bold = Main text
   Rozdzial                               grey = Comment text

 1  1(1)|  niemało ważna; byleśmy tylko z niej rzetelny pożytek wyciągnąć
 2  1   |       jako dzieci, kiedy się ku niej zbliżamy. Przechodząc z
 3  1   |        Rośliny jadowite, blisko niej położone, sprawiały odurzenie,
 4  1   |         że tak chciwie swoje ku niej ręce wyciągamy, że tak usilnie
 5  1   | człowieka-anioła. Cała natura w niej Się maluje jak obraz nadbrzeżnych
 6  1   |        co ukażesz, to się też w niej ukaże. Patrząc wewnątrz
 7  1   |       takiego pisma. Nigdzie od niej odstępować się nie godzi.
 8  1   |       na jaśnią myśli narodu. W niej, że tak rzekę, czujemy się
 9  1   |       się musiałem, wszystko ku niej ciągnąc w całym przyrodzeniu. -
10  1   |        wynijść, ani wewnątrz do niej przeniknąć nie może. Wszystkie
11  2   |         ducha narodu. Czemuż na niej tak różne barwy postrzegamy
12  2   |         od natury, teraz się ku niej zbliżamy po szczeblach refleksji
13  2   |      puszcza, że się i ptacy na niej chowają. Rzeczywiście, w
14  2   |       żadnego podobno miejsca w niej nie zajmą; chybaby się im
15  2   |   potrzebuje - jednych, co by z niej ciągnęli korzyść praktyczną,
16  2   | przeobrażeniem przeobrażenia. W niej podobno żadna iskierka życia
17  3   |        jest umieszczon wewnątrz niej samej. Nie zbliża się ku
18  3   |        samej. Nie zbliża się ku niej refleksją, rozumowaniem,
19  3   |  refleksją, rozumowaniem, ale w niej żyje - jej życiem żyją jego
20  3   |     twardości języka. Ma on i w niej swoja harmonię, swoją śpiewność,