Rozdzial

 1  1|      rozumienie, żaden dziw naszego serca nie opanuje? Tę myśl gdzie
 2  1|            kamień przyłożono do jej serca, natychmiast odrętwiała.
 3  2|             duszy swojej i z całego serca, dzieląc zarówno szczęście
 4  2|        zapewne w podniosłości swego serca nazwał umiejętnością przyrodzenia?
 5  2|              dlatego że w prostocie serca najwięcej poetyckiej prawdy
 6  3|          możny, bogaty, podniosłego serca, dumny z rodu i mienia,
 7  3|         obelżywy.~Alboż choć raz do serca me dziecię przytulił?~Alboż
 8  3|             ha!" - nim otarł oczy i serca mógł dowieść, ~Znikł rycerz
 9  3|             jak były dzikie i leśne serca mężów pogańskiej jeszcze
10  3|             nieba, filozof własnego serca. Zawsze duma i marzy, i
11  3| patrycjuszów, człowieka podniosłego serca, bystrego rozumu, nieukróconej
12  3|        męstwa byłby wstąpił w prawe serca rzymskie i Sulla byłby doznał