bold = Main text
Rozdzial grey = Comment text
1 Prz | się nad zamiar autora, tak że dwa tomy całość składać
2 1 | postawy niż wątku. Być może, że teraz więcej umiemy od poprzedników
3 1 | pierwej nie zachodzi. Dzisiaj, że tak powiem, wszerz i podług
4 1 | Przedtem któż by był pomyślił, że na przykład o samej sztuce
5 1 | się. Przyjdzie ku temu, że go i znać nie będzie. Przenoszą
6 1 | przypisze niemocy albo lenistwu, że tak różne plemiona, różne
7 1 | powtarzają, jedni za drugimi: że literatura powinna być obrazem
8 1 | mglistym błoniu, rzekłbyś, że ziemia duma i zawiesza wysoko
9 1 | doświadczenia wiedzieć, że to lub owo takim, a nie
10 1 | obróciwszy, postrzeżemy, że owo przedrzeźnianie w naturze
11 1 | jestestwa ulegną zagładzie. Bo ze snu niemocy przechodzi naród
12 1 | zowiemy, która sprawuje: że możemy mieć uznanie samych
13 1 | między tym, co jest, i tego, że jest, nie wie", a tym, "
14 1 | a tym, "co jest, i wie, że jest", zachodzi ścisły związek. -
15 1 | zmierzającą do myśli i rozumienia. Że tym jednym tylko zastawię
16 1(1) | Idzie tu o to, żeby wyrazić: że wiemy, iż jesteśmy, czyli:
17 1(1) | rozumieniu) znaczy tylko: że wiemy, iż wie-my; a zatem
18 1(1) | godna z wielu miar uwagi: że nawet w języku polskim owo
19 1 | młodszym granitem, dlatego że ze wszystkich pierwiastkowych
20 1 | młodszym granitem, dlatego że ze wszystkich pierwiastkowych
21 1 | podobieństwem do prawdy: "że mika reprezentuje w granicie
22 1 | masach. Ta okoliczność oraz że feldspat w składzie swoim
23 1 | tylko przemianą feldspatu. A że od najdawniejszych formacji
24 1 | w duszy. A przynajmniej, że go na jakiś czas odrywają
25 1 | Natura ma tyle wdzięków, że ją bez afektacji kochać
26 1 | wyżej rzekło, ale także ze względu na postać zewnętrzną
27 1 | podniosło, zdaje się wieszczym, że tak powiem, instynktem naprzód
28 1 | utrzymywało się mniemanie, że kamienie silny wpływ wywierają
29 1 | naturalistów utrzymuje, że między minerałami a duchem
30 1 | niechaj przypomną sobie, że w r. 1829 pisma warszawskie
31 1 | Czytałem to dzieło. Jest to, że tak powiem, wywód słowny
32 1 | mnie chromą, ale wesołą." - Ze wszystkich metalów platyna
33 1 | natury fizycznej i moralnej, że teraz tylko najstraszliwsze
34 1 | czyni z tego względu uwagę, że, coraz bardziej odstępując
35 1 | nieorganicznymi. Powiada on, że przez magnetyzm te rozerwane
36 1 | samej ku temu przyszło, że te osoby więcej widzą we
37 1 | najczerstwiejszego zdrowia. Że teraz rozrządzamy siłami
38 1 | rozrządzamy siłami przyrodzenia, że stąd tak wielką gospodarską
39 1 | nie-przełamane stawiała przeszkody, że tak chciwie swoje ku niej
40 1 | ku niej ręce wyciągamy, że tak usilnie i gorąco pragniemy
41 1 | utwierdza w rozumieniu, że natura przez stopnie pośrednie
42 1 | jako następuje:~Przypuśćmy, że w hierarchii stworzeń nie
43 1 | jakiekolwiek, wiedzące, że jaśnieje, byłoby myślą-pojęcięm,
44 1 | kościach znajduje! Kto tego, że jest, nie wie, jest tak,
45 1(10)| tego powodu nadmieniam: że pewien doktor filozofii,
46 1(10)| Muszę bowiem powiedzieć, że zacny doktor ma horrorem
47 1(10)| się mu nie wiedzieć tego: że dziennik "Revue Encyclopedique",
48 1(10)| czarnoksięstwa. Nareszcie powiada: "że podobnego rodzaju przedmioty
49 1(10)| mylę się w zdaniu moim), że tę powieść pod tytułem Panny
50 1 | między tym, co jest, i tego, że jest, nie wie, a tym, co
51 1 | wie, a tym, co jest i wie, że jest. A zatem: od widomego
52 1 | imponderabiliów, do badań ze względu powietrza, światła,
53 1 | zatem:~Skoro przyznano, że jest ciągłe i nieprzerwane
54 1 | stopniowanie w naturze;~Że między bezwładnością nieorganicznej
55 1 | pojęciem wszystko ogarnia, że między tymi dwiema kończynami,
56 1 | nieodpartej konieczności, że umiejętność przyrodzenia
57 1 | jaśnią myśli narodu. W niej, że tak rzekę, czujemy się jak
58 1 | weźmie do ręki, niechaj ze mną rozumuje. Tą prośbą
59 1 | rzeczy samej: zdaje się, że natura w każdym człowieku
60 1 | zupełnej sile, wyosobniony ze wszechrzeczy jestestwa,
61 1 | niemoc zadają oczom naszym, że jak oczy sowie przeciwko
62 1 | literami w naszym sercu: że kiedyś inszymi byliśmy.
