bold = Main text
Rozdzial grey = Comment text
1 1 | jeżeli nie niepodobnym ku wykonaniu. Za dawnych czasów -
2 1 | niedościgłej i ledwo nie ku wyżynom zawrotu. Tam szukał
3 1 | wątpliwsze staje się. Przyjdzie ku temu, że go i znać nie będzie.
4 1 | Zaiste, obróciwszy myśl ku upłynionym czasom, łatwiej
5 1 | Jakże natura przychodzi ku tej refleksji?~W pierwszym
6 1 | swoich. Jednak statecznie ku temu zmierza. Iskrę ognia,
7 1(1)| mimo nasz odwieczny wstręt ku wszelkiej filozoficzności)
8 1 | człowieka. Nieraz się mieszały ku zgubie wielkich mężów starego
9 1 | ciągnie nas taką ponętą ku sobie. Dlaczegoż tak spaniale,
10 1 | Bądźmy jako dzieci, kiedy się ku niej zbliżamy. Przechodząc
11 1 | napowietrznej wysokości ku podłużnej formie słupa.
12 1 | odradzają. I w rzeczy samej ku temu przyszło, że te osoby
13 1 | przeszkody, że tak chciwie swoje ku niej ręce wyciągamy, że
14 1 | któż by pojął naturę? I ku jakiemuż końcowi to by się
15 1 | na zwierciadle. Wszystkie ku temu zmierzają przeciwieństwa,
16 1 | Póki nie przyjdziemy ku temu rozdwojeniu, poty nie
17 1 | naturze; wszystko zmierza ku temu, co żadną nie jest
18 1 | rozwieść się musiałem, wszystko ku niej ciągnąc w całym przyrodzeniu. -
19 1 | moją tak dalej prowadząc ku końcowi:~Znać siebie i mieć
20 1 | samą drogę, od początku ku końcowi. Tryb postępowania
21 1 | ogarniającej wszechrzeczy, ku czemu nikt potem nie przyjdzie
22 1 | wyrzynają. Przyszedłszy ku swej zupełnej sile, wyosobniony
23 1 | prowadzącej człowieka za rękę ku temu dalekiemu jeszcze celowi,
24 1 | się z upadku (w ciągłym ku temu kresowi postępie rodu
25 1 | co nie przyszli jeszcze ku temu rozdziałowi, iżby sami
26 1 | myśleć zacznie, przychodzi ku uznaniu samego siebie; tak
27 1 | ostatnie za dni swoich przyszły ku uznaniu siebie w masie swych
28 1 | głowę swoją skłonić mają ku wieczorowi? Śliskie myśli
29 2 | północy, na zachodzie i ku południowi? Rzecz naturalna,
30 2 | ochromieniem przywodzą go ku obłąkaniu. Człowiek taki
31 2 | przypomnienia i przyjść ku obłąkaniu. W umyśle narodu
32 2 | obłąkanie. Biada ludziom, którzy ku tej przychodzą niepamięci!
33 2 | publiczny mógłby przyjść ku obłąkaniu. Przełożyć przed
34 2 | chronologia itd.. przyczyniają się ku wyjaśnieniu ojczystych dziejów,
35 2 | nie podkopuje; zbliża ludy ku sobie, ale ich na jednogniezdne
36 2 | Odbiegłszy od natury, teraz się ku niej zbliżamy po szczeblach
37 2 | starania ludzi uczonych ku ich wykształceniu. Umiejętność
38 2 | całego świata, wznieśli się ku Temu, który to wszystko
39 2 | przyrodzenia? A nawet, że ku temu celowi wyzywają i niejako
40 2 | Wszystko zmierza w naturze i ku temu się odnosi, co żadną
41 2 | początkach nauki, a inny ku końcowi? Mieliżbyśmy zaczynać
42 2 | nazwisko pięknej literatury ku rozrywce kobiet i beletrystów;
43 2 | przypadały; nie mogły też ku sobie pociągnąć literackiej
44 2 | uczucia sposobniejszą czyniły ku prędkiemu wtajemniczeniu
45 2 | dowcipem swoim, trudnym ku ukróceniu, jeśli się raz
46 2(7)| poezji. Owe wyrazy służą ku oznaczeniu dwóch wielkich
47 2(7)| widać, niezmyśloną odrazę ku obszernym rozumowaniom.
