0-cieni | cienk-epigr | epiku-kalku | kamie-manga | manie-nazyw | nedza-odpow | odpra-plona | plonk-praco | pracu-rezon | rezul-senne | senny-swobo | swoi-umier | umies-wmawi | wnetr-zaby | zabyt-zlych | zlymi-zziem
bold = Main text
Rozdzial grey = Comment text
5013 2 | przypomnieniem. Stąd ten senny jej charakter, melancholijny
5014 1 | cieniach, to w obłokach, to w sennych postaciach -od tego cudownego
5015 3 | szlachcica wyobraża. Podstoli sensat, może gaduła; wreszcie jest
5016 2 | grubych materiałów empiryzmu, sensualizmu i sceptycyzmu ani podobna
5017 3 | Wreszcie już to jest maniera sentymentalna, z której, przy częstszym
5018 2 | od dowcipu do myśli, od sentymentalności do czucia, od sztuki do
5019 3 | a nie poezją tkliwych, sentymentalnych wspomnień!... Dopiero kiedy
5020 1 | niewidomego Tak jak dawna ars separatoria, segregatoria (dzisiejsza
5021 1(5) | contineri: orientem, occidentem. septemtrionem et meridiem - wyrazy św.
5022 3 | rańtuchy nie skryła młodych serc kochanie,~A niewieścim w
5023 2 | pieśnioksięgu Homera. W sercach ziomków wzbudzają heroizm
5024 2 | bojarowie z dzikimi, leśnymi sercami, odważni, bitni, pancerni?
5025 3 | wszelka trwoga, wątpliwość! Serdecznie wita zięcia, który wkrótce
5026 3(5) | ipsis Georgicis tempestatis serenitatisque signa de Arati Phaenomenis
5027 3 | Szczególniej pod owę porę, kiedy Sertoriusz, najzacniejszy z ostatnich
5028 3 | ziemi, kiedy przez tyle set lat na strażnicy Europy
5029 2 | stworzył! Harmonia niebieskich sfer - duch astralny - gwiaździste
5030 2(7) | Jeżowski, "że rozległa sfera pięknej literatury coraz
5031 3 | jednakiej średnicy, dwie sfery- realna i idealna. Jeżeli
5032 2 | Oczywista gorączka! Idzie więc, siada, pisze receptę na ochłodę
5033 3 | brzegami wód na noc całą siadała, myślą napowietrznego goniąc
5034 3 | tą przeźroczystą astralną siatką, która się w poezji nigdy
5035 3 | ów ociężały rozbójnik na Siczy, ów stary opój w powieści
5036 1 | obyczajem, w różnych zamieszkałe siedliskach, miały przecież jakby jedną
5037 3 | co bądź ojczyste porzuca siedlisko. Przypadek zaprowadza go
5038 3 | Szymanowski, tłumacząc przez siedm lat Świątynię Wenery, za
5039 3 | zielska, obmyłem go łzami:~Siedzenie z darni, gdzie po letnim
5040 2 | naznaczyć można. Albowiem, nie sięgając baczniejszym rozmysłem zmiany,
5041 3 | związał poeta z obrządkiem sięgającym pogańskich czasów, który
5042 3(5) | od Greków? Że Teokryta w sielance miał mistrzem, a Hezjoda
5043 3(5) | tempestatis serenitatisque signa de Arati Phaenomenis traxcrit?
5044 3 | Darmo by się kto na to silił i wielkim zdobywał dowcipem -
5045 2 | uboczne względy, ale może silniej popierającą zdanie swoje
5046 1 | karki pognębionych następują silniejsi, dzicy światoburcy; depcą
5047 2 | wywyższa się wyobraźnię daleko silniejsza władza - twórcza, gwiaździsta,
5048 3 | wiedziona instynktem miłości, silniejszej nad samo obłąkanie, już
5049 1 | działaniu, w mądrej sprawie, w silnym wyrażeniu ducha, w śmiałym
5050 1 | rozkazywania jej najmocniejszym siłom samym chceniem lub uskramiania
5051 3(5) | quod eversionem Troiae cum Sinione suo et equo ligneo ceterisque
5052 3(5) | też, że wywrócenie Troi z Sinionem swoim, drewnianym koniem
5053 2 | oświaty. U nas przeciwnie sit; stało. Z zapadłych czasów
5054 1 | młodsze państwo roślin. 2 Sjenit, od wielu geognostów nazwany
5055 3 | znowu wciągał. Niecierpliwy skacze przez to okno i znajduje
5056 3 | przed jego oczyma tańcować, skakać, pląsać zaczęły. Poeta mówi,
5057 1 | anorganicznego świata? Z tymi oto skałami tak wysoko zawieszonymi
5058 1 | zamiast miki w granitowej skale znajduje się niekiedy szerl (
5059 3 | przez pośrednie dźwięki skali do najwyższego, najcieńszego,
5060 1 | działu roślin". Dalej. Spat skalisty, 3 czyli feldspat - druga
5061 1 | ponawiał się przyłożeniem skalnego kryształu. Rubin wielkości
5062 1 | poruszenie. - "Kryształ skalny - mówiła jasnowidząca -
5063 1 | skutkami nie sączą się z skalnych zdrojowisk? - Jakiż kres
5064 3 | liście na drzewie, tak długo skamieniałym i niemym, ojczystej poezji
5065 3 | warty. ~Zaraz by w bagnie skąpał się ten plucha;~Aż pod most
5066 2 | najburzliwszy element z skarbnicy naszego roztrzęsionego umysłu,
5067 1 | złego ducha. Czegoż szuka? Skarbu - marnego zysku, najczęściej
5068 1 | mają liczne miasta, mają skarby, potęgę, dostatek wszystkiego.