63 1 | porządku ogólnego; wydarcie się ze wszechrzeczy jestestwa.
64 1 | wypowiedzieć nie mogę: - myśl, że kiedyś, w początkach świata,
65 1 | która, wyrwawszy człowieka ze wszechrzeczy związku nierozdzielnego,
66 1 | pojmującym bezpośrednio, dlatego że pierwej siebie pojąć musi,
67 1 | ktoś powiedział, "iż w tym, że rozumować i myśleć możemy,
68 1 | upadku". - Na ostatek: myśl. że człowiek dąży do odzyskania
69 1 | samego siebie pojęciem, ze wszystkimi dary i dzielnościami
70 1 | dziewosłębił pierwszej parze; myśl, że tego dążenia niezatarte
71 1 | człowieka zamyka w sobie, że tak powiem, istotę jego
72 1 | warunkami empirycznego bytu.~Że jedne narody giną i śladu
73 1 | tę tak ważną różnicę? Oto że ostatnie za dni swoich przyszły
74 1 | piękne, tak szlachetne, że się koniecznie wszystek
75 1 | się dotąd rzekło, wyznaję:~Że naród jedynie tylko w literaturze
76 1 | literaturze ma swoją refleksję;~Że jedynie tylko w masie swoich
77 1 | narodu. Z czego wypada: że naród, nie mający własnej,
78 1 | składają... Nie dosyć na tym, że jesteśmy; potrzeba to jeszcze
79 1 | siebie, czyli; kto tego, że jest, nie wie, ten jest
80 1 | siebie... Nie dosyć na tym, że wiemy, jak jesteśmy teraz.
81 1 | taka wiedza? Cóż z tego, że z dnia na dzień żyjemy jako
82 1 | wątpliwości żadnej nie podpada, że ten czas jest przeszłych
83 1 | całego wykładu jest to: że przez literaturę potrzeba
84 1 | poprzednich uwag wynika, że nazwisko pięknej literatury
85 1 | dla literatów sławy, toż ze względu dostatków literatury,
86 1 | Wszystko to przekonywa, że nam trzeba teraz poważnych
87 2 | Po wielekroć zdarza się, że wykształcenie tej lub owej
88 2 | wykształcenie tej lub owej władzy ze szkodą i zaniedbaniem innych
89 2 | zaniedbaniem innych usposobień; że rozwinienie jednej tylko
90 2 | rozerwanie. Roztrzęsło go tak, że teraz żadną miarą, żadną
91 2 | trzeba w tym tylko znaczeniu, że jedna władza z większą mocą
92 2 | człowieka.~Położywszy za zasadę, że istota narodu pod wszystkimi
93 2 | powinienem.~Skoro przypuścimy, że jest umysł ogólny w Polszcze,
94 2 | nie potrzeba. Wiedzieć, że jesteśmy, i tej wiedzy nieomylne
95 2 | rozerwie się na dwoje, tak że tego, co było, przypomnieć
96 2 | rozumiejmy człowieku, co ze względu całego narodu. Kto
97 2 | byłby jako obwarowana i ze wszech stron zamknięta monada,
98 2 | przeszkodą, który sprawował, że każdy członek to bractwa,
99 2 | nareszcie przekonaniem, że wszyscy ludzie bracia są
100 2 | jednego źródła, jak promienie ze środka ogniska, wynikają.
