bold = Main text
Rozdzial grey = Comment text
1 1 | że teraz więcej umiemy od poprzedników naszych, ale
2 1 | którzy tyle przejęliśmy od obcych), i to także, co
3 1 | rozwija. A przecież żądamy od spółczesnych dziejów pisarza,
4 1 | pisarza, a szczególniej od historyka spółczesnej literatury,
5 1 | wstaje z miejsca i odbiega od artysty, a potem znowu wraca
6 1 | żądamy wiernego portretu od spółczesnych dziejów pisarza! -
7 1 | to większe, to mniejsze od nich samych. Nawet dźwięk
8 1 | widzimy postęp nieprzerwany od bezwładności do życia; a
9 1 | jestestw rozdziela nieme głazy od rozumnego człowieka. Ale
10 1 | stopnie pośrednie przechodzi od martwej materii do pojęcia;
11 1 | martwej materii do pojęcia; od punktu, na którym nie ma
12 1 | państwo roślin. 2 Sjenit, od wielu geognostów nazwany
13 1 | przemianą feldspatu. A że od najdawniejszych formacji
14 1 | go na jakiś czas odrywają od ziemi i rzeczy ziemskich.
15 1 | wyższego organicznego porządku. Od pierwotnego, kulistego kształtu,
16 1 | szukać trzeba przejścia od kamieni do roślin i zwierząt.
17 1 | Najśliczniejsze farby, od szkarłatnej, krwistej granatu,
18 1 | szkarłatnej, krwistej granatu, od różowej, karminowej rubinu
19 1 | starożytnym kapłaństwie, od czasów niepamiętnych przykładali
20 1 | Jasnowidzącą z Preworst, od wioski tego nazwiska, gdzie
21 1 | tego jasnowidztwa, lecz nie od rzeczy wspomnieć, jaki wpływ
22 1 | odrętwiała. Całe jej ciało od szyi do stóp było wyprężone:
23 1 | stóp było wyprężone: mówiła od rzeczy. Tenże skutek za
24 1 | coraz bardziej odstępując od natury, wyszliśmy z powinowactwa,
25 1 | czytelników. Za odstąpieniem od przyrodzenia wygasł instynkt
26 1 | stopnie pośrednie przechodzi od martwej materii, od pierwotnych
27 1 | przechodzi od martwej materii, od pierwotnych kształtów do
28 1 | pojęcia. Czyli innymi słowy: od punktu, na którym nie ma
29 1 | ciągły, jest nieprzerwany od mchu, porostu do palmy,
30 1 | Komuż świeciłyby górne koła, od tylu tysiący lat nieomylne
31 1 | pozostanie? Martwy, niepojęty od nikogo porządek. Co być
32 1 | początek wszelakiej filozofii! Od tego zaczyna się wszelkie
33 1(10)| własnym dowcipowaniem, dalekim od filozofii, której jest doktorem,
34 1 | jest to żyć. Życie nasze od tego punktu się zaczyna.
35 1 | i wie, że jest. A zatem: od widomego do niewidomego
36 1 | zacząwszy poszukiwania swoje od najcięższych substancji,
37 1 | najcięższych substancji, od metalów, przeszła z czasem
38 1 | masz innej dążności, tylko od natury widomej do ducha,
39 1 | widomej do ducha, jakby od dźwięku zewnętrznego, głosu
40 1 | duszą takiego pisma. Nigdzie od niej odstępować się nie
41 1 | pośrednie tę samą drogę, od początku ku końcowi. Tryb
42 1 | człowieku, toż w historii. Od bezwładności do pojęcia!
