1-500 | 501-687
bold = Main text
Rozdzial grey = Comment text
1 Prz | polski kraj, szeroki, bujny z wszystkim ludem swoim, z
2 Prz | z wszystkim ludem swoim, z łanami i stepami. Taki,
3 Prz | czytelników! Cieszę się z tego. Ogłosiłem przed rewolucją
4 Prz | kiedy wyjdzie tom drugi. Z drżeniem w sercu drżącą
5 1 | wątpliwością, jako potok wezbrany z granic występuje. Płynie
6 1 | prawdziwej chwały!~A przecież z tego tylko wyrozumieć można
7 1 | nie pojmującą? Toż samo z narodem się dzieje. Dzielność
8 1 | za ogromne drzewo wzrosło z pierwotnego szczepu! Jak
9 1 | nauczenia się, przynajmniej z rejestru abecadłowego, nazwisk
10 1 | byśmy obrócić w umiejętność; z lada fraszki stworzyć naukę.
11 1 | fraszki stworzyć naukę. Cóż z tego, kiedy w tym wszystko
12 1 | kiedy w tym wszystko się z szczerej istoty wytrawia,
13 1 | Cóż wreszcie wyrozumieć z blichtrów w mowie i pisaniu?...
14 1 | Wszyscy teraz, jak widać, z jednego źródła czerpiemy:
15 1 | Przenoszą się mniemania z jednego kraju do drugiego:
16 1 | bądź w wiekach pośrednich z ułamków, z spleśniałych
17 1 | wiekach pośrednich z ułamków, z spleśniałych resztek jego
18 1 | cywilizacji, jak dzisiaj z ogromnego stosu ksiąg drukowanych
19 1 | pociągnieniem pędzla wstaje z miejsca i odbiega od artysty,
20 1 | potem znowu wraca i odchodzi z odmiennym co chwila wejrzeniem
21 1 | weselu; która jest wszystka z duszą i z ciałem w grze
22 1 | jest wszystka z duszą i z ciałem w grze namiętności -
23 1 | literackie przedsięwzięcia. Z tej przyczyny położyłem
24 1(1) | do słowa prawie wypisany z niniejszego dziełka.
25 1 | kwiaty na ziemi, sama ziemia z swoimi stworzeniami, słońca,
26 1 | ciekawszego umysłu nie zaspokoją. Z doświadczenia wiedzieć,
27 1 | A porównać by je można z dekoracjami widowisk teatralnych,
28 1 | jeden po drugim, idzie z nieprzerwanego następstwa.
29 1 | niewieścią miękkością, znika z placu. Moc, dostatek, biegłość
30 1 | światoburcy; depcą po nich, z dawnej okazałej spaniałości
31 1 | ród i imię. Cóż się stało z ludem zwyciężonym? - Jest
32 1 | Zwiedzionemu, strąconemu z widowni działań, ironia
33 1 | przetrwać kilkaset lat. Z czasem atoli i te ostatki
34 1 | związku nierozdzielonym z przedmiotem, który będę
35 1 | jest nam dobrze znajome, i z tego co chwila zdać sobie
36 1 | którym sama siebie rozumie, z którego pojmuje działania
37 1 | strumieniu, tak cała natura z wszystkimi stworzeniami
38 1 | czyli nieorganicznego, z organicznym. Nic powabniejszego
39 1 | jestestwie, natury martwej z ożywioną, wreszcie powoli
40 1 | postrzegamy blaszki połączone z sobą na kształt listków
41 1 | naturalista w Niemczech - z trzech części jest złożony:
42 1 | trzech części jest złożony: z kwarcu, feldspatu i miki.
43 1 | kształtem, masą złożoną z igiełek, jakby włóknistą,
44 1(1) | pisarzach, którzy, ucierając się z kacerstwem w Polszcze, samym
45 1(1) | niemało ważna; byleśmy tylko z niej rzetelny pożytek wyciągnąć
46 1(1) | Rzecz dziwna i godna z wielu miar uwagi: że nawet
47 1(1) | wyszło za naszych czasów i z używania, i rozumienia Polaków. ~
48 1 | został utworzony, składa się z ziarn feldspatu i amfibolu (
49 1 | zawierającego węglik - rzec by można z niemałym podobieństwem do
50 1 | większej części złożonych z zabytków istot zwierzęcych,
51 1 | część swojej substancji z wody wszędzie rozpostartej,
52 1 | Człowieku! Imię twoje ziemia! Z ziemi ciało twoje, choć
53 1 | ziemi ciało twoje, choć z czterech stron świata przyniesionej:
54 1(4) | Vauquelina składa się feldspat z 64 części krzemionki, 20
55 1 | zioła i rośliny ziemskie z różnych nas nie wyleczają
56 1 | uzdrawiające skutkami nie sączą się z skalnych zdrojowisk? - Jakiż
57 1 | kres położyć tym związkom z każdej nieledwie strony,
58 1 | każdej nieledwie strony, z każdego względu?... Górnik
59 1 | światła. A jeżeli wzrok nasz z tej wysokości w ziemię zapuścimy:
60 1 | wywarły? Po wieleż razy z ciemnej dali groziły nam
61 1 | tellurycznym? - Kruszec z otchłani, bity i cechowany
62 1 | otchłani, bity i cechowany z napisem, czyż nie jest primum
63 1 | ziemskiej własności i czy jej z rąk do rąk chyżym nie przenosi
64 1 | może nigdy było nie ruszyło z swego miejsca? Ten metal,
