1-500 | 501-520
bold = Main text
Rozdzial grey = Comment text
1 Prz | stronice tego pierwszego tomu na dni kilka przed 29 Listopada!
2 Prz | Niebo to wszystko odmieniło na lepsze! - Skończywszy pierwszą
3 Prz | egzemplarze mojego pisma na to skazuję, żeby butwiały
4 1 | modłę, żeby nie chybiała ani na tę, ani na owe stronę. To
5 1 | chybiała ani na tę, ani na owe stronę. To prawda! Lecz
6 1 | wtenczas duch ludzki zawodził na głębią; w głębi przenikał
7 1 | szeroko, rwistym pędem, na wszystkie rozlewając się
8 1 | rozlewając się strony, ale na swoim nie jest tak umocniona
9 1 | wszerz i podług rozmiaru na długość moc pojęć naszych
10 1 | Dzielność jego poznawań na jaśnią się wyrywa w wiedzy
11 1 | się maluje.~Rzućmy okiem na dzisiejszą statystykę nauk.
12 1 | istoty wytrawia, wszystko na wierzch wychodzi!... Jakże
13 1 | któż by był pomyślił, że na przykład o samej sztuce
14 1 | Rzecz naturalna. Bo już się na nic takiego zdobyć nie możemy.
15 1 | w miarę podziału pracy na coraz drobniejsze zatrudnienia,
16 1 | zrządził w nauce. Moc ducha na jedności zależy; w podziałach
17 1 | ludzki. W tej mierze mam na względzie nie tylko nas
18 1 | wyobrażenia. Rodzicielstwa znamię na dziełach uczonych, w utworach
19 1 | tylko w zewnętrznym kroju, na zwierzchniej szacie myśli;
20 1 | to znakiem, żeśmy upadli na sile?~Ustała światłość pierwotnej,
21 1 | się nauk i umiejętności na niezliczone działy. Jakież
22 1 | ogólnego, tudzież wyciągnienie na jaśnią istoty moralnej któregokolwiek
23 1 | tej przyczyny położyłem na tym piśmie godło: in magnis
24 1 | Nie masz podobno jawiska na świecie materialnym, które
25 1 | oszukiwało. Wszystko się tu na dwoje roznosi. Drzewa i
26 1 | roznosi. Drzewa i kwiaty na ziemi, sama ziemia z swoimi
27 1 | cienie kształtów swoich na płaszczyznach poziomych,
28 1 | fantastyckie myśli ziemi. Patrząc na te górne krajobrazy, na
29 1 | na te górne krajobrazy, na te urwiska skał, na te przepaści,
30 1 | krajobrazy, na te urwiska skał, na te przepaści, grody, lasy,
31 1 | przepaści, grody, lasy, na tych jeźdźców harcujących
32 1 | swojej fantazji. Co zdziałała na powierzchni, albo co zdziałał
33 1 | osadza niby dla rozrywki na tle ruchomym, na obłoku
34 1 | rozrywki na tle ruchomym, na obłoku i kłamliwe rysuje
35 1 | przeobrażeniu tego, co się działo na jawie - nie rozmawiamy?
36 1 | rozmawiamy? Nie rozumiemy i na głębokie się dowcipy nie
37 1 | Taka jest poezja natury. Na próżno szukalibyśmy właściwego
38 1 | w przyrodzeniu? Kto rad na małym przestaje, niechaj
39 1 | ukazywania przedmiotów w wodzie i na innych ciałach przezroczystych.
40 1 | które tylko w perspektywie, na scenie, zamierzony skutek
41 1 | przedrzeźnianie w naturze nie na same kształty się rozciąga
42 1 | jestestwo swoje! Oto panują na lądzie i na morzu, mają
43 1 | Oto panują na lądzie i na morzu, mają liczne miasta,
44 1 | jako mgła mija. Wtenczas na karki pognębionych następują
45 1 | krwawym bułatem nowe rządy na ziemi gruntują i głośniejszą
46 1 | zakreśliła ciaśniejszą sferę na omylnym obrazie, w cieniu
47 1 | jeszcze to roznoszenie się na dwoje uważać jako słabą
48 1 | materii do pojęcia; od punktu, na którym nie ma jeszcze uznania
49 1 | jestestwie swoi m, do punktu, na którym sama siebie rozumie,
50 1 | pojmuje działania swoje - na ostatek: w którym uznaje
51 1 | cień drzewa rozściela się na płaszczyźnie i jak się obraz
52 1 | niechby się tysiąckrotnie na omylne i coraz omylniejsze
53 1 | nas utajona, niewidzialna, na wszystkie strony się rozlewająca,
54 1 | strony się rozlewająca, na kształt fali poruszonej
55 1 | rozbiciu niektórych minerałów, na wewnętrznej powierzchni,
56 1 | blaszki połączone z sobą na kształt listków korony w
57 1 | jednego punktu osadzonych na kształt listków, czyż nie
58 1 | jest w rzeczy samej, jeżeli na sam kształt wzgląd nasz
59 1(1) | zdaniem moim, wyrażenia na oznaczenie tego, co łacinnicy
60 1 | wyobraża naturę. - Werner na oko pokazał przejście granitu
61 1 | wapno zawiera4, naprowadzają na wniosek, jakoby takowe było
62 1 | proroka państwa zwierząt". Na ostatek: kwarc, trzecia
63 1 | elektryczny, pod ziemią, na ziemi i w powietrzu rozlany,
64 1 | nieraz się górne konstelacje na los biednego zasępiały człowieka.
