0-cieni | cienk-epigr | epiku-kalku | kamie-manga | manie-nazyw | nedza-odpow | odpra-plona | plonk-praco | pracu-rezon | rezul-senne | senny-swobo | swoi-umier | umies-wmawi | wnetr-zaby | zabyt-zlych | zlymi-zziem
bold = Main text
Rozdzial grey = Comment text
501 3 | wiatru zgina się lub łamie i cienkim tylko odgłosem jęczenia
502 2 | przeciwnych, albowiem natura nie cierpi nic statecznego, nic nie-ruchomego.
503 3 | tej samej wsi dziewczyna cierpiąca lekkie na umyśle obłąkanie.
504 3 | chce tym sposobem wszystkie cierpienia. "Staraj się - mówi - częściej
505 2 | że wiarę poczciwych ojców cieśniły w literaturze poetyckiej
506 Prz | Niewielu znajdę czytelników! Cieszę się z tego. Ogłosiłem przed
507 2 | o to, żeby jak najdłużej cieszyli się mirtową na skroniach
508 3 | Dlatego też i nie podołał ciężarowi! - Lecz sami Rzymianie wiedzieli,
509 3 | wielkie dziwy~Znosić tak ciężkie razy, los tak obelżywy.~
510 1 | kształtu, przezwyciężając ciężkość 6, zmierza w napowietrznej
511 1(10)| strony muszę go tu obłożyć cięższym jeszcze zarzutem, cale nie
512 2 | Sławian, którzy się jeszcze ciosanym bożkom kłaniają - owdzie
513 3 | uważam jako samosłańców cisnących się do powołania poetyckiego
514 1 | jasność słońca w południu, ani ćma nocna, ale blask miły, który
515 2 | czasem w gęstszą jeszcze ćmę nas pogrąża? - Największa
516 3 | świetne marzenie,~Co nim ćmi dzieci ziemi szczęścia upojenie.~
517 3 | malujące wyrażenia, które z ćmy tak starych lat wychylają
518 2 | przekazane nieskazitelną cnót i przewag sławnych puścizną -
519 2 | policzy Felińskiemu na karb cnotliwego zamiłowania ojczystych zaszczytów,
520 3 | nie obrażam:~Mężny jest i cnotliwy - wiesz, że go poważam,~
521 2 | ziomków wzbudzają heroizm cnoty wspomnieniem dalekim, jako
522 1(1) | łacinnicy rozumią przez: Conscientiam sui, a Niemcy przez słowo
523 3(5) | aetatem ipsius Pisandri contigerunt, et unum ex diversis hiatibus
524 1(5) | quattuor terrae partes contineri: orientem, occidentem. septemtrionem
525 3 | zastałem? Żonę zmiotła kosa -~A córę - szczep jedyny - z łez
526 3 | szlachcica. Obaczył jego córkę. Wacław był młody: Maria
527 3 | hucznego pana, niedola, miłość córki, jej wiek młody, bladość
528 3(5) | diversis hiatibus temporum corpus effecerit? In quo opere
529 2 | umiejętnością), to odzyskujemy, cośmy stracili przez pierwotne
530 2 | Wielcy ludzie, jak powiada Cousin, bądź dobrą radą, bądź szablą
531 3 | Te suche wierzby, jaki cud, Aldono! ~Dawniej mą ręką
532 3 | Wszelka wiara, nawet poetycka, cudami się rozszerza i pomnaża.
533 2 | z jednaką chlubą, jakby cudotwórców jakich wspominamy, którzy
534 1 | zemdlała i słowo przestało być cudotworne. - Ten sam Kerner czyni
535 1 | porządku - w tej harmonii, tej cudotwornej tonice całego świata!...
536 1 | trybu postępowania. Znikły cudowne dary wielu ludzi; szukać
537 1 | sennych postaciach -od tego cudownego misterstwa w przyrodzeniu
538 3 | przyzwoitą, niech słucha cudzoziemca, gdy się nad jego wyrazami,
539 3 | Prometeusa i Atrydów - same cudzoziemskie, greckie sprawy; a Kornel
540 3 | łacińską. Odłożywszy na stronę cudzoziemszczyznę, zaczynamy swoim rządzić
541 3 | słowa prawdy nie było w tych cukrowych wyrazach. Blichtr tylko
542 3(5) | Vel quod eversionem Troiae cum Sinione suo et equo ligneo
543 2 | romantyków z klasykami jako pole ćwiczenia się w rozumowaniu, jako
544 3 | pieprzu, bobków, imbiru, cykaty, szafranu, bo ten piękny
545 2 | swoich wszczepia gałązki cyprysowe i żadnego nie masz obrzędu
546 2 | Małej Azji osiadłym. Gdy Cyrus zawojował państwo Krezusa,
547 2(9) | poety, którego fragment cytuje Mochnacki.]~
548 3 | odzyskuje na duszy naszej. To czajenie się, uprzedzające skutek,
549 3 | isk[ie]r jutrzenki. Takie Czajki, takie Śpiewające jezioro!~
550 3 | przypada do miary z farbą czarnej myśli. Nie mógł na widoku
551 3 | Guślarz czy Gęślarz sprawował czarnoksięski obowiązek. Sciągnione rotą
552 1 | podziemną astrologią w związki czarnoksięskie, moralne i chemiczne, w
553 2 | gaju Wodana nie straciły czarnoksięskiej natury. Przypomniano sobie
554 1 | przyrodzenia była sztuką magiczną, czarnoksięskim misterstwem. Natenczas uczeni
555 1(10)| Historią demonologii i czarnoksięstwa. Nareszcie powiada: "że
556 3 | Śpiewające jezioro!~Toż Czarnomorca w noc na pogoni ~Nuta dnieprowskich
557 1 | przepych z wiarą w jakieś czarodziejstwo drogocennych kamieni. Za
558 3 | arfom wtórząca. ~Słodki, czarowny, powietrzny brzęk, ~Jak
559 3 | cząstkowo, ułamkami śliczne i czarujące, w rozwinieniu jednak swoim
560 3 | ustępów tej zachwycającej, czarującej powieści:~Powstał z pośpiechem
561 1 | burzliwych żywiołów. Stwarza, czaruje! Fantazja w historii rozpościera
562 2 | niesmak, samych upiorów, czary, samych duchów i nieboszczyków
563 2 | nie zdają się na kształt czasowania i spadkowania w gramatyce?