5069 1(1) | jestestwie swoim znalazłem w Skardze, Birkowskim i innych znakomitych
5070 2(7) | nie byłby zapewne kładł skargi na brak ścisłego określenia. -
5071 2 | obyczajów zmazanych jakową skazą nie pochodzi, najczęściej
5072 3 | kilką laty na zapomnienie skazała! - Publiczność polska nie
5073 3 | cudze zepsucie i zbytki skaziły początkową prostotę i uczciwość
5074 1 | uderzające podobieństwa, skazówki, godła wyższego organicznego
5075 2 | ateńskiego ustawodawcy, skazujący na grzywnę tych mieszkańców
5076 Prz | egzemplarze mojego pisma na to skazuję, żeby butwiały w księgarniach,
5077 2(8) | nareszcie w "Kur.[ierze] Pol.[skim]".~ ~
5078 1 | drzewo i laurowe gałązki składała na trójnogu przed rozstrzygnieniem
5079 1 | ojców naszych, ród jeden składamy,~I jednym wszędzie duchem
5080 2 | anatomia itd. stanowią tylko składowe części i niejako są jej
5081 1 | które w częściach swoich składowych wapno zawierają, przeto: "
5082 3 | przemiany. Imaginacja Zaleskiego śklana, czysta jak błękitna wód
5083 3 | Mecenas i August sami nie skłaniali ulubieńców swoich do pisania
5084 1 | w jego macicy, ścięcie, sklinowanie bocznych krawędzi - czyż
5085 1 | wiedzą, gdzie głowę swoją skłonić mają ku wieczorowi? Śliskie
5086 3 | przedmiotem i celem jego namiętnej skłonności. Zniewala ją do uczynienia
5087 2(7) | ukontentowanie w rysach twarzy sknery, lichwiarza itd., albo dla
5088 3 | kozactwo porzuciło, co w skok leci do Kaniowa i uprzedzając
5089 1 | żadnej przerwy, żadnego skoku. Żadnego ogniwa w tym łańcuchu
5090 3 | zamyka. Nebaba kona: niedługo skonać musiała i Ksenia, bo jej
5091 Prz | wszystko odmieniło na lepsze! - Skończywszy pierwszą część, wszystkie
5092 2 | dla nas dostępną zagadkę skonu, otóż powołanie i główny
5093 2(7) | wyrabiania mydła i garbowania skór, albo wypalania gliny garncarskiej,
5094 3 | przeszłość nie była ani skorupą garncarską, ani dymem gryzącym
5095 3 | prawie nie wchodzi. Walter Skot porównywa bieg powieści
5096 3 | czasów Julii Szekspira nie skreślił obrazu! Nikt z spółczesnych
5097 1 | świata!... Tymi oto słowy skreśliłem początek, następstwo, treść,
5098 2 | jednym duchem, ułożoną i skreśloną przez jednego pisarza? Albo,
5099 3 | piękna scena, szczęśliwie skreślony charakter tej lub innej
5100 3 | godnością szlachcica pod skromną strzechą słomianą, toż rycerskie
5101 3 | który za dni swoich tak był skromny i tak cichy - tak natchniony,
5102 3 | teraz na ustroniu kamień z skromnym napisem; "Autorowi Marii".~
5103 3 | tych białych włosów, co skroń jego wieńczą i na ramiona
5104 2 | cieszyli się mirtową na skroniach opaską i wieńcami apollinowej
5105 3 | pięścią, co, zdruzgotawszy jej skronie, powinno było położyć kres
5106 3 | śmiech pusty,~Żywo, radośnie.~Skrycie, miłośnie. Staruszek Doża,
5107 3 | Panie!)~W swe rańtuchy nie skryła młodych serc kochanie,~A
5108 2(7) | poetą, kiedy z niepojętą i skrytą radością waży i chowa do
5109 3 | mniemał, Lacha, gdyż nie znał skrytego powodu, którym ją rządca
5110 3 | słowika, szmer wody i żab skrzekotanie ~W dzikiej, tęsknej i żywej,
5111 3 | szlachty dawne przywileje. ~Skrzesać ognia w pałasze, gdy przyjaźń
5112 3 | starca, zwojowały burzliwość skrzywdzonego ziemianina, natchnęły męstwem
5113 2 | stony, gdyby jej inne siły skupiające i przyciągające równie dzielnego
5114 1(10)| Hilberta o widmach, które jako skuteczny antidot zaleca. Zaleca także
5115 1 | źródła cudownymi uzdrawiające skutkami nie sączą się z skalnych
5116 2 | waśń nie zrządziła takich skutków. Pod tym względem staliśmy
5117 3 | pośpiech tu i owdzie, znać skwapliwość: a z tego zawsze rodzą się
5118 1 | czynią. Niedługo potem dają słabe oznaki wyższego pojęcia,
5119 3 | rzetelnego wsparcia nie niosą słabnącej w umyśle narodowym pamięci,
5120 2 | własności i tak mocna, jako i słabsza strona, usposobienie, bogactwa
5121 2 | drugim, póki wątlejsze, słabsze mocniejszemu nie ulegnie.
5122 1 | zostających między sobą w słabym związku mechanicznym, który
5123 1 | Że jedne narody giną i śladu po sobie nie zostawując,
5124 2 | mniemanym prawem wszystkie sławiańskie bałwochwalskie narody jego
5125 2 | przełożeństwie plemię Piastów na sławiańskiej ziemi słynęło. Bolesławowie
5126 3 | i na pustyni libijskiej. Sławne są te fenomena! Bywa nieraz
5127 3 | pierwszy założyciel ich sławnego grodu piersi macierzyńskich
5128 2 | w zawód ku uczczeniu tej sławnej pamiątki.~Daleko pierwej
5129 3 | świetniejsze od systematu daleko sławniejszych tworów i głośnych w poprzek
5130 3 | i w tłumie rozeznawać i śledzić nawet zaczyna. Stąd nieznośne
5131 3 | którym zlecił baczenie i śledztwo poruszeń w obozie Szwaczki,
5132 2 | przezorności krytyków i filozofów ślepemu niemal zlecono trafowi;
5133 2(7) | upoważnieni jesteśmy do ślepych naśladowań, do przejmowania
5134 3 | drużyną na harc tatarski, sama śliczna Maria bez straży została
5135 3 | szczęśliw, trwożny razem. Śliczny, straszny-był wiernym śmiertelnych
5136 1 | Śliskie myśli nasze i byt nasz śliski: pamięć nietrwała, a w utrapieniu
5137 1 | skłonić mają ku wieczorowi? Śliskie myśli nasze i byt nasz śliski:
5138 2 | cieniem i tylu potem, których słodka została pamiątka w Polszcze!
