bold = Main text
Rozdzial grey = Comment text
1 Prz | mnie tak dobrze znanego) jak mgła szerzyła się w mojej
2 1 | tak umocniona i tak daleko jak pierwej nie zachodzi. Dzisiaj,
3 1 | wzrosło z pierwotnego szczepu! Jak wybujało, jak się rozgałęziło!
4 1 | pierwotnego szczepu! Jak wybujało, jak się rozgałęziło! Jak szeroko
5 1 | wybujało, jak się rozgałęziło! Jak szeroko teraz ziemię zalega
6 1 | całą Europę. Wszyscy teraz, jak widać, z jednego źródła
7 1 | resztek jego cywilizacji, jak dzisiaj z ogromnego stosu
8 1 | chwila fizjonomii wieku? Jak odmaluje obraz, gęsta, wejrzenie
9 1 | dalej, w te strony, skąd, jak mniema Hamlet, żaden wędrowiec
10 1 | kształtów, owe omylne postacie? Jak rozumieć tę dwoistość bytu,
11 1 | czasach zapadłych i nowszych. Jak szeroko rozsiały po ziemi
12 1 | rozściela się na płaszczyźnie i jak się obraz tego drzewa maluje
13 1 | jestestwa jej samej służy; tak jak głos służy słowu. W tej
14 1 | wyniosłość anorganicznej natury, jak go nazywa Schubert, sławny
15 1 | i czerwonego koloru. Co, jak się podoba rozumieć Szubertowi
16 1 | miejsca? Ten metal, prędki jak widzenie, przekupił statek,
17 1 | Szuberta albo Nowalisa. Jak to - może się kto zapyta -
18 1 | doznał kiedy tego na sobie, jak odmienne, coraz rozmaitsze
19 1 | niespokojną, przy czym - jak mówiła - zimno rozpostarło
20 1 | jasnowidztwem, wznawia te, jak się zdaje, rozerwane tylko
21 1 | słowa podziała, którą - jak niosą starożytne podania -
22 1 | natura w niej Się maluje jak obraz nadbrzeżnych kształtów
23 1 | kształtów w ruchomym strumieniu. Jak cień rzeczy na zwierciadle.
24 1 | widomego do niewidomego Tak jak dawna ars separatoria, segregatoria (
25 1 | zawczasu nie wyspowiadam, jak widzę rzeczy i z wierzchu,
26 1 | że tak rzekę, czujemy się jak po tętnie. Więc z tą myślą
27 1 | naszym dalej przenikają, jak ludzie stare lata mający,
28 1 | ciemnych niknąca punktach, jak we mgle i w mroku; dalej
29 1 | bytu!... Pierwszy człowiek, jak wszystko żywiące13, z łona
30 1 | zadają oczom naszym, że jak oczy sowie przeciwko słońcu
31 1 | niebieskiej ojczyzny, kiedy jak aniołowie jednym wszystko
32 1 | myśl ta poważna, stara jak świat, wypełnia historią
33 1 | tak cichy i natchniony, jak ów pierwszy człowiek przed
34 1 | jestestwie swoim mieć musi.~Jak myśl jednego człowieka zamyka
35 1 | jestestwie nie rozdzielonym czuje jak po tętnie, 15 jest tak piękne,
36 1(14)| rozumienie Kamińskiego, bo jak wiadomo, "uznanie samego
37 1 | dosyć na tym, że wiemy, jak jesteśmy teraz. Jeżeli tylko
38 1 | jeden w drugi zachodzi, jak koła zazębione zachodzą
39 1 | Gniazdo nasze tak stare, jak morze i rzeki, Którym imiona
40 1 | swoich chwalców teraźniejsze. Jak jedni tak drudzy bardzo
41 1 | nawet nie mówić po polsku (jak najczęściej czynią amatorowie,
42 1 | zwietrzałych zaszczytów, jak kładziemy i przechowujemy
43 2 | jestestwie swoim rozumiał, jak uważał i pojmował to jestestwo?
