0-cieni | cienk-epigr | epiku-kalku | kamie-manga | manie-nazyw | nedza-odpow | odpra-plona | plonk-praco | pracu-rezon | rezul-senne | senny-swobo | swoi-umier | umies-wmawi | wnetr-zaby | zabyt-zlych | zlymi-zziem
bold = Main text
Rozdzial grey = Comment text
6013 3 | pomyłkach. Z tej przyczyny umieszczam tu treść Zamku Kaniowskiego
6014 3 | fragmentami oryginalnych poematów umieszczanymi w dziennikach periodycznych
6015 3 | mędrkował, filozofował, ale jest umieszczon wewnątrz niej samej. Nie
6016 3 | Artykuł z tego powodu umieszczony w jednym z pism warszawskich
6017 2(5) | Kamiński ("Halicz, [anin]". O umnictwie dramatycznym, str. 236) -
6018 3 | zwykł wyrażać Kamiński - umnictwo Malczewskiego. Wojewoda
6019 1 | ale na swoim nie jest tak umocniona i tak daleko jak pierwej
6020 2 | pierwsza opinia, którą bym rad umocował w przekonaniu czytelnika.
6021 1 | zachodzą stosunki. Zdanie to umocowały w rozumieniu wielu innych
6022 2 | rozbija; podług tej, silnie umocowanej zasady na prawdzie ducha
6023 2 | przeszłym wieku i nie był umocowany na historycznej posadzie.
6024 3 | kraju napaść, z Hetmanem umowy.~Nie rzuciły mnie wówczas
6025 2 | literaturze. Dotąd tkwi to złe w umysłach naszych; nie masz go ani
6026 2 | niedolę, równym znosząc umysłem smutek i pociechę, zarobek
6027 3 | osiągnienia zamiarów zemsty umyślił był Nebaba zakraść się w
6028 3 | gwałciciela nienawiścią, umyśliła zabić męża i dopełniła tego
6029 3 | można. Tak więc pan rządca umyślonym fortelem dostaje w moc swoje
6030 3 | trzydziestoletnia wojna w Niemczech umysłów nie rozjątrzyła? Nie rozerwałaż
6031 2 | rozumowaniu, jako gimnastykę umysłową; a może jako przynętę i
6032 2 | najczęściej bywa znakiem umysłowej niemocy. Wspomnijmy sobie,
6033 1 | reprezentacji czy to w moralnym, czy umysłowym, czy estetycznym świecie
6034 3 | mowie ludzkiej, jakoby była: un art leger, demoniade.~Toć
6035 3 | kochankowi, który ją chciał unieść do Litwy, powiada: ja się "
6036 3 | literatura. - Któż się chlubą nie uniesie wyrozumiawszy ducha zamkniętego
6037 3 | Aldona nie chce paść z uniesieniem w ramiona Alfa - czegoż
6038 3 | odjąć żalowi i rozpaczy, uniesiona srogą dla rodu panów zwierzchnich
6039 2 | drudzy klasykami? Wszyscy unieśliśmy się wiatrem nowej nauki,
6040 1 | myśl, która mnie tak daleko uniosła, rozumie: ja wierzyłem i
6041 3 | Przewidywał, że starzec, Polak, uniósłszy się rycerskim zapałem, zostawi
6042 3(5) | Jovis et Junonis incipiens universas historias, quae mediis omnibus
6043 2 | Steffens. - Namawiać do pewnej uniwersalności pojęć i ducha nie jest to
6044 3 | ojczystej literaturze pewną uniwersalnością ducha i erudycją poety.~
6045 3 | był rzeczywiście, to jest, unoszącego się zawziętą przeciwko plebejuszom
6046 3(5) | Pisandri contigerunt, et unum ex diversis hiatibus temporum
6047 1 | nigdy nie przerwany proces uobecniania się samemu sobie od początku,
6048 1 | czasów utworem. Nie wszystko upada od niemocy, nie wszystko
6049 2(7) | wieku podobne opinie własną upadają niemocą. - Na ostatek, nie
6050 3(5) | Pizander między innymi i upadek Troi tymże samym opowiedział
6051 1 | jestże to znakiem, żeśmy upadli na sile?~Ustała światłość
6052 2 | dawna nauka. Stare zdanie upadło. Pojrzeliśmy za siebie na
6053 2 | niemocą prędzej czy później upaść musi, bo nie ma gruntu pod
6054 1 | narodu, powinien z dala upatrywać cel swojego pisma, a przede
6055 3 | Getego. Bo takim, jak ów upiór z rozdartą piersią, jak
6056 3 | Jest to styl rozpamiętywań upiora, a styl Grażyny na kształt
6057 3 | Znikł rycerz i zostawił o upiorach powieść. ~I tak to leciał
6058 3 | czwartej części Dziadów upiorem! Ta sama miłość, ten sam
6059 2 | tym sam niesmak, samych upiorów, czary, samych duchów i
6060 3 | drzewy, ~Ojczyste w wianek uplatają zioła, ~Niechaj litewskie
6061 2 | naszego jestestwa, żeby upłodniła, ożywiła myśl, żeby wzbudziła
6062 1 | spotykam w piśmie moim. Każda upłyniona chwila w przeszłość zapada:
6063 2 | Pojrzeliśmy za siebie na wiek upłyniony i ku dalszym jeszcze czasom.
