bold = Main text
Rozdzial grey = Comment text
1 1 | szukał prawdziwej chwały!~A przecież z tego tylko wyrozumieć
2 1 | rozpostartej, w umiejętności; a siła jego fantazji w sztuce.
3 1 | mnożyć się nie przestaje. A za lat sto, za lat dwieście,
4 1 | o budowlach i cementach, a trwalsze, ozdobniejsze stawiali
5 1 | samą prawdę i nieprawdę. A jeżeli gdzie jaką różnicę
6 1 | nieprzebranym mnóstwie wiadomostek, a najbardziej rozstrzeleniem
7 1 | nieprzeskoczną między upłynionym a przyszłym czasem.1 Tę główną
8 1 | jest. Zawsze się rozwija. A przecież żądamy od spółczesnych
9 1 | spółczesnych dziejów pisarza, a szczególniej od historyka
10 1 | w połowie do minionego, a w połowie do przyszłego
11 1 | miejsca i odbiega od artysty, a potem znowu wraca i odchodzi
12 1 | osoby będzież jej podobny?~A jednak żądamy wiernego portretu
13 1 | poziomych, pochyłych itd. A cienie rzeczy bywają to
14 1 | jest jako obraz, jako cień, a może jako zwierciadło dźwięku...
15 1 | kłamliwe rysuje postacie. - A jeżeli pójdziemy do mniej
16 1 | uczy optyki, i akustyki, a snadno pojmie przyczynę
17 1 | wiedzieć, że to lub owo takim, a nie innym trybem dzieje
18 1 | fizyce eksperymentalnej. A porównać by je można z dekoracjami
19 1 | dążność natury do refleksji; a przynajmniej owe igrzyska
20 1 | roztrząsał. Jest zawikłana, a ledwo tknięta piórem polskim:
21 1 | u-znania samej siebie. Jest, a nie zna swego jestestwa.
22 1 | swego jestestwa. Działa, a nie zna działań i poruszeń
23 1 | od bezwładności do życia; a w samym życiu ileż odmian,
24 1 | tego, że jest, nie wie", a tym, "co jest, i wie, że
25 1 | zachodzi ścisły związek. - A zatem: natura przez stopnie
26 1(1) | przez: Conscientiam sui, a Niemcy przez słowo także
27 1(1) | tylko: że wiemy, iż wie-my; a zatem wyraża tylko principium
28 1(1) | tylko principium cogitandi, a nie principium cogitandi
29 1(1) | wiedzieć, znać myśl swoje, a co innego pojmować się i
30 1 | piaskowca i węgla ziemnego, a tym samym do wegetacji.
31 1 | składzie łupka mikowego, a w łupku glinianym, który
32 1 | tylko przemianą feldspatu. A że od najdawniejszych formacji
33 1 | wody wszędzie rozpostartej, a główne części istot zwierzęcych
34 1 | ziemi gniazda swoje mający? A złoto i inne kruszce czyż
35 1 | potajemne siły, gasły światła. A jeżeli wzrok nasz z tej
36 1 | istotami rozmyślającymi, a bardziej jeszcze dumającymi.~
37 1 | cóż mają z nami spólnego? A przecie każda dzika okolica
38 1 | z szczerością w duszy. A przynajmniej, że go na jakiś
39 1 | utrzymuje, że między minerałami a duchem ludzkim rzeczywiście
40 1 | przyłożeniem do ciała. - A gdzież się moc słowa podziała,
41 1 | zaiste: przeciąg między nami a ludźmi starego wieku bardzo
42 1 | obwarowała i tym trudniejsze, a prawie nie-przełamane stawiała
43 1 | zaczyna powoli ustawać. A pole naszych empirycznych
44 1(8) | 25 niedokwasu manganezu. A rubin, podług rozbioru Vauquelina,
45 1 | które na wszystko patrzą, a same siebie nie widzą". -
46 1 | rozjaśniające około siebie, a wewnątrz ciemne. Takim światłem
47 1(10)| jasnowidzącą z wieku XVI." - A trzeba wiedzieć (może mylę
48 1 | tego, że jest, nie wie, a tym, co jest i wie, że jest.
