bold = Main text
Rozdzial grey = Comment text
1 1 | głębią; w głębi przenikał do jasności i szukał gruntu.
2 1 | się w przeciwległą stronę, do wysokości już dla nas niedościgłej
3 1 | w tym jedynie przeniknąć do jego ducha, co on sam głęboko
4 1 | nasi przez całe życie swoje do szkół, jako żaki, chodzić
5 1 | mniemania z jednego kraju do drugiego: jednego trzymają
6 1 | pojęcia; osłabła usilność do wielkich rzeczy w zamęcie
7 1 | wartości; bo to właściwie do krytyki należy. Zamiarem
8 1 | zbadać ducha i przeniknąć do istoty polskiego narodu
9 1 | następna, nawet kiedy to piszę, do przyszłości należy. Którąż
10 1 | pulsu, należy w połowie do minionego, a w połowie do
11 1 | do minionego, a w połowie do przyszłego czasu... Jakże
12 1(1) | artykuł w "Kur. Pols." co do słowa prawie wypisany z
13 1 | postacie. - A jeżeli pójdziemy do mniej znanej krainy: czyż
14 1 | niemocy przechodzi naród do ciemniejszych jeszcze krain...
15 1 | Wszędzie natura przemawia do człowieka. Pełno tych znaków
16 1 | instyktową dążność natury do refleksji; a przynajmniej
17 1 | wyrazić?~"Natura przychodzi do refleksji". To przedsięwziąłem
18 1 | znaczenie przywiązujemy do wyrazów: "zreflektuj się -
19 1 | rozważ, co myślisz - przyjdź do siebie". Są to prawie jednoznaczące
20 1 | nieprzerwany od bezwładności do życia; a w samym życiu ileż
21 1 | przechodzi od martwej materii do pojęcia; od punktu, na którym
22 1 | siebie w jestestwie swoi m, do punktu, na którym sama siebie
23 1 | wreszcie powoli zmierzającą do myśli i rozumienia. Że tym
24 1(1) | nakłaniali mowę ojczysta do wykładu pojęć wysokich,
25 1(1) | rozumienie niżeli przenikać do szczerej istoty polskiego
26 1 | przez gnejs i góry łupkowe do piaskowca i węgla ziemnego,
27 1 | węgla ziemnego, a tym samym do wegetacji. Wreszcie - zważywszy
28 1 | się we własnościach swoich do łupku ałunowego, zawierającego
29 1 | z niemałym podobieństwem do prawdy: "że mika reprezentuje
30 1 | najdawniejszych formacji wapienia do najpóźniejszych, po większej
31 1 | przez stopnie pośrednie do działu zwierząt, które w
32 1 | płochą chęcią przedziera się do głębokich pokładów; częstokroć
33 1 | mineralog. Filozof ten przenika do szczerej istoty i rzetelnego
34 1 | własności i czy jej z rąk do rąk chyżym nie przenosi
35 1 | niektóre podnoszą umysł do wysokości, czasem aż za
36 1 | kształtami olbrzymich brył, które do takiej wysokości podniosło,
37 1 | to nie wyraźne zbliżenie do postaci roślin? Lecz najwidoczniej
38 1 | trzeba przejścia od kamieni do roślin i zwierząt. Najśliczniejsze
39 1 | niezliczonych odcieniach do pięknej zieloności szmaragdu,
40 1 | metalicznych wchodzących do składu wzmiankowych kamieni. 8
41 1 | niepamiętnych przykładali do piersi diamentami wysadzane
42 1 | gdy ten kamień przyłożono do jej serca, natychmiast odrętwiała.