5139 3 | nieścignioną chęcią! ~Wtedy to słodkie tony brzmiące przerywanie;~
5140 2(7) | nagannym zwyczaju używania słodkiego merkuriuszu. Autor tej broszurki,
5141 3 | małych ptasząt w żywej, słodkiej nucie, ~Co z mokrych rosa
5142 1 | z samych zawiązków ssie słodycz.~ ~
5143 3 | napisy, egzemplarze wypchane słomą, puchem, śmieciami, plewą -
5144 3 | szlachcica pod skromną strzechą słomianą, toż rycerskie męstwo i
5145 1 | byłoby myślą-pojęcięm, byłoby słońcem-duszą świata. Myśleć i to wiedzieć,
5146 1 | jak oczy sowie przeciwko słońcu nic w przeszłości nie widzą
5147 2 | razem z całym systemem słonecznym, razem ze wszystkimi gwiazdami,
5148 3 | krwi rozlewowi to lwów, to słoni, to szermierzy tysiącami
5149 3(5) | Georgikach znaki pogody i słoty powyciągał z dzieła Arata
5150 3 | brzmiące przerywanie;~Śpiew słowika, szmer wody i żab skrzekotanie ~
5151 1 | nie jest encyklopedyczny słownik nazwisk i doświadczeń, podzielonych
5152 2 | się przed oczyma naszymi w słowniki technicznych wyrazów i technicznych
5153 1 | to, że tak powiem, wywód słowny zamykający opis jawisk magnetyzmu
5154 3 | mowę swoję podwodził ku tym słowom u Jeremiasza zapisanym: "
5155 3 | mniemaną winę bratu, byle na ślubny związek zezwoliła. Przeto
5156 3 | świętych związków, choć nie ślubowanych przed ołtarzem, i także,
5157 3 | gmachu od oburzenia i zgrozy słuchaczów. Duch męstwa byłby wstąpił
5158 Prz | niepewności. Okowy brzęczały w słuchu moim. Samotność więzienia (
5159 2 | umiejętność przyrodzenia dwojakich sług potrzebuje - jednych, co
5160 3 | nawalnej, gradowej burzy. Stary sługa rozmawiał z ową postacią:
5161 3 | melancholii. I to ma swoją słuszną przyczynę. Tak być musiało
5162 3 | nie zbijając bynajmniej słusznego zarzutu niepoprawności,
5163 3 | tego młodego poety. Nie bez słusznej więc przyczyny zowiemy go
5164 3 | rzymskiej Koriolan, wygnaniec, w słusznym poniekąd oburzeniu miotający
5165 2 | innego być może, tylko nauką służącą narodowej pamięci. Pamięć
5166 2(7) | to jest nadskakiwanie i służalstwo, nie poezja. "Pamiętnik"
5167 3 | ołtarzu przeszłych czasów służbę sprawował i czuwał, żeby
5168 2 | tylko domowej potrzebie służyć powinny i dogadzać społecznemu
5169 2 | Piastów na sławiańskiej ziemi słynęło. Bolesławowie podobno żadnego
5170 3 | po wszystkie czasy daleko słynny dziejów polskich wedle tego,
5171 3 | wielkość, pokazało się to w słynnych po wszystkie czasy podbojach
5172 3 | poetach, sztukmistrzach. Słyszałem nieraz, jakoby się nie godziło
5173 2 | Walka żywiołów szaleje,~Słyszę pieśń jego śród grzmotu
5174 3 | nie słucha. ~Lecz musiał słyszeć, bo się bardzo zdumiał. ~
5175 1 | cudzej ledwieśmy wieści słyszeli? - Wszystko to przekonywa,
5176 3 | własnej krwi ataman Kozaków słyszy głos Kseni, która od dawna
5177 3 | materiałem poematu. Horacemu, po smacznych obiadach u Augusta, stawały
5178 3 | Młodzież myśli, rozważa i w smak jej nie idą przymilenia
5179 3 | błyskotkach, tajemnicach smakiem~Nie zawarła tych związków
5180 3 | nieraz martwymi oczami ~I śmiać się do pijących - i ruszać
5181 3 | Była to sztuczka żwawa, śmiała - jak się o nim stary lirnik
5182 2 | przyłożeniem własnych starań.~Śmiałości mojej wybaczy, kto tę rzecz
5183 3 | i czyje, to odpowiedzieć Śmiechem i krzykiem.~Szczera ochota~
5184 3 | wypchane słomą, puchem, śmieciami, plewą - całe widzimy systema
5185 3 | jaśniej, dalej widzi. I śmieje się, i płacze na przemiany.
