bold = Main text
Rozdzial grey = Comment text
1 Prz | przestać pisać o sztuce. Co innego zapewne mamy teraz
2 1 | przeniknąć do jego ducha, co on sam głęboko pojął, zrozumiał,
3 1 | dzisiejszą statystykę nauk. Co za ogromne drzewo wzrosło
4 1 | dzisiejszych czasach narodu (co szczególniej nas samych
5 1 | od obcych), i to także, co następnie powiem, zdaje
6 1 | może; bo ten sam historyk co chwila, za każdym uderzeniem
7 1 | zarysy tej mieniącej się co chwila fizjonomii wieku?
8 1 | wraca i odchodzi z odmiennym co chwila wejrzeniem to pochmurnego,
9 1(1) | ten artykuł w "Kur. Pols." co do słowa prawie wypisany
10 1 | Co rozumieć potrzeba przez
11 1 | kształty swojej fantazji. Co zdziałała na powierzchni,
12 1 | zdziałała na powierzchni, albo co zdziałał dowcip człowieczy,
13 1 | fantastyckim przeobrażeniu tego, co się działo na jawie - nie
14 1 | poruszenia, tak iż wszystko, co się wewnątrz nas dzieje,
15 1 | dobrze znajome, i z tego co chwila zdać sobie sprawę
16 1 | zreflektuj się - rozważ, co myślisz - przyjdź do siebie".
17 1 | brakuje.~Przeto: "między tym, co jest, i tego, że jest, nie
18 1 | jest, nie wie", a tym, "co jest, i wie, że jest", zachodzi
19 1 | mineralogii odłamem blaszkowym, co bym wolał nazwać odłamem
20 1(1) | wyrażenia na oznaczenie tego, co łacinnicy rozumią przez:
21 1(1) | principium cogitandi et essendi. Co innego wiedzieć się w myśli,
22 1(1) | wiedzieć, znać myśl swoje, a co innego pojmować się i w
23 1(1) | jestestwie zarazem. Wreszcie po co stwarzać dla filozofii polskiej (
24 1 | cielistego i czerwonego koloru. Co, jak się podoba rozumieć
25 1 | przeczuwała instynktem, co potem nastąpi? I jako się
26 1 | innych, za małą nagrodę. Co innego uczony mineralog.
27 1 | wprawił w obrót i ruch tego, co by się może nigdy było nie
28 1 | ten podróżny sam nie wie, co ma czynić, czy się cieszyć,
29 1(7) | Czyli tego, co Niemcy wyrażają słowem:
30 1 | się też krzewią. 10~Bądź co bądź wszystko to mnie utwierdza
31 1 | jednego rozeznawającego, co się w nim samym dzieje,
32 1 | niepojęty od nikogo porządek. Co być nie może. Bez tej myśli
33 1 | jako czyste zwierciadło: co ukażesz, to się też w niej
34 1(10)| ma horrorem scientiae!! Co jest rzeczą daleko boleśniejszą.
35 1 | siebie, więc - podług tego, co się wyżej rzekło - nie jest. -
36 1 | związek zachodzi między tym, co jest, i tego, że jest, nie
37 1 | że jest, nie wie, a tym, co jest i wie, że jest. A zatem:
38 1 | wszystko zmierza ku temu, co żadną nie jest rzeczą, i
39 1 | godzi. Któż da wiarę temu, co powiem następnie, jeśli
40 1 | umieją. Nie rozrywają tego, co na jedności zależy. Wielkie
41 1 | przykładem starszych czyniąc, co starsi czynią. Niedługo
42 1(11)| Toć jest, co wyraża owa formuła szellingianizmu: "
43 1 | postrzega, gdzie jest, po co, na co i co go otacza. Pierwszy
44 1 | postrzega, gdzie jest, po co, na co i co go otacza. Pierwszy
45 1 | gdzie jest, po co, na co i co go otacza. Pierwszy wszystkich
46 1 | wiekach obłędnej kolei? Co w nim najpiękniejszego?