65 1 | metale mało ważny wpływ na ród ludzki wywarły? Po wieleż
66 1 | zarazem hamulcem wszystkiego na świecie? Czyż nie ruszył
67 1 | duszy. A przynajmniej, że go na jakiś czas odrywają od ziemi
68 1 | któż nie doznał kiedy tego na sobie, jak odmienne, coraz
69 1 | rzekło, ale także ze względu na postać zewnętrzną swoich
70 1 | postrzegać daje. Kryształy szerlu na powierzchni podłużnie narzynane,
71 1 | wielu metalów są blaszki na kształt listków osadzone,
72 1 | kamienie silny wpływ wywierają na umysł człowieczy. Pisali
73 1 | warszawskie ogłosiły prospekt na dzieło pod tytułem Jasnowidząca
74 1 | długich cierpień, zaledwie na krótką ustawających chwilę
75 1 | wspomnieć, jaki wpływ wywierały na pacjentkę różne minerały,
76 1 | platyna najsilniejszy wpływ na nią wywierała. Równy moralny
77 1 | laurowe gałązki składała na trójnogu przed rozstrzygnieniem
78 1 | Dlaczegoż teraz kamienie na ludzi zdrowych nie działają
79 1 | roślinne i mineralne działać na nas mogą? To jest dopiero
80 1 | Jakżeśmy go przeminęli? Na to niechaj historia odpowie.
81 1 | widzą we śnie niżeli my na jawie w zupełności sił i
82 1 | empirycznych wiadomości jest na kształt ogrodu zasianego
83 1 | innymi słowy: od punktu, na którym nie ma uznania samej
84 1 | strumieniu. Jak cień rzeczy na zwierciadle. Wszystkie ku
85 1 | Pismo -jako oczy, które na wszystko patrzą, a same
86 1 | się w myśli, rozdziela się na dwoje. Myśl jest istotą
87 1 | istotą naszej istoty; nosi na sobie nasz cień, nasze podobieństwo,
88 1(10)| obwinienia. Iści się to na obecnym przykładzie. Z mojej
89 1(10)| pięknych? Czy do satyry? (może na rozum samego autora) Czy
90 1 | nie wtedy, kiedyśmy się na świat narodzili, ale kiedy
91 1 | doświadczeń, podzielonych na rozdziały, ale jest tą teorią:
92 1 | przyrodzenia, ugruntowanej nie na doświadczeniach (których
93 1 | warunkowa być może), ale na zasadach mających za sobą
94 1 | pojmuje, rozumie. Patrzmy na świat: któż przodkuje wszystkim
95 1 | ścisły, statecznie trwający; na ostatek:~Ponieważ myśl jako
96 1 | tylko wzgląd rozciągnąć na literaturę jakiegokolwiek
97 1 | Literatura wyciągnieniem jest na jaśnią myśli narodu. W niej,
98 1 | rozwinionej i udoskonalonej na świat z sobą nie przynosimy.
99 1 | monada, z której nic ani na zewnątrz wynijść, ani wewnątrz
100 1 | bezwładności do pojęcia! Od punktu, na którym jesteśmy, nie wiedząc
101 1 | jestestwie. Patrzmy się na dzieci nic nie wiedzące
102 1 | jestestwa. Czyż wtenczas nie są na kształt roślin albo drzew,
103 1 | Nie rozrywają tego, co na jedności zależy. Wielkie
104 1 | bardzo trudnych, zakrytych i na pozór niedostępnych ich
105 1 | duch zaczyna się wyrażać na ciele. Z dziecinnych lat
106 1 | zostawał - i myśl się jego na zewnątrz wydziera z boleścią,
107 1 | postrzega, gdzie jest, po co, na co i co go otacza. Pierwszy
108 1 | jaśniejsza, wyraźniejsza; na ostatek samą jest jasnością,
109 1 | zaczął się budzić z tego snu na jawie i wychodzić duszą,
110 1 | myślą z wszechrzeczy ogółu. Na koniec został szczegółem,
111 1 | najpiękniejszego? Oto tęsknica na duszy i boleść na sercu,
112 1 | tęsknica na duszy i boleść na sercu, która je uciska po
113 1 | wszystkich ludów, co się na każdym człowieku, przez
114 1 | gwiazdy rzęsisty blask sieją na ziemskie obszary. Nie jest
115 1 | następstwo niewątpliwie takie: na początku spółistnienie we
116 1 | naszego zboczenia, upadku". - Na ostatek: myśl. że człowiek
117 1 | czyli innymi słowy, co na jedno wypada z tego przenośnego
118 1 | i wszystkie razem dziwy na ten widok serce jego opanowały,
119 1 | Niektórzy, zastanowiwszy się na wpół kresu, trwają do ostatka
120 1 | przyrodzenia i wszystkich na świecie stworzeń. Ale ten
121 1 | jestestwa. Nieme posągi na scenie życia! Pospolicie
122 1 | zwyczajem. Co jest złego na świecie, poszło z takich
123 1 | w śmiałym wyciągnieniu na jaśnią spólnej myśli maluje
124 1 | zbiór ludzi zamieszkałych na przestrzeni określonej pewnymi
125 1 | pierwszych zasadzało się jedynie na zmiennych, przemijających
126 1 | warunkach bytu, to jest: na pewnej liczbie indywiduów,
127 1 | Takie zbiory indywiduów są na kształt cząstek materii