564 1 | rozumieniem. W człowieku, jako cząstce całości swojej, przychodzi
565 1 | powierzchni, okrytej drobnymi cząstkami ich masy, postrzegamy blaszki
566 3 | poema Konrad Wallenrod cząstkowo, ułamkami śliczne i czarujące,
567 2 | porządnie rozwinioną tych cząstkowych świadectw, tych ułamkowych,
568 3 | przemknąwszy się przez polskie czaty, rozsypał swoich Kozaków
569 2 | pieśni, jakby całopalenia ze czcią tylko bożków marmurowego
570 3 | mniema, jakoby to zdanie czcza chełpliwość natchnęła. Gruntuję
571 3 | porzucił! ~Dlaczego? dla czczej sławy, której blask nie
572 1(10)| Artykuł, w którym się cała czczość maluje, niewielu już w zastępie
573 2 | Dlatego takie oko miał na Czechy. Z tej przyczyny dzierżaw
574 2 | rymotwórstwie, ukazała się.~Czegóż chcieli romantycy na ziemi
575 2(7) | kłębów dymu? A my, drudzy, czerń nie wtajemniczona w poświęcone
576 3 | Swobody;~A kryte łodzie~Czernią na wodzie;~Wrzawa, śmiech
577 3(5) | utworze obcym porósł pierzem, czerpając nielekki zasiłek z dzieła
578 2 | postrzeżeń i wiadomości czerpanych z doświadczenia, a gdy się
579 1 | widać, z jednego źródła czerpiemy: tak samo wszyscy czujemy,
580 3 | zgody i harmonii między częściami, między masami ogólnej konstrukcji
581 3 | wyciągnieniem ręki swojej po koronę czeską, monarchii austriackiej.~
582 2 | przy wieczerzy w Pradze czeskiej odpowiada ze wzgardą kapelanowi
583 1(10)| tak źle napisany artykuł i częstować nim swoich czytelników?
584 2 | żeby wzbudziła zapał do częstszego pisania i gruntowniejszych
585 3 | sentymentalna, z której, przy częstszym jeszcze używaniu i wznawianiu
586 2(7) | i umierają. "Pamiętnik" częstuje czytelników swoich wyjątkami
587 3 | stało.~Lecz któż był ten człek mały z okiem zapłakanem? ~
588 3 | matką natura - wszystko z człekiem dzieli ~I wszystko się uśmiecha,
589 2 | który sprawował, że każdy członek to bractwa, to zgromadzenia
590 2 | poczytywał, uznawał siebie za członka jednej rodziny świata),
591 1 | macierzyńskim spoiły nasze członki, nie wtedy, kiedyśmy się
592 2 | własnej rodziny i pożytecznym członkiem pewnego stanu, można być
593 3 | głębokim wejrzeniu na serce człowiecze i nigdy niezrównanych wysłowieniach
594 2 | rozprzestrzenić się musimy w człowieczeństwie. Powinniśmy przyjść do uznania
595 1 | lampą światów jest myśl człowieka-anioła. Cała natura w niej Się
596 3 | czerni nie rozróżni z dumy na czole, po oblicza krasie? Jak
597 2(7) | uprzywilejowanej krytyki, czołem bić będziemy przed tymi
598 3 | weseli~I, wznosząc świetne czoło, najpierwszym spojrzeniem~
599 3 | po rzymsku, i myśleć, i czuć przestali. Nie jest to jednak
600 3 | muzyce ~Mówią ocknionym czuciom swoje tajemnice; ~Wtedy
601 3 | sobie zdołamy, jakby mówił, czuł, rozmyślał i dumał po śmierci.~"
602 2 | obyczajów, pamięć tkliwa i czuła na zasługi przodków, wdzięczność
603 3 | krytycznie, kreślę tylko, co czułem, co mi się zdawało przy
604 2 | we Francji i w Anglii nie czuli i nie poznawali. Pierwsi
605 3 | czasów służbę sprawował i czuwał, żeby płomień gorejący na
606 3 | wiem - objął rycerza i w czwał polecieli.~ ~Taka jest powieść
607 3 | Odwracam oczy, przelatuję czwałem, ~Biegę do owej, do naszej
608 2 | ich pieśniach odbijała się czyjaś postać, ale omylna, nie
609 3 | gardłem karany bywał, spod czyjego dozoru zginął trup powieszonego
610 2 | dogodzi bez odpowiedniego czyjejś innej woli odporu. Gdzie
611 3 | zamkniętego w tym systemie? W czyjeż serce gorętsza iskra nie
612 2 | ukróceniu, jeśli się raz w czymkolwiek rozżarzy; a kiedy który
613 3 | zakochany, w uniesieniu nie czyniący sobie żadnego zmuszenia,
614 1 | podróżny sam nie wie, co ma czynić, czy się cieszyć, czy smucić.