47 1 | historii wszystkich ludów, co się na każdym człowieku,
48 1 | natury ludzkiej. Są uroki, co niemoc zadają oczom naszym,
49 1 | rzeczywistości, rozumu. Co atoli brać potrzeba w znaczeniu
50 1 | siebie pojąć musi, żeby pojął co bądź innego; myśl ta poważna,
51 1 | właściwie początek historii - co do czasu. Historia zaczyna
52 1 | chytrością", czyli innymi słowy, co na jedno wypada z tego przenośnego
53 1 | życia, to rozeznawań. Ci, co nie myślą albo myśląc, myśli
54 1 | myśli swoich nie wiedzą, co nie przyszli jeszcze ku
55 1 | cudzą radą albo zwyczajem. Co jest złego na świecie, poszło
56 1 | dziejach, skądże to pochodzi? - Co sprawuje tę tak ważną różnicę?
57 1(14)| patrzę, wtenczas szukam tego, co już we mnie było, com już
58 1 | jeden widok to wszystko, co się dotąd rzekło, wyznaję:~
59 1 | kiedykolwiek doskonałe? Na co się wreszcie przyda taka
60 1 | wszystko zasadzają na tym, co jest teraz, a co przeminęło,
61 1 | na tym, co jest teraz, a co przeminęło, na złe wykładając,
62 1 | jest, zdaniem moim, nie co innego, tylko ciągły, nigdy
63 1 | części złożoną. Wszystko, co było, co jest, niechaj się
64 1 | złożoną. Wszystko, co było, co jest, niechaj się odbije
65 1 | teraźniejszy tej literatury? Co ma w sobie właściwego, pierwotwornego,
66 1 | a robotnik rzadki; a ci, co szczerze, co ochotnie pracują,
67 1 | rzadki; a ci, co szczerze, co ochotnie pracują, może by
68 1 | pisarzy, a nie motylego owadu, co z kwiatu na kwiat przelatując
69 2 | polskich teorii "uznania". Co jest umiejętność? Zasada
70 2 | Piśmienne sektarstwo w Polszcze.~Co zowiemy oświatą, cywilizacją,
71 2 | brzegami Indu i Gangesu. Co atoli rozumieć trzeba w
72 2 | całości to tylko być może, co się znajduje w składających
73 2 | pokazać - toć jest prawdziwie; co nazwałem po staropolsku
74 2 | przyczyną tego wszystkiego, co się dzieje w literaturze;
75 2 | historii. - Podług tego, co się wyżej rzekło, historia
76 2 | rzekło, historia polska nie co innego być może, tylko nauką
77 2 | się na dwoje, tak że tego, co było, przypomnieć sobie
78 2 | nim wytarguje, kto chce i co chce, sprawi, a liczne kłopoty
79 2 | i tego nie postrzegają, co się koło nich dzieje. Samych
80 2 | i powiastek, z tego, na co sami własnymi oczyma patrzyli.
81 2 | latopisców, którzy to wszystko, co się za ich dni działo czy
82 2 | przez jednego pisarza? Albo, co na jedno wychodzi: czy pojęliśmy
83 2 | jednym rozumiejmy człowieku, co ze względu całego narodu.
84 2 | Prawdziwe obywatelstwo nie co innego jest, tylko rozszerzenie
85 2 | przedmiotowi? - Lecz tego, co się rzekło o historii powszechnej,
86 2 | swoje, zna to wszystko, co myślą myśleć i ogarnąć zdoła.
87 2 | rozwija uczucie naszego bytu, co się także do narodu ściąga.
