Rozdzial

1  3|  samotnie się żarzy. - Była noc; nie spał, chodził w jej
2  3| znasz weneckie zapusty?~I w noc, i we dnie ~Wesołe, szalone,
3  3| sobie jedziem kulikiem ~I w noc, i we dnie, Wesołe, szalone,
4  3|   ustach - przebaczenie.~Ta noc, ten księżyc, to zwycięstwo
5  3|      gdzie mnie oczy niosą,~Noc była najpiękniejsza! Pamiętam
6  3|  jezioro!~Toż Czarnomorca w noc na pogoni ~Nuta dnieprowskich
7  3|      to nad brzegami wód na noc całą siadała, myślą napowietrznego
8  3|   języka, łączą się z nimi. Noc coraz bardzie) ciemnieje.