49 1 | co jest i wie, że jest. A zatem: od widomego do niewidomego
50 1 | świetle się rozbiegają; a to światło jestże materialne?
51 1 | wszelkie materialne ślady, a fenomenów grawitacji pojąć
52 1 | części z organiczną całością. A zatem:~Skoro przyznano,
53 1 | nie znającej swego bytu, a myślą, która sama siebie
54 1 | część naszego jestestwa, a samych siebie jako część
55 1 | powinna, jednej - materialnej, a drugiej - duchowej, intelektualnej.)~
56 1 | upatrywać cel swojego pisma, a przede wszystkim zdać sprawę:
57 1 | przechodzą drugą kolej bytu, a tej odpowiednią moglibyśmy
58 1 | wszechrzeczy jestestwie. A potem zabrzmi, zagrzmi jako
59 1(12)| tylko był sobie, w sobie, a nie komu innemu": albo: "
60 1 | w porządku historycznym. A dalej następujący okres:
61 1 | trzy w dziejach okresy. A porządek, następstwo niewątpliwie
62 1 | natchnieniem pierwszego a rozumem, albo raczej umem,
63 1 | wiadomością złego i dobrego, a zatem przez rozróżnienie
64 1 | rozróżnienie jednego od drugiego, a zatem przez wiedzę, a zatem
65 1 | drugiego, a zatem przez wiedzę, a zatem przez "się", jako
66 1 | przenikający do szczerej istoty, a potajemnych i zakrytych
67 1 | zaczyna się od rozdwojenia, a raczej roztrojenia wewnątrz
68 1 | nie było czasu, bo czas (a zatem historia) rodzi się
69 1 | swego dowcipu, toż głębokim a jasnym samego siebie pojęciem,
70 1 | prawodawstwu, obyczajom, a nawet będących w ścisłym
71 1 | po sobie nie zostawując, a drugich pamięć przechowuje
72 1 | swych myśli i wyobrażeń, a jestestwo pierwszych zasadzało
73 1 | potomności nie przekazały, a tym samym żadnej reprezentacji
74 1 | siebie w swoim jestestwie, a już pamięć jego nie zaginie.
75 1(14)| duch; ja się duchem widzę, a patrzę ciałem: a kiedy patrzę,
76 1(14)| widzę, a patrzę ciałem: a kiedy patrzę, wtenczas szukam
77 1(14)| wyjawienie się tego ja wewnątrz), a po trzecie rezultat dwóch
78 1 | powtarzam to raz jeszcze - a nie ma uznania samego siebie,
79 1 | śliski: pamięć nietrwała, a w utrapieniu ledwo się sama
80 1 | ojczystym rozkwita gruncie, a potem za błogosławieństwem
81 1 | przeszłość historyczna. A wszystkie dzieje tego pnia
82 1 | wieki, każdy oddzielnie, a jednak wszystkie razem najściślej
83 1 | zasadzają na tym, co jest teraz, a co przeminęło, na złe wykładając,
84 1 | tworów ludzkiego umysłu, a raczej systema tych działań
85 1 | cywilizacją i duchem narodu.~A zaś przez cywilizacją rozumieć
86 1 | obszerniejszego dzieła, a nie za samo dzieło.~Z poprzednich
87 1 | literatury i tytuł honorowy, a wielce wygodny, beletrysty,
88 1 | Znać się na wszystkim, a nic gruntownie nie umieć?
89 1 | ojczysty, nauki i sławę, a nawet nie mówić po polsku (
90 1 | amatorowie, dyletanci), a nie przykładać starań, żeby
91 1 | przed wiekiem niepokaźna, a chełpliwa uroda oczom świata
92 1 | ziarnko stokrotny owoc wyda, a robotnik rzadki; a ci, co
93 1 | wyda, a robotnik rzadki; a ci, co szczerze, co ochotnie
94 1 | poważnych rozmyślaczów, a nie beletrystów, pracowitych
95 1 | beletrystów, pracowitych pisarzy, a nie motylego owadu, co z
96 2 | Remiuzata, Kolebroka, Jonesa. A gdzie indziej jaka odmiana!