43 1 | Całe jej ciało od szyi do stóp było wyprężone: mówiła
44 1 | dotknieniem i przyłożeniem do ciała. - A gdzież się moc
45 1 | nic to nas nie zbliżyło do natury. Owszem, zdaje się,
46 1(8) | nie pokazuje zbliżenia się do roślin zawierających pierwiastki
47 1 | od pierwotnych kształtów do pojęcia. Czyli innymi słowy:
48 1 | siebie w jestestwie swoim, do punktu, z którego sama siebie
49 1 | nieprzerwany od mchu, porostu do palmy, będącej najwyższym
50 1 | zawikłania. - Zmierzam dalej do kresu, rozumując jako następuje:~
51 1(10)| cale nie przypadającym do miary z szumnym tytułem
52 1(10)| wszystkich, "którzy się do woli naczytali jasnowidzeń
53 1(10)| tych wniosków przejęli" - do dzieła doktora Hilberta
54 1(10)| Zachodzi teraz pytanie, do jakiego działu ścisłych
55 1(10)| Panna Florianna XVI wieku? Do jakiego działu literatury
56 1(10)| literatury i sztuk pięknych? Czy do satyry? (może na rozum samego
57 1(10)| rozum samego autora) Czy do epigramatu? - Ale wolę demonologią
58 1 | dopiero wtenczas przychodzimy do jestestwa. Otóż najpierwszy
59 1 | umiejętność przyrodzenia zmierza do tego, żeby okazać, jaki
60 1 | jest. A zatem: od widomego do niewidomego Tak jak dawna
61 1 | metalów, przeszła z czasem do imponderabiliów, do badań
62 1 | czasem do imponderabiliów, do badań ze względu powietrza,
63 1 | tylko od natury widomej do ducha, jakby od dźwięku
64 1 | zewnętrznego, głosu słowa, do wewnętrznego rozumienia,
65 1 | rozbioru, analizy być nie może, do myśli, do pojęcia, które
66 1 | być nie może, do myśli, do pojęcia, które samo siebie
67 1 | całości swojej, przychodzi do refleksji. Tu się uznaje
68 1 | jakże to wszystko przypada do miary z polską literaturą? -
69 1 | wierzchu, i wewnątrz, i do czego się mają. - Literatura
70 1 | niesie przypowieść: kto do cudzego domu wnijdzie, gospodarskiej
71 1 | samo: kto to pismo weźmie do ręki, niechaj ze mną rozumuje.
72 1 | prośbą zamykam przemowę do czytelnika, rzecz moją tak
73 1 | zewnątrz wynijść, ani wewnątrz do niej przeniknąć nie może.
74 1 | historii. Od bezwładności do pojęcia! Od punktu, na którym
75 1 | jesteśmy, nie wiedząc tego, do punktu, gdzie mamy uznanie
76 1 | wniosła rozerwania, niepokoju do ich niewinnego, błogiego
77 1 | wszystko obejmującą od końca do końca, we wszechrzeczy jestestwie,
78 1 | okres: czyż nie przypada do miary z wegetacją w naturze
79 1 | Czyż ta epoka nie przypada do miary z wyższym porządkiem
80 1 | częstokroć przenikający do szczerej istoty, a potajemnych
81 1 | właściwie początek historii - co do czasu. Historia zaczyna
82 1 | myśl. że człowiek dąży do odzyskania owego stanu,
83 1 | się na wpół kresu, trwają do ostatka w niemowlęctwie
84 1 | baczenia: ci żadnego prawa do tej wysokiej chwały nie
85 1 | literaturę tego narodu".~Do tego zmierzały poprzednie
86 1 | zawiązków, od ziarna nasiennego do korony rozłożystej cienistego
87 1 | przyrodzeniu przyszedłem do refleksji rzeczywistej i
88 1 | ogarniające. - Tę miarę wziąwszy do ręki i pod tym tylko względem
89 1 | płonny tytuł. Policzmy go do zwietrzałych zaszczytów,
90 2 | ROZDZIAŁ DRUGI~Zastosowanie do rzeczy polskich teorii "
91 2 | miarą, żadną usilnością do zgody i jedności z samym
92 2 | cywilizacji; wszędzie bowiem do pewnego maksimum wykształcił
93 2 | umysłowych, zatknąłem sobie kres, do którego zmierzać powinienem.~
94 2 | wszczyna, dzieje mocą ducha i do ducha zmierza. Uważajmy
95 2 | od najdawniejszych czasów do dnia dzisiejszego są, a
96 2 | od najdawniejszych czasów do dni naszych? Powieść jednej
97 2 | człowieczeństwie. Powinniśmy przyjść do uznania siebie w ogólnym
98 2 | naszego bytu, co się także do narodu ściąga. Kiedy przychodzimy
99 2 | ściąga. Kiedy przychodzimy do uznania samych siebie, wtenczas
100 2 | indywidualnej jednostki, od ja do wszechrzeczy jestestwa.
