bold = Main text
   Rozdzial                                  grey = Comment text

 1  1   |           ani wewnątrz ujęcia? Cóż wreszcie wyrozumieć z blichtrów w
 2  1   |         natury martwej z ożywioną, wreszcie powoli zmierzającą do myśli
 3  1(1)|            i w jestestwie zarazem. Wreszcie po co stwarzać dla filozofii
 4  1   |            tym samym do wegetacji. Wreszcie - zważywszy przejścia miki,
 5  1   |         morze granic swoich? Jakiż wreszcie kres naznaczylibyśmy drogom
 6  1   |          jawniejsze, dobitniejsze. Wreszcie duch zaczyna się wyrażać
 7  1   |  kiedykolwiek doskonałe? Na co się wreszcie przyda taka wiedza? Cóż
 8  1   |            ani badacz dziejów, ani wreszcie filozof. Jakiż jego zawód,
 9  1   |            w marnym dyletantyzmie.~Wreszcie: z samej potrzeby daleką
10  2   |         jaką czas zrządził, jakiej wreszcie spółczesna po nas Europa
11  2   |        filozofia języka polskiego, wreszcie - że tak powiem - temperamentu
12  2   |          ogólną ich dziejów cechą: wreszcie z fizjonomią przeszłości
13  2   |          zrywała się, to gmatwała: wreszcie i wątku nie stało. Wszystko
14  2   |            myśleć możemy. Mniejsza wreszcie o gołe nazwiska, których
15  3   |      Podstoli sensat, może gaduła; wreszcie jest tylko rolnikiem, gospodarzem.
16  3   |  właściwiej postąpić sobie? Nikomu wreszcie nie narzucam tego zdania,
17  3   |    nieforemności, bezkształtności. Wreszcie już to jest maniera sentymentalna,
18  3   |            warkocza zawiązki, albo wreszcie kamyczka z muru! - W te
19  3   |           słowy, że leniwy i opój, wreszcie towarzyszów przeciwko niemu
20  3   |          wnętrznego przypomnienia. Wreszcie niepamięć przywiodła umysł
21  3   |          nowego Rzymu? Któż by był wreszcie zniósł widok Koriolana na
22  3   |   cierpieniom wygnańca przypisano. Wreszcie na widok Koriolana, niosącego
23  3   | charakterem w lepszym czasach, ani wreszcie z istota nadobnego misterstwa
24  3   |        dowcipną satyrą nicuje, ani wreszcie kiedy układnością dworaka