97 2 | chce i co chce, sprawi, a liczne kłopoty władną jego
98 2 | są groby wielkich ludzi, a wiara, cnota i nadzieja
99 2 | tylko wygodzie i potrzebom, a nie istnej prawdzie. Literatura
100 2 | wdziękami i cudzą wzbogaca, a raczej ubożeje, iścizną.
101 2 | następnie historyczne materiały, a z nich - za staraniem późniejszych
102 2 | do dnia dzisiejszego są, a raczej powinny być, zebraniem
103 2 | wyjaśnieniu ojczystych dziejów, a tym samym ułatwiają dostateczniejsze
104 2 | wielkie koło mniejszego koła, a obadwa za siebie zachodzą. -
105 2 | w rodzinnej osiadłości, a przede wszystkim duch braterskiej
106 2 | masach, granicach, stanach. A najpierwej człowiek jest
107 2 | jeszcze jest synem ojczyzny, a w końcu stać się musi całego
108 2 | uczucia i względy można, a nawet trzeba połączyć 'wyobrażeniem
109 2 | wszyscy ludzie bracia są nasi, a ziemia dana nam wszystkim
110 2(1) | tego lub owego elementu. A tą zasadą w poezji i sztuce
111 2 | być w n i ej, w jej łonie, a zaczął być za jej okresem,
112 2 | związek zachodzi między nami a rzeczami pod zmysły nasze
113 2 | tego że jest, nie wie" - a "tym co jest, i to wie". -
114 2 | stajemy się przedmiotem, a zatem nie od razu przychodzimy
115 2 | bezprzestannie rodzą się skutki, a każdy skutek następnego
116 2 | sumą poprzednich operacji. A tak, ponieważ rzecz, osnowa,
117 2 | środkiem jest umiejętność. A zatem umiejętność natury
118 2 | buja wysoko w powietrzu, a kwiat i liście, pieściwym
119 2(3) | Czyli "w-ja-domość", a zatem, co się we mnie, w
120 2(3) | Dziękujmy Niebu za taki język! A miejmy we czci i poważaniu
121 2 | estetycznej i co do umiejętności, a szczególniej nauk przyrodzonych
122 2 | wszystkie uposażyło jestestwa. A co do trybu postępowania
123 2 | czerpanych z doświadczenia, a gdy się co odmieni w doświadczeniu,
124 2 | trzymajmy umiejętności, a tym samym i o naukach przyrodzonych.
125 2 | refleksją oświeconego narodu (a za taki naród polski z chlubą
126 2 | wielka użyteczność tej nauki! A jednak praktyka lekarska,
127 2 | Głównym jej zadaniem człowiek; a człowiek jest zebranie w
128 2 | przyrodzonych. Pojąć życie i śmierć, a raczej: rozstrzygnąć zagadkę
129 2 | przerzucanych wyrazów itd. A przecie nie jednemu zdawało
130 2 | muzyce, jest w przyrodzeniu. A tylko duchem do ducha przeniknąć
131 2 | prawie jej postać odmieniają, a które on zapewne w podniosłości
132 2 | dążą w nieznane strony!! A zatem są systemata systematów,
133 2 | rachunków nazwiemy nieruchomymi, a których nieruchomość w okresie
134 2 | środka pojęcia przyrodzenia? A nawet, że ku temu celowi
135 2 | Jeżeli inna rzecz zewnętrzna, a inne wewnętrzne wyobrażenie
136 2 | forma, czyli metoda nauki, a inna własność przedmiotu
137 2 | nauki jest ruchoma, żywa, a metoda nieruchoma, martwa,
138 2 | od materii do pojęcia. A zatem ten sam postęp być
139 2 | co żadną nie jest rzeczą, a tym samym przedmiotem rozbioru
140 2 | i analizy być nie może. A więc: na cóż się przyda
141 2 | postępowania w początkach nauki, a inny ku końcowi? Mieliżbyśmy