6064 3 | pierwsze lata jego młodości upływają. Była to sztuczka żwawa,
6065 2 | temu, to owemu, wedle swego upodobania. Jej uśmiech nie był z tego
6066 3 | ćmi dzieci ziemi szczęścia upojenie.~Oh! zbyt krótkie! Jak widmo
6067 2 | że tą razą ani rady, ani upominające przestrzeganie, ani nauka
6068 3 | ten promień dobroci Bożej, upominającej przestrzeganiem błędnego
6069 2 | przestrzegające rozsądnej krytyki upominanie, ale chęć podobania się
6070 3 | zrazu łagodną namową i upominaniem ojcowskim, a gdyby to nie
6071 2 | zaciętych w zdaniu swoim upór wysadza za wzór niedościgłej
6072 2 | pożyteczniejsze jest gorliwe, uporne nawet przy swoim obstawanie
6073 2 | przyczyny dzierżaw swoich tak upornie bronił w Miśni i Milzawi.
6074 3 | się nie udało przełamać uporu Aldony? Oto przynajmniej
6075 2 | którymi tak hojnie wszystkie uposażyło jestestwa. A co do trybu
6076 3 | popierać to mniemanie i upoważniać do takiego sądu.~Te są dwa,
6077 2(7) | tylko drogę mając w naukach upoważnieni jesteśmy do ślepych naśladowań,
6078 2 | zaprowadzili do kraju. Nową upowszechnili kulturę. Jako ogrodnicy
6079 2 | nas, i z lepszym skutkiem, uprawiać odłogiem zapuszczoną niwę.
6080 2 | rozrosła. Następni tej niwy uprawiacze, tej samej szkoły uczniowie,
6081 2 | Polszcze) sami empirycy uprawiają nauki przyrodzone, tam one
6082 3(5) | z greckiego na łaciński) uprządł był sobie Ilionu ruinę.
6083 2 | ośmielającą, nieraz zuchwałą, uprzątającą wszystkie uboczne względy,
6084 2 | Pytam się tedy: czy nie czas uprzątnąć tę ostatnią przeszkodę? -
6085 1 | wszystkie pożądliwości, uprzątnął wszystkie przeszkody, porównał
6086 3 | którą Szlegel ugodził, nie uprzątnęła przeszkody? Czyż Mecenas
6087 3 | lat kilka rzecz poematu uprzedzają.~Ksenia jednak nie zginęła.
