bold = Main text
Rozdzial grey = Comment text
1 Prz | czytelników! Cieszę się z tego. Ogłosiłem przed rewolucją
2 Prz | kreśliłem ostatnie stronice tego pierwszego tomu na dni kilka
3 1 | prawdziwej chwały!~A przecież z tego tylko wyrozumieć można człowieka,
4 1 | fraszki stworzyć naukę. Cóż z tego, kiedy w tym wszystko się
5 1 | teraźniejszości. Żądamy więc tego, czego nikt dokazać nie
6 1 | fantastyckim przeobrażeniu tego, co się działo na jawie -
7 1 | snu, zwierciadłem nocnym tego kłamliwego obrazu życia.~
8 1 | nam dobrze znajome, i z tego co chwila zdać sobie sprawę
9 1 | między tym, co jest, i tego, że jest, nie wie", a tym, "
10 1 | płaszczyźnie i jak się obraz tego drzewa maluje w ruchomym
11 1 | zrozumieć nie zdołała. Pojęcie tego jestestwa jej samej służy;
12 1(1) | wyrażenia na oznaczenie tego, co łacinnicy rozumią przez:
13 1 | nie wprawił w obrót i ruch tego, co by się może nigdy było
14 1 | górzyste, któż nie doznał kiedy tego na sobie, jak odmienne,
15 1(7) | Czyli tego, co Niemcy wyrażają słowem:
16 1 | Jasnowidzącą z Preworst, od wioski tego nazwiska, gdzie się urodziła,
17 1 | wszelkie inne fenomena podczas tego jasnowidztwa, lecz nie od
18 1 | Ten sam Kerner czyni z tego względu uwagę, że, coraz
19 1 | wszelakiej filozofii! Od tego zaczyna się wszelkie rozumowanie.
20 1 | jego kościach znajduje! Kto tego, że jest, nie wie, jest
21 1(10)| Polskim" (Nr 216 [R. 1830]); z tego powodu nadmieniam: że pewien
22 1(10)| filozof nic wyszedł jeszcze z tego obwinienia. Iści się to
23 1(10)| Godziłoż się mu nie wiedzieć tego: że dziennik "Revue Encyclopedique",
24 1 | jest to żyć. Życie nasze od tego punktu się zaczyna. Nie
25 1 | samej siebie, więc - podług tego, co się wyżej rzekło - nie
26 1 | przyrodzenia zmierza do tego, żeby okazać, jaki związek
27 1 | zachodzi między tym, co jest, i tego, że jest, nie wie, a tym,
28 1 | światło jestże materialne? Z tego względu zostajemy jeszcze
29 1 | i konsekwencji loicznej tego rozumowania. Myśli ona naszą
30 1 | niejeden zapyta czytelnik tego pisma. Odpowiadam: kto chce
31 1 | Człowiek rodzi się, nie wiedząc tego. Przez długi czas żyje w
32 1 | którym jesteśmy, nie wiedząc tego, do punktu, gdzie mamy uznanie
33 1 | nie umieją. Nie rozrywają tego, co na jedności zależy.
34 1 | Powoli zaczął się budzić z tego snu na jawie i wychodzić
35 1 | kiedyś inszymi byliśmy. Bez tego nawet przypuszczenia ani
36 1 | pojętniejszy, szczęśliwszy, choć tego nie wiedział; myśl tak zwanego
37 1 | roztrojenia wewnątrz nas. 14 Od tego punktu: kiedyśmy sami dla
38 1 | słowy, co na jedno wypada z tego przenośnego rozumienia:
39 1 | dzielnościami cywilizacji, które z tego pojęcia wypłynęły, był tak
40 1 | pierwszej parze; myśl, że tego dążenia niezatarte ślady
41 1 | swoim nie uznały; uznania tego świadectw ani piśmiennym
42 1(14)| patrzę, wtenczas szukam tego, co już we mnie było, com
43 1(14)| objawienie (wyjawienie się tego ja wewnątrz), a po trzecie
44 1 | istotę, "stanowią literaturę tego narodu".~Do tego zmierzały
45 1 | literaturę tego narodu".~Do tego zmierzały poprzednie rozumowania. -
46 1 | samego siebie, czyli; kto tego, że jest, nie wie, ten jest
47 1 | przyda taka wiedza? Cóż z tego, że z dnia na dzień żyjemy
48 1 | historyczna. A wszystkie dzieje tego pnia rokrocznie wyrzynające
49 1 | choć na moment wyjdzie z tego rozumienia samego siebie!