65 1 | przeszkody, porównał wszystko z ziemią, z błotem, z którego
66 1 | porównał wszystko z ziemią, z błotem, z którego jest wzięty
67 1 | wszystko z ziemią, z błotem, z którego jest wzięty i oczyszczony:
68 1 | pod posłuszeństwo swoje - z nieba daleko w przepaść,
69 1 | nierozerwane - natury anorganicznej z organiczną, w związki i
70 1 | powinowactwa kamieni, metalów z istotami rozmyślającymi,
71 1 | zostajemy w tak bliskim związku z tymi malarskimi postaciami
72 1 | postaciami anorganicznego świata? Z tymi oto skałami tak wysoko
73 1 | cóż nas obchodzą, cóż mają z nami spólnego? A przecie
74 1 | niebo, jako mniema prostota z prawdą w sercu, z szczerością
75 1 | prostota z prawdą w sercu, z szczerością w duszy. A przynajmniej,
76 1 | Sympatyczne uczucia łączą nas z ogromami spiętrzonych mas,
77 1 | się cieszyć, czy smucić. Z rozrzewnieniem tylko pogląda
78 1 | niej zbliżamy. Przechodząc z równin w miejsca górzyste,
79 1 | tarcze, godząc przepych z wiarą w jakieś czarodziejstwo
80 1 | wydobyto tę starożytną opinię z zapomnienia. Jeden z sławnych
81 1 | opinię z zapomnienia. Jeden z sławnych dzisiejszych naturalistów
82 1 | pod tytułem Jasnowidząca z Preworst, które następnie
83 1 | wydał dr Kerner, sławny z biegłości w swej sztuce.
84 1 | potem nazwano Jasnowidzącą z Preworst, od wioski tego
85 1 | 1826. Nieznośne boleści, z kurczów żołądka pochodzące,
86 1 | stosunki natury anorganicznej z człowiekiem? Czy zatarła
87 1 | Ten sam Kerner czyni z tego względu uwagę, że,
88 1 | odstępując od natury, wyszliśmy z powinowactwa, jakie niegdyś
89 1 | ściślejszym związkiem człowieka z innymi jestestwami organicznymi
90 1 | przyrodzenia wygasł instynkt z wszystkimi swymi cudownymi
91 1 | pierwotne związki ludzi z naturą zastępuje teraz nauka,
92 1(8) | rozbioru Klaprota, składa się z 35,75 części krzemionki,
93 1(8) | rozbioru Vauquelina, składa się z 82,47 części glinki, 8,87
94 1 | jestestwie swoim, do punktu, z którego sama siebie i wszystkie
95 1(10)| Wzmiankę o Jasnowidzącej z Preworst uczyniłem był w "
96 1(10)| Polskim" (Nr 216 [R. 1830]); z tego powodu nadmieniam:
97 1(10)| artykuł o tej Jasnowidzącej z dziennika francuskiego "
98 1(10)| filozof nic wyszedł jeszcze z tego obwinienia. Iści się
99 1(10)| na obecnym przykładzie. Z mojej strony muszę go tu
100 1(10)| nie przypadającym do miary z szumnym tytułem wydawanego
101 1(10)| naczytali jasnowidzeń wieszczki z Preworstu i już się ważnością
102 1(10)| już się ważnością różnych z tych wniosków przejęli" -
103 1(10)| była także jasnowidzącą z wieku XVI." - A trzeba wiedzieć (
104 1 | częścią natury. I natura z tej tylko jest przyczyny.
105 1 | substancji, od metalów, przeszła z czasem do imponderabiliów,
106 1 | światło jestże materialne? Z tego względu zostajemy jeszcze
107 1 | natura tę myśl mieć musi - z samej konieczności i konsekwencji
108 1 | pojmuje stosunek części z organiczną całością. A zatem:~
109 1 | względem ciała zostaje. - (Z czego zarazem wynika musem
110 1 | umiejętność przyrodzenia z dwóch części składać się
111 1 | wszystko przypada do miary z polską literaturą? - może
112 1 | jakiegokolwiek narodu, powinien z dala upatrywać cel swojego
113 1 | wyspowiadam, jak widzę rzeczy i z wierzchu, i wewnątrz, i
114 1 | się jak po tętnie. Więc z tą myślą rozwieść się musiałem,
115 1 | i udoskonalonej na świat z sobą nie przynosimy. Człowiek
116 1 | ograniczony jako monada, z której nic ani na zewnątrz
117 1 | niedostępnych ich pojęciu, z podziwieniem naszym dalej
118 1 | związkiem, niżeli my, połączone z całą naturą, zostają pod
119 1 | zaczyna się wyrażać na ciele. Z dziecinnych lat wyrasta
120 1 | tkliwy, i pełen uniesień. Z całości się wyrywa, z powszechnej
121 1 | uniesień. Z całości się wyrywa, z powszechnej wydziera się
122 1 | raz w życiu swoim każdy z nas był w raju, nim wyszedł
123 1 | był w raju, nim wyszedł z lat dziecinnych, w przeciągu
124 1 | mężniejąc wiedzie przeciwieństwo z całym światem, naturą, społecznością,
125 1 | naturą, społecznością, z którymi dotąd w zgodzie
126 1 | jego na zewnątrz wydziera z boleścią, jako się dziecięce
127 1 | dziecięce zęby boleśnie z dziąseł wyrzynają. Przyszedłszy
128 1 | naturze, ale zewnątrz natury, z pewnego względu za jej okresem.