128 1 | Niechaj naród raz tylko i choć na czas najkrótszy ma to uznanie
129 1(14)| Patrz "Haliczanin". T. l. na str. 97). Oto są jego słowa: "
130 1 | nim wyjawiać musi, wyrwać na jaw, wynurzyć, swoje "ja"
131 1 | jaw, wynurzyć, swoje "ja" na oko pokazać.~To wyrażenie
132 1 | wyciągnienie myśli spólnej na jaśnią, ta ogólna masa wszystkich
133 1 | nie mający wyciągnionej na jaśnią powszechnej masy
134 1 | zbiorem ludzi zamieszkałych na przestrzeni określonej pewnymi
135 1 | nie składają... Nie dosyć na tym, że jesteśmy; potrzeba
136 1 | samego siebie... Nie dosyć na tym, że wiemy, jak jesteśmy
137 1 | kiedykolwiek doskonałe? Na co się wreszcie przyda taka
138 1 | wiedza? Cóż z tego, że z dnia na dzień żyjemy jako żebracy,
139 1 | Przecież trzeba mieć wsporę na czymś. Wszelki lud rodowity,
140 1 | patriarchalnej osiadłości; z nasion na ojczystym rozkwita gruncie,
141 1 | Stoi mocno i bezpiecznie na pniu to drzewo, jeśli ssie
142 1 | rokrocznie wyrzynające się na nim pierścienie szeroko
143 1 | którzy wszystko zasadzają na tym, co jest teraz, a co
144 1 | teraz, a co przeminęło, na złe wykładając, albo jawnie
145 1 | zdołamy. Taki tylko naród jest na kształt drzewa poświęconego,
146 1 | w pogodzie, bez przerwy. Na to wychodzi "rozumienie
147 1 | którą wiatr daleko unosi na pustynię, gdzie uschnąć
148 1 | strumień czasu pociągnie na głębią, w toń zatracania:,
149 1 | Biada ludowi, gdy choć na moment wyjdzie z tego rozumienia
150 1 | roznoszeniu się jestestw na dwoje i ukazywaniu omylnych
151 1 | omylnych kształtów rzeczy to na wodzie, to w cieniach, to
152 1 | człowieka z przyrodzeniem. W tej na koniec myśli rozwikłanej,
153 1 | rozwikłanej, wyciągnionej na jaśnią i odbitej w literaturze
154 1 | jakie zatrudnienie?~Znać się na wszystkim, a nic gruntownie
155 1 | literackie nic, pozór tylko na osłonę niedbalstwa czy obojętności
156 1 | wiersze nie są poezją; na rymach teraz sztuka nie
157 1 | jedna literatura, nosząca na sobie obraz i podobieństwo
158 1 | motylego owadu, co z kwiatu na kwiat przelatując z samych
159 2 | szata ducha narodu. Czemuż na niej tak różne barwy postrzegamy
160 2 | tym lub owym czasie, inne na wschodzie, inne na północy,
161 2 | inne na wschodzie, inne na północy, na zachodzie i
162 2 | wschodzie, inne na północy, na zachodzie i ku południowi?
163 2 | inny rozum w filozofii, na koniec inną metodę, czyli
164 2 | subtelnych pojęć, wszystko na polemicznych zasadzając
165 2 | Nauka mędrca chińskiego nosi na sobie tę cechę jasnością
166 2 | stroje wszelkie kształty, na jaśnią wywołane z pamięci.
167 2 | przypuścić nie godzi się, żeby na którejkolwiek z nich całkiem
168 2 | względem narodu. Szerokich na to wywodów nie potrzeba.
169 2 | świadectwo jakimkolwiek sposobem na piśmie, na kamieniu, na
170 2 | jakimkolwiek sposobem na piśmie, na kamieniu, na płótnie, tonem,
171 2 | na piśmie, na kamieniu, na płótnie, tonem, farbą, dźwiękiem,
172 2 | imaginację i wolę wyrazić, na oko pokazać - toć jest prawdziwie;
173 2 | wnętrznego związku rozerwie się na dwoje, tak że tego, co było,
174 2 | rozum dostaje zawrotu i jest na kształt okrętu bez żeglarza
175 2 | potrzebuje dozoru, żeby sam na swoję szkodę nie zarabiał.
176 2 | szkodę nie zarabiał. Wszystko na nim wytarguje, kto chce
177 2 | wieści i powiastek, z tego, na co sami własnymi oczyma
178 2 | jednego pisarza? Albo, co na jedno wychodzi: czy pojęliśmy
179 2 | tylko względem zasługują na uwagę. Jakiż jest stan tych
180 2 | obyczajów, pamięć tkliwa i czuła na zasługi przodków, wdzięczność
181 2 | którego znaki i godła nosi na sobie. Coraz rozszerza się
182 2 | opacznym wykładem nie naciąga na to rozumienie, jakobym najwyższe
183 2 | dobro cywilizacji zasadzał na zatarciu wszelkich śladów
184 2 | zbliża ludy ku sobie, ale ich na jednogniezdne nie zbija
185 2 | miłością, która z nieba na ziemię zstąpiła - ten kres
186 2 | okresem, bo ją mógł uważać i na nią patrzyć. Tym kształtem
187 2 | umiejętności przyrodzenia. Wiele na zgłębieniu tej myśli zależy.~
188 2 | umiejętności. Ruch jest jej cechą. Na tym zależy metoda nauki.