50 1 | w sennych postaciach -od tego cudownego misterstwa w przyrodzeniu
51 1 | objawianie się i wyrażanie tego ducha we wszystkich nawzajem
52 1 | popłaca, w mniemaniu autora tego pisma żadnego znaczenia
53 2 | nosimy rozstrojenie. Czyż się tego skutki nie wyraziły w cywilizacji
54 2 | podciągnąć by można i z tego względu uważać systema każdej
55 2 | literatury, zasadą i przyczyną tego wszystkiego, co się dzieje
56 2 | potrzeba od historii. - Podług tego, co się wyżej rzekło, historia
57 2 | rozerwie się na dwoje, tak że tego, co było, przypomnieć sobie
58 2 | przeszłych czasów, zarówno i tego nie postrzegają, co się
59 2 | z wieści i powiastek, z tego, na co sami własnymi oczyma
60 2 | rzeczy, w związku społecznym, tego uznanie we własnym jestestwie
61 2 | konieczny i nieodzowny. Tego postępu świadectwem i nauką:
62 2 | ważnemu przedmiotowi? - Lecz tego, co się rzekło o historii
63 2(1) | Proszę czytelnika, żeby tego opacznie nie rozumiał. Może
64 2(1) | się komu zdawało (według tego, co nadmieniłem, "że historia
65 2(1) | Równie mógłby mnie kto z tego posądzić, że poecie odmawiam
66 2(1) | szczególniejsze rozwinienie tego lub owego elementu. A tą
67 2(1) | historii zaś pamięć, lecz z tego tylko względu, z jakiego
68 2 | między tym co jest, i tego że jest, nie wie" - a "tym
69 2 | od razu przychodzimy do tego punktu, ale powoli, z czasem,
70 2 | czasem, w czasie. W miarę tego, jak sami dla siebie stajemy
71 2 | razu nie poznajemy, tak i tego, co się zewnątrz nas dzieje,
72 2 | ruchu (naturans), cóż z tego wynika? Oto że i środek
73 2 | kształtu, żadnej postaci. Do tego wszystkiego przychodzi przez
74 2 | Czy uważaliśmy naukę z tego punktu i czy ją u nas w
75 2 | kształt umiejętności. Podług tego, co się wyżej rzekło, filozoficzna
76 2 | jednaki sposób pojmowania tego i tłumaczenia. W tym się
77 2 | oświeceńszego wybija narodu. Z tego względu co innego we Francji,
78 2 | odmiennych względów i widoków, z tego rozmaitego sposobu rozumienia
79 2 | systemie natury? - Czyż z tego jednego przykładu jawnie,
80 2 | nie należą; na koniec, że tego, co mówią i piszą, sami
81 2 | godniejsze uważania, jeśli z tego źródła początek biorą. -
82 2 | jej cudzym rozumieniem! Tego nigdy dostatecznie wypowiedzieć
83 2 | naturantem), jako działa! A tego nigdy bez rodowitej filozofii
84 2 | Nauka polska musi wyjść z tego obwinienia; na tym zależy
85 2 | szkodzić oświeceniu. Od tego niektórzy wielkim się krzyżem
86 2 | rozniesieniu mniemań. Pierwszych tego śladów nie trzeba zacierać
87 2 | co było istotną przyczyną tego nieporozumienia i jakie
88 2 | piękności. Przyszło nawet do tego, że ludzie w naukach okazale
89 2 | przynajmniej bardzo różnym od tego. Pod tymi tylko jakby zwierzchnimi
90 2 | trafia się, że piszą, choć tego, o czym piszą, często sami
91 2 | ojczystego Parnasu, wielorakie tego przyczyny naznaczyć można.
92 2 | upodobania. Jej uśmiech nie był z tego świata! Smutna, żałosna,
93 2(7) | Z niezdolności ocenienia tego stosunku dziwne się u nas
94 2(7) | jaką zapewne P. redaktor tego działu "Pamiętnika Umiejętności
95 2(7) | chrześcijańską." - "Przyczyną tego nierozumienia - mówi dalej "
96 2(7) | jednostajnego doprowadzić wniosku. Z tego braku dokładnego określenia
97 2(7) | długie zamykają rozumowania!! Tego się "Pamiętnik Umiejętności
98 2(7) | przypisanego Platonowi, a zamiast tego bije na miłośników sztuki,
99 2(7) | Na ostatek, nie mogę tego przewieść na sobie, żebym
100 2(7) | a zaczął w przedmowie od tego: - "Że niepodobna przyjść
101 2 | połyskach gromu, ~Jak z tego nocy poziomu, ~W zagrobnych
102 2 | pomysłom odnoszą się i z tego źródła wypływają wszystkie
103 2 | dzisiejszą poetycką literaturę. Z tego tylko względu uważać ją
104 2 | okoliczności, wszystko to stawia tego króla jakby w świetle romantycznej
105 2 | rozbiła promienie. Ona jest tego wszystkiego nie zwierciadłem,
106 2 | Polskę lecącą nierządem do tego upadku, począwszy od Zygmunta
107 2 | Piastów i Jagiełłów. Za sprawą tego wskrześcy nauk znowu zaczęto
108 2 | każdy to z nami przyzna, bo tego nie możem zataić przed samymi
109 2 | zapuszczając się w roztrząsanie tego, co przypadało do miary,
110 2 | starego czasu; nie mieli tego u siebie za rzecz dobrą
111 2 | zatargów w rzeczach gustu, z tego estetycznego u nas sektarstwa;
112 3 | Któryż twór położę na czele tego systematu nowych, świetnych
113 3 | jego, jak dumy i śpiewy tego kraju, gdzie się urodził.
