Rozdzial

 1  1|            wszystkim jestestwom? - Człowiek. - Któż jest człowiek? -
 2  1|              Człowiek. - Któż jest człowiek? - Ostatnie ogniwo łańcucha
 3  1|            częścią jednej całości. Człowiek ma myśl, ma pojęcie. Zatem
 4  1|       świat z sobą nie przynosimy. Człowiek rodzi się, nie wiedząc tego.
 5  1|            czyli rzeczą oddzielną. Człowiek wiedzący siebie, myśl swoje
 6  1|          naszego bytu!... Pierwszy człowiek, jak wszystko żywiące13,
 7  1|          patriarchalne. Wielki był człowiek w początkach. Są to niejako
 8  1|           Prawdziwa romantyczność! Człowiek jest tylko snem, cieniem
 9  1|       kiedyś, w początkach świata, człowiek był inny, pojętniejszy,
10  1|               Na ostatek: myśl. że człowiek dąży do odzyskania owego
11  1|        natchniony, jak ów pierwszy człowiek przed wywołaniem i tułactwem
12  1|             kiedy przez to jedynie człowiek staje się refleksją natury,
13  1|       jedne spoiną ojczyznę.~Jeden człowiek, gdy myśleć zacznie, przychodzi
14  2|         przywodzą go ku obłąkaniu. Człowiek taki jest jako obłąkany:
15  2|   granicach, stanach. A najpierwej człowiek jest w domu; jest patriarchą
16  2|           Rozjaśnię tę myśl. Kiedy człowiek rzekł do samego siebie "
17  2|            końca świata ocieniają. Człowiek rozkazuje naturze umiejętnością,
18  2| umiejętności. Głównym jej zadaniem człowiek; a człowiek jest zebranie
19  2|           jej zadaniem człowiek; a człowiek jest zebranie w treść i
20  2|      zuchwałym uprzedzeniu, jakoby człowiek zdołał odgadnąć tajemnicę
21  3|            Anioł czy zły duch, czy człowiek? Poeta wprowadza tajemnicze
22  3|            sobą i wewnątrz ujęcie.~Człowiek jako jednostka, jako osoba