88 2(1) | komu zdawało (według tego, co nadmieniłem, "że historia
89 2 | to pilniej wejrzymy, nie co innego jest, tylko ten postęp
90 2 | innymi słowy: "między tym co jest, i tego że jest, nie
91 2 | jest, nie wie" - a "tym co jest, i to wie". - Między
92 2 | nie poznajemy, tak i tego, co się zewnątrz nas dzieje,
93 2 | możemy; tym bardziej że to, co się zewnątrz nas dzieje,
94 2 | bezprzestannie; wszystko, co zewnątrz nas postrzegamy,
95 2 | Prawdziwy naturalista to, co widzi przed sobą, nie bierze,
96 2 | wysokość do błękitu, jest coś, co genetyczną, rodzajową własność
97 2(3) | w-ja-domość", a zatem, co się we mnie, w ja, w moim
98 2 | umiejętności. Podług tego, co się wyżej rzekło, filozoficzna
99 2 | taka polska umiejętność? Co potem będę się starał roztrząsnąć
100 2 | wolno będzie powiedzieć, co następuje:~Krytyka literacka,
101 2 | widok, niejako status quo co do krytyki estetycznej i
102 2 | do krytyki estetycznej i co do umiejętności, a szczególniej
103 2 | tę ostatnią przeszkodę? - Co do ogólnego usposobienia
104 2 | ze względu umiejętności, co do przyjętego u nas trybu
105 2 | wszystkie uposażyło jestestwa. A co do trybu postępowania i
106 2 | doświadczenia, a gdy się co odmieni w doświadczeniu,
107 2 | żadną miarą ostać nie może. Co Jan Nepomucen Kamiński wyrzekł
108 2 | wybija narodu. Z tego względu co innego we Francji, co innego
109 2 | względu co innego we Francji, co innego w Niemczech, co innego
110 2 | co innego w Niemczech, co innego w Anglii. Tę same
111 2 | umiejętność. 5 Przełożyć co bądź z obcego języka na
112 2 | widzi. Albo to wszystko, co powiedziałem ze względu
113 2 | osiągniemy zamierzonego celu? Co skoro jest rzeczą niewątpliwą,
114 2 | roztrzęsionego umysłu, tę fantazję, co jak prędkie błyśnienie świeci
115 2 | i tożsamość pojęć z tym, co pojmujemy - zgodność obiektu
116 2 | umiejętności przyrodzenia. Co skoro nie podpada zaprzeczeniu,
117 2 | zaprzeczeniu, pytam się: co za pewność z świadectwa
118 2 | naturze i ku temu się odnosi, co żadną nie jest rzeczą, a
119 2 | sług potrzebuje - jednych, co by z niej ciągnęli korzyść
120 2 | zwanych empiryków; a drugich, co by ją staraniem swoim, bez
121 2 | tylko zarzucić by można tym, co ją rozszerzyli: że czynią
122 2 | należą; na koniec, że tego, co mówią i piszą, sami nie
123 2 | piękniejsze wydają owoce, co pokazuje historia nauk przyrodzonych.
124 2 | inne części literatury. Co innego w Niemczech! Tu artyści
125 2 | względzie.~Te są postrzeżenia co do umiejętności polskiej.
126 2 | roztyrki literackie miały co szkodzić oświeceniu. Od
127 2 | nikt naówczas nie zgadywał, co było istotną przyczyną tego
128 2 | rozwinienia - i przeciwnie. Co bądź wywiąże się, rozwikła
129 2 | w gruncie rzeczy szło o co innego, może i nie przypadającego
130 2 | za szkolnymi ławami, ale co daleko więcej znaczy, w
131 2 | W salonach, gdzie mało co przedtem popisywały się
132 2 | nieukróconą owa dysputa, że i ci, co żadnego wyobrażenia nie
133 2 | przyjąć albo odrzucić, co nie poszło z przygody, ale
134 2 | ale z osobnego zrządzenia, co koniecznie nastąpić musiało,
135 2 | koniecznie nastąpić musiało, co było wypadkiem ogólnej dążności
136 2 | przeszłości, we wszystkim, co ich otaczało! - Błyszczała
137 2 | przyklaskiwano nowej Muzie, co nie wiedzieć skąd i nie
138 2 | białej, a nikt nie wiedział, co to za jawisko. Nuciła różne
139 2 | przyznać trzeba, że i to, co się w środku między nimi
140 2(7) | sektarstwie estetycznym. Są, co by to przytrzeć chcieli
141 2(7) | poetycznych (?), nie wiedzą, co przez klasyczność i romantyczność
142 2(7) | miłośnicy poezji" nie wiedzą, co mają rozumieć przez klasyczność "
143 2(7) | nie wie dotąd jeszcze, co ma rozumieć przez klasyczność
144 2(7) | różniących się generycznie tak co do wewnętrznej istoty, jako
145 2(7) | Winkelmann wiedział przecież, co ma rozumieć przez klasyczność,
146 2(7) | dowodnie i na oko pokazuje, co przez romantyczność rozumieć
147 2(7) | dzieł sztuki nie położył. Co większa: tenże "Pamiętnik"
148 2(7) | starym; słowem tym wszystkim, co się rodzą i umierają. "Pamiętnik"
149 2(7) | mógł nie dosyć pamiętać: co? kiedy? dla kogo? na co?