189 2 | Los nauk przyrodzonych na tym zależy. Umiejętność,
190 2 | puszcza, że się i ptacy na niej chowają. Rzeczywiście,
191 2 | Rozrasta się, dzieli, rozplata na coraz liczniejsze, na tysiączne
192 2 | rozplata na coraz liczniejsze, na tysiączne konary, gałęzie,
193 2 | umiejętnościom w Polszcze. Na teraz, dla rozjaśnienia
194 2 | umiejętności. Wyraz ten nawet na wspak bierzemy, tytułując
195 2 | Zdaje się nam, że te nauki na to tylko są wymyślone, aby
196 2 | jest takie: że wszystko na doświadczeniu zależy; że
197 2 | wzbogaca, wspomaga, ale na nim swojej nie zasadzajmy
198 2(4) | Rozdz. I, na str. 17 [w pierwszym wydaniu;
199 2(4) | pierwszym wydaniu; w niniejszym na s.48].~
200 2 | co bądź z obcego języka na polski, jak się u nas pospolicie
201 2 | silnie umocowanej zasady na prawdzie ducha i istoty
202 2 | przystosowanie nauk, obcym na cudzej niwie doskonalonych
203 2 | rozciągaliśmy (mówię tu o ogóle) na samą nieledwie praktyczną,
204 2 | medycynę położyć by można na czele innych nauk przyrodzonych.
205 2 | przyrodzonych, czyż nie zdają się na kształt czasowania i spadkowania
206 2 | poznawszy porządek tych gwiazd na niebie, ich biegi i obroty,
207 2 | odgadnąć tajemnicę natury na drodze tych postrzeżeń ulotnych,
208 2 | pokaże się wątpliwa. Kiedyż na koniec doprowadzi nas ta
209 2 | wyzywają i niejako powabiają na harc twórczy, wielki, ale
210 2 | analizy być nie może. A więc: na cóż się przyda analiza,
211 2 | podpadających, a kończyć na urojeniu w sferze ducha?... (
212 2 | Niechaj pierwej odpowie na te zapytania, ktokolwiek
213 2 | które do nich nie należą; na koniec, że tego, co mówią
214 2 | żadnego wpływu nie wywierają na inne części literatury.
215 2 | niewielą laty, patrzymy na usiłowania krajowych artystów.
216 2 | wyciągała. Ale nie dosyć na tym. Śmiałym krokiem dalej
217 2 | literaturze poetyckiej, tak samo na polu nauk i umiejętności
218 2 | niemowlęctwa estetycznego, czyż na zawsze pozostać mamy w niemowlęctwie
219 2 | wyjść z tego obwinienia; na tym zależy realny postęp
220 2 | Czyniłem je samą rzecz mając na uwadze, a nikogo z piszących
221 2 | głównym wszystkiego warunkiem na tym świecie. Kiedy przed
222 2 | przedmiotów estetycznych, i wyrwał na jaśnią nowsze, prawdziwsze
223 2 | pozornej zgody i tożsamości na przeciwne strony, w przeciwnym
224 2 | niebieskich przestworów, rozbity na promienie, czyż nie wpływa
225 2 | promienie, czyż nie wpływa na związki chemiczne i działań
226 2 | swojej, mocą odpychania się na wszystkie stony, gdyby jej
227 2 | w naszej duszy. Historia na tym zasadza się dualizmie;
228 2 | jakie zburzył spokojność na świecie literackim postronnych
229 2(6) | chwili ogłoszono prospekt na "Rozmaitości Kaliskie",
230 2 | dotąd nie ukojoną, patrzyła na to rozerwanie jedności w
231 2 | jakiej w sobie doznało na początku dziewiętnastego
232 2 | chciała pierwej spuścić na sąd głowy swojej i, jako
233 2 | zaszczycały: długie powodzenie na świecie i nazwisko okazalsze
234 2 | nauka pomiaru nie włożyły na nią żadnego przymuszenia.
235 2 | pieśni, i górne, i gminne, na wysoką nutę i niską, pierwsze
236 2 | najdłużej cieszyli się mirtową na skroniach opaską i wieńcami
237 2(7) | rozstrzygnieniem. Inni wpadli na myśl pewnej mediacji. Zjawił
238 2(7) | Trudno jednak przystać na zdanie "Pamiętnika", żeby
239 2(7) | a W. Szlegel dowodnie i na oko pokazuje, co przez romantyczność
240 2(7) | byłby zapewne kładł skargi na brak ścisłego określenia. -
241 2(7) | może nie poglądać z góry na romantyczność jako na płód
242 2(7) | góry na romantyczność jako na płód niedawny i pośród gminu
243 2(7) | może nie poglądać z góry? - Na kogo? Na najznamienitszych
244 2(7) | poglądać z góry? - Na kogo? Na najznamienitszych pisarzy
245 2(7) | najznamienitszych pisarzy swoich! Na P. Stael, na Szatobrianda,
246 2(7) | pisarzy swoich! Na P. Stael, na Szatobrianda, na Hugona,
247 2(7) | Stael, na Szatobrianda, na Hugona, na redaktorów najlepszych
248 2(7) | Szatobrianda, na Hugona, na redaktorów najlepszych dzienników
249 2(7) | są "Revue de Paris" itd. Na takich krytyków, jakimi
250 2(7) | może nie poglądać z góry na tyle rzadkich talentów,
251 2(7) | krytyczną i historyczną? Na tylu pisarzy, którzy wszyscy
252 2(7) | może nie poglądać z góry na poezją ojczystych wspomnień,
253 2(7) | poezją ojczystych wspomnień, na poezją oryginalną, którą "
254 2(7) | skąpiec miał być poetą. Na to się nikt nie zgodzi. "
255 2(7) | nadzieje i widoki swoje buduje na uśmiechu swego potentata."