114 3 | sztukmistrzowi. Wykonanie tego planu śmiałe; każdy zaś
115 3 | do śmierci, ale kręte do tego ścieżki, manowce sieją postrach.
116 3 | Malczewski powiada, że tego wieczoru "twarze ostre,
117 3 | wielkiego artysty, autora tego poematu. Wszystko się tam
118 3 | słynny dziejów polskich wedle tego, żeśmy stawili dzielny odpór
119 3 | dążność, prędkie wywijanie się tego systematu z niemowlęctwa
120 3 | rozpacz na jego myśli nie są z tego świata. To zjawienie zdaje
121 3 | się pyta~O sprawy czyje, tego przywita Wrzawa, śmiech
122 3 | zaczęły. Poeta mówi, że myśl tego starca także tańcowała.
123 3 | poety, który już zeszedł z tego świata, a którego geniuszu
124 3 | Nikomu wreszcie nie narzucam tego zdania, sądzę jednak, że
125 3 | szkoły. Daleki jestem od tego. Jakkolwiek ów rozdział
126 3 | nie w celu wyciągnienia z tego prawideł empirycznych, które
127 3 | jakie zdanie? Nikt nawet tego zgadnąć nie może! - Któż
128 3 | i filozofii swojej! Któż tego samego Szekspira wyrozumie
129 3 | optycznego fantazji i z tego punktu wykreślać linie architektoniki
130 3 | nie postrzegamy niekiedy tego wszystkiego, co się koło
131 3 | Pozbierawszy rozrzucone ułamki tego utworu, można by je złożyć
132 3 | rozciągnąwszy nić cierpień tego zapaleńca, wystawić sobie
133 3 | poetycki i artystowski talent tego wielkiego sztukmistrza najokazalej
134 3 | Pustelnik mówi do księdza:~Obraz tego rozstania dotąd w myśli
135 3 | jeszcze używaniu i wznawianiu tego, co się raz rzekło, łatwo
136 3 | wszystko osłabiło wdzięk tego poematu! Ileż w tym wszystkim
137 3 | pochmurną, i wesołą. Oko tego wieszcza nie zawżdy łzą
138 3 | sforność i energia ducha tego młodego poety. Nie bez słusznej
139 3 | wyspa na morzu były nagrodą tego strzału. - Z tej przyczyny
140 3 | innym miejscu. 3 Artykuł z tego powodu umieszczony w jednym
141 3 | kiedy prawiłem o talencie tego znakomitego pisarza. Dotychczas
142 3 | Malczewskiego. Atoli dostatecznie tego wypowiedzieć nie mogę, jak
143 3 | przynieść mu miała. - Rządca tego zamku, Polak, powziął był
144 3 | zaślubiny rządcy z Orlika, która tego samego dnia jeszcze przed
145 3 | umyśliła zabić męża i dopełniła tego czynu w nocy, krwawy zamiar
146 3 | zwłoki widziano w bliskości tego miejsca.~Taka osnowa poematu
147 3 | owdzie, znać skwapliwość: a z tego zawsze rodzą się nieszykowność,
148 3 | To jedynie miał na celu, tego dokazał. Bohatyrem poematu
149 3 | włóczęga. Komuż rześka postać tego Nebaby w kosztownej burce,
150 3 | co nazwałem na początku tego trzeciego rozdziału architektoniką
151 3 | talent przyznany. Nie podaję tego w wątpliwość, lecz mówić
152 3 | współczesnej cywilizacji. Do tego Rzymianie nigdy nie przyszli
153 3 | jako osoba przychodzi do tego uznania, skoro myśleć zacznie.~
154 3 | samym sposobem przychodzi do tego uznania - to jest w wyciągnionej
155 3 | między pamięcią i imaginacją tego ludu. Mieli zapewne Rzymianie
156 3 | i polityce Rzymian. Lecz tego nie znać w ich poetyckiej
157 3 | pochlebiła Rzymianom w udziale tego daru. Na próżno uśmiechały
158 3 | dłonie. Wzruszyliż się losem tego bohatyra? Woleli raczej
159 3 | godna uważania - są słowa tego uczonego krytyka - że Rzymianie,
160 3 | dramatycznej, nigdy przecież do tego wzdarzeń, jakie im ojczyste
161 3 | rzymskich byłby się odważył tego patrycjusza takim, jakim
162 3 | usprawiedliwieniem nie wyjdą z tego obwinienia, że rzecz tak
163 3 | szczególny widok i uważając ją z tego samego względu, podpieram
164 3 | względzie tej ekspresji i tego kierunku, który tak pomyślnie
165 3 | rozbłyśniony nadzieją i blaskiem. Tego nigdy nie dostąpili rymotwórcy
166 3 | rzekł któryś z mieszkańców tego miasta: "nim przywykniemy
167 3 | że żaki nawet w Rzymie tego zaszczytu Wirgiliuszowi
|