101 2 | myśl. Kiedy człowiek rzekł do samego siebie "ja", natenczas
102 2 | Zbliżać się tym sposobem do natury nie jestże to ją
103 2 | nie od razu przychodzimy do tego punktu, ale powoli,
104 2 | stało się, czyli przyszło do skutku przez działanie.
105 2 | pojmowania, zbliżania się do natury także ruchomy być
106 2 | kształtu, żadnej postaci. Do tego wszystkiego przychodzi
107 2 | umiejętność, wiedzę, wiadomość 3 do drzewa. Wielkie w tym rozumienie!!
108 2 | strzelającego w wysokość do błękitu, jest coś, co genetyczną,
109 2 | wszystek ziemiokrąg od końca do końca świata ocieniają.
110 2 | widok, niejako status quo co do krytyki estetycznej i co
111 2 | krytyki estetycznej i co do umiejętności, a szczególniej
112 2 | ostatnią przeszkodę? - Co do ogólnego usposobienia w
113 2 | względu umiejętności, co do przyjętego u nas trybu postępowania
114 2 | uposażyło jestestwa. A co do trybu postępowania i metody
115 2 | myśl, żeby wzbudziła zapał do częstszego pisania i gruntowniejszych
116 2 | doskonalonych staraniem, do polskiego przemysłu, który
117 2 | głębokie rachunki, wprowadzone do umiejętości przyrodzonych,
118 2 | przyrodzeniu. A tylko duchem do ducha przeniknąć można -
119 2 | doprowadzi nas ta astronomia do punktu rzeczywiście nieruchomego,
120 2 | rzeczywiście nieruchomego, do prawdziwego słońca wszystkich
121 2 | należy jako ostateczny kres, do którego wszystkie poznawania
122 2 | brednie, nie przypadające do miary z rzeczą. Dawni i
123 2 | pisaniu stosować trzeba do materii. Tak samo metodę
124 2 | postępowania stosować trzeba do własności przedmiotu. Tu
125 2 | nieprzerwany od widomego do niewidomego - od materii
126 2 | niewidomego - od materii do pojęcia. A zatem ten sam
127 2 | rzadko kiedy przenikają do szczerej ich istoty, ponieważ
128 2 | się wdają w rzeczy, które do nich nie należą; na koniec,
129 2 | Gerres i Steffens. - Namawiać do pewnej uniwersalności pojęć
130 2 | postąpić: od gustu i imaginacji do myśli i rozumowań umiejętnych,
131 2 | piękności w poezji i sztuce do prawdy w tej bogatej, spaniałej
132 2 | względzie.~Te są postrzeżenia co do umiejętności polskiej. Czyniłem
133 2 | Polszcze. - Rzecz ta należy do ogólnego widoku dzisiejszej
134 2 | je miała z drogi wiodącej do prawdziwego światła, gustu
135 2 | piękności. Przyszło nawet do tego, że ludzie w naukach
136 2 | uprzedzenia, zniewolił nas do zabrania ściślejszej znajomości
137 2 | tak nieodzownie potrzebny do życia i wzrostu roślin,
138 2 | jakakolwiek usilność zmierza do celu w kierunku prostym,
139 2 | bojaźń umacnia, krzepi; chęć do pracy wielkie podniecają
140 2 | może i nie przypadającego do miary z tą materią. Cóżkolwiek
141 2 | Polskę od jednego końca do drugiego przebiega. W salonach,
142 2 | i w samej rzeczy należą do tej lub tamtej koterii literackiej.