43 1 | bezwładności do pojęcia! Od punktu, na którym jesteśmy,
44 1 | płomienistą, wszystko obejmującą od końca do końca, we wszechrzeczy
45 1 | i naukę zaraz mieliśmy od stworzenia swego - bez sylogizmu,
46 1 | woli; odstępstwo człowieka od porządku ogólnego; wydarcie
47 1 | przez rozróżnienie jednego od drugiego, a zatem przez
48 1 | czasu. Historia zaczyna się od rozdwojenia, a raczej roztrojenia
49 1 | roztrojenia wewnątrz nas. 14 Od tego punktu: kiedyśmy sami
50 1 | być przedmiotem widzenia. Od refleksji. Przed refleksją
51 1 | uobecniania się samemu sobie od początku, od kolebki, przez
52 1 | samemu sobie od początku, od kolebki, przez wszystkie
53 1 | przeszłości i teraźniejszości". Od zawiązków, od ziarna nasiennego
54 1 | teraźniejszości". Od zawiązków, od ziarna nasiennego do korony
55 1 | modrzewia!~Gałązka odcięta od szczepu, którą wiatr daleko
56 1 | utworem. Nie wszystko upada od niemocy, nie wszystko ginie
57 1 | kawałków, niejednego postawu.~Od pozornej refleksji w krainie
58 1 | to w sennych postaciach -od tego cudownego misterstwa
59 1 | polskiego? Czym się różni od innych postronnych? - Jeżeli
60 1 | nierozdzielnie, złączonych. Od utworzenia się filozoficznej
61 2 | uznania".~Zacząć potrzeba od historii. - Podług tego,
62 2 | jest jako obłąkany: mówi od rzeczy, wszystko bierze
63 2 | jestestwo? Wszystkie zaś dzieje od najdawniejszych czasów do
64 2 | poświęcone pamięci? Taką powieść od najdawniejszych czasów do
65 2 | innego jest, tylko ten postęp od naszej indywidualnej jednostki,
66 2 | indywidualnej jednostki, od ja do wszechrzeczy jestestwa.
67 2 | aktem woli i umu. Odbiegłszy od natury, teraz się ku niej
68 2 | przedmiotem, a zatem nie od razu przychodzimy do tego
69 2 | można.~Jak siebie samych od razu nie poznajemy, tak
70 2 | się zewnątrz nas dzieje, od razu poznać nie możemy;
71 2 | najpierwszych początków, zaczyna od punktu genetycznego. Badacz
72 2 | wonią, wszystek ziemiokrąg od końca do końca świata ocieniają.
73 2 | teorię. Ale ten widok daleki od szczerej istoty umiejętności.
74 2 | postęp ciągły i nieprzerwany od widomego do niewidomego -
75 2 | widomego do niewidomego - od materii do pojęcia. A zatem
76 2 | końcowi? Mieliżbyśmy zaczynać od doświadczeń w rzeczach pod
77 2 | jeszcze winniśmy postąpić: od gustu i imaginacji do myśli
78 2 | i rozumowań umiejętnych, od piękności w poezji i sztuce
79 2 | odstąpiłem w tej mierze od zdania pospolitego, jakoby
80 2 | co szkodzić oświeceniu. Od tego niektórzy wielkim się
81 2 | szkolną odwieść chcieli od wszelkiego uczestnictwa
82 2 | przynajmniej bardzo różnym od tego. Pod tymi tylko jakby
83 2 | dziwna i godna uważania! Od czasów kłótni Orzechowskiego
84 2 | To samo bowiem odstępstwo od prawodawstwa apollinowego,
85 2 | toż odstrychnienie się od poetyckiej wiary, jakie
86 2 | postronnych narodów, i u nas także od lat kilku szerzy się nie
87 2 | towarzystwie i całą niemal Polskę od jednego końca do drugiego
88 2(7) | zeszyt l, str.55): "Tyle już od pewnego czasu nad(!) romantycznością
89 2(7) | sławnych krytyków, począwszy od Lessynga do Szleglów. Tylko
90 2(7) | którzy wszyscy odstąpili od mniemanego klasycyzmu? Nie
91 2(7) | dobroci tworów się sądzi." - Od Baumgartena, pierwszego
92 2(7) | merkuriuszu, a zaczął w przedmowie od tego: - "Że niepodobna przyjść
93 2(7) | garncarskiej, zaczynać się będą od przedmów zamykających wykład
94 2 | dzierżawami swoje pomnaża. Od Odry do Dniepru niespracowany
95 2 | blachami, tarczami i szablami, od kamieni i kruszcu lśniły
96 2 | do tego upadku, począwszy od Zygmunta III, zaległa gruba
97 2 | kształconą szkole, oderwaną od historycznej przeszłości
98 2 | odróżniając prawdziwych od omylnych, nie zapuszczając
99 2 | pożyczonym wysłowieniem od pewnego filozofa niemieckiego:
100 2 | nie wstąpił, wywoływany od guślarzy, co go na mylną
101 2 | stanowczy, krok olbrzymi, bo od dowcipu do myśli, od sentymentalności
102 2 | bo od dowcipu do myśli, od sentymentalności do czucia,
103 2 | sentymentalności do czucia, od sztuki do natury. Pierwszy
104 2 | nawet przy swoim obstawanie od owej na wszystko obojętności,
105 3 | najznaczniejszy pokaz łaski od lat wielu w samej Francji
106 3 | ledwo nie straszniejszy od samego uderzenia. Nie śmierć,
107 3 | raz się rozczulił?~Nie - od domu, imienia, ze wzgardą
108 3 | odpierali piersią spustoszenie od chrześcijaństwa i cywilizacji?