5186 2 | poprawność smaku. Po wielokroć śmieli się z złych wierszów i złej
5187 2 | krytyka przez inną krytykę, śmielszą, zachęcającą i ośmielającą,
5188 2 | rzeczy. Na ostatek, czyliż śmielszych, szlachetniejszych uniesień
5189 3 | ręki i zadaniem ostatniego, śmiertelnego ciosu. Północna godzina
5190 3 | Śliczny, straszny-był wiernym śmiertelnych obrazem.~ ~Nikt nie wyszedł
5191 3 | całuje kochanka ostatnim, śmiertelnym pocałowaniem, którym mu
5192 3(5) | podawaniem w coraz nową śmieszność, i jakby strojeniem żartów,
5193 3 | kamyczka z muru! - W te śmieszności dzieciństwa wpadł wielki
5194 3 | Białozorze na Ukrainie, niedaleko Smiły. Tam pierwsze lata jego
5195 3 | ubiegła - jak Alcyd dławiąc smoka w kolebce. Wyznaję to przed
5196 1 | czynić, czy się cieszyć, czy smucić. Z rozrzewnieniem tylko
5197 3 | krzyżyki, zygzaki, wstęgi i smugi świetlne. Albo także jest
5198 3 | spokojnie patrzeć "na te smutne śluby":~Alboż to naszej
5199 3 | Przebiegnę jego powieść, smutniejszą jeszcze i boleśniej rozdzierającą
5200 3 | jako charta zawsze mieli na smyczy, gdy wzywała spoina potrzeba,
5201 1 | uczy optyki, i akustyki, a snadno pojmie przyczynę odbijania
5202 3 | dziewicy, w letni poranek, ~Śniący na kwiatach roi kochanek.~ ~
5203 2 | dziadach i strachach; a Jan Sniadecki, bieglejszy zapewne matematyk
5204 3 | mgła odziewa, jakby morze śniegu:~Z tej strony chmura gruba
5205 3 | objawia, wszystko z siebie snując, jako pająk wije z siebie
5206 1 | albo raczej: to jako mgła snujące się, dalekie wspomnienie -
5207 3 | Wyrazy postaciowy, realny, snycerski, plastyczny, rzeczywisty
5208 3 | realnego i idealnego, snycerskiego i muzykalnego. Tło jej różnowzorowe,
5209 3 | między muzykalnością i snycerstwem, między śpiewem i foremną
5210 3 | dumanie i res statuaria, snycerstwo, śpiew i kształt, w większej
5211 3 | rzymski wygnanie greckich sofistów, wykrętników, retorów. Grekomania,
5212 3 | Lukrecjusz zabrnął w rzecz sofistycką filozofii Epikura, która
5213 3 | zwinności, ale gdzie by się Sofokles nigdy niczego nie był nauczył. -
5214 2(7) | jak go nazywa autor, z solnikiem żywego srebra? Taki sam
5215 2 | zawojował państwo Krezusa, Solon i Pizystrat uczuli w sercu
5216 1 | opis jawisk magnetyzmu i somnambulizmu, zdziałany przez świadków
5217 3 | poezje Mickiewicza, np. Sonety krymskie, Farys, noszą na
5218 1 | oczom naszym, że jak oczy sowie przeciwko słońcu nic w przeszłości
5219 3 | kamienia, gdy na dół z stromego spada pagórka. Z początku wszelkie
5220 3 | ukraińskiego ludu, jakoby spadające gwiazdy były złymi duchami.
5221 2 | na kształt czasowania i spadkowania w gramatyce? Albo generałbasu
5222 3 | wpół drogi i ku końcowi spadku warcząc z łoskotem: a gdy
5223 3 | jego wieńczą i na ramiona spadzią, z tych nareszcie nigdy
5224 3 | władzy. - Wirgiliusz chciał spalić Eneidę. Szczerze czy tylko
5225 1 | nich, z dawnej okazałej spaniałości dumnie się natrząsając;
5226 1 | warzywami 9; piękniejsze, spanialsze kwiaty w tym kuchennym ogrodzie
5227 1 | prorokiem działu roślin". Dalej. Spat skalisty, 3 czyli feldspat -
5228 2 | krytycznego obskurantyzmu; wówczas spekulacyjne, metafizyczne, transcendentalne
5229 3 | miały taniec tatarski - i spełnienie najstraszniejszej zbrodni.
5230 3 | mój - rzekłem - oby się spełniło! ~Obyśmy, w strony ojczyste
5231 3 | Nikt nie odebrał rżącego, spienionego konia. Zakołatał; nikt mu
5232 3 | Oddział jego zniesiony. Polacy spieszą ku ruinom zamku. Żadna pomoc
5233 3 | odbija, ten kształt postawy spiętej burką, co się tak wydaje
5234 1 | uczucia łączą nas z ogromami spiętrzonych mas, które natura w przestrzeni
5235 2 | greckiej wolności - wielcy śpiewacy biegli w zawód ku uczczeniu
5236 3 | niej swoja harmonię, swoją śpiewność, ale jest to szum odwiecznego,
5237 2 | Wszystko się rozplata i splata w naturze, wszystko rozwija
5238 3 | wszystko się w tej powieści splątało w gmatwaninę nieszczęścia
5239 3 | Jest to rzeka nie wszędzie spławna, nie wszędzie żaglowną linię
5240 1 | pośrednich z ułamków, z spleśniałych resztek jego cywilizacji,
5241 3 | po letnim znoju ~Lubiłaś spocząć między jaworami:~Źródło,
5242 2 | działającą; pierwszy w stanie, spoczynku i bezwładności, a drugi
5243 1 | brzemieniu macierzyńskim spoiły nasze członki, nie wtedy,
5244 3 | wytrzymał ostatni pocisk jej spojrzenia!~ ~Błądziłem po zaroślach,
5245 2 | piorun rozdwoi,~Widział spojrzenie kochanki swojej.~Jakby te
5246 3 | zapomnienie. ~W pysznym spojrzeniu - dobroć, w ustach - przebaczenie.~
5247 2 | gromy jego chwale grały!~Z spokojna piersią, z niezmrużonym
5248 3 | w ciemnej turmie" niżeli spokojnie patrzeć "na te smutne śluby":~
5249 2 | do nawy;~A on niezlękły. spokojny,~Jak gdyby słuchał tryumfalnych
5250 1 | szczególniej od historyka spółczesnej literatury, obrazu teraźniejszości.
5251 2 | narodzie. Historię piszą spółcześni z podań, z wieści i powiastek,
5252 1 | zamęcie potocznych spraw społeczeńskiego życia, w nieprzebranym mnóstwie
5253 2 | Hiszpanii, we wszczątku nowszych społeczeństw europejskich, w Anglii,
5254 3 | polskiej (jak niegdyś z społeczeństwa podnioślejszym zapewne sercem
5255 2 | dualizmie; wszystkie stosunki społeczne są grą tych przeciwieństw.
5256 2 | służyć powinny i dogadzać społecznemu pożytkowi. Zdaje się nam,
5257 1 | z całym światem, naturą, społecznością, z którymi dotąd w zgodzie
5258 1 | niewątpliwie takie: na początku spółistnienie we wszechrzeczy jestestwie
5259 2 | bratnie dłonie, obrócili spólną siłę przeciwko Azji, zburzeniem
5260 1 | obchodzą, cóż mają z nami spólnego? A przecie każda dzika okolica
5261 2 | utrzymywały związki; duch spólny, mocny, niezłomny, żadną
5262 1 | dostatków literatury, którą spólnymi chęciami pomnażać należy.