48 2(7)| uczestnikami. Z czasem przyjdzie ku temu, że rozprawy techniczne,
49 2 | śpiewacy biegli w zawód ku uczczeniu tej sławnej pamiątki.~
50 2 | ludzkiego klęsk i powodzeń. Ku tym pomysłom odnoszą się
51 2 | kwiecie, nie we wzroście, ale ku schyłkowi. Cieniem jest
52 2 | tak samo i oni: stosując ku naglącej potrzebie czasu
53 2 | nieżyczliwe uprzedzenie ku tym prawdziwym założycielom
54 2 | siebie na wiek upłyniony i ku dalszym jeszcze czasom.
55 3 | ustawne podwodzenie mowy ku wytworności smaku i delikatności
56 3 | mocnego uroku podbija, ciągnie ku sobie czytelnika. Powiedziałem
57 3 | zmierzch dnia chmurzącego się ku wieczorowi dzikiej, ponurej,
58 3 | niej samej. Nie zbliża się ku niej refleksją, rozumowaniem,
59 3 | nieraz w Egipcie, że z rana i ku wieczorowi za wzniesieniem
60 3 | potajemnie na dniu zadusznym ku czci zmarłych w pustkach,
61 3 | myśl czytelnika obraca ku owym czasom, kiedy się dziać
62 3 | się toczy, na wpół drogi i ku końcowi spadku warcząc z
63 3 | tym poemacie. Aldona nawet ku końcowi stroi zaloty niegodne
64 3 | w historii, to wszystko ku sobie odnosi i farbą swego
65 3 | ziemskie na obłokach malowidła ku schyłkowi dnia jasnego albo
66 3 | to bardziej i częściej ku stronie realizmu. W tym
67 3 | goniąc kochanka, z wzrokiem ku niebu na gwiazdy obróconym,
68 3 | dziewczyna, Orlika, pociągnęła ku sobie serce atamana Kozaków,
69 3 | powziął był równą skłonność ku Orlice. W nim miał Nebaba
70 3 | łatwą sposobność. Przeto ku wieczorowi, opuściwszy zamek,
71 3 | starca posuwa się naprzód ku Kaniowowi. Lecz jeszcze
72 3 | ścisłym Polaków dozorem. Ku wieczorowi zbiera swoich. -
73 3 | zniesiony. Polacy spieszą ku ruinom zamku. Żadna pomoc
74 3 | gdzie rzecz, osobliwie ku końcowi, nie tak jasno i
75 3 | ustawnie mowę swoję podwodził ku tym słowom u Jeremiasza
76 3 | niewidomej, która nas ciągnie ku sobie telluryczną własnością
77 3 | narody sztuką dziejopiską. Ku schyłkowi rzeczypospolitej
78 3 | przywiodła umysł publiczny ku ostatniemu w roztyrkach
79 3 | usiłowania Grachów zmierzały ku ukróceniu tej samej dumy
80 3 | rzeczy samej postępował ku Rzymowi?..."~Cóż by się
81 3 | Czyż ustawnie swej mowy ku temu nie podwodzili? Czyż
82 3 | intelektualnych przychodzi ku uznaniu samego siebie w
83 3 | jakie na teatrze rzymskim ku schyłkowi rzeczypospolitej
84 3 | naciągnienie trojańskiego podania ku pierwiastkom Rzymu nie czyni
85 3(5)| przez pośrednie wieki aż ku czasom Pizandra, wzdarzenia?
|