615 2 | do umiejętności polskiej. Czyniłem je samą rzecz mając na uwadze,
616 2 | coraz biedniejszego zbioru czynili nadzieję. Nie polska, nie
617 2 | stępione uczucia sposobniejszą czyniły ku prędkiemu wtajemniczeniu
618 2 | użyteczność umiejętności i czynione starania ludzi uczonych
619 1 | trójnogu przed rozstrzygnieniem czynionych sobie zapytań?... Dlaczegoż
620 3 | Imaginacja Zaleskiego śklana, czysta jak błękitna wód powierzchnia,
621 1 | naszego. Myśl jest jako czyste zwierciadło: co ukażesz,
622 3 | niedbałości w wielu miejscach na czystość i wytwór polszczyzny wzięto
623 3 | niespodzianą radość. Miecznik czyta i wydziwić się temu nie
624 3 | moje zdanie w tej mierze. Czytając ich dzieła nie zdaje mi
625 1 | Historia to jasno pokazuje. Czytajmy dzieje niektórych ludów
626 3(5) | Wyszło mi z pamięci, com czytał przed kilką laty w przypiskach
627 1 | zapisana jasnymi i bardzo czytelnymi literami w naszym sercu:
628 1(6) | Ansichten v.[on] der Nachtseite d.[er] Naturwissensch.[aft]. ~
629 1 | odstępować się nie godzi. Któż da wiarę temu, co powiem następnie,
630 3 | austriackiej.~Prędzej podobno temu dać by wiarę można, że jak skoro
631 3 | głowy.~l gdyby twoja matka (daj jej niebo, Panie!)~W swe
632 1(1) | stwarzać wyrazy rzeczom opaczne dające rozumienie niżeli przenikać
633 3 | podlega zarzutowi. Któż by dał temu wiarę? Wszak ci ten
634 3 | jedne przymilenie kochanka dałaby życie swoje. Krzyk i klaskanie
635 2 | melancholijny jak dźwięk dalekiego echa. Cóż zostało z energii
636 1 | to wszystko rozumieć? W dalekiej starożytności utrzymywało
637 1 | człowieka za rękę ku temu dalekiemu jeszcze celowi, jest myślą
638 2 | ościennymi, postronnymi, dalekimi ludami. Przełożyć przed
639 3 | swego rodu się wyrzekają, a daliby połowę mienia za to, żeby
640 1 | morze i rzeki, Którym imiona daliśmy przed wieki. Itd. 16~Jakże
641 3 | sposobem usprawiedliwić nie dało? I któż by nie wyszedł taką
642 3 | Rycerskiego rapsodu, Rusałki, Damian, Mazepa, dumy, fantazje,
643 2 | bracia są nasi, a ziemia dana nam wszystkim w osiadłość,
644 3 | powinność sprawuje! Mając sobie dane pewne systema dzieł poetyckich
645 2 | są ojcowie naszej poezji? Daremno szukalibyśmy ich w tej omglonej
646 1 | wszystkie inne zwyczajne daremnymi się pokazały. Dwa lata trwała
647 2 | burzę, która się później pod Dariuszem i Kserksesem na Grecję oberwała,
648 3 | obmyłem go łzami:~Siedzenie z darni, gdzie po letnim znoju ~
649 2 | go sobie, jako rozmyśla o darowiźnie Ottona, co mniemanym prawem
650 3 | chcę widzieć z bliska - daruj, mój kochany, że ci to mówię,
651 1(11)| formuła szellingianizmu: "das bestandige-sich-selbst-Object-werden-des
652 3 | wejrzenie pochmurne; to dąsa się, to unosi burzliwością
653 3 | Malczewskiego. Wojewoda dawał ucztę na zamku w wigilią
654 3 | sam wierzchołek Libanu, dawidową przestrajał arfę. Jest także
655 2 | uczucia, zwyczaje. Nic prawie dawnego nie ostało się. Zmieniono
656 2 | przypadające do miary z rzeczą. Dawni i dzisiejsi retorowie utrzymują,
657 1 | wszystko pożera, nawet blask dawniejszej wielkości i piękności natury
658 2 | coś nowego, niezgodnego z dawniejszym, już to pewnie z tej lub
659 3 | Powstał z pośpiechem Wacław i dawnym zwyczajem ~Uścisnął stara
660 2 | nie znanym nam obiegiem i dążą w nieznane strony!! A zatem
661 1 | pierwszej parze; myśl, że tego dążenia niezatarte ślady postrzegać
662 1 | ostatek: myśl. że człowiek dąży do odzyskania owego stanu,
663 3 | rzeczy, na resztę mniej dbając. - Po wyjściu na widok publiczny
664 3 | odwiecznego, rozłożystego dębu, nie poświst chwastu, który
665 2 | słupa. Starożytne, cieniste dęby poświęconego gaju Wodana
666 3 | określić filozoficznymi definicjami, albo dialektycznymi formułami -
667 2 | wszystkich koniugacji i deklinacji obcej lub umarłej mowy,
668 1 | nauki, jest jako teatralna dekoracja za kulisami.~W wieku pośrednim -
669 1 | A porównać by je można z dekoracjami widowisk teatralnych, które
670 2(7) | Potrzeba areopagu? Trójnoża delfickiego wyrokującego wśród kłębów
671 1 | dlaczego niegdyś w kościele delfickim wieszczka laurowe potrząsała
672 3 | idealizmu. Cóż pomogą przepisy delikatnego gustu, jeśli je przyłożymy
673 3 | jakoby była: un art leger, demoniade.~Toć jest, co nazwałem na
674 1(10)| do epigramatu? - Ale wolę demonologią Waltera Skota. wolę doktora
675 1(10)| Waltera Skota: Historią demonologii i czarnoksięstwa. Nareszcie
676 1 | silniejsi, dzicy światoburcy; depcą po nich, z dawnej okazałej
677 3 | nieludzkiego okrucieństwa, depcącym wszystkie prawa i wszystkie
678 3 | godzin pierwej wylały się deszcze, ~Cała ziemia kroplistą
679 3 | łukiem zbiegającej, gdy deszczowe rzedną chmury. Taka właściwość,
680 3 | postaci, do form statecznych, determinowanych, określonych, widomych.