5263 2 | dobrze zrozumiana, pracowicie spolszczona i wyłożona, ma swoje wartość,
5264 3 | choć mniej szczęśliwego spółzalotnika, ponieważ rzeczywiście Orlika
5265 1 | się", jako mówi genialny spółziemianin nasz Nepomucen Kamiński,
5266 2(3) | czci i poważaniu naszego spółziemianina Kamińskiego, który szeroką
5267 3 | tak mało znany rodakom, spółziemianom. Urońmy łzę na jego grobowcu,
5268 1(10)| bieżącym zarzucał uczonemu spomnionego "Pamiętnika" wydawcy horrorem
5269 2(6) | redaktor oświadcza, że ani o sporach romantyków, ani (broń Boże)
5270 2 | różnolicowe stronnictwa piśmienne, spory i roztyrki literackie miały
5271 2 | nasze podpadających. Myślą sporządzamy sobie świat zewnętrzny.
5272 2 | punktu i czy ją u nas w tym sposobie ukształcono, rozszerzono?~
5273 2 | objęcie i nie stępione uczucia sposobniejszą czyniły ku prędkiemu wtajemniczeniu
5274 2 | widoków, z tego rozmaitego sposobu rozumienia natury i tłumaczenia
5275 3 | z takich samych pobudek spotkał Marię Malczewskiego. Atoli
5276 3 | obrazem.~ ~Nikt nie wyszedł na spotkanie drogiego gościa w domu Marii.
5277 2 | można: zły los wszędzie spotyka umiejętności przyrodzone,
5278 1 | postacie. Wszędy takie analogie spotykają uwagę nasze. Tę dwoistość
5279 1 | trudność w rzeczy samej spotykam w piśmie moim. Każda upłyniona
5280 3 | literatury albo co by ściślej spowinowacone było z daleka przeszłością,
5281 3 | rozprasza częstym powtarzaniem spowszedniałej w orkiestrze pieściwości.~
5282 1 | rzeczy w zamęcie potocznych spraw społeczeńskiego życia, w
5283 3 | pomagały przysmaki, wówczas sprawca obrzędu odganiał je krzyżem
5284 3 | zwycięzcy chcą i mogą ukarać sprawców takiego spustoszenia, których
5285 2 | misterstwo niewidomego ducha, sprawcy wszelkich przeobrażeń w
5286 2 | wszystko, czego doświadczeniem sprawdzić nie mogą, poczytując za
5287 2 | roztrząśnione, ani pojęte, ani sprawdzone być mogą? Jak to? Miałżeby
5288 2 | wytarguje, kto chce i co chce, sprawi, a liczne kłopoty władną
5289 1 | wszystkich jasnowidzących wawrzyn sprawia, czyż nie tłumaczy przyczyny,
5290 2 | usilnie wspiera, nie miało sprawiać ważnych korzyści dla kraju.
5291 3 | będzie? Umarłego poetę trudno sprawiedliwie ocenić, albo wtenczas, kiedy
5292 2 | uważając to, czego nie wiemy, sprawiedliwiej rzec by można, że to bardzo
5293 3 | w warsztat katowski. Do sprawiedliwości przydano okrucieństwo wbiciem
5294 3 | prawdziwe, poetyckie zalety z sprawności w wywodzie i prowadzeniu
5295 2 | z zlecenia braci swoich sprawowali. Wielcy ludzie, jak powiada
5296 3 | literatury! Masy światła i cienia sprawują skutek zamierzony na malowanym
5297 1 | Pliniusz. Żydzi, osobliwie sprawujący wysokie urzędy w starożytnym
5298 3 | niewidzialnych kółek, żelazek, sprężyn. Umieściłem to poema na
5299 3 | powiewna, roznośna działa mocą sprężyny i wszystko z sobą w tym
5300 1 | powietrzu rozlany, nadaje sprężystość muskularnemu systematowi
5301 2 | kulturę. Jako ogrodnicy w pień spróchniały starego drzewa z bujnej,
5302 3 | I twoje wierzby kochane sprowadził, ~I kwiaty, nawet ów kamień
5303 2 | mniej było zgodne, a nawet sprzeczne z duchem ojczystych ustaw
5304 3 | natchnieniem! Jakaż, w tym sprzeczność i niezgoda! Poezja wzorowa! -
5305 1 | nierozdzielnego, z samym sobą uczyniła sprzecznym, niezgodnym, nic teraz nie
5306 3 | kształt rdzy pokrywającej sprzęt rycerski starego wieku.
5307 2 | Zdał się niby lada jakim sprzętem nowatorom. Zaszły także
5308 2 | europejskiej, chciała pierwej spuścić na sąd głowy swojej i, jako
5309 3 | ukarać sprawców takiego spustoszenia, których wzięli w niewolę.
5310 3 | własną odpierali piersią spustoszenie od chrześcijaństwa i cywilizacji?
5311 3 | odpór najazdom dziczy, która spustoszeniem oświacie europejskiej zagrażała.~
5312 3 | usprawiedliwia to zboczenie. Spycha całą niemal winę na okoliczności.
5313 2(7) | autor, z solnikiem żywego srebra? Taki sam zapewne, jaki
5314 2 | bogato ubrane, złotymi i srebrnymi blachami, tarczami i szablami,
5315 3 | dwa wielkie koła jednakiej średnicy, dwie sfery- realna i idealna.
5316 2 | z tego wynika? Oto że i środek pojmowania, zbliżania się
5317 1 | szerząca się mechanicznymi środkami poniża rozum ludzki. W tej
5318 1 | związku mechanicznym, który środki mechaniczne łatwo rozrywają
5319 2 | ruchomy być powinien. Tym środkiem jest umiejętność. A zatem
5320 2 | znajomość rozlicznych niemocy i środków leczenia, botanika, anatomia
5321 1 | ujęcie samych siebie - toż środkowy niejako punkt całej sfery
5322 1 | miły, który nie razi oka i środkuje między tą i tamtą. Wszystkie
5323 3 | żalowi i rozpaczy, uniesiona srogą dla rodu panów zwierzchnich
5324 1 | wykładając, albo jawnie śromocą, albo, jeśli nie mogą, w
5325 3 | nie pożywał, ale drapieżną ssał wilczycę. Uczęszczali na
5326 2(7) | krytyków, jakimi są Chasies i St. Boeuf? Francja nie może
5327 2 | synem ojczyzny, a w końcu stać się musi całego świata obywatelem.
