Rozdzial

 1  1|       geometrią, której linie w świetle się rozbiegają; a to światło
 2  1|         w wątpliwym postrzegają świetle. Rozliczne, coraz nowe wrażenia
 3  1|       mija niby sen albo mgła w świetle księżyca, kiedy gwiazdy
 4  1|      blasku posępnym i łagodnym świetle księżyca. Prawdziwa romantyczność!
 5  2|       zagadnienia w coraz innym świetle. Wywodzić początek jakiejkolwiek
 6  2|       stawia tego króla jakby w świetle romantycznej wieści, której
 7  2|    wszystko w odmiennym ukazała świetle. Ta chwila na zawsze będzie
 8  3|           i w poetyckim pokazał świetle. Nie Podstoli Krasickiego,
 9  3| wspomnione dzieło w tak omylnym świetle ukazała publiczności. Przywróćmy
10  3|       Powiedziałem już, w jakim świetle pojął i wykonał myśl swego
11  3|           pomyślał Wacław. Przy świetle księżyca błąka się około
12  3|     kolorytu stawia w fałszywym świetle bohatera poematu, samej