Rozdzial

 1  1|   rozumowania. Myśli ona naszą myślą i sama siebie naszym pojmuje
 2  1|     nie znającej swego bytu, a myślą, która sama siebie pojmuje
 3  1|       jak po tętnie. Więc z tą myślą rozwieść się musiałem, wszystko
 4  1|       jawie i wychodzić duszą, myślą z wszechrzeczy ogółu. Na
 5  1|      wyjścia tą samą promienną myślą z ciasnego koła, z okresu
 6  1| dalekiemu jeszcze celowi, jest myślą największych filozofów,
 7  1|      to rozeznawań. Ci, co nie myślą albo myśląc, myśli swoich
 8  2|     swoje, zna to wszystko, co myślą myśleć i ogarnąć zdoła.
 9  2|    zmysły nasze podpadających. Myślą sporządzamy sobie świat
10  2|     takiej umiejętności, staje myślą w pierwotnej epoce natury
11  2|     szczegółów nie powiązanych myślą ogólną; żadnej prawie teorii,
12  2|     jednak piszą, rozprawiają, myślą. Czyli innymi słowy: uczą
13  2|      jaśnią wyciągnioną, która myślą przeszłości nie była. Twórcza
14  3|  zemsty porażając z łatwością, myślą i ciałem wychodząc z prywatnych
15  3|        i mowy swoje zafarbował myślą i chęcią wiecznego zatracenia
16  3|     poety nie umiejącego wyjść myślą i duszą z swojej indywidualności,
17  3|       wód na noc całą siadała, myślą napowietrznego goniąc kochanka,
18  3|      końca, jedną, ale głęboką myślą rozerwanego przymierza Twórcy