Rozdzial

 1  1|       nic nie ma ani gruntu pod sobą, ani wewnątrz ujęcia? Cóż
 2  1| postrzegamy blaszki połączone z sobą na kształt listków korony
 3  1|      nie miałaby ani gruntu pod sobą, ani wewnątrz ujęcia i byłaby
 4  1|          W myśli mamy grunt pod sobą, mamy wewnątrz nas ujęcie
 5  1|         na zasadach mających za sobą oczywistość niewątpliwą,
 6  1|     wewnątrz ujęcie i grunt pod sobą - owoż niezaprzeczone, niezatracone
 7  1|        udoskonalonej na świat z sobą nie przynosimy. Człowiek
 8  1|          bo jest osobą, bo jest sobą samym. Już nie jest w naturze,
 9  1|        nierozdzielnego, z samym sobą uczyniła sprzecznym, niezgodnym,
10  1|      materii zostających między sobą w słabym związku mechanicznym,
11  1|   wewnątrz ujęcie, ma grunt pod sobą i uznanie samego siebie
12  1|    wszystkie razem najściślej z sobą związane, zrosłe, z których
13  2|        zgody i jedności z samym sobą, w sobie, przyjść nie może.
14  2|  naturalista to, co widzi przed sobą, nie bierze, nie uważa tak,
15  2|       znakami, rozprawialiśmy z sobą, ale w gruncie rzeczy szło
16  2|       przeciwnych, wojujących z sobą ostateczności; lubo zresztą
17  2|     powstało. Postrzegamy przed sobą charakter poetycki! Romantyczną
18  2|       możem zataić przed samymi sobą: że ci mężowie rzecz cale
19  2|      musi, bo nie ma gruntu pod sobą. Poetycka literatura Stanisława
20  3|    Przyjaźń? A nasze hufy nie z sobą na sejmie;~A nasze veto
21  3|     wynurza i jest zawsze samym sobą. W pierwszym przypadku poeta
22  3|         i kształt, w większej z sobą zgodzie, w większej harmonii
23  3|      mocą sprężyny i wszystko z sobą w tym systemie siłą lotu
24  3|   siebie jest to mieć grunt pod sobą i wewnątrz ujęcie.~Człowiek
25  3|          Bo w tamtej miał przed sobą piękną powiastkę, o którą