6088 3 | w skok leci do Kaniowa i uprzedzając Nebabę nagradza swoje niedbalstwo
6089 3 | naszej. To czajenie się, uprzedzające skutek, jest na kształt
6090 3 | autor w duchu miejscowych uprzedzeń. Nic się ważnego nie działo
6091 2 | okazywalibyśmy tylko nieżyczliwe uprzedzenie ku tym prawdziwym założycielom
6092 2 | twórczego, łamiącego się z uprzedzeniem i przeciwnością; chęć objawienia
6093 2 | trwać będziemy w zuchwałym uprzedzeniu, jakoby człowiek zdołał
6094 2 | powszechnej. Powinienem jednak uprzedzieć czytelnika, że odstąpiłem
6095 3 | być także nadprzyrodzonymi uprzedzone widziadłami, między innymi
6096 3 | namiętności: zawziętość w uprzedzonej myśli, duma, niestatek i
6097 3 | Szczęśliwa, którą zaczepi uprzejmie: szczęśliwsza, którą uściśnie;
6098 3 | gońca z listem do Miecznika. Uprzejmymi słowy oznajmuje, że dawną
6099 2(7) | w poświęcone misterstwo uprzywilejowanej krytyki, czołem bić będziemy
6100 3 | ruinom zamku. Żadna pomoc uratować by go nie zdołała. Lecz
6101 3 | Wtedy w schowanej szabli uraz zapomnienie. ~W pysznym
6102 2 | hierarchii polskiej krzywo, z urazą dotąd nie ukojoną, patrzyła
6103 3(5) | fabricatus est sibi Iliacae urbis ruinam. Sed et hace et talia
6104 3 | zdaje się być tym kształtem uregulowany. Jest to rzeka nie wszędzie
6105 3 | jego życiem - wieszcz z urodzenia i powołania, ze wszystkiego,
6106 1 | tego nazwiska, gdzie się urodziła, gdzie ojciec tej nadzwyczajnej,
6107 2 | podpadających, a kończyć na urojeniu w sferze ducha?... (Niechaj
6108 1 | piękności natury ludzkiej. Są uroki, co niemoc zadają oczom
6109 3 | miłości: nikt mocniejszym urokiem nie zaczarował i nie podbił
6110 3 | przestanie. Tą ponętą mocnego uroku podbija, ciągnie ku sobie
6111 3 | rodakom, spółziemianom. Urońmy łzę na jego grobowcu, bo
6112 2 | nieporozumienia i jakie stąd korzyści urosną dla literatury polskiej.
6113 1 | górne krajobrazy, na te urwiska skał, na te przepaści, grody,
6114 3 | drugiego szepce:~To jakiś urwisz od psiarni Krzyżaków -~Tuczny,
6115 2(7) | znaczy stała, przyznana i urządzona posiadłość w państwie naukowym? -
6116 2(7) | oni stałej, przyznanej i urządzonej posiadłości w państwie naukowym!" -
6117 2(7) | przestało być dostojnym urzędem niewielu wybranych." - Więc
6118 2(7) | sztuce koniecznie potrzeba urzędu? Potrzeba areopagu? Trójnoża
6119 1 | osobliwie sprawujący wysokie urzędy w starożytnym kapłaństwie,
6120 2(2) | Gregorius Nazianzen.[us], Orat.[io] 27. ~
6121 1 | unosi na pustynię, gdzie uschnąć musi, albo którą prędki
6122 3 | Wacław i dawnym zwyczajem ~Uścisnął stara rękę; - co jemu nawzajem ~
6123 3 | uprzejmie: szczęśliwsza, którą uściśnie; najszczęśliwsza, której
6124 3 | kobieta jednego tylko żąda uściśnienia! Za jedne przymilenie kochanka
6125 3 | zwycięstwo nad Tatarami, to uściśnienie starego Miecznika, to dumanie
6126 1 | potem nie przyjdzie ani usilną chęcią, ani biegłością w
6127 1 | Dzisiejsza cywilizacja coraz usilniej, pod czczym pozorem mistycyzmu
6128 3 | Regulusa i Koriolana. Obadwa usiłowali wrócić poezji to, co było
6129 2 | wszystkich chęci i wszystkich usiłowań, rozmów. Zważmy także, że
6130 1 | siłom samym chceniem lub uskramiania takowych niechceniem. Owe
6131 1 | nad ziemią się unosi po uskromieniu burzliwych żywiołów. Stwarza,
6132 3 | naszej poezji, jak przedtem w usługach Rzeczypospolitej odganiało
6133 3 | niczym nie byłby tak dobrze usłużył sprawie ludu, jak wystawieniem
6134 3 | udziale tego daru. Na próżno uśmiechały się do rymotwórców, biesiadujących
6135 1 | uwodziły nas zdradzieckim uśmiechem, to znowu odłożeniem, rozbiciem
6136 3 | blask nie waży ~Jednego uśmiechnienia ukochanej twarzy.~Gdybyż
6137 2(7) | i widoki swoje buduje na uśmiechu swego potentata." Ale to
6138 1 | rozumienia, idee drzemią uśpione w zarodku. Ciche, bierne
6139 2 | masz go ani w języku, ani w usposobieniach, ani w charakterze polskiego
6140 3 | Fryderyk Szlegel, jak może, usprawiedliwia to zboczenie. Spycha całą