143 2 | przynajmniej kiedy ją przyłożymy do miary zwyczajnego pojęcia.
144 2 | może jako przynętę i wab do wyższych rozpraw. Powtarzam
145 2 | publicznej. Stosunek tej do tamtej obojętny być nie
146 2 | Wyobrażenie literatury ledwo nie do samych romansów i wierszopisarstwa
147 2 | zdania w dzisiejszym czasie do miary już nie przypadały;
148 2 | artysty, filozofa, podając im do ręku władzę nigdy przedtem
149 2(7) | Warszawie rymowany projekt do zgody. Rozjemca z politowaniem
150 2(7) | największej zdolności swej do ocenienia i czucia tworów
151 2(7) | Umiejętności Czystych" mieć musi) do ocenienia i czucia tworów
152 2(7) | różniących się generycznie tak co do wewnętrznej istoty, jako
153 2(7) | rozmaitość wykładu nie mogą do jednostajnego doprowadzić
154 2(7) | krytyków, począwszy od Lessynga do Szleglów. Tylko że te ich
155 2(7) | filozoficznej teorii smaku, do Szellinga i Hegla nikt prócz "
156 2(7) | skrytą radością waży i chowa do szkatuły złoto." - Rzecz
157 2(7) | piórem Listy Władysława do Celestyny, gdzie cała estetyku
158 2(7) | P. Józefowi Jeżowskiemu do ogłoszenia w Moskwie roku
159 2(7) | sztuki, zaprzeczając im prawa do sądu o rzeczach estetycznych; "
160 2(7) | niewielu wybranych." - Więc do sądu o sztuce koniecznie
161 2(7) | niepodobna przyjść inaczej do wydania własnych płodów,
162 2(7) | naukach upoważnieni jesteśmy do ślepych naśladowań, do przejmowania
163 2(7) | jesteśmy do ślepych naśladowań, do przejmowania cudzych utworów
164 2(7) | przedmową P. Jeżowskiego do broszurki okazać mającej,
165 2(7) | rzadko kto weźmie u nas pióro do ręki w jakimkolwiek bądź
166 2 | wrzawy ~Szturmuje morze do nawy;~A on niezlękły. spokojny,~
167 2 | Opatrzność powołała Bolesława do przełożeństwa w narodzie
168 2 | młodego króla! Jaki plac do szlachetnego zawodu! Temu
169 2 | dzierżawami swoje pomnaża. Od Odry do Dniepru niespracowany goniec,
170 2 | Rusinami miał powrzucać do Dniepru misterną robotą
171 2 | różnokolejne nachylanie się do upadku Pospolitej Rzeczy
172 2 | Polskę lecącą nierządem do tego upadku, począwszy od
173 2 | nową skądinąd zaprowadzili do kraju. Nową upowszechnili
174 2 | wyobrażeniami wcisnęły się do nas obce uczucia, zwyczaje.
175 2 | Polak myślący przyszedł do uznania samego siebie, ale
176 2 | przyszliśmy w tym względzie do cudzej refleksji -do refleksji
177 2 | względzie do cudzej refleksji -do refleksji francuskiego narodu,
178 2 | roztrząsanie tego, co przypadało do miary, a co mniej było zgodne,
179 2 | pisarzy naszych wiodły do zamierzonego kresu we wszelkich
180 2 | wykroić szaty potrzebnej do robót sztukmistrza, poety.
181 2 | przyrównałem jednego razu do brzmienia głosu, któremu
182 2 | Kazimierz Brodziński wziął pióro do ręki; zaczął mądrze, głęboko
183 2 | już rzeczy znacznie miały do upadku. Jedno z drugim nie
184 2 | nić kłębka dziejów ledwie do połowy wyciągniona co chwila
185 2 | czas jeszcze przyszliśmy do siebie. Dopiero w myśl nam
186 2 | poczuwaliśmy się jestestwie, tuląc do łona i piastując jakby umarłe
187 2 | olbrzymi, bo od dowcipu do myśli, od sentymentalności
188 2 | myśli, od sentymentalności do czucia, od sztuki do natury.
