Rozdzial

 1  1|            się nie przestaje. A za lat sto, za lat dwieście, któż
 2  1|        przestaje. A za lat sto, za lat dwieście, któż wie, czy
 3  1|            może przetrwać kilkaset lat. Z czasem atoli i te ostatki
 4  1|        górne koła, od tylu tysiący lat nieomylne w biegu swoim?
 5  1|            na ciele. Z dziecinnych lat wyrasta młodzieniec, swawolny,
 6  1|          był w raju, nim wyszedł z lat dziecinnych, w przeciągu
 7  1|        między wschodem i południem lat męskich! Nim zaufał własnej
 8  2|      Obserwacje z czterech tysięcy lat, zebrane w jedne całość,
 9  2|             które może po milionie lat następnych postrzeżeń i
10  2|          narodów, i u nas także od lat kilku szerzy się nie za
11  3|     najznaczniejszy pokaz łaski od lat wielu w samej Francji staniały.~
12  3|       unosi burzliwością młodszych lat, "pełen niechęci, gniewu -
13  3|        ziemi, kiedy przez tyle set lat na strażnicy Europy ustawnymi
14  3|            w sile wieku i pełności lat męskich!! Czyż nie ma on
15  3|          że wszystkie te sprawy na lat kilka rzecz poematu uprzedzają.~
16  3|          jego umyśle zapomniane od lat kilku wspomnienia, przydając
17  3|        jeszcze niemiłą z minionych lat powieścią, serce jego tak
18  3| Szymanowski, tłumacząc przez siedm lat Świątynię Wenery, za żadne
19  3|            które z ćmy tak starych lat wychylają na widok powierzchowną
20  3|          Sabinami i przez dziesięć lat weje oblegał. Przetoż odłożyli