Rozdzial

 1  1|             większe, to mniejsze od nich samych. Nawet dźwięk głosu
 2  1|         dzicy światoburcy; depcą po nich, z dawnej okazałej spaniałości
 3  1|          podnieta zatajonej iskry w nich nie roznieciła i żadna refleksja
 4  1|       zdobią męża; nimi jaśnieje; w nich ma uznanie samego siebie
 5  2|             żeby na którejkolwiek z nich całkiem zbywało temu lub
 6  2|            postrzegają, co się koło nich dzieje. Samych siebie nie
 7  2|          historyczne materiały, a z nich - za staraniem późniejszych
 8  2|            nas nie egzystują; nic o nich nie wiemy, póki się o tym,
 9  2|            wdają w rzeczy, które do nich nie należą; na koniec, że
10  2|        uczynioną jednemu z pośrodku nich zelżywość.~Gdy burzą przeciwnych
11  2|       zbywało na rodakach okazale w nich biegłych. Nikt nas wtenczas
12  2| przedsięwzięciach apollinowych. Dla nich poezja była rozrywką i swobodnym
13  3|            chcą lecieć na boje.~Dla nich wstające słońce w różowej
14  3|        postrzega z zdziwieniem;~Dla nich pachnący wietrzyk, co swój
15  3|        dziewic i pióra rycerzy;~Dla nich gwar małych ptasząt w żywej,
16  3|     znajdują się ręku. Krócej też o nich mówić będę. Dwa szczególnie
17  3|          niknące cienie. Wszystko u nich zmierza do tonu, do muzykalności.
18  3|          piękne drzewa ~I liście na nich wiosenne powiewa, ~I młodych
19  3|            wątpliwość, lecz mówić o nich nie chcę, bo inne jest moje
20  3|            ujęciem wewnątrz, było u nich, że tak rzekę, empiryczne
21  3|    zawojowawszy Greków, nawzajem od nich podbitymi zostali okrasą