Rozdzial
1 1| się nie przestaje. A za lat sto, za lat dwieście, któż
2 1| przestaje. A za lat sto, za lat dwieście, któż wie, czy
3 1| może przetrwać kilkaset lat. Z czasem atoli i te ostatki
4 1| górne koła, od tylu tysiący lat nieomylne w biegu swoim?
5 1| na ciele. Z dziecinnych lat wyrasta młodzieniec, swawolny,
6 1| był w raju, nim wyszedł z lat dziecinnych, w przeciągu
7 1| między wschodem i południem lat męskich! Nim zaufał własnej
8 2| Obserwacje z czterech tysięcy lat, zebrane w jedne całość,
9 2| które może po milionie lat następnych postrzeżeń i
10 2| narodów, i u nas także od lat kilku szerzy się nie za
11 3| najznaczniejszy pokaz łaski od lat wielu w samej Francji staniały.~
12 3| unosi burzliwością młodszych lat, "pełen niechęci, gniewu -
13 3| ziemi, kiedy przez tyle set lat na strażnicy Europy ustawnymi
14 3| w sile wieku i pełności lat męskich!! Czyż nie ma on
15 3| że wszystkie te sprawy na lat kilka rzecz poematu uprzedzają.~
16 3| jego umyśle zapomniane od lat kilku wspomnienia, przydając
17 3| jeszcze niemiłą z minionych lat powieścią, serce jego tak
18 3| Szymanowski, tłumacząc przez siedm lat Świątynię Wenery, za żadne
19 3| które z ćmy tak starych lat wychylają na widok powierzchowną
20 3| Sabinami i przez dziesięć lat weje oblegał. Przetoż odłożyli
|