142 2 | pod zmysły podpadających, a kończyć na urojeniu w sferze
143 2 | czyli tak zwanych empiryków; a drugich, co by ją staraniem
144 2 | natura objawiona (naturata), a zakresem filozofującego
145 2 | jako faktum, jako skutek, a ten jako siłę działającą;
146 2 | spoczynku i bezwładności, a drugi w stanie ruchu. Pierwszego
147 2 | jak np. Gete i Nowalis, a filozofowie natury najznamienitszymi
148 2 | umarła natura (naturata), a taż sama umiejętność skamieniała,
149 2 | naturantem), jako działa! A tego nigdy bez rodowitej
150 2 | samą rzecz mając na uwadze, a nikogo z piszących u nas
151 2 | wiedzie przeciwieństwo. A gra tych przeciwieństw sprawuje
152 2 | przeciwna powściąga siła, a tym samym czyni ją jeszcze
153 2 | chemicznych nie wywiera? A rozszczepiony promień czyż
154 2 | rozpaczy jakże okropny! A smutek, kiedy się inni weselą,
155 2 | rozszerzyło, lecz wcale innym, a przynajmniej bardzo różnym
156 2 | jako gimnastykę umysłową; a może jako przynętę i wab
157 2 | rozrywce kobiet i beletrystów; a postawa tych trefnisiów
158 2 | większa może umysłu giętkość, a żywsze bez wątpienia objęcie
159 2 | szacie ukazała się białej, a nikt nie wiedział, co to
160 2 | w czymkolwiek rozżarzy; a kiedy który z starszych
161 2 | nad opinią spółczesnych, a bardziej jeszcze o to, żeby
162 2 | nazywali się romantykami a drudzy klasykami? Wszyscy
163 2 | w narodzie rozpostarły, a przynajmniej między światlejszą
164 2(7) | miłośnicy bawić się chcą poezją, a nie rozumować w rzeczach
165 2(7) | starożytną cywilizacją grecką, a drugie Europę chrześcijańską." - "
166 2(7) | ta obszerność rozumowań, a bez pewnego końca i rezultatu."
167 2(7) | rozumieć przez klasyczność, a W. Szlegel dowodnie i na
168 2(7) | filozoficznych i estetycznych (a które jednak filozoficznymi
169 2(7) | poezją jest poezja ludu, a nawet poezja gminnych, narodowych
170 2(7) | smaku z dzieł Hugona Blaira, a delikatność i poprawność
171 2(7) | przypisanego Platonowi, a zamiast tego bije na miłośników
172 2(7) | wyrokującego wśród kłębów dymu? A my, drudzy, czerń nie wtajemniczona
173 2(7) | pisać o słodkim merkuriuszu, a zaczął w przedmowie od tego: - "
174 2(7) | zachodzi między tą poezją a przedmową P. Jeżowskiego
175 2(7) | Wszyscy biją na sektarstwo, a niechcący stają się tegoż
176 2 | nadzieję. ~Taki świetny, a taką pomroką odziany ~Na
177 2 | Szturmuje morze do nawy;~A on niezlękły. spokojny,~
178 2 | Gdyby był Abder-Rahman, a nie rycerski Karol, odniósł
179 2 | powiewałyby chorągwie Mahometa! A gdzie teraz sterczą pod
180 2 | kalifów zarżałyby nad Renem; a może by je i w naszej Wiśle
181 2 | wszechmocna, dobroczynna, a czasem karząca ręka Opatrzności
182 2 | reprezentantami tych idei, a wielcy ludzie na to się
183 2 | kształtem, jak jedne rośliny, a czasem zielska, krzewią
184 2 | najwięcej twórczych zdolności - a zatem najwięcej poezji.~
185 2 | jak były nadzwyczajne, a prawie nadludzkiej siły
186 2 | postrach swego imienia. A też figury, co go otaczały?
