Rozdzial

 1  1|          tak raźne, tak bijące w oczy, coraz wątpliwsze staje
 2  1|     wszędzie prawie stawia przed oczy człowieka naśladowane obrazy
 3  1|        bądźmy - mówi Pismo -jako oczy, które na wszystko patrzą,
 4  1|      zadają oczom naszym, że jak oczy sowie przeciwko słońcu nic
 5  2|       obłąkaniu. Przełożyć przed oczy narodu powieść zawierającą
 6  2|          ludami. Przełożyć przed oczy ziomków powieść, zamykającą
 7  2|    rozpruło! Dopiero przetarłszy oczy, w sam czas jeszcze przyszliśmy
 8  3|         widok stawia autor przed oczy nasze! I jak właściwym godłem
 9  3|      blaskiem.~I mignie mu przed oczy święconym obrazkiem;~Taż
10  3|    uderza;~"Ha! ha!" - nim otarł oczy i serca mógł dowieść, ~Znikł
11  3|       samego siebie zawsze przed oczy nasze stawia i wszystko
12  3|        już tylko ruiny:~Odwracam oczy, przelatuję czwałem, ~Biegę
13  3|         po zaroślach, gdzie mnie oczy niosą,~Noc była najpiękniejsza!
14  3|          w istocie, stawia przed oczy nasze. To jedynie miał na
15  3|         ciągami pędzla, bijące w oczy przeciwieństwa to pogańskiej
16  3|   garncarską, ani dymem gryzącym oczy. - Wtenczas, kiedy inni
17  3| przeobrażeniu artystowskim przed oczy nie przełożona, im dalej,