681 3 | z wielu dud, piszczałek, dętych i rżniętych naczyń. Któż
682 3 | czy nie założył się, że diabła na schadzce dostrzeże. Dla
683 3 | uderzą w pary, ~Wróżki, Diabli, nie oszusty. W puchary:~
684 3 | postacie. Cyganki, wróżki, diabły przed jego oczyma tańcować,
685 2 | samą sumienność loiczną i dialektyczną (niechaj mi wolno będzie
686 2 | ostrząśniemy się z niemocy dialektycznej, jak po części zaczynamy
687 3 | filozoficznymi definicjami, albo dialektycznymi formułami - w mojej mocy
688 2 | przychodzi przez naukę, przez dialektykę; przez ciąg stopniowy twierdzeń
689 1 | niepamiętnych przykładali do piersi diamentami wysadzane tarcze, godząc
690 1 | Niżeli o kosztowne perły i diamenty trudniej teraz o nowość
691 3(5) | Virgilius traxit a Graecis, dicturumne me putatis, quae vulgo nota
692 1 | Pisali o tym Arystoteles, Dioskorides, Galenus i Pliniusz. Żydzi,
693 1(10)| przyznać potrzeba, cela va sans dire. Jest to stek zwietrzałych
694 3(5) | contigerunt, et unum ex diversis hiatibus temporum corpus
695 3 | przestrzeń ubiegła - jak Alcyd dławiąc smoka w kolebce. Wyznaję
696 2 | przeciwieństwa jasne jak na dłoni. W literaturze poetyckiej
697 3(5) | sam koniec, jakby zdrożony długą wędrówką, czyż nic kuleje
698 1 | pochodzące, były początkiem jej długich cierpień, zaledwie na krótką
699 2 | sektarstwem oznajmiliśmy po długim far niente chęć wyrażenia
700 1 | wszerz i podług rozmiaru na długość moc pojęć naszych się roznosi;
701 3 | siebie w swoim jestestwie tak długotrwałym i nierozdzielnym. Ale to,
702 3 | co swój oddech świeży ~Dmucha na włosy dziewic i pióra
703 2 | ledwo nie z pierwszymi dniejącej jutrzenki promykami, ujrzeliśmy
704 3 | zamek, przeprawia się przez Dniepr na drugą stronę. Tu niepojęte
705 2 | ustronie nad Wisłą, Wilią i Dnieprem i nasz ostry klimat, i nasze
706 3 | lecącego w zawód z wiatrem po Dnieprze! Nie prawdziwyż to wizerunek?
707 3 | obchodziło potajemnie na dniu zadusznym ku czci zmarłych
708 3 | ochotnego ognia w nocnej dobie, kiedy strumień płomienisty
709 3 | niechaj w wojennej potrzebie dobija się pierwej chwały. Właśnie
710 3 | zniewieściałego gustu, na owe silne, dobitne, beotyckie, malujące wyrażenia,
711 1 | następnie coraz jawniejsze, dobitniejsze. Wreszcie duch zaczyna się
712 1(1) | języku nie masz lepszego i dobitniejszego, zdaniem moim, wyrażenia
713 2 | zgody, którym się statecznie dobrane utrzymywały związki; duch
714 2 | daleko więcej znaczy, w dobranym światlejszych towarzystwie
715 2 | zasłużonych, których atoli dobre chęci i obywatelstwo wyżej
716 1 | rzeczach wielkiej wagi, z dobrem powszechnym nierozdzielnie,
717 3 | W pysznym spojrzeniu - dobroć, w ustach - przebaczenie.~
718 2 | idee, które wszechmocna, dobroczynna, a czasem karząca ręka Opatrzności
719 1 | krótką ustawających chwilę dobroczynnym skutkiem magnetyzmu, którego
720 3 | Rzymian takich na ród ludzki dobrodziejstw nie zlały, żeby późniejsza
721 3 | przed burzą. On wyliczał dobrodziejstwa Opatrzności dla narodu polskiego
722 2 | zaszczepcy nieznanych pojęć; dobrzy Polacy, gorliwi ludzie.
723 3 | zamku. Szwaczka już go był dobył, zapalił i wewnątrz uganiając
724 3 | chciał rozumem wszystkiego dochodzić,~I zginie, a nie będzie
725 3 | bohatyr tej powieści. Lecz dodać winienem, że wszystkie te
726 2 | refleksji narodu. Tym sposobem dogadza się tylko chwilowej potrzebie
727 2 | we wszelkim przypadku rad dogadzał z całej duszy swojej i z
728 2 | przyczyny nikt swej woli nie dogodzi bez odpowiedniego czyjejś
729 3 | Grachów niczym nie byłby tak dogodził pospolitemu użytkowi (jeżeli
730 2 | wzmogło. Z tej niwy jeszcześmy dojrzałego nie zebrali plonu. Czemuż
731 3 | przytomnością, z powagą, dojrzałemu mężowi przyzwoitą, niech
732 3 | pobojowisku, żeby, jako mówił:~"dojrzeć objażdżki" - "a jutro, skoro
733 1 | Żądamy więc tego, czego nikt dokazać nie może; bo ten sam historyk
734 3 | jedynie miał na celu, tego dokazał. Bohatyrem poematu może
735 2 | rodowitej filozofii nie dokażemy. Jak przed niewielą laty
736 2(7) | doprowadzić wniosku. Z tego braku dokładnego określenia pochodzi ta obszerność
737 3 | właściwie drugą częścią i dokończeniem Wertera Getego. Bo takim,
738 3 | częstokroć postrzegamy w nie dokończonym gmachu genialnego architekty,
739 1(10)| od filozofii, której jest doktorem, podszywać się pod cudzy
740 3 | czyli też, że mu srodze dokuczały przymówki szatańskich miłostek,
741 3 | Odżyli znowu! niech i naszą dolę ~Znowu nadziei listek zazieleni!~
742 2 | wytchnieniem. Na umajonych kwieciem dolinach, około źródeł Hipokreny
743 3 | owego wieczora. ~Gdyśmy dolinę żegnali przed laty. ~Ach!