256 2(7) | przełożył w r. 1827 z greckiego na język rosyjski dzieło Platona
257 2(7) | pożytecznie i roztropnie na jaw wystąpić, mógł nie dosyć
258 2(7) | pamiętać: co? kiedy? dla kogo? na co? i w jakim języku pisze?" -
259 2(7) | pożytecznie i roztropnie na jaw zapomniał najpierw,
260 2(7) | Platonowi, a zamiast tego bije na miłośników sztuki, zaprzeczając
261 2(7) | tak sądzi, nie występuje na jaw pożytecznie i roztropnie.
262 2(7) | własną upadają niemocą. - Na ostatek, nie mogę tego przewieść
263 2(7) | nie mogę tego przewieść na sobie, żebym dla ujęcia
264 2(7) | imaginacji lub rozumu, że na obfitości schwytanych tym
265 2(7) | zdrożywszy z toru nie wjechał na manowce i kręte ścieżki
266 2(7) | labiryntu. Wszyscy biją na sektarstwo, a niechcący
267 2 | przełożeństwie plemię Piastów na sławiańskiej ziemi słynęło.
268 2 | piękniejsze mamy zabytki!~Na polach maratońskich, pod
269 2 | pod Dariuszem i Kserksesem na Grecję oberwała, zbierają
270 2 | a taką pomroką odziany ~Na rozchwianym stoi okręcie. ~
271 2 | jaki wpływ mógł mieć Homer na uczucia i imaginacją synów
272 2 | taki wzrost literatury!~Na otworzystym błoniu pod Poitiers
273 2 | Europie? Oto niepochybnie na świątyniach Pańskich powiewałyby
274 2 | wieże kończaste z misterną na wierzchu murów zębacizną,
275 2 | nie miały żadnego wpływu na ich kulturę? Czyż zwycięstwa
276 2 | karząca ręka Opatrzności snuje na nierozdziergnioną i w coraz
277 2 | tych idei, a wielcy ludzie na to się tylko rodzą, żeby
278 2 | uważać ją będę.~Wejrzyjmy na przykład w wiek Bolesława
279 2 | ale zarazem opiekę swoje na wszystkich rozciągał Sławian.
280 2 | Dlatego takie oko miał na Czechy. Z tej przyczyny
281 2 | daleko rozniosła, jakoby na znak zwycięstwa nad Rusinami
282 2 | pomysłów nie rozwikłała się i na tysiączne, jak z jednego
283 2 | nauki, i u nas nie zbywało na rodakach okazale w nich
284 2 | nie policzy Felińskiemu na karb cnotliwego zamiłowania
285 2 | Stanisław August zasiadł na tronie Piastów i Jagiełłów.
286 2 | wykształcenie winien ich następcom na polskim Parnasie, szczególniej
287 2 | Polszcze wyobrażenia i pojęcia na kształt postronnej monety,
288 2 | wieku i nie był umocowany na historycznej posadzie. Najbardziej
289 2 | duchem narodu. Zamykała myśl na jaśnią wyciągnioną, która
290 2 | literaturze wyciągnionej na widok masy wszystkich swoich
291 2 | I nasze olśnęły źrenice na widok tej świetnej, prędkiej,
292 2 | prędkiej, okazałej kultury. Na tych wówczas jeszcze nigdy
293 2 | po trudach wytchnieniem. Na umajonych kwieciem dolinach,
294 2 | Usilność ówczesna obrócona była na udoskonalenie mechanizmu
295 2 | nieraz istotniejsze rzeczy. Na ostatek, czyliż śmielszych,
296 2 | modą ulotne pisać rymy. I na przedpodwojowym, przedpokojowym
297 2 | małyż to dar? Czyliż go nam na próżno przekazano? - Że
298 2 | wywoływany od guślarzy, co go na mylną rotę zakląwszy, z
299 2 | wykształcił dumę polską. Na koniec Kazimierz Brodziński
300 2 | Wszczęła się potem waśń: jedni na drugich ostre miotali słowa.
301 2 | upadło. Pojrzeliśmy za siebie na wiek upłyniony i ku dalszym
302 2 | rymowało. Mieliśmy boleść na sercu. Raziły przeciwieństwa
303 2 | przeciwieństwa jasne jak na dłoni. W literaturze poetyckiej
304 2 | się, ba, nawet roztrzaskał na kawałki stary, dźwięczny
305 2 | więc, siada, pisze receptę na ochłodę krwi wzburzonej.
306 2 | drżenie w sercu i boleść na duszy. Trzeba innego lekarstwa
307 2 | piękności. Krytyka wsparta na tej teorii wszystko w odmiennym
308 2 | ukazała świetle. Ta chwila na zawsze będzie pamiętna w
309 2 | zgodzie i dobrym porozumieniu, na dwa rozerwał stronnictwa. -
310 2 | rozerwał stronnictwa. - Co bądź na podstawie historycznej nie
311 2 | pisarzy) nie była ugruntowana na tej podstawie. Obcy zasiew
312 2 | Czegóż chcieli romantycy na ziemi Bolesława Chrobrego?