129 1 | życia naszego się rozciąga;~z początku w ciemnych niknąca
130 1 | jak wszystko żywiące13, z łona natury jeszcze nie
131 1 | Powoli zaczął się budzić z tego snu na jawie i wychodzić
132 1 | i wychodzić duszą, myślą z wszechrzeczy ogółu. Na koniec
133 1 | tą samą promienną myślą z ciasnego koła, z okresu
134 1 | promienną myślą z ciasnego koła, z okresu jednostki, egoizmu,
135 1 | czyż nie przypada do miary z wegetacją w naturze organicznej?
136 1 | epoka nie przypada do miary z wyższym porządkiem w naturze
137 1 | okres! Przed wywołaniem z niebieskiej ojczyzny, kiedy
138 1 | błogich chwil, bliższego z naturą powinowactwa, ściślejszego
139 1 | powinowactwa, ściślejszego związku z Stworzycielem nieba i ziemi;
140 1 | związku nierozdzielnego, z samym sobą uczyniła sprzecznym,
141 1 | zatem historia) rodzi się z następstwa myśli, przez
142 1 | mówi - gołębią prostotę z wężową łączył chytrością",
143 1 | słowy, co na jedno wypada z tego przenośnego rozumienia:
144 1 | dzielnościami cywilizacji, które z tego pojęcia wypłynęły,
145 1 | powstawania i dźwigania się z upadku (w ciągłym ku temu
146 1 | swoim jestestwie, którą z wielu stron i pod wielą
147 1 | rozwikłanej myśli. Tak się i z całymi dzieje narodami.
148 1 | złego na świecie, poszło z takich ludzi. Nieszczęśliwi.~
149 1 | będących w ścisłym związku z położeniem geograficznym,
150 1(14)| Kamiński to pięknie i z bardzo filozoficznym rozumieniem
151 1(14)| czego miałem wid, ideę z idej, z Boga, w którym byłem,
152 1(14)| miałem wid, ideę z idej, z Boga, w którym byłem, bom
153 1(14)| Boga, w którym byłem, bom z niego". Wielkie w tym rozumienie
154 1 | Jest więc literatura z pewnego względu jako sumnienie
155 1 | względu jako sumnienie narodu. Z czego wypada: że naród,
156 1 | przyda taka wiedza? Cóż z tego, że z dnia na dzień
157 1 | taka wiedza? Cóż z tego, że z dnia na dzień żyjemy jako
158 1 | patriarchalnej osiadłości; z nasion na ojczystym rozkwita
159 1 | drzewo, jeśli ssie pokarm z ziemi jako z piersi macierzyńskich.
160 1 | ssie pokarm z ziemi jako z piersi macierzyńskich. Korzeniem
161 1 | zdrzeń - życie rośliny, z którego się pierwotne rozwinęły
162 1 | wszystkie razem najściślej z sobą związane, zrosłe, z
163 1 | z sobą związane, zrosłe, z których każdy jeden w drugi
164 1 | w obcej ziemi.~Łączę się z wami bracią tu mojemi.~Kość
165 1 | wami bracią tu mojemi.~Kość z kości ojców naszych, ród
166 1 | naszego życia wywijało się z zapadłej niepamięci minione,
167 1 | ludzie. Reprezentują całość z wielu części złożoną. Wszystko,
168 1 | gdy choć na moment wyjdzie z tego rozumienia samego siebie!
169 1 | postać w szacie łatanej z różnych kawałków, niejednego
170 1 | szukałem związku człowieka z przyrodzeniem. W tej na
171 1 | najbliższy i bezpośredni związek z cywilizacją i duchem narodu.~
172 1 | staranie moje, zawsze jednak z o-strzeżeniem czytelnika:
173 1 | dzieła, a nie za samo dzieło.~Z poprzednich uwag wynika,
174 1 | beletrysta? - Nie jest nim uczony z powołania, nie jest poeta
175 1 | powołania, nie jest poeta z natchnienia, nie jest sztukmistrz
176 1 | rzeczach wielkiej wagi, z dobrem powszechnym nierozdzielnie,
177 1 | dzielić nie chcieli zarobkiem z trzpiotami, dworakami literatury
178 1 | dyletantyzmie.~Wreszcie: z samej potrzeby daleką przestrzeń
179 1 | w świecie duchów, o czym z cudzej ledwieśmy wieści
180 1 | a nie motylego owadu, co z kwiatu na kwiat przelatując
181 1 | kwiatu na kwiat przelatując z samych zawiązków ssie słodycz.~ ~
182 2 | powiada: "wszelki duch z korynckiego kruszcu ulany
183 2 | korynckiego kruszcu ulany z ruin się składa". W rzeczy
184 2 | usilnością do zgody i jedności z samym sobą, w sobie, przyjść
185 2 | odmiana! Nie um ani podrzędny, z umu wynikający rozum, lecz
186 2 | kształty, na jaśnią wywołane z pamięci. Owdzie znowu nad
187 2 | znaczeniu, że jedna władza z większą mocą niżeli inne
188 2 | się, żeby na którejkolwiek z nich całkiem zbywało temu
189 2 | widok podciągnąć by można i z tego względu uważać systema
190 2 | maksimum wykształcił się jeden z pierwiastków naszego umysłu
191 2 | Uważajmy ogół literatury z stanowiska tej teorii "uznania".~
