Rozdzial
1 1| czasem atoli i te ostatki jestestwa ulegną zagładzie. Bo ze
2 1| siebie. Jest, a nie zna swego jestestwa. Działa, a nie zna działań
3 1| gdyby w naturze nie było jestestwa mającego pojęcie: nigdy
4 1| nie zdołała. Pojęcie tego jestestwa jej samej służy; tak jak
5 1| rozdwojeniu, poty nie mamy jestestwa. Być dla samego siebie przedmiotem
6 1| wtenczas przychodzimy do jestestwa. Otóż najpierwszy warunek
7 1| myśl jako część naszego jestestwa, a samych siebie jako część
8 1| ich niewinnego, błogiego jestestwa. Czyż wtenczas nie są na
9 1| wyosobniony ze wszechrzeczy jestestwa, wszystko znajduje przeciwko
10 1| dumającą! Ta jest wielka jestestwa naszego tajemnica. Cóż go
11 1| wydarcie się ze wszechrzeczy jestestwa. Czas tworzydeł fantazji,
12 1| Oni żadnego zgoła nie mają jestestwa. Nieme posągi na scenie
13 2| wszystkie minione narodowego jestestwa chwile? I czy się teraz
14 2| jednostki, od ja do wszechrzeczy jestestwa. Tym sposobem przez pojęcie,
15 2| wiedzy wewnątrz obróconej jestestwa, byt i istotę swoje uznawającego.
16 2| hojnie wszystkie uposażyło jestestwa. A co do trybu postępowania
17 2| środku, i z nas samych, z jestestwa naszego wszelką wyciągnąć
18 2| wysnuć ją z istoty naszego jestestwa, żeby upłodniła, ożywiła
19 2| obdarzyć może filozofia naszego jestestwa, filozofia języka polskiego,
20 2| obraz malarski roztrąconego jestestwa w zwierciadlanym pokazać
21 3| z uczuć swoich i istoty jestestwa swego snuje, wynurza i jest
|