313 2 | kiedy u nas pisano wiersze na cześć kształtnych stóp kobiecych
314 2 | Żałosne i tęskne ich pienie, na kształt dumań samotnika,
315 2 | ganili, co ze wszech miar na pochwałę zasługiwało.~Ale
316 2 | swoim obstawanie od owej na wszystko obojętności, która
317 2 | ateńskiego ustawodawcy, skazujący na grzywnę tych mieszkańców
318 2(9) | Wkrótce wyjdą na widok publiczny te poezje
319 3 | czasach, jakby się patrzył na takowe, a pewnie nie zbłądzi.
320 3 | umysły i tak silnie wpływa na opinię spółczesnych, żeby
321 3 | wysłowienia nie przechylą sporu na stronę naśladowstwa. Czasy
322 3 | naśladowstwa. Czasy tych zalet może na zawsze przeminęły. Teraz
323 3 | teoretyczne rezonowanie na co się przydać może! Ich
324 3 | postępuje.~Któryż twór położę na czele tego systematu nowych,
325 3 | spółziemianom. Urońmy łzę na jego grobowcu, bo wieszcz
326 3 | co ją przed kilką laty na zapomnienie skazała! - Publiczność
327 3 | miałem. - Działo się to na Ukrainie, podobno że za
328 3 | Wszystko się dziwnie plecie~Na tym tu biednym świecie.~
329 3 | całą moc swoje odzyskuje na duszy naszej. To czajenie
330 3 | uprzedzające skutek, jest na kształt mroku, jest jako
331 3 | samego prawie nie widać na scenie. Poeta stawia mordercę
332 3 | Otwiera okno - patrzy na swoje hufce, rozwinięte
333 3 | skrzydła husarzy chcą lecieć na boje.~Dla nich wstające
334 3 | swój oddech świeży ~Dmucha na włosy dziewic i pióra rycerzy;~
335 3 | dla niego - on nie chciał na widoku zostać. ~W niknących
336 3 | czarnej myśli. Nie mógł na widoku zostać! Któż inny,
337 3 | wyrazach. Blichtr tylko na omamienie starego. Owe hufce
338 3 | rozdziale niechęci przez pamięć na dawniejszą zwadę, że woli
339 3 | Malczewskiego. Wojewoda dawał ucztę na zamku w wigilią zgonu Marii;
340 3 | przodków Wojewody wiszące na ścianach komnat godowych:~
341 3 | narodowemu! Odtąd Wojewoda na zawsze znika z sceny poematu. -
342 3 | jej wiek młody, bladość na jej licu, uczucie własnej
343 3 | niżeli spokojnie patrzeć "na te smutne śluby":~Alboż
344 3 | to naszej Polsce braknie na młodzieńcach. ~Co to pannom
345 3 | A nasze hufy nie z sobą na sejmie;~A nasze veto krzyczy
346 3 | rzuciły mnie wówczas Szwedowi na głowy.~l gdyby twoja matka (
347 3 | człowieka, żeby się miał na ostrożności, nagle ściemniał
348 3 | żeby suto zastawiła stół na uczczenie gościa. "Nie szczędź
349 3 | chytrości, jeden uśmiech na twarzy Marii, obecność Wacława -
350 3 | kiedy przez tyle set lat na strażnicy Europy ustawnymi
351 3 | jako charta zawsze mieli na smyczy, gdy wzywała spoina
352 3 | aczkolwiek piętno rodowitości na dzisiejszej poezji naszej
353 3 | Miecznikiem i zbrojną drużyną na harc tatarski, sama śliczna
354 3 | tej zagrody? Kto płacze na świat? - Anioł czy zły duch,
355 3 | trwożne przeczucie, rozpacz na jego myśli nie są z tego
356 3 | zjawienie zdaje się być na kształt światełka świętego
357 3 | A kryte łodzie~Czernią na wodzie;~Wrzawa, śmiech pusty:~
358 3 | nie zapusty, pan Miecznik na Tatarach." Chciał wstrzymać
359 3 | śmiałych przychodźców, lecz na próżno. Jemu samemu zawróciło
360 3 | żony; teść został jeszcze na pobojowisku, żeby, jako
361 3 | skoro świt, brzęknę wam na dobry dzień witanym kopytem". -
362 3 | Wacław bieży! ~Srebrny połysk na włosach, na piórach, a w
363 3 | Srebrny połysk na włosach, na piórach, a w zbroi~Twarz
364 3 | obrazem.~ ~Nikt nie wyszedł na spotkanie drogiego gościa
365 3 | księżyca błąka się około domu. Na ostatek postrzega ruch w
366 3 | sprężyn. Umieściłem to poema na czele nowszych dzieł ojczystej
367 3 | ustawicznością ducha, bądź na koniec umiejętną, szykowną
368 3 | składających żałobny orszak na pogrzebie Malczewskiego.
369 3 | szelestu! Połóżmy mu teraz na ustroniu kamień z skromnym
370 3 | zajmuje całą przestrzeń, na którą padł i rozpostarł
371 3 | konwencjonalnego. Nie masz na świecie żadnego w tym względzie
372 3 | ludzki rozbija, tak się na drobne atomy rozbijają wrażenia,
373 3 | ruchomy i tak swobodnie na wszystkie strony się nie
374 3 | nie ma on prawa zawołać na swego krytyka: "nie zakreślaj
375 3 | charakterystykę takiego poety, a pisać na bieżącej wodzie, to prawie
376 3 | wszystko jedno. Jak litery na piasku rozsuwają się, jak
377 3 | wodzie, jako się dźwięk na powietrzu rozprasza, tak
378 3 | zgadnąć nie może! - Któż na przykład wyrozumie indywidualny
379 3 | świata i natury, z którego by na nią patrzył, a potem mędrkował,
380 3 | obliczem naszym, jak duchy na chwilę jawiące się w cielesnej
381 3 | napowietrzne omamienia w Egipcie i na pustyni libijskiej. Sławne
382 3 | jawisko. - Czyż duch ludzki na swoim widokresie, w swoim
383 3 | wiedzieć, gdzie się to działo; na tym też nic nie zależy.
