bold = Main text
Rozdzial grey = Comment text
1 Prz | w mojej duszy. Niebo to wszystko odmieniło na lepsze! - Skończywszy
2 1 | Cóż z tego, kiedy w tym wszystko się z szczerej istoty wytrawia,
3 1 | szczerej istoty wytrawia, wszystko na wierzch wychodzi!...
4 1 | naszego nie oszukiwało. Wszystko się tu na dwoje roznosi.
5 1 | naturze, nie jest to jeszcze: wszystko wiedzieć. Pewne jawiska
6 1 | przewagi, dostojne imię, wszystko rozproszone jako mgła mija.
7 1 | wszelkie jej poruszenia, tak iż wszystko, co się wewnątrz nas dzieje,
8 1 | wszystkie przeszkody, porównał wszystko z ziemią, z błotem, z którego
9 1 | podobną zwierzęcej. - Jakże to wszystko rozumieć? W dalekiej starożytności
10 1 | krzewią. 10~Bądź co bądź wszystko to mnie utwierdza w rozumieniu,
11 1 | jakiemuż końcowi to by się wszystko chyliło? Komuż świeciłyby
12 1 | Pismo -jako oczy, które na wszystko patrzą, a same siebie nie
13 1 | rozumowanie. Jest światło wszystko rozjaśniające około siebie,
14 1 | niematerialnego wpływu." Tak, wszystko się uduchownia w naturze;
15 1 | się uduchownia w naturze; wszystko zmierza ku temu, co żadną
16 1 | siebie pojmuje i tym pojęciem wszystko ogarnia, że między tymi
17 1 | intelektualnej.)~Ale jakże to wszystko przypada do miary z polską
18 1 | rozwinąć widoki, pod które wszystko podciągnąć przedsięwziął,
19 1 | myślą rozwieść się musiałem, wszystko ku niej ciągnąc w całym
20 1 | zostają pod ową porę w zgodzie wszystko ogarniającej wszechrzeczy,
21 1 | wszechrzeczy jestestwa, wszystko znajduje przeciwko sobie,
22 1 | mierzy, waży, obserwuje i nad wszystko się wynosi, i wszystko pod
23 1 | nad wszystko się wynosi, i wszystko pod swoje podbija posłuszeństwo...
24 1 | Pierwszy człowiek, jak wszystko żywiące13, z łona natury
25 1 | rozprzestrzenienia miłością płomienistą, wszystko obejmującą od końca do końca,
26 1 | oczyma. Jest rdza, która wszystko pożera, nawet blask dawniejszej
27 1 | kiedy jak aniołowie jednym wszystko rozumieliśmy wejrzeniem
28 1 | Zajmując pod jeden widok to wszystko, co się dotąd rzekło, wyznaję:~
29 1 | najwięcej, porusza, obraca. Wszystko to razem zewnętrzna okrywa
30 1 | Jakże ci się mylą, którzy wszystko zasadzają na tym, co jest
31 1 | przeszłych czasów utworem. Nie wszystko upada od niemocy, nie wszystko
32 1 | wszystko upada od niemocy, nie wszystko ginie starością. Wieki przeszłe
33 1 | z wielu części złożoną. Wszystko, co było, co jest, niechaj
34 1 | ledwieśmy wieści słyszeli? - Wszystko to przekonywa, że nam trzeba
35 2 | dialektyką subtelnych pojęć, wszystko na polemicznych zasadzając
36 2 | tę cechę jasnością swoją wszystko opromieniającego umu. To
37 2 | żadnej martwej umiejętności. Wszystko się w duchu wszczyna, dzieje
38 2 | obłąkany: mówi od rzeczy, wszystko bierze i czyni opacznie;
39 2 | swoję szkodę nie zarabiał. Wszystko na nim wytarguje, kto chce
40 2 | swoich latopisców, którzy to wszystko, co się za ich dni działo
41 2 | jesteśmy, jest to niemal wszystko umieć; w tym treść wszystkiego.
42 2 | Kto zna myśl swoje, zna to wszystko, co myślą myśleć i ogarnąć
43 2(1)| historyk całą głowę i dobrze we wszystko opatrzoną mieć powinien.
44 2 | łona się natury, z idei wszystko ogarniającej wyłonił; wtenczas
45 2 | Natura działa bezprzestannie; wszystko, co zewnątrz nas postrzegamy,
46 2 | umiejętność natury ma być ruchoma.~Wszystko staje się, wszystko się
47 2 | ruchoma.~Wszystko staje się, wszystko się w prawej rozwija umiejętności.
48 2 | się, jawiąca - naturans.~Wszystko się w prawdziwej staje umiejętności!
49 2 | Umiejętność, gdzie się wszystko staje, wychodzi z najpierwszych
50 2 | wiadomości, drzewa życia. Wszystko się rozplata i splata w
51 2 | rozplata i splata w naturze, wszystko rozwija i porusza. We własnym
52 2 | rozumienie jest takie: że wszystko na doświadczeniu zależy;
53 2 | dalsze skutki widzi. Albo to wszystko, co powiedziałem ze względu
54 2 | poetyckie natchnienie. O to się wszystko rozbija; podług tej, silnie
55 2 | wznieśli się ku Temu, który to wszystko z niczego stworzył! Harmonia
56 2 | małe i maleńkie nic. Gdy to wszystko razem ściślej roztrząśniemy,
57 2 | rozdzielone spaja w całość~i wszystko totalizuje.~Nie pożytek
58 2 | najwyższą dzielnością natury? Wszystko zmierza w naturze i ku temu
59 2 | naukach przyrodzonych, to wszystko, czego doświadczeniem sprawdzić
60 2 | przeciwieństwa, tam nie masz ruchu. Wszystko z czymś innym wiedzie przeciwieństwo.