101 2 | ogniska, wynikają. Wiedzieć, że jesteśmy, jest to niemal
102 2 | siebie pomnażać. Nasze ja, że tak powiem, rozpromienia
103 2(1) | według tego, co nadmieniłem, "że historia służy pamięci narodu"),
104 2(1) | mnie kto z tego posądzić, że poecie odmawiam innych usposobień
105 2 | między tym co jest, i tego że jest, nie wie" - a "tym
106 2 | człowiekiem.~Powiedziałem, że sami dla siebie stajemy
107 2 | nie możemy; tym bardziej że to, co się zewnątrz nas
108 2 | w ustawnym jest ruchu, że z przyczyn bezprzestannie
109 2 | cóż z tego wynika? Oto że i środek pojmowania, zbliżania
110 2 | nie wiemy, póki się o tym, że są, nie przekonamy. O egzystencji
111 2 | tak wielką łozę puszcza, że się i ptacy na niej chowają.
112 2 | systemie literatury uważanej ze względu refleksji narodu,
113 2 | wielu stron, zawojowana, że tak powiem, została; odtąd
114 2 | czytelnika. Druga zaś jest ta, że przez empiryzm i wyłączną,
115 2 | usposobienia w kraju naszym ze względu umiejętności, co
116 2 | te słowa; mniemam jednak, że konsekwencja w rozumowaniu
117 2 | Niesłuszne też, szczególniej ze względu nauk przyrodzonych,
118 2 | pożytkowi. Zdaje się nam, że te nauki na to tylko są
119 2 | naukowej rozumienie jest takie: że wszystko na doświadczeniu
120 2 | na doświadczeniu zależy; że teorie układać trzeba podług
121 2 | skądinąd przeszczepiona, że tak powiem, żywcem wzięta.
122 2 | Kamiński wyrzekł o filozofii: że jej zewnątrz nikt nie nabędzie,
123 2 | naszym kraju, ale jedynie: że czas już zalecić tę rzecz
124 2 | wszystko, co powiedziałem ze względu literatury, że jest
125 2 | powiedziałem ze względu literatury, że jest refleksją oświeconego
126 2 | położonych zasad rozumuje, że wyłączny ów wzgląd, który
127 2 | muzykalnej? Przypuśćmy, że ktoś, nauczywszy się wszystkich
128 2 | zdawało się matematykowi, że zrozumiał styl i wysoką
129 2 | astronomii, najspanialszej ze wszystkich umiejętności.
130 2 | Powiedziano o nauce człowieka, ze jest wielkie nic. Lecz za
131 2 | sprawiedliwiej rzec by można, że to bardzo małe i maleńkie
132 2 | przekonały zaledwie astronomów, że ten ich punkt nieruchomy
133 2 | systemem słonecznym, razem ze wszystkimi gwiazdami, które
134 2 | jaśnie się nie pokazuje, że droga doświadczeń i obserwacji
135 2 | obserwacji jest nieskończona? I że tym sposobem nigdy nie osiągniemy
136 2 | niektórym natura-listom, że odrzuciwszy te pozory, te
137 2 | pojęcia przyrodzenia? A nawet, że ku temu celowi wyzywają
138 2 | fałszywe. Cóż stąd wypada? Oto że kształt, czyli forma zewnętrzna
139 2 | dzisiejsi retorowie utrzymują, że styl w pisaniu stosować
140 2 | przyda analiza, gdzie się, że tak powiem, niczego palcem
141 2 | Pierwsi Niemcy postrzegli: że natura nie dla samych tylko
142 2 | rozszerzyło się mniemanie, że umiejętność przyrodzenia
143 2 | tym, co ją rozszerzyli: że czynią nad obowiązek i powinność
144 2 | obowiązek i powinność swoją, że się wdają w rzeczy, które
145 2 | nich nie należą; na koniec, że tego, co mówią i piszą,
