Rozdzial

 1  1|      martwej materii do pojęcia; od punktu, na którym nie ma jeszcze
 2  1|             w jestestwie swoi m, do punktu, na którym sama siebie rozumie,
 3  1|         tych blaszek, około jednego punktu osadzonych na kształt listków,
 4  1|              Czyli innymi słowy: od punktu, na którym nie ma uznania
 5  1|       siebie w jestestwie swoim, do punktu, z którego sama siebie i
 6  1|            żyć. Życie nasze od tego punktu się zaczyna. Nie wtedy,
 7  1|         bezwładności do pojęcia! Od punktu, na którym jesteśmy, nie
 8  1|      jesteśmy, nie wiedząc tego, do punktu, gdzie mamy uznanie nas
 9  1|            wewnątrz nas. 14 Od tego punktu: kiedyśmy sami dla siebie
10  2|           razu przychodzimy do tego punktu, ale powoli, z czasem, w
11  2| najpierwszych początków, zaczyna od punktu genetycznego. Badacz przyrodzenia,
12  2|             uważaliśmy naukę z tego punktu i czy ją u nas w tym sposobie
13  2|     doprowadzi nas ta astronomia do punktu rzeczywiście nieruchomego,
14  3|       mieści się świat zewnętrzny z punktu przeszłości i teraźniejszości,
15  3|    przeszłości i teraźniejszości, z punktu historycznego - poezja obiektowa,
16  3|        poeta nic ma ekscentrycznego punktu za granicami świata i natury,
17  3|        Wszystko to widzieć trzeba z punktu optycznego fantazji i z
18  3|        optycznego fantazji i z tego punktu wykreślać linie architektoniki
19  3|            poezji swojej.~Wracam do punktu, skąd wyszedłem.~Znać siebie