187 2 | figury, co go otaczały? A ci bojarowie z dzikimi,
188 2 | odważni, bitni, pancerni? A ta starszyzna? Wywołajmy
189 2 | dziwny w powietrze wydawała.~A ów inny rycerz, odarty z
190 2 | tułacz w kapicy mniszej? A dalej Łokietek - cień za
191 2 | świetność ojczystej mowy, a z nią i wyobrażeń narodowych,
192 2 | co przypadało do miary, a co mniej było zgodne, a
193 2 | a co mniej było zgodne, a nawet sprzeczne z duchem
194 2 | kto ważył się zaczerpnąć, a nikt podobno nie przejrzał
195 2 | któremu Jeszcze słowa brakuje. A ten glos, ten dźwięk śklany
196 2 | i daru wieszczego ducha. A przodek przed nimi trzymał
197 2 | poeta żałoby narodowej. A obok niego w równej mierze
198 2 | rycerską podbijającej Polski a tym wiekiem upłynionym Stanisława
199 2 | także rdzą dawne pamiątki: a tym czasem nić kłębka dziejów
200 2 | rusałkach, dziadach i strachach; a Jan Sniadecki, bieglejszy
201 2 | rozprawami pisanymi ozdobnie, a z wielkim, jak podówczas
202 2 | były po większej części, a ziarno nieważne, lekkie:
203 2 | myśl prędką jak widzenie, a chęć dobrą, ognistą jak
204 2 | nieznany, ledwie postrzeżony, a choć gada swoim o swoich
205 2 | było godniejsze nagany, a ganili, co ze wszech miar
206 2 | o literaturze nie pisał; a rzadko kto niósł jej wspomożenie
207 3 | żyjących. Dlaczego? Pisać a mówić, toć wszystko jedno,
208 3 | jakby się patrzył na takowe, a pewnie nie zbłądzi. Szczególniej
209 3 | poetyckiej, pisarskiej sławy: a zalecanki krotofilne niczyjego
210 3 | cichy - tak natchniony, a tak mało znany rodakom,
211 3 | sądził, nierówność stanu, a prawdziwa imienia i dostatków.
212 3 | i upominaniem ojcowskim, a gdyby to nie pomogło, przemocą,
213 3 | tym tu biednym świecie.~A kto by chciał rozumem wszystkiego
214 3 | wszystkiego dochodzić,~I zginie, a nie będzie umiał w to ugodzić.~
215 3 | pełen niechęci, gniewu - a może i wzgardy!". Przewodzenie
216 3 | rodzica pycha niecierpliwi.~A kiedy łzami Marii swoje
217 3 | przyjaźń ściemnieje. ~Przyjaźń? A nasze hufy nie z sobą na
218 3 | hufy nie z sobą na sejmie;~A nasze veto krzyczy jeszcze
219 3 | skryła młodych serc kochanie,~A niewieścim w błyskotkach,
220 3 | zastałem? Żonę zmiotła kosa -~A córę - szczep jedyny - z
221 3 | O winie sam pomyślę." - A tak kilka przynętnych wyrazów
222 3 | kiedyśmy najpierwej rzymskich, a potem francuskich naśladowali
223 3 | cień przeszedł koło nas, a słowa jego razem z dźwiękiem
224 3 | przednie;~Maska twarz kryje, a kto się pyta~O sprawy czyje,
225 3 | księża, oszusty - ~Swobody;~A kryte łodzie~Czernią na
226 3 | przednie;~Maska nas kryje - a kto chce wiedzieć, ~Skąd
227 3 | dojrzeć objażdżki" - "a jutro, skoro świt, brzęknę
228 3 | przesadza drzew cienie, ~A stary Miecznik wziął się
229 3 | na włosach, na piórach, a w zbroi~Twarz ogromna księżyca
230 3 | smutku! Co tu żałości - a najbardziej ile efektu malarskiego,
231 3 | ją mdłą, słabą widział; a wszak bez obrony ~Więdnie
232 3 | Więdnie pieszczotny powój - a wszak bez osłony ~Nie trwa
233 3 | Sunie koń wyciągnięty - a brzękiem podkowy.~Hukiem
234 3 | już zeszedł z tego świata, a którego geniuszu dawniejsza
235 3 | postaciowa, plastyczna, realna; a w drugim cały świat duszy,
236 3 | prawodawstwa, żadnych przepisów a priori czy a posteriori,
237 3 | żadnych przepisów a priori czy a posteriori, żadnej szkoły,
238 3 | coś niepoetyczniejszego, a nawet i mniej filozoficznego?