150 2(7) | co? kiedy? dla kogo? na co? i w jakim języku pisze?" -
151 2(7) | jaw zapomniał najpierw, co pisze, kiedy pisze i dla
152 2(7) | P. Jeżowski, zapomniał, co? i dla kogo? pisze. Chciał
153 2(7) | poezji i sztuce. Nie ma co mówić: pisarze doskonalą
154 2 | pieśni ludu nie zawiekowała; co przeszłe czasy staraniu
155 2 | Jakby w tej gwieździe, co lśni nad obłokiem,~Kiedy
156 2 | imaginacją synów Grecji, co polegli pod Termopilami?
157 2 | naszej Wiśle pojono. Bądź co bądź gwiazda Aldeboranu
158 2 | swego imienia. A też figury, co go otaczały? A ci bojarowie
159 2 | rozmyśla o darowiźnie Ottona, co mniemanym prawem wszystkie
160 2 | tymi słowy duch rycerza, co nie zna w sercu żadnej trwogi?
161 2 | wkrótce ucichły. Zaledwie co pierwotwornego, narodowego
162 2 | maluje kształty, ale i to, co minęło, w właściwe przybiera
163 2 | się w roztrząsanie tego, co przypadało do miary, a co
164 2 | co przypadało do miary, a co mniej było zgodne, a nawet
165 2 | mówi: "Byłoby to jedno, co naśmiewać się z ojca, który
166 2 | wywoływany od guślarzy, co go na mylną rotę zakląwszy,
167 2 | ledwie do połowy wyciągniona co chwila to zrywała się, to
168 2 | rozerwał stronnictwa. - Co bądź na podstawie historycznej
169 2 | kształt dumań samotnika, co po długiej niebytności,
170 2 | wyćwiczonego talentu. Chwalili, co było godniejsze nagany,
171 2 | godniejsze nagany, a ganili, co ze wszech miar na pochwałę
172 3 | wiciu czytelników moich, co się rzekło we dwóch pierwszych
173 3 | rozdziałach, niżeli to, co mam następnie powiedzieć
174 3 | Wcale inaczej ma się rzecz co do tych poetów w literaturze
175 3 | teoretyczne rezonowanie na co się przydać może! Ich młoda,
176 3 | Ofiara nieumiejętnej krytyki, co ją przed kilką laty na zapomnienie
177 3 | Napiszę o tej powieści, co długo w myślach miałem. -
178 3 | gładkich, potoczystych.~Co za widok stawia autor przed
179 3 | krytycznie, kreślę tylko, co czułem, co mi się zdawało
180 3 | kreślę tylko, co czułem, co mi się zdawało przy częstym
181 3 | hufce, rozwinięte znaki, co się do nakazanej wyprawy
182 3 | nich pachnący wietrzyk, co swój oddech świeży ~Dmucha
183 3 | żywej, słodkiej nucie, ~Co z mokrych rosa dzióbków
184 3 | rysy charakteryzują to, co zowiemy mądrością artysty. -
185 3 | braknie na młodzieńcach. ~Co to pannom umieją wyskoczyć
186 3 | szuka ślubów rozwiązania!~O! co tak to najlepiej! i mnie
187 3 | się około nas zmieniło. Co innego teraz mamy w myśli,
188 3 | pamiątce! Za sprawą jego, co przepadło w historii, nowe,
189 3 | przybyciu wspomnionego kozaka. Co żywo krząta się, bierze
190 3 | Uścisnął stara rękę; - co jemu nawzajem ~Szorstkie,
191 3 | Wtedy to luby zapach, co z kwiatów ulata. ~Lekkim
192 3 | w tym wszystkim smutku! Co tu żałości - a najbardziej
193 3 | lecz świetne marzenie,~Co nim ćmi dzieci ziemi szczęścia
194 3 | Płochy, wydarł się szczęściu, co mógł odziedziczyć." ~Ach!
195 3 | uwiadomia rycerza o tym, co się stało.~Lecz któż był
196 3 | naukowe pojęcie. Dzielić, co jest jednym tchnieniem,
197 3 | jednym tchnieniem, rozrywać, co tylko w duchu żyje, możeż
198 3 | talentu, myśl naśladowstwa, bo co tylko jest wzorowe, już
199 3 | okazuje, iż nie rozumie, co jest poezja. Nie masz poezji
200 3 | niekiedy tego wszystkiego, co się koło nas dzieje w naturze,
201 3 | Litwy i pancernych mnichów, co ich chrzcili i mordowali.
