Rozdzial

 1  1|        także, co następnie powiem, zdaje się być godne uważania;~
 2  1|          kształt listków, czyż nie zdaje się przepowiadać w świecie
 3  1|          składzie granitu czyż nie zdaje się, jakoby natura anorganiczna,
 4  1|            ziemskich. Tu i ówdzie, zdaje się, jakoby zrobione były
 5  1|        takiej wysokości podniosło, zdaje się wieszczym, że tak powiem,
 6  1| jasnowidztwem, wznawia te, jak się zdaje, rozerwane tylko stosunki
 7  1|        zbliżyło do natury. Owszem, zdaje się, jakoby tym mocniej
 8  1|       wegetacji! I w rzeczy samej: zdaje się, że natura w każdym
 9  1|    dziewictwie jest jeszcze, tak - zdaje się - dla literatów sławy,
10  2|     uderzenia pulsu w życiu narodu zdaje sprawę potomnym czasom.
11  2|    dogadzać społecznemu pożytkowi. Zdaje się nam, że te nauki na
12  2|      następnych pokoleń poruczyły, zdaje się odkazem wspaniałej puścizny.~
13  3|        twardego, jak się niektórym zdaje, wysłowienia - jakie ja
14  3|          tego świata. To zjawienie zdaje się być na kształt światełka
15  3|          świat poezji psychicznej; zdaje mi się jednak, ze drogi
16  3|        powieści w Wallenrodzie nie zdaje się być tym kształtem uregulowany.
17  3|        tylko pisze Bohdan Zaleski, zdaje się być na kształt ochotnego
18  3|         Czyż sztuka Zaleskiego nie zdaje się być w porządku idealnym
19  3|           dzikich stepów potrzebne zdaje się naszej poezji, jak przedtem
20  3|            narodowej. Wziął na to, zdaje się, poświęcenie, żeby przy
21  3|            Czytając ich dzieła nie zdaje mi się, jakobym odprawował
22  3|          wymowy, dowcipem, sztuką. Zdaje się nawet, jakoby za zasługę