744 3 | role. Niepoczesny, cichy domek na wiejskim ustroniu - ta
745 3 | niżeli w Rzymie roztyrki domowe? A przecież nie odwiodło
746 3 | planu śmiałe; każdy zaś domyśleć się może, że przez wykonanie
747 3 | zamku. W jakim zamiarze? Domyślić się można. Tak więc pan
748 3 | przeszłością, której echo tak donośnie, tak wyraźnie grzmi, brzmi,
749 3 | zawartą jeszcze w sercu, i jej dopełnieniem, między wyciągnieniem ręki
750 3 | nienawiścią, umyśliła zabić męża i dopełniła tego czynu w nocy, krwawy
751 2 | wątpliwa. Kiedyż na koniec doprowadzi nas ta astronomia do punktu
752 2(7) | nie mogą do jednostajnego doprowadzić wniosku. Z tego braku dokładnego
753 3 | rzeczypospolitej i później nie dopuścili wielcy pisarze, żeby to,
754 2 | rozpleniał szablą swoją, nie dopuszczając, żeby przeciwna w krajach
755 2 | który zubożony jako mógł dorabiał się majątku, aby przynajmniej
756 3 | trafione lica, postacie dosadnymi ciągami pędzla, bijące w
757 2 | przykładów, coraz dalej doskonaląc z początkiem dzisiejszego
758 3 | dopiero natenczas, w tej epoce doskonałej, zimnej refleksji, kiedy
759 2 | czyli tryb postępowania w doskonaleniu nauk i umiejętności. - Po
760 2 | samej prawdy, dla filozofii doskonalili. - Śmiało rzec można: zły
761 1 | wyższym porządkiem w naturze i doskonalszą organizacją? Trzy są działy
762 1 | zatrudnienia, otrzymujemy coraz doskonalsze wyrobki.~Ten mechanizm,
763 1 | jako się w wyższym i daleko doskonalszym porządku ukształcą życie,
764 2 | nie zajmą; chybaby się im dostało najpośledniejsze: tłumaczy,
765 3 | zbrodnia. Topi Ksenią. - Dostały mu się od natury: uroda,
766 3 | blaskiem. Tego nigdy nie dostąpili rymotwórcy łacińscy! - W
767 2 | dziejów, a tym samym ułatwiają dostateczniejsze rozwikłanie owego pojęcia
768 1 | autora~Chcącemu teraz w dostatkach piśmiennych jakiegokolwiek
769 1 | świadectw ani piśmiennym dostatkiem, ani w dziełach sztuki potomności
770 3 | ubóstwa do bogactw i wielkiego dostatku, swego rodu się wyrzekają,
771 2 | zawilszą, mniej dla nas dostępną zagadkę skonu, otóż powołanie
772 2 | rycerz, odarty z zaszczytu dostojeństwa, tułacz w kapicy mniszej?
773 2 | czasom. Nauka to poważna, dostojna, wzbudzając i zasilając
774 1 | sprawach, świetne przewagi, dostojne imię, wszystko rozproszone
775 1 | myśli maluje się godność i dostojność wielu takich mężów.~Ci wszyscy
776 2(7) | imię znawców, przestało być dostojnym urzędem niewielu wybranych." -
777 3 | mchem zarosły. ~Ledwiem go dostrzegł, osłoniony zielem. Wyrwałem
778 3 | się, że diabła na schadzce dostrzeże. Dla własnej więc i rówienników
779 1 | Gdy zaczynają własnej mocy doświadaczać, natenczas przechodzą drugą
780 1 | przyrodzenia, ugruntowanej nie na doświadczeniach (których pewność względna
781 2 | przyrodzonych, to wszystko, czego doświadczeniem sprawdzić nie mogą, poczytując
782 2 | Tak samo prawie lekarz doświadczony, okazale biegły w swej sztuce,
783 3 | zrządził, że ten zamiar nie doszedł do skutku. Przeciwnie, wszystko
784 2 | harmonijne pieśni nas nie doszły, tylko może świegotania
785 3 | młodzieży przymówki; stąd dotkliwa uczucie wstydu, stąd myśl
786 2 | kiedy się inni weselą, dotkliwszy niżeli w powszechnym rozżaleniu.
787 2 | tak powiem, niczego palcem dotknąć nie możemy? Wniosek: godziż
788 2 | za jedyne źródło prawdy, dotychmiast ogranicza w Polszcze władzę
789 3 | nie zbywa! - Te zarzuty dotyczą ekonomii wewnętrznej poematu.
790 2 | gruntowniejszych rozumowań w rzeczach dotyczących umiejętności przyrodzonych.
791 3 | z wierzchu tylko rzeczy dotyka. Te gołe fakta mają przecież
792 3(5) | nieodgadniony fatalizm, srodze dotykający łacińską poezją podawaniem
793 1(10)| podszywać się pod cudzy płaski dowcipek? Godziłoż się mu nie wiedzieć
794 3 | mniemaniu o talentach i dowcipie zacnych rodaków i spółziemian
795 3 | skądinąd wśliznęły do Rzymu, dowcipną satyrą nicuje, ani wreszcie
796 2 | trudno nie przyznać: żeby dowcipne, zręczne przystosowanie
797 3(5) | języku zdarzyło mi się czytać dowcipnie trawestowaną Eneidę. - Zawsze
798 1(10)| czytelników? Toż własnym dowcipowaniem, dalekim od filozofii, której
799 3 | otarł oczy i serca mógł dowieść, ~Znikł rycerz i zostawił
800 1 | myśleć możemy, najoczywistszy dowód naszego zboczenia, upadku". -
801 2(7) | klasyczność, a W. Szlegel dowodnie i na oko pokazuje, co przez
802 2 | nauk przyrodzonych. Nawet dowolne hipotezy i manipulacje empiryków
803 3 | Skrycie, miłośnie. Staruszek Doża, Arlekin młody, ~Dziewczyna
804 2 | wzruszano ramionami. Tu doznała albo niegościnnego przyjęcia,
805 2 | rozmysłem zmiany, jakiej w sobie doznało na początku dziewiętnastego
806 3 | zostaje pod ścisłym Polaków dozorem. Ku wieczorowi zbiera swoich. -
807 3 | schować,~Anibym jego złości dozwolił grasować.~Bo cóż to ja zastałem?