384 3 | Niepoczesny, cichy domek na wiejskim ustroniu - ta scena
385 3 | Kurlandii obchodziło potajemnie na dniu zadusznym ku czci zmarłych
386 3 | Uroczystość ta zależała na przyzywaniu duchów. Guślarz
387 3 | cierpieniom za przeszłe winy na świecie skoro ani modlitwa,
388 3 | imię Ojca, Syna, Ducha. Na taką uroczystość przybył
389 3 | wstawał z grobu i ponawiał na sobie wykonaną zbrodnię.
390 3 | zabobonów mógł osnuć poema na takim szczątku starych podań
391 3 | nauczyciela, z tą rozpaczą na duszy, z tą boleścią na
392 3 | na duszy, z tą boleścią na sercu, z tym melancholijnym,
393 3 | fantastyckim wejrzeniem na przeszłość i naturę, nie
394 3 | potrząsają ramiona, ostry jak na starych obrazach fizjonomie
395 3 | rozpamiętywań upiora, a styl Grażyny na kształt rdzy pokrywającej
396 3 | jednak z bacznym względem na właściwe znaczenie tych
397 3 | chyżością kamienia, gdy na dół z stromego spada pagórka.
398 3 | coraz prędzej się toczy, na wpół drogi i ku końcowi
399 3 | żartkim przebędzie skokiem. I na mieliznach nie zbywa! -
400 3 | piękne drzewa ~I liście na nich wiosenne powiewa, ~
401 3 | unoszą się puchy. ~Ach! na ten widok pociecha nieznana,
402 3 | Całując wierzby padłem na kolana. ~Boże mój - rzekłem -
403 3 | Pamiętam dziś jeszcze:~Na kilka godzin pierwej wylały
404 3 | witamy się co dnia! ~Spojrzę na dół... na szpaler... patrz,
405 3 | dnia! ~Spojrzę na dół... na szpaler... patrz, tam przy
406 3 | Aldony? Oto przynajmniej na pamiątkę "gałązki z wieży",
407 3 | gałązki z wieży", a ponieważ na wieży kwiaty nie rosną,
408 3 | Sonety krymskie, Farys, noszą na sobie cechę obcego klimatu. -
409 3 | jego ogniskiem i gwiazdą na firmamencie jego poezji;
410 3 | I śmieje się, i płacze na przemiany. Imaginacja Zaleskiego
411 3 | jak gra kolorów i ziemskie na obłokach malowidła ku schyłkowi
412 3 | jasnego albo jak farby tęczy na tle ruchomym w powietrzu-kręgu,
413 3 | bowiem tak jak on nie zagra na jego instrumencie. Darmo
414 3 | instrumencie. Darmo by się kto na to silił i wielkim zdobywał
415 3 | kobieta, i udzielna wyspa na morzu były nagrodą tego
416 3 | Bohdan Zaleski, zdaje się być na kształt ochotnego ognia
417 3 | wysoko strzeliwszy w górę, na tysiączne się rozsypie,
418 3 | Albo także jest to coś na kształt zasłony Rusałek
419 3 | jezioro!~Toż Czarnomorca w noc na pogoni ~Nuta dnieprowskich
420 3 | w letni poranek, ~Śniący na kwiatach roi kochanek.~ ~
421 3 | wszędzie tak, jak by może na rzecz rymotwórczą wypadało,
422 3 | niedbałości w wielu miejscach na czystość i wytwór polszczyzny
423 3 | treść, w istotę rzeczy, na resztę mniej dbając. - Po
424 3 | mniej dbając. - Po wyjściu na widok publiczny Zamku Kaniowskiego
425 3 | periodyczne dzielą częstokroć na kawałki, co jednym zawodem
426 3 | Kaniowskim. Podzielono go na tyle cząstek, że w końcu
427 3 | zrozumiał autora. Zresztą i na drukarskich, wykrzywiających
428 3 | odmianami dla pokazania na oko czytelnikowi, że układ
429 3 | urodził się w Białozorze na Ukrainie, niedaleko Smiły.
430 3 | dziewczyna cierpiąca lekkie na umyśle obłąkanie. Ksenia
431 3 | kochankowi, rozumiejąc, że na odgłos jej śpiewu przybędzie
432 3 | wtenczas dosyć pospolita na Ukrainie. Łatwo też, jak
433 3 | nie założył się, że diabła na schadzce dostrzeże. Dla
434 3 | w swoim zwodzicielu. Już na pokątnych nie przestaje
435 3 | Charakter niepospolity, na wpół dziki, gwałtowny. Taki
436 3 | że wszystkie te sprawy na lat kilka rzecz poematu
437 3 | Nic się ważnego nie działo na Ukrainie, czego by nadzwyczajne
438 3 | się, to nad brzegami wód na noc całą siadała, myślą
439 3 | kochanka, z wzrokiem ku niebu na gwiazdy obróconym, wedle
440 3 | miłość same nieszczęścia, na koniec zginienie przynieść
441 3 | mniemaną winę bratu, byle na ślubny związek zezwoliła.