192 2 | wątleje; nareszcie- niemoc z ochromieniem przywodzą go
193 2 | niestatkiem. Tak bywa i z narodem. W umyśle jego jest
194 2 | odetchnienia i ledwo nie z każdego uderzenia pulsu
195 2 | Historię piszą spółcześni z podań, z wieści i powiastek,
196 2 | piszą spółcześni z podań, z wieści i powiastek, z tego,
197 2 | podań, z wieści i powiastek, z tego, na co sami własnymi
198 2 | także tylko ustnym podaniem. Z tych przekazów tworzą się
199 2 | historyczne materiały, a z nich - za staraniem późniejszych
200 2 | przemijających uznawań. Stąd jak z wątku potrzeba wyciągnąć
201 2 | pamięć nasza? 1 - Nauki, jak z wszelką historią, tak i
202 2 | siebie w spólnym jestestwie z ościennymi, postronnymi,
203 2 | sprawy wszystkich ludów, z którymi zostawali w związkach
204 2 | potrzeba znać drugich i z nimi zostawać w ciągłych
205 2 | to zgromadzenia nieraz z wspaniałomyślnym poświęceniem
206 2 | wszelkim przypadku rad dogadzał z całej duszy swojej i z całego
207 2 | dogadzał z całej duszy swojej i z całego serca, dzieląc zarówno
208 2 | wszelkim narodzie otartym z dzikości i barbarzyństwa,
209 2 | barbarzyństwa, wywijających się z składu społecznego dziejów
210 2 | rozwinione (tak, iżby każdy z nas w wysokim rozumieniu
211 2 | godności rodu ludzkiego, z tym nareszcie przekonaniem,
212 2 | ognistą miłością, która z nieba na ziemię zstąpiła -
213 2 | będzie).~Poty o historii. - Z tej samej zasady łatwo wywieść
214 2 | umiejętności. Wszystkie z jednego źródła, jak promienie
215 2 | wspomniane przez jednego z pisarzy kościelnych 2, które
216 2(1) | Równie mógłby mnie kto z tego posądzić, że poecie
217 2(1) | historii zaś pamięć, lecz z tego tylko względu, z jakiego
218 2(1) | lecz z tego tylko względu, z jakiego uważałem tę władzę,
219 2(1) | pojęcia i czasy przeszłe z teraźniejszymi.~ ~
220 2 | drzewo to idzie w zapasy z żelazem, śmiercią żyje,
221 2 | wyosobienie, wydzielenie się z wszechrzeczy związku. Rozjaśnię
222 2 | samego siebie "ja", natenczas z łona się natury, z idei
223 2 | natenczas z łona się natury, z idei wszystko ogarniającej
224 2 | zmieniły stosunki człowieka z przyrodzeniem. Pierwej był
225 2 | ścisłe, mocne powinowactwo z przyrodzeniem (takie samo,
226 2 | rozwikłany w łonie macierzyńskim z życiem rodzicielki) odzyskaliśmy
227 2 | tego punktu, ale powoli, z czasem, w czasie. W miarę
228 2 | ustawnym jest ruchu, że z przyczyn bezprzestannie
229 2 | w ruchu (naturans), cóż z tego wynika? Oto że i środek
230 2 | jest architektem natury! Z jego umiejętnością zarazem
231 2 | osnowa rodzi się razem z formą nauki. To jest: rodzi
232 2 | wszystko staje, wychodzi z najpierwszych początków,
233 2 | Jako i w innym porównaniu z ziarnem gorczycznym, które-
234 2 | tym bardziej narodu, jakby z pnia, który swe korzenie
235 2 | przyrodzenia, jest duchem świata. Z tej przyczyny myśl ludzką
236 2 | literaturze? Czy uważaliśmy naukę z tego punktu i czy ją u nas
237 2 | początek jakiejkolwiek nauki z teorii uznania, w systemie
238 2 | filozoficzna umiejętność natury z nas samych wyciągniona i
239 2 | zdanie swoje i widzącą rzeczy z wielu stron, zawojowana,
240 2 | aczkolwiek i w tym okazałą, rzecz z innych względów uważając,
241 2 | rozwikłało i nie wzmogło. Z tej niwy jeszcześmy dojrzałego
242 2 | częstokroć ścisłą umiejętnością z obcych języków tłumaczone
243 2 | jak największych korzyści z tych sił, którymi działa
244 2 | którymi działa przyrodzenie, z tych własności, którymi
245 2 | i wiadomości czerpanych z doświadczenia, a gdy się
246 2 | za skutki wyniknęły u nas z tak opacznego sądu? Oto,
247 2 | oświeceńszego wybija narodu. Z tego względu co innego we
248 2 | Szubert, Oken, Steffens. Z tych odmiennych względów
249 2 | odmiennych względów i widoków, z tego rozmaitego sposobu
250 2 | różnolicowa postać umiejętności. Z tych ciągłych, własną pracą,
251 2 | mieć w sobie, w środku, i z nas samych, z jestestwa
252 2 | środku, i z nas samych, z jestestwa naszego wszelką
253 2 | umiejętność. 5 Przełożyć co bądź z obcego języka na polski,
254 2 | zbogacić literaturę uważaną z stanowiska refleksji narodu.