6141 3 | Cóż by się tym sposobem usprawiedliwić nie dało? I któż by nie
6142 3 | rymotwórcy rzymscy żadnym usprawiedliwieniem nie wyjdą z tego obwinienia,
6143 3(5) | mediis omnibus saeculis usque ad aetatem ipsius Pisandri
6144 3 | pocałowaniem, którym mu na wieki usta zamyka. Nebaba kona: niedługo
6145 3 | pysznym spojrzeniu - dobroć, w ustach - przebaczenie.~Ta noc,
6146 3 | naszej nie jest jeszcze tak ustalone, iżby o tym godziło się
6147 3 | co nad różowymi zwija się ustami, ten wzrok, co przy brwiach
6148 2 | ostateczny kres o-światy ustanawiał w potłumieniu miłości ojczyzny
6149 1 | jakoby natura anorganiczna, ustanowiwszy pierwotne ogniwa i początki
6150 2 | sprzeczne z duchem ojczystych ustaw i obyczajów, z charakterem,
6151 1 | stworzeń zaczyna powoli ustawać. A pole naszych empirycznych
6152 1 | cierpień, zaledwie na krótką ustawających chwilę dobroczynnym skutkiem
6153 1 | samego siebie! Jeśli nie jest ustawicznie w tym jasnym widzeniu! Jeśli
6154 3 | wielkością układu, bądź ustawicznością ducha, bądź na koniec umiejętną,
6155 3 | przekłady z obcych języków, ustawne podwodzenie mowy ku wytworności
6156 2 | się zewnątrz nas dzieje, w ustawnym jest ruchu, że z przyczyn
6157 3 | lat na strażnicy Europy ustawnymi harcami z łupieskim pogaństwem
6158 2 | goniec, wódz i żołnierz, ustawodawca i gospodarz ubezpiecza niepodległość
6159 2 | jakich wspominamy, którzy ustawodawcę, polityka, filozofa, sztukmistrza,
6160 2 | mojej przepis ateńskiego ustawodawcy, skazujący na grzywnę tych
6161 3 | jednym z najcudowniejszych ustępów tej zachwycającej, czarującej
6162 3 | utraciwszy pałasz, zrazu ustępuje natarczywości przeciwnika,
6163 3 | moc, sforność, przywary i usterki: rozważa to wszystko z pewnych
6164 2 | pismem, bądź także tylko ustnym podaniem. Z tych przekazów
6165 3 | swoje w to położywszy, żeby ustroić front całym przepychem swej
6166 2 | Smutna, żałosna, polubiła to ustronie nad Wisłą, Wilią i Dnieprem
6167 3 | rodzą się nieszykowność, ustyrki, zboczenia.~Powie kto: "
6168 3 | wiąże w całość, wszystko usuwając sprzed oczu naszych, wszystko
6169 1 | wprawiał ją w sen magnetyczny. Usypiała za każdym dotknieniem laurowej
6170 1 | najpiękniejsze, dotąd nie uszczknione wieńce rosną. O cały wiek
6171 3 | czytelnika. Grupy dobrze uszykowane, rysunek trafiany, koloryt
6172 3 | żywego jeszcze Nebaby. Innych uszykowano w biesiadujące niby grupy,
6173 1 | Promienista istota, w nas utajona, niewidzialna, na wszystkie
6174 3 | domu jej ojca, Miecznika, i utopić w pobliskim stawie.~Ta jest
6175 3 | jego grzechy. Po czym sam utraca zmysły i dostaje się w moc
6176 1 | myśli naszej, ale ten głos utracił dawną siłę; myśl zemdlała
6177 3 | mężnym Polakiem, który, utraciwszy pałasz, zrazu ustępuje natarczywości
6178 3(5) | Wyzwolonej Jerozolimy, Luzjady i Utraconego raju? W rosyjskim nawet
6179 1 | śliski: pamięć nietrwała, a w utrapieniu ledwo się sama czuje. Przecież
6180 3 | obłudą, złamaniem wiary, utratą cześci. Lecz po odcięciu
6181 1 | wzmiankowanych przeszkód, utrudzających wyrozumienie umysłu publicznego,
6182 2 | Dawni i dzisiejsi retorowie utrzymują, że styl w pisaniu stosować
6183 1 | żebracy, tułacze jałmużną się utrzymujący, którzy nie wiedzą, gdzie
6184 1 | W dalekiej starożytności utrzymywało się mniemanie, że kamienie
6185 2 | którym się statecznie dobrane utrzymywały związki; duch spólny, mocny,
6186 3 | obecność Wacława - rozżalonego utuliły starca, zwojowały burzliwość
6187 1 | co bądź wszystko to mnie utwierdza w rozumieniu, że natura
6188 2 | przekazał następnym pokoleniom utworami poetyckiego geniuszu. Tę
6189 3(5) | sobie wspomniemy, że i w tym utworze obcym porósł pierzem, czerpając
6190 1 | nierozdzielnie, złączonych. Od utworzenia się filozoficznej estetyki
6191 1 | pierwiastkowych skał najpóźniej został utworzony, składa się z ziarn feldspatu
6192 3 | opuszczonym domku. Któż utyskuje przed wrotami tej zagrody?