44 2 | przemijających uznawań. Stąd jak z wątku potrzeba wyciągnąć
45 2 | pamięć nasza? 1 - Nauki, jak z wszelką historią, tak
46 2 | prawdziwa bowiem cywilizacja, jak sądzę, rozszerza indywidualność
47 2 | Wszystkie z jednego źródła, jak promienie ze środka ogniska,
48 2(1) | To zdanie byłoby omylne. Jak poeta, tak historyk całą
49 2 | w czasie. W miarę tego, jak sami dla siebie stajemy
50 2 | potem naturę poznać można.~Jak siebie samych od razu nie
51 2 | podawały sposobność ciągnienia jak największych korzyści z
52 2 | obcego języka na polski, jak się u nas pospolicie dzieje,
53 2 | tak pierwotworna być musi jak poezja i poetyckie natchnienie.
54 2 | Uważajmy np. medycynę. Jak wielka użyteczność tej nauki!
55 2 | bliźnich swoich, nie jest -jak sądzę - ostatecznym kresem
56 2 | umysłu, tę fantazję, co jak prędkie błyśnienie świeci
57 2 | ani sprawdzone być mogą? Jak to? Miałżeby być inny tryb
58 2 | użyczenia ducha filozoficznego (jak się to w Niemczech dzieje)
59 2 | organiczny wejść może. Gdzie (jak np. w Polszcze) sami empirycy
60 2 | artyści są naturalistami, jak np. Gete i Nowalis, a filozofowie
61 2 | historykami i estetykami, jak np. Gerres i Steffens. -
62 2 | filozofii nie dokażemy. Jak przed niewielą laty przesądy
63 2(5) | natury swojej nie miał, jak nie zaszczepisz w płonkę
64 2 | to oczywiście pokazuje, jak niepotrzebna była ich obawa.
65 2 | przez krótką chwilę, która jak błysk przeminie, trwa ten
66 2 | dzieje się w widomej naturze, jak pokazuje chemia i fizyka.
67 2 | podobne nieporozumienia, jak w systemie teraźniejszej
68 2 | z niemocy dialektycznej, jak po części zaczynamy wychodzić
69 2 | świecie i nazwisko okazalsze jak właściwe albo zasłużone.
70 2 | szczególnym rodzajem poezji, jak np. bajka, satyra albo sielanka.
71 2 | literackiej młodzieży. Tę jak gdzie indziej tak i u nas
72 2 | ich słowa i niewzględne. Jak z jednej, tak i z drugiej
73 2 | bardziej jeszcze o to, żeby jak najdłużej cieszyli się mirtową
74 2(7) | literatów w stolicy różność zdań jak w tej, tak i w każdej innej
75 2(7) | Umiejętności Czystych" ma, jak widać, niezmyśloną odrazę
76 2(7) | Autor tej broszurki, równie jak P. Jeżowski, zapomniał,
77 2(7) | słodkim merkuriuszem, czyli, jak go nazywa autor, z solnikiem
78 2 | Widzę go w połyskach gromu, ~Jak z tego nocy poziomu, ~W
79 2 | on niezlękły. spokojny,~Jak gdyby słuchał tryumfalnych
80 2 | sprawowali. Wielcy ludzie, jak powiada Cousin, bądź dobrą
81 2 | nie tym samym kształtem, jak jedne rośliny, a czasem
82 2 | dobrze zrozumieć; to bowiem, jak sądzę, charakteryzuje nasze
83 2 | szczęścia był gdzie indziej, jak np. w Grecji, w Hiszpanii,
84 2 | postać dziejów polskich! Jak astralne światło jaśnieje
85 2 | równie nadzwyczajny i silny, jak były nadzwyczajne, a prawie
86 2 | Odziedziczywszy po ojcu - jak powiada Naruszewicz - "obszerną
87 2 | drewnianym, którego ściany, jak je Lelewel opisuje, bogato
88 2 | rozwikłała się i na tysiączne, jak z jednego atomu światła,
89 2 | charakter, melancholijny jak dźwięk dalekiego echa. Cóż
90 2 | nie wysławionych wzorach, jak u nas, tak wszędzie indziej,
91 2 | przejrzał w jego głębi. W tym, jak go nazywają niektórzy, złotym
92 2 | Raziły przeciwieństwa jasne jak na dłoni. W literaturze
93 2 | nie stało. Wszystko się jak ze szwu rozpruło! Dopiero
94 2 | pisanymi ozdobnie, a z wielkim, jak podówczas wypadało, umiarkowaniem,
95 2 | nie zrazić. On pierwszy - jak powiedział Michał Grabowski -
96 2 | przezroczu, żeby myśl prędką jak widzenie, a chęć dobrą,
97 2 | widzenie, a chęć dobrą, ognistą jak płomień, wzniecił, rozpalił.