255 2 | pod tym względem, jako i z wielu innych w naszym kraju,
256 2 | czas wezwać filozofii z głębi ducha naszego i wysnuć
257 2 | ducha naszego i wysnuć ją z istoty naszego jestestwa,
258 2 | Niechaj się umiejętność polska z rodowitych nasion własną
259 2 | a za taki naród polski z chlubą w sercu poczytuję),
260 2 | poczytuję), fałszem jest z istoty wytrawionym; albo,
261 2 | najwyższej filozofii geniuszu.~Z drugiej strony trudno nie
262 2 | przestrzegać powinien, kto z położonych zasad rozumuje,
263 2 | filozoficznego lekarza. Z tych założeń wywija się
264 2 | Temu, który to wszystko z niczego stworzył! Harmonia
265 2 | tych krótkich doświadczeń, z których powstała jego wczorajsza
266 2 | przyrodzenia? Obserwacje z czterech tysięcy lat, zebrane
267 2 | Kopernika i Herszla, razem z całym systemem słonecznym,
268 2 | systemie natury? - Czyż z tego jednego przykładu jawnie,
269 2 | ale najburzliwszy element z skarbnicy naszego roztrzęsionego
270 2 | pożytek materialny, jaki z nauk odnosimy, ale samą
271 2 | zgodność wyobrażeń naszych z rzeczami, które sobie wyobrażamy;
272 2 | zgodność i tożsamość pojęć z tym, co pojmujemy - zgodność
273 2 | pojmujemy - zgodność obiektu z subiektem. Jeżeli inna rzecz
274 2 | drugiemu nie odpowiada i jedno z drugim nie rymuje, wtenczas
275 2 | nie przypadające do miary z rzeczą. Dawni i dzisiejsi
276 2 | pytam się: co za pewność z świadectwa zmysłów w sferze
277 2 | te zapytania, ktokolwiek z autorem niniejszego pisma
278 2 | potrzebuje - jednych, co by z niej ciągnęli korzyść praktyczną,
279 2 | strona natury zaniedbana i z granic pojęcia ludzkiego
280 2 | mniemaniu, że prawda idzie tylko z doświadczenia, niechaj gorliwie
281 2 | postrzeżenia, jakie chce, ale z swojego niechaj nie wychodzi
282 2 | osławia wszelkiej, która się z jego zasadami nie zgadza,
283 2 | laboratoria i doświadczenie z użyczenia ducha filozoficznego (
284 2 | godniejsze uważania, jeśli z tego źródła początek biorą. -
285 2 | rzeczywistych umiejętności z działem innych pojęć, np.
286 2 | artystowskim, filozoficznym, toż z życiem społecznym, potocznym,
287 2 | albo okowach. Wyrwawszy się z niemowlęctwa estetycznego,
288 2 | Nauka polska musi wyjść z tego obwinienia; na tym
289 2 | mając na uwadze, a nikogo z piszących u nas w materii
290 2 | nas w materii naukowej.~Z kolei mówić teraz będę o
291 2(5) | można, czego by już w sobie z natury swojej nie miał,
292 2 | umysły, sprowadzić je miała z drogi wiodącej do prawdziwego
293 2 | względzie. Nareszcie, otarłszy z starych pleśni mnogie uprzedzenia,
294 2 | zabrania ściślejszej znajomości z pismami znakomitych literatów,
295 2 | nie masz ruchu. Wszystko z czymś innym wiedzie przeciwieństwo.
296 2 | bądź wywiąże się, rozwikła z istoty rzeczy, tak że ludzie
297 2 | Natenczas jedno walczy i wojuje z drugim, póki wątlejsze,
298 2 | nowy wyskok i nowe siły z pozornej zgody i tożsamości
299 2 | grą tych przeciwieństw. Z tej to przyczyny nikt swej
300 2 | opinie starły. W jednym z następnych rozdziałów pokażę,
301 2 | znakami, rozprawialiśmy z sobą, ale w gruncie rzeczy
302 2 | przypadającego do miary z tą materią. Cóżkolwiek bądź
303 2 | czasów kłótni Orzechowskiego z Stankarem i Modrzewskim
304 2 | przyjęciem nazwiska jednego z dwóch stonnictw, ale po
305 2 | nie obeznawszy się pierwej z rzeczą. To prawda. Ale jednak
306 2 | uważać ów spór romantyków z klasykami jako pole ćwiczenia
307 2 | natenczas może ostrząśniemy się z niemocy dialektycznej, jak
308 2 | części zaczynamy wychodzić z krytycznego obskurantyzmu;
309 2 | hierarchii polskiej krzywo, z urazą dotąd nie ukojoną,
310 2 | odrzucić, co nie poszło z przygody, ale z osobnego
311 2 | nie poszło z przygody, ale z osobnego zrządzenia, co
312 2 | jej nie uważał w związku z przeszłością, w związku
313 2 | przeszłością, w związku z masą myśli i pojęć, którymi
314 2 | igraszkę, cacko. I nic więcej! Z przyczyn naturalnych takie
315 2 | nigdy przedtem nieznaną z takiej mocy, rozdzierając
316 2 | wiedzieć skąd i nie wiedzieć z jakiego zrządzenia liczne,
317 2 | upodobania. Jej uśmiech nie był z tego świata! Smutna, żałosna,
318 2 | westchnienia swoje mieszając jakby z zarannego wiatru powiewem.