202 3 | zamku komnatach. Jestże co pierwotworniejszego w systemie
203 3 | poetyckiej naszej literatury albo co by ściślej spowinowacone
204 3 | realizmem i idealnością (co, zdaniem moim, nie podpada
205 3 | każdy wypowiedzieć powinien, co czuje, co myśli, głowy swojej
206 3 | wypowiedzieć powinien, co czuje, co myśli, głowy swojej nigdy
207 3 | Litwą w porównaniu z tym, co ją poprzedza, prędzej, krócej
208 3(1) | zajmujące postrzeżenia jego co do Marii, Wallenroda i Zamku
209 3 | pamiętasz ów kamień wyniosły, ~Co niegdyś naszych przechadzek
210 3 | rachmistrzostwem wszystko odczaruje, co się koło nas dzieje, co
211 3 | co się koło nas dzieje, co się nawet działo w przeszłych
212 3 | odtąd dobrze - witamy się co dnia! ~Spojrzę na dół...
213 3 | używaniu i wznawianiu tego, co się raz rzekło, łatwo wykształcić
214 3 | go tylko widzieć żywym, co wieczora z nim rozmawiać:
215 3 | i raniej przychodzić." - Co większa, Aldona chciałaby
216 3 | Toż samo, słowo w słowo, co w Szwajcarskiej familii
217 3 | przyczyny tak źle się wydaje, co bądź naśladowcy Zaleskiego
218 3 | otóż ledwo nie wszystko, co mi się czytać zdarzyło.
219 3 | kolorytu, rytmu i mechanizmu, co tylko pisze Bohdan Zaleski,
220 3 | owych pieśni hurysek dźwięk;~Co przy dziewicy, w letni poranek, ~
221 3 | dzielą częstokroć na kawałki, co jednym zawodem odbyć trzeba.
222 3 | zostawuje żadnej już wątpliwości co do związków tej kobiety
223 3 | szatańskich miłostek, bądź co bądź ojczyste porzuca siedlisko.
224 3 | Kozaka uderzenie pięścią, co, zdruzgotawszy jej skronie,
225 3 | dłużej na sobie zmuszenia, co tak boleśnie najtkliwszą
226 3 | niewierne kozactwo porzuciło, co w skok leci do Kaniowa i
227 3 | że mógł widzieć wszystko, co się koło niego działo. Wówczas
228 3 | jednak masy ogarnął! Zresztą co tylko w scenicznym działaniu,
229 3 | Ten czarny wąsik jego, co nad różowymi zwija się ustami,
230 3 | zwija się ustami, ten wzrok, co przy brwiach ciemnych tak
231 3 | kształt postawy spiętej burką, co się tak wydaje w wspaniałym
232 3 | zdaniem moim, niechaj kto mówi co chce, tej hajdamackiej czerni
233 3 | poprawność!! Cóż rzekną ci, co ustawnie wznawiają te maksymy
234 3 | Niemiec nieruchomy na koniu, co nabija strzelbę i z różańca
235 3 | powołania, ze wszystkiego, co bądź kiedykolwiek mówił,
236 3 | z tych białych włosów, co skroń jego wieńczą i na
237 3 | nie to samo rzec by można, co Montaigne starą francuszczyzną
238 3 | leger, demoniade.~Toć jest, co nazwałem na początku tego
239 3 | wielcy pisarze, żeby to, co godne było przechowania
240 3 | nierozdzielnym. Ale to, co nazwałem uznaniem, gruntem
241 3 | usiłowali wrócić poezji to, co było jej niezaprzeczoną
242 3 | użytkowi (jeżeli tylko poezja co wspólnego mieć może z pożytkiem
243 3 | większego oporu. - Niechaj co chce mówi Szlegel, rymotwórcy
244 3 | zwanym od Francuzów parvenus, co przyszedłszy z ubóstwa do
245 3 | kto pilniej wejrzy w to, co położyłem za fundamentalną
246 3(5) | pospolicie znanej, opowiadając, co Wirgiliusz wziął od Greków?
247 3(5) | samym opowiedział sposobem. Co wszystko Maro wiernie przełożywszy (
248 3(5) | nic kuleje Pegaz Marona i co krok nie potyka się i staje?
|