146 2 | trwający w tym mniemaniu, że prawda idzie tylko z doświadczenia,
147 2 | wszakże przydać należy, że nawet empiryzm, laboratoria
148 2 | także położyć godzi się, że w systemie oryginalnej literatury
149 2 | potępiam, owszem, przyznaję, że jest nieodbicie potrzebna,
150 2 | potrzebna, ale utrzymuję, że dla nas potrzeba także żywej
151 2 | języka polskiego, wreszcie - że tak powiem - temperamentu
152 2 | jednak uprzedzieć czytelnika, że odstąpiłem w tej mierze
153 2(5) | 236) - kto by mniemał, że w naród coś zaszczepić można,
154 2 | Przyszło nawet do tego, że ludzie w naukach okazale
155 2 | nic w tym wątpić nie mamy, że ów niepokój bardzo wiele
156 2 | piśmiennictwie, ponieważ obudził ze snu lenistwa talenta i dowcipy,
157 2 | rozwikła z istoty rzeczy, tak że ludzie głośno o tym prawią,
158 2 | następnych rozdziałów pokażę, że u nas nie masz ani romantyków,
159 2 | romantyków, ani klasyków, że te wyrazy brać potrzeba
160 2 | nieukróconą owa dysputa, że i ci, co żadnego wyobrażenia
161 2 | po wielokroć trafia się, że piszą, choć tego, o czym
162 2(6) | których redaktor oświadcza, że ani o sporach romantyków,
163 2 | potęgą działać zacznie.~Że starszyzna uczonej hierarchii
164 2 | wstrzymuje. - Mniemano natenczas, że tak zwana romantyczność
165 2 | trefnisiów w literaturze była, że tak powiem, jedwabna, nawet
166 2 | polskiej tak nadobnie w dali, że tą razą ani rady, ani upominające
167 2 | zresztą przyznać trzeba, że i to, co się w środku między
168 2 | nas ten głośny roztyrk, że jedni nazywali się romantykami
169 2(7) | prowadzono zaciętych sprzeczek, że najżarliwsi miłośnicy poezji,
170 2(7) | rodzajów poezji cechy." - Że "najżarliwsi miłośnicy poezji"
171 2(7) | rzeczach teoretycznych; ale że "Pamiętnik Umiejętności
172 2(7) | powiedział "Pamiętnikowi", że klasyczność i romantyczność
173 2(7) | Lessynga do Szleglów. Tylko że te ich pisma tak przeraźliwie
174 2(7) | zdań i zabawnych wysłowień, że dla samej osobliwości wstrzymać
175 2(7) | wiele pamiętać powinien), że najpiękniejszą poezją jest
176 2(7) | Umiejętności Czystych": "że podobanie się jest stanowisko,
177 2(7) | Pamiętnik" utrzymuje, "że każdy skąpiec jest poetą,
178 2(7) | względzie, gdyby był powiedział: że taki skąpiec jest przedmiotem
179 2(7) | Umiejętności" powiada, "że i dworak jest poetą, kiedy
180 2(7) | Rzecz godna uważania, że P. Jeżowski, zawziąwszy
181 2(7) | okazać publiczności polskiej, że tłumacz rosyjski chybił
182 2(7) | Powiada dalej P. Jeżowski, "że rozległa sfera pięknej literatury
183 2(7) | w przedmowie od tego: - "Że niepodobna przyjść inaczej
184 2(7) | tylko przez naśladowanie, że tę tylko drogę mając w naukach
185 2(7) | utworów imaginacji lub rozumu, że na obfitości schwytanych
186 2(7) | dalej autor rezonuje: - "że w sztukach pięknych dziwna
187 2(7) | kształty foremne dlatego, że stare, i stawia natomiast
188 2(7) | broszurki okazać mającej, że traktat O prawach mylnie
189 2(7) | czasem przyjdzie ku temu, że rozprawy techniczne, np.
