Rozdzial

 1  1|        zachodzi. Dzisiaj, że tak powiem, wszerz i podług rozmiaru
 2  1|         i to także, co następnie powiem, zdaje się być godne uważania;~
 3  1|      zdaje się wieszczym, że tak powiem, instynktem naprzód zgadywać
 4  1|          dzieło. Jest to, że tak powiem, wywód słowny zamykający
 5  1|           Któż da wiarę temu, co powiem następnie, jeśli się zawczasu
 6  1| człowieka zamyka w sobie, że tak powiem, istotę jego istoty, tak
 7  2|       pomnażać. Nasze ja, że tak powiem, rozpromienia się, rozprasza,
 8  2|        stron, zawojowana, że tak powiem, została; odtąd historyczne
 9  2|  skądinąd przeszczepiona, że tak powiem, żywcem wzięta. Rzeczy około
10  2|       analiza, gdzie się, że tak powiem, niczego palcem dotknąć
11  2|     polskiego, wreszcie - że tak powiem - temperamentu i konstytucji
12  2|      koterii literackiej. Więcej powiem: nie tylko należą przyjęciem
13  2|         literaturze była, że tak powiem, jedwabna, nawet ich słowa
14  2| baczniejszym rozmysłem. Lecz cóż powiem nowego w tej mierze, czego
15  2|         mąż nadzwyczajny, że tak powiem, namiestniczą sprawował
16  3|       narodowej! - W tej, że tak powiem, wobec nas, przed naszymi
17  3|     wykreślenia idealnej, że tak powiem, architektoniki efektów
18  3|       rymuje miarą... Ta, że tak powiem, modernizacja pojęć i kolorytu
19  3|  Goszczyńskiego! Jest to, że tak powiem, podstawa, tło, grunt realny