6193 1 | samo dzieło.~Z poprzednich uwag wynika, że nazwisko pięknej
6194 1 | zdać sobie sprawę możemy: uwaga ta wewnętrzna jest refleksją.
6195 1 | przyrodzeniu tak, jako go uważają za dni naszych filozofowie
6196 2 | polskiej literaturze? Czy uważaliśmy naukę z tego punktu i czy
6197 3 | Mickiewicza, to Zaleskiego, uważam jako samosłańców cisnących
6198 1 | myśląc wiemy myśl swoje, i uważamy wszelkie jej poruszenia,
6199 2 | jest to zbogacić literaturę uważaną z stanowiska refleksji narodu.
6200 3 | Kaniowa, dziwne widmo Kseni, uważane od gminu jako znak bliskiej
6201 3 | odzieży. Owa postać dwuznaczna uwiadomia rycerza o tym, co się stało.~
6202 3 | wracający do zamku z torbanem, uwiadomił Nebabę o całym zdarzeniu.
6203 3 | rozszerza i pomnaża. Któż uwierzy prorokom bez natchnienia?
6204 3 | Ksenia daje temu wiarę: uwierzywszy, nie opiera się chęciom
6205 2 | dlatego to piszę, żebym chciał uwłaczać mężom wielce zasłużonym
6206 3 | znakomitego pisarza. Dotychczas uwłaczają mu niektórych krzywe zdania.
6207 1 | wieleż razy w obiegu czasów uwodziły nas zdradzieckim uśmiechem,
6208 3 | opętanej, a prędzej myśl uwolnienia się od napaści nienawisnej
6209 1 | niemocy? Czyż źródła cudownymi uzdrawiające skutkami nie sączą się z
6210 2 | rozwija i porusza. We własnym uznając się jestestwie, uznajemy
6211 2 | własnej tylko i nierozdzielnej uznający się egzystencji, byłby jako
6212 1 | siebie w jestestwie swoim nie uznały; uznania tego świadectw
6213 1 | w tym się bezprzestannie uznawać - ten nie jest. Cała różnica
6214 2 | jestestwa, byt i istotę swoje uznawającego. Rozrasta się, dzieli, rozplata
6215 2 | chrześcijaństwa poczytywał, uznawał siebie za członka jednej
6216 2 | ułamkowych, przemijających uznawań. Stąd jak z wątku potrzeba
6217 2 | jego myśli, w poznawaniu, w uznawaniu się jego w naturze. Nie
6218 3 | kadzi wonnymi pochlebstwy uzurpatorowi i swoim poplecznikom. Z
6219 3 | przebija, wszystkiemu swojej użyczając właściwości. Myśl jego wewnętrzna,
6220 3 | wieńce i mirty febowe nie użyłby wyrażeń: u r w i s z, chłepce,
6221 2 | ruchoma, żywa itd. Obadwa użyteczni jednej sprawie służą; wszakże
6222 3 | tylu tysięcy oświeconych i użytecznych mieszkańców osiadłe". To
6223 3 | tak dogodził pospolitemu użytkowi (jeżeli tylko poezja co
6224 3 | sztukmistrz dla własnego tylko użytku narządził owe muzykalne,
6225 1 | magnetyzmu, którego środka użyto, kiedy już wszystkie inne
6226 3 | rzeczywisty w jednym znaczeniu używam. Przeciwnie poeta filozofujący,