319 2 | przeciwnych, wojujących z sobą ostateczności; lubo
320 2 | coś nowego, niezgodnego z dawniejszym, już to pewnie
321 2 | dawniejszym, już to pewnie z tej lub innej miary zburzoną,
322 2 | rozżarzy; a kiedy który z starszych braci poważniejszym,
323 2 | słowa i niewzględne. Jak z jednej, tak i z drugiej
324 2 | niewzględne. Jak z jednej, tak i z drugiej strony nic postąpić
325 2 | powabów, którym nadto zgodność z duchem czasu i wzniosłymi
326 2(7) | Z niezdolności ocenienia tego
327 2(7) | projekt do zgody. Rozjemca z politowaniem mówi o jednym
328 2(7) | przeciwnych sobie systematów, z których jedno obejmuje starożytną
329 2(7) | jednostajnego doprowadzić wniosku. Z tego braku dokładnego określenia
330 2(7) | dzisiejsza nie może nie poglądać z góry na romantyczność jako
331 2(7) | Francja nie może nie poglądać z góry? - Na kogo? Na najznamienitszych
332 2(7) | Francja nie może nie poglądać z góry na tyle rzadkich talentów,
333 2(7) | klasycyzmu? Nie może nie poglądać z góry na poezją ojczystych
334 2(7) | przypominać "Pamiętnikowi" (który z samego nazwiska swego wiele
335 2(7) | podobanie się jest stanowisko, z którego w poezji i sztukach
336 2(7) | skąpiec jest poetą, kiedy z niepojętą i skrytą radością
337 2(7) | swoich wyjątkami o smaku z dzieł Hugona Blaira, a delikatność
338 2(7) | Rosjanin, przełożył w r. 1827 z greckiego na język rosyjski
339 2(7) | zakonach. Perewod Obolenskaho z greczeskaho, Moskwa 1827).
340 2(7) | stwierdzić wskazanego prawidła. Z wielkiej bowiem chęci wystąpienia
341 2(7) | nasza zasadza" (str. 4). - Z tych założeń tak dalej autor
342 2(7) | sztuka i poezja romantyczna z słodkim merkuriuszem, czyli,
343 2(7) | czyli, jak go nazywa autor, z solnikiem żywego srebra?
344 2(7) | bądź celu, żeby zdrożywszy z toru nie wjechał na manowce
345 2(7) | się tegoż uczestnikami. Z czasem przyjdzie ku temu,
346 2 | wypowiedział?... 8~Czy możemy razem z mieszkańcami południowych
347 2 | nas przeciwnie sit; stało. Z zapadłych czasów żadne harmonijne
348 2 | omglonej przeszłości, kiedy z śmiałych przedsięwzięć i
349 2 | puścizny.~Ocalała w Saksonii z czasów najazdu Franków pamięć
350 2 | ścierała się przemoc Azji z duchem greckiej wolności -
351 2 | wetując uczynioną jednemu z pośrodku nich zelżywość.~
352 2 | w połyskach gromu, ~Jak z tego nocy poziomu, ~W zagrobnych
353 2 | słuchał tryumfalnych pieni,~Z brzmiącą w pewnej ręce struną~
354 2 | gromy jego chwale grały!~Z spokojna piersią, z niezmrużonym
355 2 | grały!~Z spokojna piersią, z niezmrużonym okiem~Unosi
356 2 | Termopilami? Poezja w Grecji z poezji się rodziła; sama
357 2 | natchnienie jednego pokolenia wraz z życiem dostawało się drugiemu
358 2 | Poitiers mocował się islamizm z chrześcijaństwem. Natenczas
359 2 | chrześcijaństwem. Natenczas jedna z tych dwóch idei zagasła.
360 2 | Niektórzy chcą wyrzucić z historii ten wyraz: gdyby;
361 2 | kopuły, wieże kończaste z misterną na wierzchu murów
362 2 | place, gdzie się wywijają z zawiązków, rozwikłują, szerzą,
363 2 | tym pomysłom odnoszą się i z tego źródła wypływają wszystkie
364 2 | je władzą namiestniczą, z zlecenia braci swoich sprawowali.
365 2 | dzisiejszą poetycką literaturę. Z tego tylko względu uważać
366 2 | cechą oznaczone jego wojny z Niemcami. Ta myśl opatrzna
367 2 | takie oko miał na Czechy. Z tej przyczyny dzierżaw swoich
368 2 | prosty, niebywały, źle otarty z bałwochwalstwa, po tej przestrzeni
369 2 | Szlachta drapieżna, ni z praw, ni z obyczajów w swej
370 2 | drapieżna, ni z praw, ni z obyczajów w swej woli ukrócenia
371 2 | otaczały? A ci bojarowie z dzikimi, leśnymi sercami,
372 2 | starszyzna? Wywołajmy sobie z pamięci te wszystkie postacie!!
373 2 | poetycką farbą. Jego przymierze z Ottonem! Jego polityka?
