Rozdzial

 1  1|         stateczną niezmiennością swoją we wszystkich innych stosunkach
 2  1|      nieba i ziemi posadził ręką swoją w raju, kiedy po raz pierwszy
 3  1|      rzędzie. Mają myśl, ale nie swoją, bo jej sobie nie przywłaszczyli.
 4  1|   jedynie tylko w literaturze ma swoją refleksję;~Że jedynie tylko
 5  1|          nie wiedzą, gdzie głowę swoją skłonić mają ku wieczorowi?
 6  2|         sobie tę cechę jasnością swoją wszystko opromieniającego
 7  2|         systemie cywilizacji moc swoją szeroko rozpościera. To
 8  2|        nad obowiązek i powinność swoją, że się wdają w rzeczy,
 9  2|        tę ideę rozpleniał szablą swoją, nie dopuszczając, żeby
10  2|   rozważyć potrzeba. I poezja ma swoją filozofią. Lecz z grubych
11  2|          dni naszych nie święcił swoją wymową. Reprezentant powszechnego
12  3|         Jakimiż tworami podparli swoją teorię stronnicy literatury
13  3| twardości języka. Ma on i w niej swoja harmonię, swoją śpiewność,
14  3|         i w niej swoja harmonię, swoją śpiewność, ale jest to szum
15  3|    rozumu, kiedy rozum jasnością swoją, swoim mędrkowaniem i rachmistrzostwem
16  3|    Goszczyński wplątał w powieść swoją takie mniemanie. Ksenia
17  3|        koniec fantasmagoryczność swoją i prawdziwą poetycką alchemią
18  3| idealizmu i melancholii. I to ma swoją słuszną przyczynę. Tak być
19  3| własnością.~Wzgardzili Rzymianie swoją uczciwą, ojczystą tradycją.
20  3|         odłożyli na stronę wieść swoją bohatyrską i narodowe podanie.
21  3|      rządzić się zdaniem, myśleć swoją głową, wynajdować swoim
22  3|         hellenizowali imaginacją swoją. Pisali wiersze na cześć