61 2 | wiek, ludzie, okoliczności, wszystko to stawia tego króla jakby
62 2 | kiedy przeminęły, kiedy się wszystko w nic rozwiało, dopiero
63 2 | wzmogliśmy się cudzą iścizną. Wszystko było postronne: kształt,
64 2 | wreszcie i wątku nie stało. Wszystko się jak ze szwu rozpruło!
65 2 | krytyk, wołał, jakoby to wszystko było wymysłem osowiałej
66 2 | Krytyka wsparta na tej teorii wszystko w odmiennym ukazała świetle.
67 2 | było myśleć po swojemu i wszystko rozumieć swoim pojęciem,
68 2 | swoim obstawanie od owej na wszystko obojętności, która jeśli
69 3 | Dlaczego? Pisać a mówić, toć wszystko jedno, zdaniem moim. Niechaj
70 3 | początek pierwszej pieśni:~Wszystko się dziwnie plecie~Na tym
71 3 | to ugodzić.~Rzeczywiście wszystko się w tej powieści splątało
72 3 | uczucie własnej godności, wszystko to boleśnie go dręczy. Wolałby "
73 3 | Już te czasy przeminęły: wszystko się około nas zmieniło.
74 3 | Jest tylko wyższą prawdą! Wszystko ziemianieje w powieści Malczewskiego.~
75 3 | artysty, autora tego poematu. Wszystko się tam zeszło: nieukrócona
76 3 | wzdarzeń wiąże w całość, wszystko usuwając sprzed oczu naszych,
77 3 | usuwając sprzed oczu naszych, wszystko tym powiewnym, lekkim zasłaniając
78 3 | ciała;~Wtedy matką natura - wszystko z człekiem dzieli ~I wszystko
79 3 | wszystko z człekiem dzieli ~I wszystko się uśmiecha, i wszystko
80 3 | wszystko się uśmiecha, i wszystko weseli;~Wtedy w schowanej
81 3 | doskonałego mechanika, gdzie się wszystko odbywa skutkiem poruszeń
82 3 | daleko rozmaitsze. Naprzód to wszystko przewidzieć i określić filozoficznymi
83 3 | szkoły, żadnej teorii. Są to wszystko wymysły krytyki tchnącej
84 3 | bieżącej wodzie, to prawie wszystko jedno. Jak litery na piasku
85 3 | przywary i usterki: rozważa to wszystko z pewnych względów, wśród
86 3 | czyż natura podziałała to wszystko wedle teorii, systematu
87 3 | przed oczy nasze stawia i wszystko tynkuje farbą swej indywidualności,
88 3 | farbą swej indywidualności, wszystko ciągnie do swej jednostki,
89 3 | postaci, jak niknące cienie. Wszystko u nich zmierza do tonu,
90 3 | kończynami poetyckiego świata. Wszystko to widzieć trzeba z punktu
91 3 | owej, do naszej doliny. ~Wszystko jak dawniej! też laski,
92 3 | dawniej! też laski, te kwiaty;~Wszystko, jak było owego wieczora. ~
93 3 | szukał dla ciebie napoju:~Jam wszystko znalazł, obejrzał, obchodził, ~
94 3 | mędrkowaniem i rachmistrzostwem wszystko odczaruje, co się koło nas
95 3 | zachwycają w Dziadach, ale wszystko to jest uderzającym anachronizmem
96 3 | myśl Mickiewiczowi, że to wszystko jest drobne, małe, że to
97 3 | myślący sztukmistrz! Jakże to wszystko osłabiło wdzięk tego poematu!
98 3 | bezprzestannie objawia, wszystko z siebie snując, jako pająk
99 3 | społeczności, w historii, to wszystko ku sobie odnosi i farbą
100 3 | fantazje, otóż ledwo nie wszystko, co mi się czytać zdarzyło.
101 3 | roznośna działa mocą sprężyny i wszystko z sobą w tym systemie siłą
102 3 | doszedł do skutku. Przeciwnie, wszystko mściwemu Nebabie niepochybną
103 3 | przytomności, że mógł widzieć wszystko, co się koło niego działo.
104 3 | Obyczaje, ubiór, wysłowienie, wszystko na jaśnią wyciągnione. Wszystko
105 3 | wszystko na jaśnią wyciągnione. Wszystko w tej literaturze zziemianiało
106 3 | zziemianiało i polszczeje. Wszystko ma dzielność swoję, wrodzoną
107 3 | wrodzoną moc, powab, sforność. Wszystko się w pewien kształt składa.
108 3 | rżniętych naczyń. Któż to wszystko wypowie? - Oto w tej dzisiejszej
109 3 | na koniec Koriolan! To wszystko przecież nie tknęło zimnej
110 3 | i mocuję myśl, na której wszystko stoi w tym piśmie; tę myśl:
111 3(5)| opowiedział sposobem. Co wszystko Maro wiernie przełożywszy (
|