Rozdzial

 1  1|         podług rozmiaru na długość moc pojęć naszych się roznosi;
 2  1|           szkody zrządził w nauce. Moc ducha na jedności zależy;
 3  1|      klubach zawarte. Mają tę samą moc i niemoc, tę samą prawdę
 4  1|           jakby jedną głowę, jedną moc ducha, jedną imaginacją
 5  1|         miękkością, znika z placu. Moc, dostatek, biegłość w sprawach,
 6  1|      rachmistrzostwo, ale zwojował moc ducha. Niechaj, jako kto
 7  1|           do ciała. - A gdzież się moc słowa podziała, którą -
 8  1|           jedność nierozdzielna, i moc pojmowania wszystkiego bez
 9  1|       cywilizacją rozumieć należy: moc, dzielność i stateczne,
10  2|         całym systemie cywilizacji moc swoją szeroko rozpościera.
11  2|            i sztuce, toż ukracając moc talentu niepotrzebnym powściąganiem.
12  2|          nas pogrąża? - Największa moc rozumu w dzieleniu; przeciwnie
13  2| natychmiast przeciwną w czym innym moc, własność zbudzi, potrąci,
14  2|           zaś ma dziwną siłę, taką moc nieukróconą owa dysputa,
15  2|  Rozproszone po ziemi plemiona ich moc przywdziewają; tą mocą działają.
16  3|        złowieszcze przeczucie całą moc swoje odzyskuje na duszy
17  3|       ocenić, albo wtenczas, kiedy moc jego za życia zemdleje w
18  3|            ich charaktery, wdzięk, moc, sforność, przywary i usterki:
19  3|       umyślonym fortelem dostaje w moc swoje brata tej, która była
20  3|      utraca zmysły i dostaje się w moc Polaków. Oddział jego zniesiony.
21  3|          dzielność swoję, wrodzoną moc, powab, sforność. Wszystko