808 1 | Preworst, które następnie wydał dr Kerner, sławny z biegłości
809 1 | została lekarskiemu staraniu dra Kernera [w] r. 1826. Nieznośne
810 3 | tak rzymską, tak poetycką, dramatyczną, nie ukazaną na scenie narodowej,
811 3 | zdarzenia tak są poetyckie i dramatyczne, że je nowsi traicy, wydobywszy
812 3 | ile efektu malarskiego, dramatycznego, poetyckiego!!~I lak to
813 3 | wymówki. Właśnie też poeta dramatyczny w czasach Grachów niczym
814 3 | tegocześni stratę dzieł dramatycznych, jakie na teatrze rzymskim
815 2(5) | Halicz, [anin]". O umnictwie dramatycznym, str. 236) - kto by mniemał,
816 1 | muskularnemu systematowi i drażliwym włóknom roślinnym. Według
817 3 | Szatanem? ~Czy szczerze drażni męki lub smutek z nim dzieli? ~
818 3 | ofiarę wywołaną do życia dla dręczenia winowajcy najboleśniejszą
819 3 | się widma kaźnią niepokoju dręczone, obłędne w hierarchii bezcielesnych
820 3 | wszystko to boleśnie go dręczy. Wolałby "dźwigać więzy
821 3 | w wonne kotary ~Szepczą dreszcz i niepokój zgromadzone mary. ~"
822 2 | rozwikłują, szerzą, starzeją i drobnieją pewne pomysły, pewne idee,
823 1 | podziału pracy na coraz drobniejsze zatrudnienia, otrzymujemy
824 1 | niezmiernej wielkości odbija drobny kryształ, rozłam świecącego
825 1 | wewnętrznej powierzchni, okrytej drobnymi cząstkami ich masy, postrzegamy
826 3 | przewodniczenia po błędnych drogach. Naprowadza ich manowcami
827 3 | nie wyszedł na spotkanie drogiego gościa w domu Marii. Nikt
828 3 | klasyczne misterstwo. Jakże drogo to wyłączne przepłacili
829 1 | w jakieś czarodziejstwo drogocennych kamieni. Za naszych czasów
830 1 | wreszcie kres naznaczylibyśmy drogom mlecznym i niezliczonym
831 3 | zrozumiał autora. Zresztą i na drukarskich, wykrzywiających istotę
832 3 | mojemu staraniu ogłoszenie drukiem swoich poezji lirycznych,
833 1 | z ogromnego stosu ksiąg drukowanych i przechowujących się w
834 3 | Ale nie wyszły jeszcze z druku. Innych z tak zwanej szkoły
835 Prz | drugi. Z drżeniem w sercu drżącą ręką kreśliłem ostatnie
836 1 | zdolności, rozumienia, idee drzemią uśpione w zarodku. Ciche,
837 2 | myśl opanowała. Chory ma drżenie w sercu i boleść na duszy.
838 Prz | kiedy wyjdzie tom drugi. Z drżeniem w sercu drżącą ręką kreśliłem
839 3 | Wszystkie razem liście na drzewie, tak długo skamieniałym
840 1(8) | kwasu chromicznego. Mineral. Drzewins. - Czyż to nie pokazuje
841 3 | Bawią się między ojczystymi drzewy, ~Ojczyste w wianek uplatają
842 3 | zimnej refleksji, kiedy drży serce nasze, ale od polarnego
843 2 | miłością zgody i pokoju. Dualizm głównym wszystkiego warunkiem
844 2 | Historia na tym zasadza się dualizmie; wszystkie stosunki społeczne
845 3 | spadające gwiazdy były złymi duchami. Taką ona piosnką wzywa
846 1 | materialnej, a drugiej - duchowej, intelektualnej.)~Ale jakże
847 3 | orkiestrze złożonej z wielu dud, piszczałek, dętych i rżniętych
848 3 | postacią starca, żebraka czy dudarza, tajemniczym zjawieniem
849 1 | istotą rozumną, jednostką dumającą! Ta jest wielka jestestwa
850 3 | misterstwo poetów filozofujących, dumających. - Krytyka filozoficzna
851 1 | rozmyślającymi, a bardziej jeszcze dumającymi.~Tak zapewne! mechanizm,
852 3 | mówił, czuł, rozmyślał i dumał po śmierci.~"Z męską godnością
853 2 | tęskne ich pienie, na kształt dumań samotnika, co po długiej
854 1 | Więcej we wszystkim poezji i dumania niżeli rzeczywistości, rozumu.
855 2 | historyczne. On wykształcił dumę polską. Na koniec Kazimierz
856 3 | których wiemy z wieści i dumek.~Żadną miarą, zdaniem moim,
857 3 | jak wystawieniem na scenie dumnego przywódcy stronnictwa patrycjuszów,
858 1 | dawnej okazałej spaniałości dumnie się natrząsając; krwawym
859 3 | bogaty, podniosłego serca, dumny z rodu i mienia, wysłał
860 3 | chodził w jej ciemnościach. Duszna, wysoka komnata! Łatwo zgadnąć,
861 3 | zbiera swoich. - Wyruszają. - Dwaj żołnierze polscy przebrani
862 1 | ogarnia, że między tymi dwiema kończynami, między tymi
863 1 | przestaje. A za lat sto, za lat dwieście, któż wie, czy potomkowie
864 3 | ogromna księżyca malutka się dwoi. ~O! jak ślicznie wśród
865 3 | poezją duszy. Pod tym dwoistym względem uważać można usposobienie
866 3 | gdzie się rzeczy ziemskie dwoją, troją. Po kilka godzin
867 2 | umiejętność przyrodzenia dwojakich sług potrzebuje - jednych,
868 2 | przez czas niejaki za hasło dwóm przeciwnym służyły stronnictwom,
869 2(7) | Umiejętności" powiada, "że i dworak jest poetą, kiedy nadzieje
870 3 | wreszcie kiedy układnością dworaka i talentem przedpokojowego
871 1 | zarobkiem z trzpiotami, dworakami literatury gotowalnianej,
872 1 | oznaki, jakimi się niegdyś dworscy ludzie w wysokie o sobie
873 2 | względami wzniosła się. Dworskim przeto jaśnieje blaskiem!