374 2 | polityka? Jego przyjaźń z świętym Wojciechem i mnichem
375 2 | Szczerbiec miał mu się dostać z rąk anioła. Wieść się także
376 2 | A ów inny rycerz, odarty z zaszczytu dostojeństwa,
377 2 | Dziwni, wielcy, których z jednakim zachwyceniem, z
378 2 | z jednakim zachwyceniem, z jednaką chlubą, jakby cudotwórców
379 2 | jest ich poezja, wywołaniem z pamięci. Los dziwny zrządził,
380 2 | się i na tysiączne, jak z jednego atomu światła, nie
381 2 | dalekiego echa. Cóż zostało z energii ducha wojennego,
382 2 | energii ducha wojennego, z mocy pierwotnej, plemiennej
383 2 | Nic. - Cóż się poetyckiego z bolesławowskich, poetyckich
384 2 | Dopiero za Zygmuntów, z powszechniejszą znajomością
385 2 | w Europie dźwignęły się z upadku nauki, i u nas nie
386 2 | liczbie pisarzów. Owszem, z najokrzesańszymi narodami
387 2 | Któż dzisiaj zgodzi się z Krasickim, że Piotr Kochanowski,
388 2 | o-świecenia rozszedł się z klasztoru w całej Polsce
389 2 | świetność ojczystej mowy, a z nią i wyobrażeń narodowych,
390 2 | wyobrażeń narodowych, wywołujący z zapomnienia wprzód jeszcze,
391 2 | nauk znowu zaczęto u nas, i z lepszym skutkiem, uprawiać
392 2 | pamięci. - Ale także, każdy to z nami przyzna, bo tego nie
393 2 | spróchniały starego drzewa z bujnej, gdzie indziej posadzonej
394 2 | chęci i starania swoje, z obcej ziemi, spod obcego
395 2 | chyżym krążyła obiegiem. Z obcym rozumem, z obcymi
396 2 | obiegiem. Z obcym rozumem, z obcymi wyobrażeniami wcisnęły
397 2 | przecięty został związek z przeszłością. Ta literatura
398 2 | Francuzi przyznają.~Cudzy dar z trzeciej ręki przejęliśmy.
399 2 | zagranicznego szczepu, nie wprost z korzenia ulepszone, obce
400 2 | brzasku cywilizacji, ledwo nie z pierwszymi dniejącej jutrzenki
401 2 | kształciły się talenta. Z potrzeby, nie z przejrzenia,
402 2 | talenta. Z potrzeby, nie z przejrzenia, w niedostatku
403 2 | zgodne, a nawet sprzeczne z duchem ojczystych ustaw
404 2 | ojczystych ustaw i obyczajów, z charakterem, sposobem myślenia
405 2 | czucia mieszkańców tej ziemi, z ogólną ich dziejów cechą:
406 2 | dziejów cechą: wreszcie z fizjonomią przeszłości i
407 2 | wesoło bujali, pląsali, lecz z samego zdrojowiska rzadko
408 2 | ma swoją filozofią. Lecz z grubych materiałów empiryzmu,
409 2 | literatury francuskiej! Żądaniem, z tylu miar przechodzącym
410 2 | jedno, co naśmiewać się z ojca, który zubożony jako
411 2 | na mylną rotę zakląwszy, z tamtego świata sprowadzić
412 2 | Kiedy jedno przymierzamy z drugim, nie było zgody w
413 2 | znacznie miały do upadku. Jedno z drugim nie rymowało. Mieliśmy
414 2 | twórczego, łamiącego się z uprzedzeniem i przeciwnością;
415 2 | W Niemczech wyciągniono z filozofii ogólną, metafizyczną
416 2 | rozprawami pisanymi ozdobnie, a z wielkim, jak podówczas wypadało,
417 2 | coraz dalej doskonaląc z początkiem dzisiejszego
418 2 | nadzieję. Nie polska, nie z zapadłych czasów rycerskich,
419 2 | zapadłych czasów rycerskich, ni z czasów szlacheckiego gminowładztwa,
420 2 | Ojczystej poezji, związku z dawniejszą Polską i rozumem
421 2 | przypadającego do miary z cywilizacją i duchem chrześcijańskiej
422 2 | Chcieli oni większej zapewne z wspomnieniami zgody, mniemając,
423 2 | było tylko atomem, jednym z pierwiastków rzeczywistości.
424 2 | po długiej niebytności, z burzy świata z rozdartym
425 2 | niebytności, z burzy świata z rozdartym sercem wraca do
426 2 | Po wielokroć śmieli się z złych wierszów i złej prozy
427 2 | rymotwórców, niewielka szkoda. Z innej strony cieszyć się
428 2 | strony cieszyć się powinniśmy z tych pierwszych zatargów
429 2 | zatargów w rzeczach gustu, z tego estetycznego u nas
430 2 | obojętności, która jeśli z obyczajów zmazanych jakową
431 3 | Porównanie tej literatury z rzymską za Augusta Cezara.~ ~
432 3 | stronnicy literatury poetyckiej z czasów Stanisława Augusta?