189 2 | sentymentalności do czucia, od sztuki do natury. Pierwszy przeczuł
190 2 | politeizmu, nie przypadającego do miary z cywilizacją i duchem
191 2 | mniemając, że groby i rumowiska do życia należą i jakoby samo
192 2 | misternie trefionych kędziorów. Do górniejszego wznieśli się
193 2 | gdzie indziej zmierzał. Do wyższych dźwięków, do wspanialszych
194 2 | zmierzał. Do wyższych dźwięków, do wspanialszych tonów i piękniejszych
195 2 | z rozdartym sercem wraca do domu nieznany, ledwie postrzeżony,
196 2 | sektarstwa; bo kiedy publiczność do takich rozrywek starań przykłada,
197 2 | którzy w roztyrkach domowych do żadnego stronnictwa należeć
198 3 | Prędzej to może, łatwiej trafi do przekonania wiciu czytelników
199 3 | inaczej ma się rzecz co do tych poetów w literaturze
200 3 | czy z rozmysłu, wstąpił do domu mniej majętnego, lecz
201 3 | uderzenia. Nie śmierć, ale droga do śmierci, ale kręte do tego
202 3 | droga do śmierci, ale kręte do tego ścieżki, manowce sieją
203 3 | rozwinięte znaki, co się do nakazanej wyprawy zbierały.
204 3 | jasność źle zapewne przypada do miary z farbą czarnej myśli.
205 3 | domu? Wysyła gońca z listem do Miecznika. Uprzejmymi słowy
206 3 | grzechy: synowę zaprasza do domu. Więcej jeszcze: "takiego
207 3 | zamku w wigilią zgonu Marii; do później nocy trwała ochota;
208 3 | martwymi oczami ~I śmiać się do pijących - i ruszać wąsami.~ ~
209 3 | obelżywy.~Alboż choć raz do serca me dziecię przytulił?~
210 3 | wyrażenia! Malczewski podniósł do ideału historyczną postać.
211 3 | broń jego, kord, karabelę - do poetyckiej wzniósł godności 1
212 3 | tańcowała. Puścił przeto maski do dworu - otworzył drzwi przed
213 3 | Zwycięski Wacław wraca w nocy do domu żony; teść został jeszcze
214 3 | stary Miecznik wziął się do zwykłych pacierzy. ~O! jak
215 3 | Lecieć z stęsknionym sercem do swojej kochanej! ~I każdy
216 3 | jego przyrównać by można do instrumentu wydającego niepoliczone
217 3 | od ptasiego świegotania do łoskotu burzy, od cichych
218 3 | burzy, od cichych westchnień do ogromienia i zgrozy. Jest
219 3 | dla pisarzy. - Wchodząc do gabinetu naturalnego, widzimy
220 3 | Podział ten służy mi tylko do wykreślenia idealnej, że
221 3 | Wszelki realizm zmierza do postaci, do form statecznych,
222 3 | realizm zmierza do postaci, do form statecznych, determinowanych,
223 3 | indywidualności, wszystko ciągnie do swej jednostki, do swego "
224 3 | ciągnie do swej jednostki, do swego "ja". Takim poetą
225 3 | Wszystko u nich zmierza do tonu, do muzykalności. Muzyka
226 3 | u nich zmierza do tonu, do muzykalności. Muzyka służy
227 3 | języka polskiego odnieśmy do Grażyny. Nigdzie bowiem
228 3 | to mniemanie i upoważniać do takiego sądu.~Te są dwa,
229 3 | żeby jako tako przypadała do miary z głównym efektem
230 3(1) | zajmujące postrzeżenia jego co do Marii, Wallenroda i Zamku
231 3 | przelatuję czwałem, ~Biegę do owej, do naszej doliny. ~
232 3 | czwałem, ~Biegę do owej, do naszej doliny. ~Wszystko
233 3 | Dziadów. - Pustelnik mówi do księdza:~Obraz tego rozstania
234 3 | który ją chciał unieść do Litwy, powiada: ja się "
235 3 | mieszkańcy miast tęsknią do pięknej za miastem natury? -
236 3(2) | Mówi Konrad do Pustelnicy.~
237 3 | polszczyzny wzięto u nas pobudkę do odsądzenia poematu Goszczyńskiego
238 3 | Lecz Nebaba nie należał do rzędu łatwowiernych. Przyrzekł,
239 3 | dowcip, wspaniała ochota do wszystkiego i miłość ojczystych
240 3 | wody wyratowana powraca do życia, ale zwiększone tym
241 3 | żadnej już wątpliwości co do związków tej kobiety z piekłem.
