Rozdzial

 1  1|             razem dziwy na ten widok serce jego opanowały, kiedy Bóg
 2  2|              zawsze okazuje poczciwe serce i myśl wspaniałą. Zaiste,
 3  3|              kiedy łzami Marii swoje serce żywi.~Ha! toć i u mnie szabla
 4  3|       nieznana, Przeczucie szczęścia serce ożywiło:~Całując wierzby
 5  3|         zimnej refleksji, kiedy drży serce nasze, ale od polarnego
 6  3|              zbroi,~Którą bym odział serce miękkie z przyrodzenia~I
 7  3|          Orlika, pociągnęła ku sobie serce atamana Kozaków, bo któryż
 8  3|             minionych lat powieścią, serce jego tak boleśnie zakrwawił,
 9  3| przełożeństwo odbiera! Dzikie, leśne serce jego. Popędliwy, niesforny,
10  3|             w tym systemie? W czyjeż serce gorętsza iskra nie wejdzie?
11  3|              w głębokim wejrzeniu na serce człowiecze i nigdy niezrównanych