Rozdzial

 1  1|        czasem atoli i te ostatki jestestwa ulegną zagładzie. Bo ze
 2  1|    siebie. Jest, a nie zna swego jestestwa. Działa, a nie zna działań
 3  1|         gdyby w naturze nie było jestestwa mającego pojęcie: nigdy
 4  1|        nie zdołała. Pojęcie tego jestestwa jej samej służy; tak jak
 5  1|       rozdwojeniu, poty nie mamy jestestwa. Być dla samego siebie przedmiotem
 6  1|         wtenczas przychodzimy do jestestwa. Otóż najpierwszy warunek
 7  1|          myśl jako część naszego jestestwa, a samych siebie jako część
 8  1|         ich niewinnego, błogiego jestestwa. Czyż wtenczas nie są na
 9  1|      wyosobniony ze wszechrzeczy jestestwa, wszystko znajduje przeciwko
10  1|         dumającą! Ta jest wielka jestestwa naszego tajemnica. Cóż go
11  1|     wydarcie się ze wszechrzeczy jestestwa. Czas tworzydeł fantazji,
12  1|       Oni żadnego zgoła nie mają jestestwa. Nieme posągi na scenie
13  2|     wszystkie minione narodowego jestestwa chwile? I czy się teraz
14  2| jednostki, od ja do wszechrzeczy jestestwa. Tym sposobem przez pojęcie,
15  2|        wiedzy wewnątrz obróconej jestestwa, byt i istotę swoje uznawającego.
16  2|       hojnie wszystkie uposażyło jestestwa. A co do trybu postępowania
17  2|        środku, i z nas samych, z jestestwa naszego wszelką wyciągnąć
18  2|       wysnuć ją z istoty naszego jestestwa, żeby upłodniła, ożywiła
19  2|  obdarzyć może filozofia naszego jestestwa, filozofia języka polskiego,
20  2|      obraz malarski roztrąconego jestestwa w zwierciadlanym pokazać
21  3|          z uczuć swoich i istoty jestestwa swego snuje, wynurza i jest