874 3 | Puścił przeto maski do dworu - otworzył drzwi przed mordercami. -
875 3 | ma poprawnej, wytwornej dykcji Mickiewicza i Zaleskiego,
876 3 | ograniczam imaginacji, ani po dyktatorsku narzucam się za nauczyciela
877 1 | najczęściej czynią amatorowie, dyletanci), a nie przykładać starań,
878 1 | którego ani ulotny dowcip, ani dyletantyzm nie ogarnie. Ileż rzeczy
879 1 | szukają rozrywki w marnym dyletantyzmie.~Wreszcie: z samej potrzeby
880 3 | skorupą garncarską, ani dymem gryzącym oczy. - Wtenczas,
881 2(7) | wyrokującego wśród kłębów dymu? A my, drudzy, czerń nie
882 2 | jest umiejętność? Zasada dynamiczna literatury. Ruch; gra przeciwieństw.
883 2(7) | opozycji, ruchu i zasady dynamicznej w literaturze. I tak np. "
884 2 | stronnictwa, wszystkie talenta.~Tę dynamikę widzę także w dzisiejszej
885 2(7) | wszystkimi polemicznymi dyskusjami, znać nie pojmują jeszcze
886 2 | artystów, ale także w opinii i dyspozycji powszechnej. Powinienem
887 3 | przodu. Wielka także zachodzi dysproporcja między częścią genetyczną
888 2 | służyły stronnictwom, których dysputy, czy potocznej, czy piśmiennej,
889 3 | pijaństwa nieczynnym. - Dzbanek zazwyczaj nad marsową przenosił
890 3 | ku owym czasom, kiedy się dziać miała rzecz poematu; stawia
891 1 | umiejętności, we wszelkich działach poznawań ludzkich. Niezmierne
892 1 | także najpotężniejszymi działaczami w anorganicznej, czyli nieorganicznej -
893 2 | czyliż nie jest głównym działaczem wszystkich w naturze rozkładów
894 2 | skutek, a ten jako siłę działającą; pierwszy w stanie, spoczynku
895 3 | rzeczą praktycznego życia, działaniem, przewagami, ale nie wyraził
896 2 | rzeczywistych umiejętności z działem innych pojęć, np. poetyckim,
897 1 | naszych, mnoży się liczba działów i mnożyć się nie przestaje.
898 1 | dziecięce zęby boleśnie z dziąseł wyrzynają. Przyszedłszy
899 3 | kamień z doliny;~Niech czasem dziatki z pobliskiego sioła ~Bawią
900 1 | pognębionych następują silniejsi, dzicy światoburcy; depcą po nich,
901 1 | wydziera z boleścią, jako się dziecięce zęby boleśnie z dziąseł
902 2 | postronnych swarów ani też dziecinna słów igraszka. Nie ważmy
903 3 | muru! - W te śmieszności dzieciństwa wpadł wielki artysta, myślący
904 2 | bałwochwalskie narody jego dziedzictwu zostawił. Albo też, kiedy
905 2 | Wielkiego. Szerzyła się w dziedzinie Bolesławowskiej, górowała
906 1 | żadnego mędrca, żadnego dziejopisa, żadnego wieszcza lub artysty,
907 1 | miał poetów, sztukmistrzów, dziejopisarzy, mówców. Uczucie to bowiem,
908 3 | wszystkie inne narody sztuką dziejopiską. Ku schyłkowi rzeczypospolitej
909 2(3) | umiejętnego trybu postępowania. Dziękujmy Niebu za taki język! A miejmy
910 2 | swojej i z całego serca, dzieląc zarówno szczęście i niedolę,
911 3(5) | między greckimi poetami dziełem, w jednej zamykającym treści
912 1 | rozumieć tę dwoistość bytu, to dzielenie się i zacieranie? Tę naśladowczą
913 2 | Największa moc rozumu w dzieleniu; przeciwnie fantazja części
914 3 | Orlika uczuć rządcy nie dzieliła. Rzecz poematu zaczyna się
915 2 | wiatrem nowej nauki, wszyscy dzieliliśmy te nieporozumienia. Nie
916 2 | widoma natura. Staje się!! To dzielne, mocne, rzecz najdokładniej
917 1 | mądrzy w przełożeństwie, dzielni bohatyrowie. Mąż wielki,
918 2 | tym samym czyni ją jeszcze dzielniejszą. Nic się nie ściągnie bez
919 3 | następnie z pierwotnej wychodząc dzielności chromieje i traci używanie
920 1 | pojęciem, ze wszystkimi dary i dzielnościami cywilizacji, które z tego
921 1 | błogosławili tym mocom, tym dzielnościom podziemnym, tellurycznym? -
922 3 | wedle tego, żeśmy stawili dzielny odpór najazdom dziczy, która
923 1(10)| mu nie wiedzieć tego: że dziennik "Revue Encyclopedique",
924 3 | poematem: Polak w jasyrze.~Dzienniki periodyczne dzielą częstokroć
925 2(7) | na redaktorów najlepszych dzienników literackich, jakimi są "
926 3 | zbrodnia wiedzie z światłem dziennym. Te szczególne rysy charakteryzują
927 2 | Czechy. Z tej przyczyny dzierżaw swoich tak upornie bronił
928 2 | gromi nieprzyjaciół; ich dzierżawami swoje pomnaża. Od Odry do
929 3 | walczył z Sabinami i przez dziesięć lat weje oblegał. Przetoż
930 3 | przed panem hardy, duszą był dziewcząt i wieczornic. Ten czarny
931 3 | zwabiony śpiewem znajomej dziewczyny, zbiega z stanowiska w pobliskie
932 3 | świeży ~Dmucha na włosy dziewic i pióra rycerzy;~Dla nich
933 1 | przebiec powinniśmy. Polska w dziewictwie jest jeszcze, tak - zdaje
934 3 | hurysek dźwięk;~Co przy dziewicy, w letni poranek, ~Śniący
935 3 | skutek przynoszący wszędy dziewiczej skromności niesławę. Ksenia
936 1 | jego opanowały, kiedy Bóg dziewosłębił pierwszej parze; myśl, że
937 2 | wszelkim narodzie otartym z dzikości i barbarzyństwa, wywijających
938 3 | malowidła. Widok ten okazały dzikością silnie zajmuje imaginacją
939 2 | nieprzyjaciel! Tu hordy dzikszych Sławian, którzy się jeszcze
940 3 | nucie, ~Co z mokrych rosa dzióbków wyrywa uczucie;~Nie dla
941 3 | przerobią rozumienia. Zmężniało dzisiejsze pokolenie. Młodzież myśli,
942 2 | naturalnych takie zdania w dzisiejszym czasie do miary już nie
943 1 | tajemne rozumienie, żaden dziw naszego serca nie opanuje?