98 2 | pochwałę zasługiwało.~Ale jak pierwsi, tak drudzy zacni
99 2 | się przez to rozchwiała, jak mgła przemijając, reputacja
100 2 | niemały postęp kultury. Jak w religii, tak i w literaturze
101 2 | choćby nawet omylne było, jak żadnego nie mieć? Nasuwa
102 2 | harmonii tak potrzebna zgoda. Jak waśń i rozstrojenie. Światła
103 3 | daleką przestrzeń ubiegła - jak Alcyd dławiąc smoka w kolebce.
104 3 | żywych.~Smutna powieść jego, jak dumy i śpiewy tego kraju,
105 3 | niepoprawnych wierszy i twardego, jak się niektórym zdaje, wysłowienia -
106 3 | Raziła arystokratę wielka, jak sądził, nierówność stanu,
107 3 | wielki pomyślany, prosty, jak przyzwoicie biegłemu sztukmistrzowi.
108 3 | autor przed oczy nasze! I jak właściwym godłem z Jana
109 3 | okropna, powszednia i głęboka jak przepaść. - Nie tak czyn
110 3 | zamku zanurzył swą postać. ~Jak te straszące mary, które
111 3 | z tej okoliczności. Ale jak podejść syna, kochanka,
112 3 | syna, kochanka, męża Marii? Jak jej ojca oddalić z domu?
113 3 | najwyższe misterstwo albo - jak się zwykł wyrażać Kamiński -
114 3 | wyskoczyć w rumieńcach ~I tak jak dawniej było - rycerskie
115 3 | Nie Podstoli Krasickiego, jak mniemano, ale Miecznik Malczewskiego
116 3 | I pusto, smutno, tęskno, jak gdy szczęście minie. ~I
117 3 | do zwykłych pacierzy. ~O! jak ślicznie przez pole młody
118 3 | księżyca malutka się dwoi. ~O! jak ślicznie wśród ciszy w naturze
119 3 | upojenie.~Oh! zbyt krótkie! Jak widmo staje przypomnienie ~
120 3 | pewny pogody. ~Niepomny, jak to gorzko czas zgryzotą
121 3 | przemknął się nieznany, jak cień bez szelestu! Połóżmy
122 3 | obskurantyzmem estetycznym. Jak białość wzrok ludzki rozbija,
123 3 | strony się nie roznosi, jak myśl poety. Misterstwo jego
124 3 | to prawie wszystko jedno. Jak litery na piasku rozsuwają
125 3 | na piasku rozsuwają się, jak się rozpływają w wodzie,
126 3 | niezgoda! Poezja wzorowa! - jak pospolicie u nas mówią.
127 3 | nic przed obliczem naszym, jak duchy na chwilę jawiące
128 3 | się w cielesnej postaci, jak niknące cienie. Wszystko
129 3 | służy ich fantazji, tak jak figury marmurowe poetyckiemu
130 3 | Okolica wydaje się natenczas jak obszerne jezioro - wioski
131 3 | przed ołtarzem, i także, jak w Marii, zgwałcenie praw
132 3 | Wertera Getego. Bo takim, jak ów upiór z rozdartą piersią,
133 3 | upiór z rozdartą piersią, jak ów obłąkany pustelnik w
134 3 | gdy się nad jego wyrazami, jak niewieściuch nad podniesieniem
135 3 | mocuje, gdy języka jego, jak dziecię, pieściwie wymawiać
136 3 | Twardy jest styl tej powieści jak żelazna zbroja, chropowaty
137 3 | żelazna zbroja, chropowaty jak chrzęst tej zbroi, kiedy
138 3 | potrząsają ramiona, ostry jak na starych obrazach fizjonomie
139 3 | a tak dziki i malarski, jak były dzikie i leśne serca
140 3 | Litwina. "Wieść prawdziwa jak rachunek, a dziwna jak mara."