5328 2(7) | najznamienitszych pisarzy swoich! Na P. Stael, na Szatobrianda, na Hugona,
5329 2(7) | sektarstwo, a niechcący stają się tegoż uczestnikami.
5330 2(7) | Jeżowskiego - nie mają oni stałej, przyznanej i urządzonej
5331 3 | najpierwszym spojrzeniem~W lśniącej stali swe wdzięki postrzega z
5332 3 | wiary. Wojewoda, widząc jego stałość, rozkazał kozakom porwać
5333 2 | wszystkimi gwiazdami, które oni stałymi zowią, poruszają się nie
5334 3 | z łoskotem: a gdy już ma stanąć u kresu, natenczas z niewypowiedzianą
5335 2 | tylko masach, granicach, stanach. A najpierwej człowiek jest
5336 2 | obok niego w równej mierze stanął drugi starzec! Ten w grobowce
5337 3 | starej Polski. Jeszcze nie stanęła u kresu swego, ale ciągle
5338 3 | lat wielu w samej Francji staniały.~Wcale inaczej ma się rzecz
5339 2 | zapomnienia wprzód jeszcze, nim Stanisław August zasiadł na tronie
5340 2 | kłótni Orzechowskiego z Stankarem i Modrzewskim żaden roztyrk
5341 2 | literaturze polskiej krok stanowczy, krok olbrzymi, bo od dowcipu
5342 1 | w łupku glinianym, który stanowi dalsze tegoż, utworu ogniwo,
5343 2(7) | że podobanie się jest stanowisko, z którego w poezji i sztukach
5344 3 | sposobem wszystkie cierpienia. "Staraj się - mówi - częściej i
5345 3 | naszych romantyków? Gładkie, staranne przekłady z obcych języków,
5346 3 | dzielną wymowę gnuśnemu starcowi przełożeństwo odbiera! Dzikie,
5347 3 | dostatków. Przedsięwziął stargać święty węzeł, zrazu łagodną
5348 2 | sektarstwie. Dwie się opinie starły. W jednym z następnych rozdziałów
5349 2 | to pojęcie. - Poważanie starodawnych obyczajów, pamięć tkliwa
5350 2 | prawdziwie; co nazwałem po staropolsku uznaniem samego siebie w
5351 3 | wiele prawdy, wiele talentu. Starość Szwaczki czyni go już ociężałym,
5352 3 | przydwornym kozactwem w zamku starosty kaniowskiego. Tam także
5353 3 | zdrożne możnowładztwo z staroświecką cnotą i uczciwą godnością
5354 1 | rozumienie albo ostatki staroświeckich ubiorów, którymi się przed
5355 3 | rymotwórczą wypadało, gładko i starownie okrzesanego; z niedbałości
5356 3 | Najzręczniejsi aktorowie tej sceny starożytnego świata przechodzą wszystkie
5357 3(5) | podpierając świadectwami starożytnymi, jakoby i szósta księga
5358 1 | przykładem starszych czyniąc, co starsi czynią. Niedługo potem dają
5359 3 | mierze przystać na zdanie starszego Szlegla (Fryderyka), jakoby
5360 3 | radośnie.~Skrycie, miłośnie. Staruszek Doża, Arlekin młody, ~Dziewczyna
5361 2 | zawiązków, rozwikłują, szerzą, starzeją i drobnieją pewne pomysły,
5362 3 | zawsze czasem słabości, starzenia się, niknienia. - Roztrząsać
5363 1 | część składowa granitu, stateczną niezmiennością swoją we
5364 2 | albowiem natura nie cierpi nic statecznego, nic nie-ruchomego. W tym
5365 3 | zmierza do postaci, do form statecznych, determinowanych, określonych,
5366 1 | jak widzenie, przekupił statek, zachwiał cnotą, rozpalił
5367 3 | artystowski, dumanie i res statuaria, snycerstwo, śpiew i kształt,
5368 3 | bardziej oddalają się od statuy, od posągu i rozwiewają
5369 2 | związek mające, np. geografia, statystyka, numizmatyka, chronologia
5370 1 | Rzućmy okiem na dzisiejszą statystykę nauk. Co za ogromne drzewo
5371 3 | Grażyna, Rapsod rycerski?~Nie stawałoli im wątku? Czy ochoty? -
5372 3 | smacznych obiadach u Augusta, stawały niekiedy w pamięci czasy
5373 3 | znikome pojęcia krytyki, stawiającej karciane pałacyki teorii
5374 3 | rzymskiego? Jakiż widok byłby stawiał na scenie rzymskiej Koriolan,
5375 1 | a prawie nie-przełamane stawiała przeszkody, że tak chciwie
5376 1 | a trwalsze, ozdobniejsze stawiali gmachy. Skądże to pochodzi?