109 3 | natchnienie. Niemały to postęp od czasu, kiedyśmy najpierwej
110 3 | odrębne szkoły. Daleki jestem od tego. Jakkolwiek ów rozdział
111 3 | wydającego niepoliczone dźwięki - od ptasiego świegotania do
112 3 | świegotania do łoskotu burzy, od cichych westchnień do ogromienia
113 3 | coraz bardziej oddalają się od statuy, od posągu i rozwiewają
114 3 | oddalają się od statuy, od posągu i rozwiewają w nic
115 3 | niedowiarstwa i wstrętu od zabobonów mógł osnuć poema
116 3 | prostoty. Nikt piękniejszego od czasów Julii Szekspira nie
117 3 | miary z głównym efektem od przodu. Wielka także zachodzi
118 3 | kiedy drży serce nasze, ale od polarnego mrozu, nie z zachwycenia -
119 3 | odsądzenia poematu Goszczyńskiego od wszelakiej niemal cześci.
120 3 | hajdamackie życie jego zaczyna się od złośliwej pustoty. Trzeba
121 3 | Stąd nieznośne dla Nebaby od wiejskiej młodzieży przymówki;
122 3 | Ksenią. - Dostały mu się od natury: uroda, dowcip, wspaniała
123 3 | związków tej kobiety z piekłem. Od tej chwili można Ksenią
124 3 | Rzecz poematu zaczyna się od następnego zdarzenia:~Bratu
125 3 | dziwne widmo Kseni, uważane od gminu jako znak bliskiej
126 3 | w jego umyśle zapomniane od lat kilku wspomnienia, przydając
127 3 | prędzej myśl uwolnienia się od napaści nienawisnej Kseni,
128 3 | Szalona zbliża się i odbiera od Kozaka uderzenie pięścią,
129 3 | postrzeżony w ukryciu swoim od polskiego szpiega, który
130 3 | słyszy głos Kseni, która od dawna tej bitwie z boku
131 3 | Rzeczypospolitej odganiało od dziadów naszych postrach
132 3 | szepce:~To jakiś urwisz od psiarni Krzyżaków -~Tuczny,
133 3 | wstrząsnęło niewidomą mocą od ziemi do korony, że teraz
134 3 | drzewo! Różne wydaje tony, od najniższego, najgrubszego
135 3 | przechodził dzieje nasze od początku do końca, jedną,
136 3 | toż to jest miasto niegdy od tylu tysięcy oświeconych
137 3 | dowcipu odstrychnęli się od prawdziwej prostoty i piękności,
138 3 | zamierzony na malowanym płótnie. Od stosunku między realizmem
139 3 | ciała pokryją farbą odmienną od koloru rodzimej jego masy.~
140 3 | swoich jest świetniejsze od systematu daleko liczniejszych
141 3 | Stanisława Augusta: świetniejsze od systematu daleko sławniejszych
142 3 | we wszystkim innym wyżsi od Rzymian, z każdego innego
143 3 | albo jako strumyk odcięty od pierwotnego zdrojowiska
144 3 | Pisarze rzymscy, odstąpiwszy od swojej narodowości, rozmiłowali
145 3 | ściany kolosalego gmachu od oburzenia i zgrozy słuchaczów.
146 3 | nie odwiodło to Szyllera od napisania trajedii Wallenstein,
147 3 | ulubieńcom fortuny, tak zwanym od Francuzów parvenus, co przyszedłszy
148 3 | niepamięć.~Nie odstąpiłem od rzeczy mojej tym wkroczeniem
149 3 | zawojowawszy Greków, nawzajem od nich podbitymi zostali okrasą
150 3 | Szlegel, krytyk bieglejszy od brata swego Fryderyka) ten
151 3 | zewnętrzne formy przejął od swego mistrza. Zostaje mu
152 3(5) | opowiadając, co Wirgiliusz wziął od Greków? Że Teokryta w sielance
153 3(5) | treści wszystkie, począwszy od małżeńskich ślubów Jowisza
154 3(5) | lepiej wypracowane dzieło od Eneidy jest Ziemiaństwo
|