190 2 | nieprzerodną płodnością ze szkodą innych roślin, nie
191 2 | którą ten mąż nadzwyczajny, że tak powiem, namiestniczą
192 2 | Pradze czeskiej odpowiada ze wzgardą kapelanowi biskupa
193 2 | niespodziane wtargnienie Niemców: "że te żaby tak rychło przyczołgać
194 2 | pamięci. Los dziwny zrządził, że poetycka literatura nasza
195 2 | zgodzi się z Krasickim, że Piotr Kochanowski, tłumacz
196 2 | zamiłowania ojczystych zaszczytów, że go nazwał wielkim poetą? -
197 2 | zataić przed samymi sobą: że ci mężowie rzecz cale nową
198 2 | na próżno przekazano? - Że się wyrażę pożyczonym wysłowieniem
199 2 | Skądże ten roztyrk? - Oto że wedle wyrazów mędrca chromy
200 2 | stało. Wszystko się jak ze szwu rozpruło! Dopiero przetarłszy
201 2 | Dopiero w myśl nam wpadło, że może przez długi czas w
202 2 | za rzecz dobrą i piękną, że wiarę poczciwych ojców cieśniły
203 2 | pieśni, jakby całopalenia ze czcią tylko bożków marmurowego
204 2 | wspomnieniami zgody, mniemając, że groby i rumowiska do życia
205 2 | fantazją gminu, dlatego że w prostocie serca najwięcej
206 2 | romantycy w ucho ziomkom swoim, że przeminął czas, kiedy u
207 2 | godniejsze nagany, a ganili, co ze wszech miar na pochwałę
208 2 | cenię. Nic nie szkodzi, że w tej materii nie było i
209 2 | piśmie roztrząsnę. Dość że przez czas niejaki za hasło
210 2 | nie dopiero zdrożnego. Że się przez to rozchwiała,
211 2 | niemocy. Wspomnijmy sobie, że przed niewielą laty nikt
212 2 | usiłowań, rozmów. Zważmy także, że entuzjazm w popieraniu wszelakich
213 3 | dumy narodowej! - W tej, że tak powiem, wobec nas, przed
214 3 | to na Ukrainie, podobno że za rządów Augusta III. Wojewoda,
215 3 | każdy zaś domyśleć się może, że przez wykonanie poematu
216 3 | Uprzejmymi słowy oznajmuje, że dawną urazę zatarł niepamięcią.
217 3 | przeczuwał pan Wojewoda, że Miecznik tak ważnej sprawy
218 3 | młokosowi. Przewidywał, że starzec, Polak, uniósłszy
219 3 | pamięć na dawniejszą zwadę, że woli jego nie chciał być
220 3 | zbrodni. Malczewski powiada, że tego wieczoru "twarze ostre,
221 3 | jest i cnotliwy - wiesz, że go poważam,~Lecz mnie jego
222 3 | Nie - od domu, imienia, ze wzgardą odgania~I teraz
223 3 | szlachcica. Zdawało mu się, że Wojewoda jakieś matactwo,
224 3 | rycerza, Polaka! Nie tak że było w istnej prawdzie?
225 3 | powiedzieli następcy nasi, że talent genialny jako cień
226 3 | pląsać zaczęły. Poeta mówi, że myśl tego starca także tańcowała.
227 3 | takiej pewności czytelnika, że rycerz w domu trunę i pogrzeb
228 3 | zacnym, starym Mieczniku. Ze względu mistrzowskiego prowadzenia
229 3 | szczególnie z tej przyczyny, że to jest twór młodego poety,
230 3 | tego zdania, sądzę jednak, że nie masz dzieła w dzisiejszej
231 3 | psychicznej; zdaje mi się jednak, ze drogi genialnych talentów
232 3 | liczniejsze i nigdy nie zbadane, że natchnienie poety może być
233 3 | zachowywał mierze, nie mów, że jestem taki, a nie inny,
234 3 | do wykreślenia idealnej, że tak powiem, architektoniki
235 3 | chowa w swoim dziele tak, że nikt nie wie: kto on jest,
236 3 | Bywa nieraz w Egipcie, że z rana i ku wieczorowi za
237 3 | wieku. Jeżeli przypuścimy, że pewna różność zachodzi między
238 3 | tym względzie jest takie: że w układzie Wallenroda, rozciągłym,
239 3 | coraz węższe koryto, tak że je pieszy wędrowiec żartkim
240 3 | laty. ~Ach! mnie się zdało, że to było wczora! Kamień,
241 3 | nie rymuje miarą... Ta, że tak powiem, modernizacja
242 3 | bliska - daruj, mój kochany, że ci to mówię, ale i ty może
243 3 | wpadło w myśl Mickiewiczowi, że to wszystko jest drobne,
244 3 | wszystko jest drobne, małe, że to afektacja i ledwo nie
245 3 | Rusałek! Przecinają się tu, że tak rzekę, dwa wielkie koła
246 3 | boleśniejszy, tym nieopatrzniejszy, że narodowej chwale pod tym
247 3 | Podzielono go na tyle cząstek, że w końcu nikt nie zrozumiał
248 3 | pokazania na oko czytelnikowi, że układ wzmiankowanej powieści,
249 3 | pustoty. Trzeba wiedzieć, że była w tej samej wsi dziewczyna
250 3 | kochankowi, rozumiejąc, że na odgłos jej śpiewu przybędzie
251 3 | bodaj czy nie założył się, że diabła na schadzce dostrzeże.
