Rozdzial

 1  1|            na wierzch wychodzi!... Jakże wyrozumieć naturę umysłu
 2  1|         wszystkie pierwotne cechy, jakże trudno odkryć i wyłączyć
 3  1|     połowie do przyszłego czasu... Jakże uchwyci zarysy tej mieniącej
 4  1|        wyrażenia w polskim języku.~Jakże natura przychodzi ku tej
 5  1| komórkowatą, podobną zwierzęcej. - Jakże to wszystko rozumieć? W
 6  1|     duchowej, intelektualnej.)~Ale jakże to wszystko przypada do
 7  1|       daliśmy przed wieki. Itd. 16~Jakże ci się mylą, którzy wszystko
 8  2|        sprawach. Śmiech w rozpaczy jakże okropny! A smutek, kiedy
 9  2| wyobrażeniami okrasy przysparzała.~Jakże? - Cóż znaczył u nas ten
10  3|        myśli, w sercu, w staraniu. Jakże wielka zasługa poety! Postrzega
11  3|            pospolicie u nas mówią. Jakże omylną myśl zawiera to wysłowienie!
12  3|      artysta, myślący sztukmistrz! Jakże to wszystko osłabiło wdzięk
13  3|     greckie, klasyczne misterstwo. Jakże drogo to wyłączne przepłacili