5377 2 | określanie coraz ściślejsze i stawianie głównego zagadnienia w coraz
5378 2 | ludzkiego. (Ojczyste ja stawić należy przeciw innym narodom;
5379 3 | Miecznika, i utopić w pobliskim stawie.~Ta jest osnowa powieści
5380 3 | polskich wedle tego, żeśmy stawili dzielny odpór najazdom dziczy,
5381 1(9) | Wyrażenie Steffensa. ~
5382 1(10)| cela va sans dire. Jest to stek zwietrzałych maksym. Zapewne
5383 2 | postronnej monety, nieznanym stemplem cechowanej. Ta moneta chyżym
5384 Prz | ludem swoim, z łanami i stepami. Taki, jaki był przed wiekiem,
5385 3 | sztuki Seneki? Nic musiałyż stępić uczucia ludu, chciwego wszelkich
5386 2 | wątpienia objęcie i nie stępione uczucia sposobniejszą czyniły
5387 3 | melancholijnej fantazji. Stepowe pola, roztworzyste błonia
5388 3 | mogile. ~I tak to mijał stepy - lecz świetne marzenie,~
5389 2 | Mahometa! A gdzie teraz sterczą pod niebiosa pomniki feodalnej
5390 3 | naturze rozlanej ~Lecieć z stęsknionym sercem do swojej kochanej! ~
5391 1 | nie przestaje. A za lat sto, za lat dwieście, któż wie,
5392 3 | ani obyczajami rzymskimi i stoickim ich charakterem w lepszym
5393 1 | okiem; tu każde ziarnko stokrotny owoc wyda, a robotnik rzadki;
5394 3 | Marii, żeby suto zastawiła stół na uczczenie gościa. "Nie
5395 3 | brojąc w piśmiennictwie stołecznym, wspomnione dzieło w tak
5396 3 | rymotwórców, biesiadujących za stołem Augusta, wdzięczne postacie
5397 2 | nazwiska jednego z dwóch stonnictw, ale po wielokroć trafia
5398 2 | odpychania się na wszystkie stony, gdyby jej inne siły skupiające
5399 1 | jest ciągłe i nieprzerwane stopniowanie w naturze;~Że między bezwładnością
5400 2 | przez dialektykę; przez ciąg stopniowy twierdzeń i nieprzerwane
5401 1 | jak dzisiaj z ogromnego stosu ksiąg drukowanych i przechowujących
5402 2 | wszczepiają, tak samo i oni: stosując ku naglącej potrzebie czasu
5403 1 | między ludźmi i narodami stosunków? Czyż nie wprawił w obrót
5404 2 | Kozakach, rusałkach, dziadach i strachach; a Jan Sniadecki, bieglejszy
5405 2 | jest także pamięć, którą stracić może. Może zgubić nić przypomnienia
5406 1 | sercu, która je uciska po stracie nieskazitelnego mienia!
5407 2 | to odzyskujemy, cośmy stracili przez pierwotne wyosobienie,
5408 2 | poświęconego gaju Wodana nie straciły czarnoksięskiej natury.
5409 2 | tej przychodzą niepamięci! Straciwszy sprzed oczu obraz przeszłych
5410 1 | rozdział bytu. Zwiedzionemu, strąconemu z widowni działań, ironia
5411 3 | wrócił, ~Ujrzał swój raj stracony i zaraz porzucił! ~Dlaczego?
5412 3 | zanurzył swą postać. ~Jak te straszące mary, które bojaźń nasza ~
5413 3 | Daleki zamach ledwo nie straszniejszy od samego uderzenia. Nie
5414 3 | pierwszej sceny, wielki, straszny, którego włos posiwiał za
5415 3 | trwożny razem. Śliczny, straszny-był wiernym śmiertelnych obrazem.~ ~
5416 3 | zdarzenia:~Bratu Orliki zlecono straż nocną około szubienicy.
5417 3 | kiedy przez tyle set lat na strażnicy Europy ustawnymi harcami
5418 3 | sama śliczna Maria bez straży została w opuszczonym domku.
5419 3 | zbliżające się w różnofarbnych strojach z wrzaskiem, krzykiem, śpiewem
5420 3(5) | nową śmieszność, i jakby strojeniem żartów, coraz nowymi szyderstwa
5421 2 | przyczyny myśl ludzką nazwałem strojnym, dźwięcznym akordem, brzmiącym
5422 3 | chyżością kamienia, gdy na dół z stromego spada pagórka. Z początku
5423 Prz | ręką kreśliłem ostatnie stronice tego pierwszego tomu na
5424 2 | dwóm przeciwnym służyły stronnictwom, których dysputy, czy potocznej,
5425 3 | tworami podparli swoją teorię stronnicy literatury poetyckiej z
5426 2 | materią sprzeczek między stronnikami dwóch systematów, tak zwanego
5427 3 | większą swoich częścią pod stropami przetlałego gmachu.~Szeroka
5428 3 | niestały, zawodny: chyżość strumienia niejednaka. Tu wielki rozlew,
5429 1 | wydają rwiste potoki, prędkie strumienie? W górach sytuacje niektóre
5430 3 | niezrozumiała - albo jako strumyk odcięty od pierwotnego zdrojowiska
5431 2 | Z brzmiącą w pewnej ręce struną~Wlepił oko w burzy łono,~
5432 3 | naczynie i swojej roboty strunami takowe nawiązał. Nikt bowiem
5433 2 | piękniejszych akordów naciągnęli strunę. Zadrżała w ich ręku, zabrzmiała!
5434 1 | umiejętność szła innym strychem; w ciaśniejszych mieściła
5435 3 | wiecznego zatracenia duszy stryja - Hamleta, którego loika
5436 3 | łuku króla Itaki i w cel strzałą ugodzić, choć i piękna kobieta,
5437 3 | morzu były nagrodą tego strzału. - Z tej przyczyny tak źle
5438 3 | godnością szlachcica pod skromną strzechą słomianą, toż rycerskie
5439 1 | w biegu swoim? Dla kogo strzegłoby morze granic swoich? Jakiż
5440 2 | nasion, w pędzie drzewa strzelającego w wysokość do błękitu, jest
5441 3 | nieruchomy na koniu, co nabija strzelbę i z różańca mówi pacierze,
5442 3 | płomienisty nagle, prędko, wysoko strzeliwszy w górę, na tysiączne się
5443 3 | poetyckie zapadłych wieków. Nie strzymywałbym nawet tak długo uwagi czytelnika
5444 2(7) | uczynić i przykładem swoim stwierdzić wskazanego prawidła. Z wielkiej
5445 1 | drugich i innym przodkować stworzeniom? Tacy w niższym mieszczą
5446 2 | farbiarzów i garbarzów jest stworzona, ale także dla filozofów.