442 3 | przeprawia się przez Dniepr na drugą stronę. Tu niepojęte
443 3 | klęski, ukazaniem się swoim na scenie burzliwego życia
444 3 | jej przyczyniła. - Nebaba na drugiej stronie rzeki łączy
445 3 | powstańców znowu przechodzi na ziemię polską, gdzie w nadbrzeżnych
446 3 | zgromadza powstańców, staje na ich czele i porzuciwszy
447 3 | nic mogąc przywieść dłużej na sobie zmuszenia, co tak
448 3 | Naprowadza ich manowcami na oddział Polaków. Drugi wystrzałem
449 3 | przetlałego gmachu.~Szeroka na niebie łuna czerwonego blasku
450 3 | jakby z podziemnych krain na kaźń za przeszłe jego grzechy.
451 3 | przydano okrucieństwo wbiciem na pal ponad bramą zamku żywego
452 3 | biesiadujące niby grupy, żeby na placu łupieskiej sprawy
453 3 | płomieni konali. Nebaba na palu wbity tyle miał jeszcze
454 3 | Ksenia, przybliża się, wspina na pal i całuje kochanka ostatnim,
455 3 | pocałowaniem, którym mu na wieki usta zamyka. Nebaba
456 3 | tej lub innej osoby zajmą na chwilę i chwilowe wzbudzą
457 3 | prostego Kozaka wysadzać na bohatyra poematu!" - W czym
458 3 | oczy nasze. To jedynie miał na celu, tego dokazał. Bohatyrem
459 3 | czerni nie rozróżni z dumy na czole, po oblicza krasie?
460 3 | Ów Szwaczka z czarnym na twarzy szramom, u którego
461 3 | którego wąs długi zwiesza się na pierś obrosła, ów ociężały
462 3 | obrosła, ów ociężały rozbójnik na Siczy, ów stary opój w powieści
463 3 | maksymy zniewieściałego gustu, na owe silne, dobitne, beotyckie,
464 3 | tak starych lat wychylają na widok powierzchowną ich
465 3 | strony ten Niemiec nieruchomy na koniu, co nabija strzelbę
466 3 | ubiór, wysłowienie, wszystko na jaśnią wyciągnione. Wszystko
467 3 | Wszystkie razem liście na drzewie, tak długo skamieniałym
468 3 | pamięci narodowej. Wziął na to, zdaje się, poświęcenie,
469 3 | czuwał, żeby płomień gorejący na nim nigdy nie wygasł. Dobrze
470 3 | wzniósłszy ducha wysoko, na sam wierzchołek Libanu,
471 3 | co skroń jego wieńczą i na ramiona spadzią, z tych
472 3 | powieści Malczewskiego. Ma na koniec fantasmagoryczność
473 3 | demoniade.~Toć jest, co nazwałem na początku tego trzeciego
474 3 | sprawują skutek zamierzony na malowanym płótnie. Od stosunku
475 3 | postrzegam wyraźniejsze zboczenie na stronę idealizmu i melancholii.
476 3 | oznajmuje? Odrodzenie się na duchu.~To systema poetyckiej
477 3 | natchnęła. Gruntuję się w tym na fundamentalnym założeniu
478 3 | to jest w wyciągnionej na jaśnią myśli ogólnej - w
479 3 | umiejętności, w oderwanym myśleniu.~Na grze tych wszystkich władz,
480 3 | grze tych wszystkich władz, na ich bezprzestannym działaniu
481 3 | w nieczynności zostaje i na zewnątrz się nie wyraża,
482 3 | mocy, w głębokim wejrzeniu na serce człowiecze i nigdy
483 3 | zmyślenia poetów, osnowane na ojczystych tradycjach i
484 3 | literatury byłoż ugruntowane na odwiecznej posadzie historycznej?
485 3 | Rzymianom w udziale tego daru. Na próżno uśmiechały się do
486 3 | koleją Porsena i Scewola, na koniec Koriolan! To wszystko
487 3 | krzywego sądu omamienie! Na scenie rzymskiej wystawiano
488 3 | rzymskich wskrzeszają bohatyrów na scenie francuskiej i niemieckiej.
489 3 | Horacjusze i Kuriacjusze. 4 Drugi na wiedeńskim teatrze wystawiał
490 3 | dowcipy i rozumy swoje na hellenizm wysilając. I im
491 3 | Spycha całą niemal winę na okoliczności. Utrzymuje,
492 3 | popierając bacznym względem na politykę. "Rzecz godna uważania -
493 3 | wydobywszy z zapomnienia, na dzisiejszą wprowadzili scenę.
494 3 | raziłyby przypominaniem na scenie zbyt świeżych wypadków.
495 3 | świeżych wypadków. Weźmy na przykład historią Koriolana.
496 3 | plebejuszom nienawiścią, wystawić na teatrze w owym czasie, kiedy
497 3 | Jakiż widok byłby stawiał na scenie rzymskiej Koriolan,
498 3 | miotający ostre, zelżywe słowa na swoich ziomków? Szczególniej
499 3 | ostatnich Rzymian, sam także na wygnaniu tułał się po Luzytanii
500 3 | wreszcie zniósł widok Koriolana na czele zwycięskich nieprzyjaciół,
1-500 | 501-520 |