6227 3 | dzielności chromieje i traci używanie tej lub innej władzy: czas
6228 3 | przy częstszym jeszcze używaniu i wznawianiu tego, co się
6229 1(1) | znajomych mi pisarzy polskich używany w omylnym rozumieniu) znaczy
6230 1(10)| przyznać potrzeba, cela va sans dire. Jest to stek
6231 3(5) | Arati Phaenomenis traxcrit? Vel quod eversionem Troiae cum
6232 3 | sobą na sejmie;~A nasze veto krzyczy jeszcze i w rozejmie!~
6233 3(5) | lib. V. cap. 2):~"Quae Virgilius traxit a Graecis, dicturumne
6234 1(2) | Szuberta: oraz: Ansichten von der Nachtseine der natur-wissenschaft
6235 3(5) | dicturumne me putatis, quae vulgo nota sunt? - Quod Teocritum
6236 2(3) | Czyli "w-ja-domość", a zatem, co się we mnie,
6237 2 | a może jako przynętę i wab do wyższych rozpraw. Powtarzam
6238 2 | wymyślając coraz nowe podniety i waby żartkim dowcipem swoim,
6239 3 | równiejszą niejako i miarą, i wagą rozdzielone. Częścią w zamyśle
6240 1 | obojętności w rzeczach wielkiej wagi, z dobrem powszechnym nierozdzielnie,
6241 1 | przedsięwziął, żeby się potem nie wahał i nie przeciwił samemu sobie.
6242 3 | prędkim zamęściem. Niedługo wahała się Orlika: niedługo opierała
6243 3 | Goszczyńskiego: z tej przyczyny nie waham się policzyć je do rzetelnych
6244 3 | małego Rzymu, który kiedyś walczył z Sabinami i przez dziesięć
6245 2 | chwalono Boga w kościele i walecznych w boju. Zdał się niby lada
6246 2(7) | oddzielnych broszurkach wałęsają. P. Oboleński, Rosjanin,
6247 2 | burzą przeciwnych losów~Walka żywiołów szaleje,~Słyszę
6248 3 | chciano zaprowadzić podobne walki gladiatorów w Koryncie,
6249 3 | pierwszeństwo przed nimi Wallenrodowi. Ja inaczej sądzę. Czyn
6250 3 | poematu prawie nie wchodzi. Walter Skot porównywa bieg powieści
6251 3 | jutro, skoro świt, brzęknę wam na dobry dzień witanym kopytem". -
6252 1 | obcej ziemi.~Łączę się z wami bracią tu mojemi.~Kość z
6253 1 | najdawniejszych formacji wapienia do najpóźniejszych, po większej
6254 3 | drogi i ku końcowi spadku warcząc z łoskotem: a gdy już ma
6255 3 | nitki z odzieży, albo z warkocza zawiązki, albo wreszcie
6256 3 | pościeli~Blaskiem złotych warkoczy widokres weseli~I, wznosząc
6257 1 | pospolicie znajdują się warstwy wapna, w większych coraz
6258 2(8) | W pismach: "Dzienniku Warszaws. [kim]", "Gazecie Polskiej"
6259 2(7) | literaturze. I tak np. "Pamiętnik Warszawski Umiejętności Czystych" oświadcza (
6260 3 | umieszczony w jednym z pism warszawskich oburzył wielu czytelników.