5447 1 | tułactwem swoim, kiedy go Stworzyciel nieba i ziemi posadził ręką
5448 1 | ściślejszego związku z Stworzycielem nieba i ziemi; myśl ta -
5449 2 | poezji się rodziła; sama ją stworzyła natura; myśl, natchnienie
5450 2 | pojmujemy - zgodność obiektu z subiektem. Jeżeli inna rzecz zewnętrzna,
5451 3 | Mickiewicz. Ich poezja subiektowa; ich kształty mniej określone,
5452 3 | sztukmistrzowi indywidualnemu, subiektowemu przenieść się z swej idealnej
5453 1(11)| bestandige-sich-selbst-Object-werden-des Subjectiven." ~
5454 1(1) | bardzo głęboko zabrnęli w subtelności teologiczne. Szczęśliwie
5455 2 | cienkich myśli, dialektyką subtelnych pojęć, wszystko na polemicznych
5456 3 | wierzbami ogrodził. ~Te suche wierzby, jaki cud, Aldono! ~
5457 3 | Dawniej mą ręką wbite w piasek suchy, ~Dziś ich nie poznasz,
5458 3 | chłodnik zostawiono, ~Com go suchymi wierzbami ogrodził. ~Te
5459 1(1) | rozumią przez: Conscientiam sui, a Niemcy przez słowo także
5460 2 | historycznej powieści, zawierającej sumę wszystkich minionych momentów
5461 3 | cierpień niepokoje trwożnego sumienia, gorycz i kaźń przeszłości.
5462 2 | przyznać potrzeba, przez samą sumienność loiczną i dialektyczną (
5463 1 | literatura z pewnego względu jako sumnienie narodu. Z czego wypada:
5464 3 | lekko przez chwasty i rowy ~Sunie koń wyciągnięty - a brzękiem
5465 3(5) | putatis, quae vulgo nota sunt? - Quod Teocritum sibi fecerit
5466 3(5) | eversionem Troiae cum Sinione suo et equo ligneo ceterisque
5467 1 | gruntują i głośniejszą jeszcze surmą obwieszczają przyszłym wiekom
5468 3 | ludziom, poleca Marii, żeby suto zastawiła stół na uczczenie
5469 1(5) | septemtrionem et meridiem - wyrazy św. Augustyna. ~
5470 2 | naśladowstwo postronnych swarów ani też dziecinna słów igraszka.
5471 2 | światło; ujmuje w kluby swawolę, niesforność; gromi nieprzyjaciół;
5472 2 | w literaturze poetyckiej swawolne pieśni, jakby całopalenia
5473 3 | która przed kilką laty, swawolnie szerząc się i brojąc w piśmiennictwie
5474 1 | lat wyrasta młodzieniec, swawolny, bujny, potem nieukrócony,
5475 2 | Spółczesna historia każdego wieku świadczy: jako s i ę naród w obecnym
5476 3(5) | zdanie swoje podpierając świadectwami starożytnymi, jakoby i szósta
5477 2 | nieodzowny. Tego postępu świadectwem i nauką: historia powszechna
5478 1 | somnambulizmu, zdziałany przez świadków godnych wiary podczas słabości
5479 3 | polscy przebrani po kozacku, świadomi języka, łączą się z nimi.
5480 3 | odpowiedział stary dworzanin, świadomy polskiego kulików obyczaju,
5481 3 | zdaje się być na kształt światełka świętego Elma, zwykle poprzedzającego
5482 2 | Oni mieli zemdloną mowę. Światlejsi rozumieli przez poezją kunsztowną
5483 1 | żeśmy upadli na sile?~Ustała światłość pierwotnej, anielskiej natury
5484 1 | następują silniejsi, dzicy światoburcy; depcą po nich, z dawnej
5485 3 | rycerskie męstwo i charakter światowy, po wszystkie czasy daleko
5486 2 | wziąwszy pod rozwagę te światy światów i te drogi mleczne,
5487 2 | Europie? Oto niepochybnie na świątyniach Pańskich powiewałyby chorągwie
5488 3 | tłumacząc przez siedm lat Świątynię Wenery, za żadne wieńce
5489 1 | kiedy po raz pierwszy w świcie pierwszej różanej jutrzenki
5490 1 | drobny kryształ, rozłam świecącego metalu, częstokroć jedna
5491 2 | którego by za dni naszych nie święcił swoją wymową. Reprezentant
5492 2 | dłużej w niezamierzone lata świeciłaby plemionom dzikich pustyń
5493 1 | wszystko chyliło? Komuż świeciłyby górne koła, od tylu tysiący
5494 3 | I mignie mu przed oczy święconym obrazkiem;~Taż to u naszej
5495 1 | jasności. Tą jasnością, tym świecznikiem przyrodzenia, tą lampą światów
5496 3 | być na kształt światełka świętego Elma, zwykle poprzedzającego
5497 3 | zygzaki, wstęgi i smugi świetlne. Albo także jest to coś
5498 2 | nie mniej wówczas potężna, świetna, wojująca, przed nią przodek
5499 2 | olśnęły źrenice na widok tej świetnej, prędkiej, okazałej kultury.
5500 2 | odgłos Konarskiego, dawną świetność ojczystej mowy, a z nią
5501 2 | wiersza i przyczynienie świetności zewnętrznemu kolorytowi.
5502 3 | czele tego systematu nowych, świetnych tworów imaginacji?... Przede
5503 3 | dostatków. Przedsięwziął stargać święty węzeł, zrazu łagodną namową
5504 3 | A zatem także rozerwanie świętych związków, choć nie ślubowanych
5505 2 | polityka? Jego przyjaźń z świętym Wojciechem i mnichem Gaudentym!
5506 2 | przykładami, które zdobił wdzięk świeższych powabów, którym nadto zgodność
5507 3 | wietrzyk, co swój oddech świeży ~Dmucha na włosy dziewic
5508 3 | przypominaniem na scenie zbyt świeżych wypadków. Weźmy na przykład
5509 1 | przeciągu między brzaskiem, świtem, jutrzenką - w rozdziale
5510 3 | powiewny, ruchomy i tak swobodnie na wszystkie strony się
5511 2 | nich poezja była rozrywką i swobodnym po trudach wytchnieniem.
5512 3 | Matrony, księża, oszusty - ~Swobody;~A kryte łodzie~Czernią
|