252 3 | niemały, póty przynajmniej, że go wyświecił przed wiejską
253 3 | powieści. Lecz dodać winienem, że wszystkie te sprawy na lat
254 3 | osnowy poematu. - Czy to, że Nebaba chciał odjąć się
255 3 | wspomnieniom, czyli też, że mu srodze dokuczały przymówki
256 3 | Nebabie z przeciwnego losu, że miłość same nieszczęścia,
257 3 | stronie rzeki łączy się ze Szwaczką: następnej zaś
258 3 | go przemocą, rozumiejąc, że ufność rządcy, położona
259 3 | tak dobrze począł sobie, że nie postrzeżony przemknąwszy
260 3 | Traf przygodny zrządził, że ten zamiar nie doszedł do
261 3 | Szwaczka, gdy po-strzegł, że go niewierne kozactwo porzuciło,
262 3 | miał jeszcze przytomności, że mógł widzieć wszystko, co
263 3 | Szwaczce ostrymi słowy, że leniwy i opój, wreszcie
264 3 | Goszczyńskiego! Jest to, że tak powiem, podstawa, tło,
265 3 | mocą od ziemi do korony, że teraz szeleści i rusza gałęziami
266 3 | z urodzenia i powołania, ze wszystkiego, co bądź kiedykolwiek
267 3 | przykładu Rzymian wiedzieć mamy, że pisane dzieje rzetelnego
268 3 | ujęciem wewnątrz, było u nich, że tak rzekę, empiryczne tylko,
269 3 | Czy ochoty? - Najpewniej, że i nie pojmowali, w czym
270 3 | wielkiej rzeczy jakiej, że pierwszy z Rzymian, wniwecz
271 3 | okoliczności. Utrzymuje, że nie mogło być inaczej, zdanie
272 3 | tego uczonego krytyka - że Rzymianie, po tylekroć probując
273 3 | poetyckie i dramatyczne, że je nowsi traicy, wydobywszy
274 3 | wyjdą z tego obwinienia, że rzecz tak ojczystą, tak
275 3 | temu dać by wiarę można, że jak skoro Tarent, cała ziemia
276 3 | stoi w tym piśmie; tę myśl: że naród jedynie tylko w porządku
277 3 | rozumieniu powiedziałem: że dzisiejsza poetycka literatura
278 3 | jedni za drugimi powtarzają, że Rzymianie, zawojowawszy
279 3 | zwycięzcom poczytywano, że po swojemu, to jest po rzymsku,
280 3 | sęk w charakterze Rzymian, że pierwszy założyciel ich
281 3 | Horacego wiedzieć to mamy, że najszkodliwsza atmosfera
282 3 | rzymskim. Makrobiusz5 powiada, że żaki nawet w Rzymie tego
283 3(5) | po polsku: "Mniemacieli, że szerzyć się będę w rzeczy
284 3(5) | Wirgiliusz wziął od Greków? Że Teokryta w sielance miał
285 3(5) | o fenomenach? Albo też, że wywrócenie Troi z Sinionem
286 3(5) | wiedzą, pomijam."~- Zważmy, że wyraz traxit znaczy właściwie
287 3(5) | italskim. Powiada Makrobiusz, że całą drugą księgę Eneidy "
288 3(5) | kiedy sobie wspomniemy, że i w tym utworze obcym porósł
|