6261 1 | sobie, że w r. 1829 pisma warszawskie ogłosiły prospekt na dzieło
6262 3 | nie był nikt tu więcej z warty. ~Zaraz by w bagnie skąpał
6263 1 | jestestwa. Otóż najpierwszy warunek bytu!~"Ale - powie kto -
6264 1 | zmiennych, przemijających warunkach bytu, to jest: na pewnej
6265 1 | geograficznym, klimatem i innymi warunkami empirycznego bytu.~Że jedne
6266 2 | Dualizm głównym wszystkiego warunkiem na tym świecie. Kiedy przed
6267 1 | pewność względna tylko i warunkowa być może), ale na zasadach
6268 1 | ogrodu zasianego pożytecznymi warzywami 9; piękniejsze, spanialsze
6269 3 | twarzy szramom, u którego wąs długi zwiesza się na pierś
6270 3 | się do pijących - i ruszać wąsami.~ ~W tym nawet wierny charakterowi
6271 3 | i wieczornic. Ten czarny wąsik jego, co nad różowymi zwija
6272 3 | z brzegów; gdzie indziej wąskie i coraz węższe koryto, tak
6273 3 | wezwą,~To w końcu tej tam waśni - dzwony się, odezwą!~Jakie
6274 2 | innego lekarstwa i lekarza!~Waśnią estetyczną, piśmiennym,
6275 3 | wstrząsali głową, mówiąc: bram waszych postać okopcona i toż to
6276 2 | wśród burzy. Działanie jego wątleje; nareszcie- niemoc z ochromieniem
6277 2 | i wojuje z drugim, póki wątlejsze, słabsze mocniejszemu nie
6278 2 | Teraz bowiem nic w tym wątpić nie mamy, że ów niepokój
6279 2 | umysłu giętkość, a żywsze bez wątpienia objęcie i nie stępione uczucia
6280 1 | żadną przeszkodą, żadną wątpliwością, jako potok wezbrany z granic
6281 1 | tak bijące w oczy, coraz wątpliwsze staje się. Przyjdzie ku
6282 2 | dziecinna słów igraszka. Nie ważmy sobie tak lekko rzeczy,
6283 3 | miejscowych uprzedzeń. Nic się ważnego nie działo na Ukrainie,
6284 3 | Wojewoda, że Miecznik tak ważnej sprawy nie poruczy niedoświadczonemu
6285 2 | naukę? Dzieło poświęcone tak ważnemu przedmiotowi? - Lecz tego,
6286 2 | wszystkie poruszenia, wszystkie ważniejsze sprawy. Gra tych wyobrażeń,
6287 1(10)| wieszczki z Preworstu i już się ważnością różnych z tych wniosków
6288 1 | czyż kamienie, metale mało ważny wpływ na ród ludzki wywarły?
6289 2 | wspiera, nie miało sprawiać ważnych korzyści dla kraju. Nic
6290 2 | niemych. Zaczęto ściślej ważyć załugę literacką, talent,
6291 2 | samego zdrojowiska rzadko kto ważył się zaczerpnąć, a nikt podobno
6292 3 | sprawiedliwości przydano okrucieństwo wbiciem na pal ponad bramą zamku
6293 3 | Aldono! ~Dawniej mą ręką wbite w piasek suchy, ~Dziś ich
6294 3 | płomieni konali. Nebaba na palu wbity tyle miał jeszcze przytomności,
6295 3 | zwanej szkoły klasycznej nie wchodzą w obręb mojego dziełka:
6296 3 | czytelników, nie dla pisarzy. - Wchodząc do gabinetu naturalnego,
6297 1 | rezulatem cząstek metalicznych wchodzących do składu wzmiankowych kamieni. 8
6298 3 | obręb poematu prawie nie wchodzi. Walter Skot porównywa bieg
6299 3 | wypychał z pokoju, to znowu wciągał. Niecierpliwy skacze przez
6300 3 | z osobliwym upodobaniem wciąż jedni za drugimi powtarzają,
6301 2 | z obcymi wyobrażeniami wcisnęły się do nas obce uczucia,
6302 3 | mnie się zdało, że to było wczora! Kamień, pamiętasz ów kamień
6303 2 | z których powstała jego wczorajsza i onegdajsza nauka, które
6304 2 | powinność swoją, że się wdają w rzeczy, które do nich
6305 3 | dworzanin, żaden zalotnik wdowiejącej Penelopy nie zdołał napiąć
6306 3 | biesiadujących za stołem Augusta, wdzięczne postacie starej Italii.
6307 2 | Literatura stroi się kradzionymi wdziękami i cudzą wzbogaca, a raczej
6308 3 | spojrzeniem~W lśniącej stali swe wdzięki postrzega z zdziwieniem;~
6309 2 | niedościgłej doskonałości, poloru i wdzięku, zniknęła stara Polska.
