stworzeniami,
 2  1|         niby fantastyckie myśli ziemi. Patrząc na te górne krajobrazy,
 3  1|         Jak szeroko rozsiały po ziemi jestestwo swoje! Oto panują
 4  1|   krwawym bułatem nowe rządy na ziemi gruntują i głośniejszą jeszcze
 5  1|     elektryczny, pod ziemią, na ziemi i w powietrzu rozlany, nadaje
 6  1| Człowieku! Imię twoje ziemia! Z ziemi ciało twoje, choć z czterech
 7  1|         północy i południa. 5 W ziemi mieszkanie twoje, czyż się
 8  1|       nie obrócisz? Czyż nie ma ziemi w naszych kościach? Czyż
 9  1|       metal tak głęboko w łonie ziemi gniazda swoje mający? A
10  1|       na jakiś czas odrywają od ziemi i rzeczy ziemskich. Tu i
11  1|      postacie, pierwszych synów ziemi - malarskie figury, grupy
12  1|         z Stworzycielem nieba i ziemi; myśl ta - albo raczej:
13  1|     historią tylu rozsianych po ziemi plemion; jest treścią, osnową
14  1|    kiedy go Stworzyciel nieba i ziemi posadził ręką swoją w raju,
15  1|     drzewo, jeśli ssie pokarm z ziemi jako z piersi macierzyńskich.
16  1|         przybyszem, ani w obcej ziemi.~Łączę się z wami bracią
17  2|         Piastów na sławiańskiej ziemi słynęło. Bolesławowie podobno
18  2|        historią. Rozproszone po ziemi plemiona ich moc przywdziewają;
19  2|         starania swoje, z obcej ziemi, spod obcego nieba rozszerzali
20  2|        i czucia mieszkańców tej ziemi, z ogólną ich dziejów cechą:
21  2|     Czegóż chcieli romantycy na ziemi Bolesława Chrobrego? Ojczystej
22  3|         dawnych mieszkańców tej ziemi, kiedy przez tyle set lat
23  3|     marzenie,~Co nim ćmi dzieci ziemi szczęścia upojenie.~Oh!
24  3|   wstrząsnęło niewidomą mocą od ziemi do korony, że teraz szeleści
25  3|         do Stworzyciela nieba i ziemi w hymnie Woronicza. Jest
26  3|   pielgrzymskim wędrówkę po tej ziemi, gdzie leżą kości i prochy