944 3 | nie przypadała. Pisząc o dziwach przyrodzenia wedle zasad
945 1 | pogląda naokoło siebie, dziwi się, wielbi Stworzyciela.
946 3 | Malczewskiego. Poetycki obraz dziwnego zdarzenia! Konturowy zarys,
947 2 | została pamiątka w Polszcze! Dziwni, wielcy, których z jednakim
948 3 | pierwszej pieśni:~Wszystko się dziwnie plecie~Na tym tu biednym
949 2 | wątkową tylu dziwnych i coraz dziwniejszych losów, tylu niewybadanych
950 2 | gmatwaninę nić wątkową tylu dziwnych i coraz dziwniejszych losów,
951 1 | pokształciła. Cóż znaczy to dziwotworne budownictwo? W innych znowu
952 1 | Wieki przeszłe mają swoich dziwowidzów, mają swoich chwalców teraźniejsze.
953 3 | narządził owe muzykalne, dźwięczne naczynie i swojej roboty
954 2 | ludzką nazwałem strojnym, dźwięcznym akordem, brzmiącym zgodnością
955 2 | indziej zmierzał. Do wyższych dźwięków, do wspanialszych tonów
956 3 | boleśnie go dręczy. Wolałby "dźwigać więzy u brodacza Turka",
957 1 | odzyskania, czyli powstawania i dźwigania się z upadku (w ciągłym
958 2 | zadziwienie. Gdy w Europie dźwignęły się z upadku nauki, i u
959 3 | dnieprowskich dum aż tu dzwoni? ~O! nie dnieprowskich nuta
960 3 | w końcu tej tam waśni - dzwony się, odezwą!~Jakie rysy,
961 2 | wieku świadczy: jako s i ę naród w obecnym jestestwie
962 2 | melancholijny jak dźwięk dalekiego echa. Cóż zostało z energii ducha
963 3(3) | W "Gaz.[ecie] Pols.[kiej]" z r. 1829.~ ~
964 3 | rzymskiej wystawiano Ifigenią i Edypa, Prometeusa i Atrydów -
965 3 | przypadała do miary z głównym efektem od przodu. Wielka także
966 3 | żałości - a najbardziej ile efektu malarskiego, dramatycznego,
967 3(5) | hiatibus temporum corpus effecerit? In quo opere inter historias
968 1 | sile i zaczął oddzielnie egzystować w sobie dla siebie! Nim
969 2 | Rzeczy zewnętrzne dla nas nie egzystują; nic o nich nie wiemy, póki
970 2 | Odtąd przestał być w n i ej, w jej łonie, a zaczął być
971 2 | ciągnęli korzyść praktyczną, ekonomiczną, czyli tak zwanych empiryków;
972 3 | zbywa! - Te zarzuty dotyczą ekonomii wewnętrznej poematu. Ale
973 3 | Ofelii! Taki poeta nic ma ekscentrycznego punktu za granicami świata
974 3 | dum ukraińskich! Czasem ekscentryczny, poza krańcami prawdziwego
975 1 | stronę, nie znaną fizyce eksperymentalnej. A porównać by je można
976 3 | charakter najjawniej wyraża, a ekspozycja głównej jego sprawy zachodzi
977 3 | prawdziwie artystowskiej ekspozycji. - Nieliczny był poczet
978 3 | tudzież o ogólny kierunek i ekspresją ducha w całym systemie poetyckiej
979 3 | literatury. Otóż we względzie tej ekspresji i tego kierunku, który tak
980 1 | nierozdzielny związek? Płyn elektryczny, pod ziemią, na ziemi i
981 3 | literatury naszej, jakby elementem ruchu, biegu? I tak jest
982 2(1) | rozwinienie tego lub owego elementu. A tą zasadą w poezji i
983 3 | kształt światełka świętego Elma, zwykle poprzedzającego
984 3(5) | qui inter graecos poetas eminet opere, quod a nuptiis Jovis
985 3 | było u nich, że tak rzekę, empiryczne tylko, nie idealne. Duch
986 1 | klimatem i innymi warunkami empirycznego bytu.~Że jedne narody giną
987 2 | piszą, sami nie rozumieją. Empiryk trwający w tym mniemaniu,
988 2 | Lecz z grubych materiałów empiryzmu, sensualizmu i sceptycyzmu
989 1 | Teorią natury nie jest encyklopedyczny słownik nazwisk i doświadczeń,
990 2 | nauką; jest tylko zbiorem encyklopedycznym bardzo potrzebnych nauce,
991 3 | Szlegla (Fryderyka), jakoby Eneida, mimo wszelkie niedostatki
992 3 | Rzymianie wiedzieli, czego Eneidzie nie dostawało. Trudno i
993 3 | tym największa sforność i energia ducha tego młodego poety.
994 1 | pracowici, których by chęci energiczne i wytrwałość w przedsięwzięciach
995 2 | dalekiego echa. Cóż zostało z energii ducha wojennego, z mocy
996 1 | obraz w wodzie się maluje? Enigmatyczne, dziwne stworzenia! Przedmioty
997 3 | roztyrkach domowych obłąkaniu. Enniusz chełpił się, przechwalał
998 2 | rozmów. Zważmy także, że entuzjazm w popieraniu wszelakich
999 2 | odkrycia winniśmy naukowemu entuzjazmowi i ledwo nie poetyckiej inspiracji -
1000 2 | opisowej, wiekiem satyr, bajek, epigramatów. Była wierszomania! Było
1001 1(10)| rozum samego autora) Czy do epigramatu? - Ale wolę demonologią
|