141 3 | prawdziwa jak rachunek, a dziwna jak mara." Wallenrod służył
142 3 | swej sztuki, resztę budowli jak może najskwapliwiej, naprędce
143 3 | naszej doliny. ~Wszystko jak dawniej! też laski, te kwiaty;~
144 3 | laski, te kwiaty;~Wszystko, jak było owego wieczora. ~Gdyśmy
145 3 | i listki, i puchy! Ale jak źle się wydaje u Wallenroda
146 3 | nocnym obiegu:~Spojrzę... jak raz nade mną świeci gwiazdka
147 3 | jawnie, jaśnie pokazujący, jak trudno sztukmistrzowi indywidualnemu,
148 3 | społeczeństwie i w historii, jak tamta naiwny i szczery,
149 3 | tamta naiwny i szczery, jak ta prawdziwy i realny. Żartkiego
150 3 | przenikliwy: myśl ma prędką jak widzenie i pochmurną, i
151 3 | Zaleskiego śklana, czysta jak błękitna wód powierzchnia,
152 3 | różnobarwa, różnolicowa, mieniona jak gra kolorów i ziemskie na
153 3 | schyłkowi dnia jasnego albo jak farby tęczy na tle ruchomym
154 3 | nawiązał. Nikt bowiem tak jak on nie zagra na jego instrumencie.
155 3 | czarowny, powietrzny brzęk, ~Jak owych pieśni hurysek dźwięk;~
156 3 | wysłowienia, nie wszędzie tak, jak by może na rzecz rymotwórczą
157 3 | tego wypowiedzieć nie mogę, jak nieopatrzny jest ten sąd -
158 3 | sztuczka żwawa, śmiała - jak się o nim stary lirnik w
159 3 | na Ukrainie. Łatwo też, jak wiele innych niestworzonych
160 3 | włosem, w podartej odzieży, jak Sybilla, przebiegała sioła
161 3 | takie mniemanie. Ksenia jak w początkach swego obłąkania,
162 3 | kochanki i szczęśliwszego, jak mniemał, Lacha, gdyż nie
163 3 | jego nie są tak szlachetne, jak w powieści Malczewskiego,
164 3 | Genetyczna, ruchoma być musi jak umiejętność, tak poezja.
165 3 | zrozumiale wyłuszczona, jak by życzyć należało. Znać
166 3 | czole, po oblicza krasie? Jak sam zwierzchni Pan polski
167 3 | w wspaniałym pochodzie, jak maszt bajdaku lecącego w
168 3 | czerni z literatury polskiej (jak niegdyś z społeczeństwa
169 3 | zdaje się naszej poezji, jak przedtem w usługach Rzeczypospolitej
170 3 | najwyższego, najcieńszego, jak w strojnej orkiestrze złożonej
171 3 | polska i tak pierwotworna, jak nigdy literatura poetycka
172 3 | Rzymianie własną imaginacją, jak Grecy? Mieliż, jak dzisiejsi
173 3 | imaginacją, jak Grecy? Mieliż, jak dzisiejsi Polacy, swoję
174 3 | hellenizm wysilając. I im także, jak Francuzom za rządów Ludwika
175 3 | poezja nie jest historycznym, jak helleńska, pomnikiem. Fryderyk
176 3 | pomnikiem. Fryderyk Szlegel, jak może, usprawiedliwia to
177 3 | dobrze usłużył sprawie ludu, jak wystawieniem na scenie dumnego
178 3 | temu dać by wiarę można, że jak skoro Tarent, cała ziemia
179 3 | tak ojczysta, tak polska, jak nigdy poetycka literatura
180 3 | obcych, greckich talentów. Jak mogli hellenizowali imaginacją
181 3 | Tkwił po wszystkie czasy (jak mówi Wilhelm Szlegel, krytyk
182 3 | Krok w krok za nim idzie, jak dziecię za matką. Nie tylko
183 3(5) | szósta księga Eneidy, równie jak druga, miała być tylko kompilacją
|