433 3 | mierze o lepszą iść mogło z celniejszymi tworami naszych
434 3 | Gładkie, staranne przekłady z obcych języków, ustawne
435 3 | to przed obliczem narodu z prawdziwą chlubą, z prawdziwym
436 3 | narodu z prawdziwą chlubą, z prawdziwym uczuciem dumy
437 3 | Malczewskiego jest jednym z najśliczniejszych i największych
438 3 | podniosłego serca, dumny z rodu i mienia, wysłał syna
439 3 | drodze, przypadkiem czy z rozmysłu, wstąpił do domu
440 3 | młoda, piękna. Pokochał ją i z nią się ożenił. Ojcu, panu
441 3 | rozkazał kozakom porwać Marię z domu jej ojca, Miecznika,
442 3 | I jak właściwym godłem z Jana Kochanowskiego zagaił
443 3 | zabójstwo potajemnie, milczkiem, z tyłu godząc. Daleki zamach
444 3 | stali swe wdzięki postrzega z zdziwieniem;~Dla nich pachnący
445 3 | żywej, słodkiej nucie, ~Co z mokrych rosa dzióbków wyrywa
446 3 | zapewne przypada do miary z farbą czarnej myśli. Nie
447 3 | Któż inny, jeśli nie poeta z użyczenia i daru nieba,
448 3 | jakie zbrodnia wiedzie z światłem dziennym. Te szczególne
449 3 | Wojewoda postanowił korzystać z tej okoliczności. Ale jak
450 3 | Marii? Jak jej ojca oddalić z domu? Wysyła gońca z listem
451 3 | oddalić z domu? Wysyła gońca z listem do Miecznika. Uprzejmymi
452 3 | miały oddalić Miecznika z cichego domku. Albowiem
453 3 | bez pomocy, bez nadziei! Z takim pismem wyprawiwszy
454 3 | wyprawiwszy kozaka, tuli syna, z którym dotąd zostawał w
455 3 | być posłuszny. Rozmawia z nim teraz łaskawie i pieści
456 3 | teraz łaskawie i pieści się z nim, jakby dla powetowania
457 3 | rzeczy, w tym wywikłaniu z początków treści poematu
458 3 | Wojewoda na zawsze znika z sceny poematu. - Cóż Miecznik?
459 3 | Przyjaźń? A nasze hufy nie z sobą na sejmie;~A nasze
460 3 | rozejmie!~I gdyby kraju napaść, z Hetmanem umowy.~Nie rzuciły
461 3 | Nie zawarła tych związków z swych matron orszakiem -~
462 3 | A córę - szczep jedyny - z łez polewa rosa!~Dla starej
463 3 | się rozwiewający. Korzysta z chwili i nie daje się wniwecz
464 3 | Malczewskiego.~Przybycie kozaka z listem Wojewody smutek Marii
465 3 | znał jej krzywego podejścia z własnego doświadczenia.
466 3 | zięcia, który wkrótce zdążył z zbrojnym hufcem po przybyciu
467 3 | Europy ustawnymi harcami z łupieskim pogaństwem własną
468 3 | uniesienie zemsty porażając z łatwością, myślą i ciałem
469 3 | myślą i ciałem wychodząc z prywatnych niesnasek, Cała
470 3 | czarodziejską wzięła życie z rąk wielkiego artysty, autora
471 3 | arystokracji, zdrożne możnowładztwo z staroświecką cnotą i uczciwą
472 3 | ziomków naszych, jakby z wezwania wszystkich innych
473 3 | wywijanie się tego systematu z niemowlęctwa unoszą mnie
474 3 | o tym godziło się mówić z precyzją właściwą krytykom
475 3 | nas, a słowa jego razem z dźwiękiem ulatując w powietrzu
476 3 | ręka. Gdy Wacław ruszył z Miecznikiem i zbrojną drużyną
477 3 | rozpacz na jego myśli nie są z tego świata. To zjawienie
478 3 | burzy. Stary sługa rozmawiał z ową postacią: nic jednak
479 3 | w różnofarbnych strojach z wrzaskiem, krzykiem, śpiewem
480 3 | puchary:~Lecim saniami;~I jadą z nami~Wrzawa, śmiech pusty. ~
481 3 | Powrót Wacława jest jednym z najcudowniejszych ustępów
482 3 | czarującej powieści:~Powstał z pośpiechem Wacław i dawnym
483 3 | ścisnienie;~I już bystry koń z jeźdźcem przesadza drzew
484 3 | naturze rozlanej ~Lecieć z stęsknionym sercem do swojej
485 3 | I każdy przedmiot witać z przychylna pamięcią, ~I
486 3 | Wtedy to luby zapach, co z kwiatów ulata. ~Lekkim tchnieniem
487 3 | W niebiosa swego Twórcy, z kajdan swego ciała;~Wtedy
488 3 | matką natura - wszystko z człekiem dzieli ~I wszystko
489 3 | którą wiatr to wypychał z pokoju, to znowu wciągał.
490 3 | któż był ten człek mały z okiem zapłakanem? ~Czy duchem
491 3 | szczerze drażni męki lub smutek z nim dzieli? ~Nie wiem -
492 3 | rzeczy porównać by ją można z sztuką jaką doskonałego
493 3 | trzymało - bo taki sąd byłby z wielu miar płochy i nieopatrzny,
494 3 | naciągania - ale szczególnie z tej przyczyny, że to jest
495 3 | poety, który już zeszedł z tego świata, a którego geniuszu
496 3 | teraz na ustroniu kamień z skromnym napisem; "Autorowi
497 3 | nowych tworów poetyckich. Z jednej strony malownictwo
498 3 | się cień minionych czasów. Z drugiej zaś strony: wnętrzny
499 3 | usposobienie każdego niemal z dzisiejszych poetów polskich.
500 3 | mieści się świat zewnętrzny z punktu przeszłości i teraźniejszości,
1-500 | 501-687 |