242 3 | uważać jako ofiarę wywołaną do życia dla dręczenia winowajcy
243 3 | Ciebie! itd.~Lecz wróćmy się do osnowy poematu. - Czy to,
244 3 | Przypadek zaprowadza go do Kaniowa, gdzie męska postać
245 3 | skłonności. Zniewala ją do uczynienia wyboru między
246 3 | Polką. - Chłopiec, wracający do zamku z torbanem, uwiadomił
247 3 | powstańcom, nastręczały mu do tej zemsty łatwą sposobność.
248 3 | kilku wspomnienia, przydając do obecnych cierpień niepokoje
249 3 | nocy gotowi byli lecieć do szturmu. Traf przygodny
250 3 | że ten zamiar nie doszedł do skutku. Przeciwnie, wszystko
251 3 | porzuciło, co w skok leci do Kaniowa i uprzedzając Nebabę
252 3 | się w warsztat katowski. Do sprawiedliwości przydano
253 3 | nie waham się policzyć je do rzetelnych ozdób literatury
254 3 | rozciągając go nawet dalej do samego tej powieści układu,
255 3 | gustu, jeśli je przyłożymy do tych śmiałych np. wyrażeń
256 3 | znaków:~Więc cicho jeden do drugiego szepce:~To jakiś
257 3 | niewidomą mocą od ziemi do korony, że teraz szeleści
258 3 | pośrednie dźwięki skali do najwyższego, najcieńszego,
259 3 | naszej mamy westchnienie do Stworzyciela nieba i ziemi
260 3 | dzieje nasze od początku do końca, jedną, ale głęboką
261 3 | samosłańców cisnących się do powołania poetyckiego bez
262 3 | konsekwencja wiedzie mnie do takiego wniosku.~Nikogo
263 3 | współczesnej cywilizacji. Do tego Rzymianie nigdy nie
264 3 | naśladowanej poezji swojej.~Wracam do punktu, skąd wyszedłem.~
265 3 | jednostka, jako osoba przychodzi do tego uznania, skoro myśleć
266 3 | samym sposobem przychodzi do tego uznania - to jest w
267 3 | anatomicznej.~To obrócę do Rzymian. - Jako tragedia
268 3 | Na próżno uśmiechały się do rymotwórców, biesiadujących
269 3 | rządów Ludwika XIV, przypadło do smaku greckie, klasyczne
270 3 | dramatycznej, nigdy przecież do tego wzdarzeń, jakie im
271 3 | skłaniali ulubieńców swoich do pisania w rzeczach ojczystych
272 3 | co przyszedłszy z ubóstwa do bogactw i wielkiego dostatku,
273 3 | zapewne, kto tę miarę przyłoży do każdego systematu estetycznego.
274 3 | miasta: "nim przywykniemy do tak nieludzkiego widowiska,
275 3 | istota nadobnego misterstwa do miary nie przypadała. Pisząc
276 3 | które się skądinąd wśliznęły do Rzymu, dowcipną satyrą nicuje,
277 3(5) | skąd Wirgiliusz przyszedł do tak głośnej sławy w poprzek
|