239 3 | nieruchome i nieodmienne: a sztuka ustawnie w ruchu,
240 3 | zlodowaciałej starości. A cóż dopiero żywego sztukmistrza
241 3 | nie mów, że jestem taki, a nie inny, bo się omylisz!" -
242 3 | charakterystykę takiego poety, a pisać na bieżącej wodzie,
243 3 | którego by na nią patrzył, a potem mędrkował, filozofował,
244 3 | naturze, w społeczności? A poeta liryk, melancholijny
245 3 | czwartej części Dziadów. A zatem także rozerwanie świętych
246 3 | jestestw duchy między niebem a ziemią, których cierpieniom
247 3 | pieściwie wymawiać się uczy." A dalej: "póki męstwo w narodzie
248 3 | obrazach fizjonomie rycerzy, a tak dziki i malarski, jak
249 3 | styl rozpamiętywań upiora, a styl Grażyny na kształt
250 3 | Dziadów była tworem poety, a Grażyna tworem obrazowego
251 3 | prawdziwa jak rachunek, a dziwna jak mara." Wallenrod
252 3 | charakter najjawniej wyraża, a ekspozycja głównej jego
253 3 | przed naszymi dzieje oczyma, a częścią opisową, narracyjną.
254 3 | spadku warcząc z łoskotem: a gdy już ma stanąć u kresu,
255 3 | poezją rzeczywistości, a nie poezją tkliwych, sentymentalnych
256 3 | chmura gruba napędziła lawy, ~A z tamtej strony księżyc
257 3 | pamiątkę "gałązki z wieży", a ponieważ na wieży kwiaty
258 3 | błękitna wód powierzchnia, a fantazja różnobarwa, różnolicowa,
259 3 | właściwość jego poezji, a szczególniej poetyckiego
260 3 | tam zowią koliszczyzną, a szczególniej rzeź humańska
261 3 | najprzód względy u starszych, a potem przełożeństwo nad
262 3 | gorycz i kaźń przeszłości. A jednak ta nieszczęsna kobieta
263 3 | Krzyk i klaskanie opętanej, a prędzej myśl uwolnienia
264 3 | czyni go już ociężałym, a nałóg pijaństwa nieczynnym. -
265 3 | owdzie, znać skwapliwość: a z tego zawsze rodzą się
266 3 | wdziękiem jaśnieje w pismach A. Mickiewicza, B. Zaleskiego,
267 3 | bo się bardzo zdumiał. ~A chociaż Niemiec, głos ludzki
268 3 | odzież litewskiej młodzi, a z drugiej strony ten Niemiec
269 3 | pacierze, cóż to za widoki? - A też idylliczne, pasterskie
270 3 | narodowym pieśnioksięgu, a wzniósłszy ducha wysoko,
271 3 | pierwej było rozwinione, a następnie z pierwotnej wychodząc
272 3 | czasami historii rzymskiej a poetycką Rzymian literaturą?
273 3 | Tarquiniusz i Lukrecja, a dalej jeszcze nieprzerwaną
274 3 | cudzoziemskie, greckie sprawy; a Kornel i Kolin rzymskich
275 3 | Rzymie roztyrki domowe? A przecież nie odwiodło to
276 3 | swego rodu się wyrzekają, a daliby połowę mienia za
277 3(5) | Quae Virgilius traxit a Graecis, dicturumne me putatis,
278 3(5) | librum secundum faciunt, a Pisandro pene ad verbum
279 3(5) | poetas eminet opere, quod a nuptiis Jovis et Junonis
280 3(5) | sielance miał mistrzem, a Hezjoda w ziemiaństwie?
281 3(5) | znać wysilenia i niemocy? A pod sam koniec, jakby zdrożony
|