6310 1 | zrobione były dla rozweselenia wędrowca. Gdzie indziej jego radość
6311 3(5) | koniec, jakby zdrożony długą wędrówką, czyż nic kuleje Pegaz Marona
6312 3 | z kosturem pielgrzymskim wędrówkę po tej ziemi, gdzie leżą
6313 1 | teraźniejsza nie zna żadnego wędzidła; nie ukrócona żadną przeszkodą,
6314 2 | nie mających takiej siły wegetacyjnej. - Jeżeli się w życiu jakiegokolwiek
6315 2 | szczególniej Krasickiemu, Węgierskiemu, Naruszewiczowi, Trembeckiemu.
6316 1 | góry łupkowe do piaskowca i węgla ziemnego, a tym samym do
6317 3 | wielką wartość! Są to jako węglem albo kredą z gruba narysowane
6318 1 | ałunowego, zawierającego węglik - rzec by można z niemałym
6319 1 | jakby włóknistą, podobny węglom ziemnym. Poniekąd więc przypomina
6320 3 | serce gorętsza iskra nie wejdzie? Dziwnym zrządzeniem zjawiła
6321 3 | Sabinami i przez dziesięć lat weje oblegał. Przetoż odłożyli
6322 3 | Liwiusza, w mocy, w głębokim wejrzeniu na serce człowiecze i nigdy
6323 2 | względu uważać ją będę.~Wejrzyjmy na przykład w wiek Bolesława
6324 2 | Umiejętność, jeśli w to pilniej wejrzymy, nie co innego jest, tylko
6325 3 | przez siedm lat Świątynię Wenery, za żadne wieńce i mirty
6326 1 | roślin wyobraża naturę. - Werner na oko pokazał przejście
6327 3 | drugą częścią i dokończeniem Wertera Getego. Bo takim, jak ów
6328 2 | A smutek, kiedy się inni weselą, dotkliwszy niżeli w powszechnym
6329 3 | Wiesławie, tu mowa, tańce, gody weselne Krakowiaków i Krakowianek?~
6330 1 | ustawnie to w smutku, to w weselu; która jest wszystka z duszą
6331 2 | około źródeł Hipokreny wesoło bujali, pląsali, lecz z
6332 1 | Ułuda, omamienie, pusta wesołość, strach i smutek, niecone
6333 2 | wysoką nutę i niską, pierwsze westchnienia swoje mieszając jakby z
6334 3 | literaturze naszej mamy westchnienie do Stworzyciela nieba i
6335 2 | przeciwko Azji, zburzeniem Troi wetując uczynioną jednemu z pośrodku
6336 1 | zewnętrznego, głosu słowa, do wewnętrznego rozumienia, które ten głos
6337 1 | uczucia nasze?... Nie tylko w wewnętrznym składzie swych utworów,
6338 3 | w Szwajcarskiej familii Weygla!! - Czyż nie wpadło w myśl
6339 1 | wątpliwością, jako potok wezbrany z granic występuje. Płynie
6340 3 | Przedsięwziął stargać święty węzeł, zrazu łagodną namową i
6341 2 | niejako są jej materiałami. - Weźmiemy inny przykład. Matematyka,
6342 3 | zbyt świeżych wypadków. Weźmy na przykład historią Koriolana.
6343 1 | mówi - gołębią prostotę z wężową łączył chytrością", czyli
6344 3 | gdzie indziej wąskie i coraz węższe koryto, tak że je pieszy
6345 3 | w liczbie, Boga w pomoc wezwą,~To w końcu tej tam waśni -
6346 2 | ziomków rozwadze - czas wezwać filozofii z głębi ducha
6347 3 | ziomków naszych, jakby z wezwania wszystkich innych braci
6348 1(14)| rozumienie Kamińskiego, bo jak wiadomo, "uznanie samego siebie"
6349 2 | przyrównywa umiejętność, wiedzę, wiadomość 3 do drzewa. Wielkie w tym
6350 3 | tylko ugiąć - po wianek, za wiano! ~Nie, Mario! Nie trza wzdychać -
6351 3 | mu tylko wzięcie zemsty z wiarołomnej kochanki i szczęśliwszego,
6352 2 | wspaniałym meczetom. Bieguny wiatronogie kalifów zarżałyby nad Renem;
6353 3 | porządek, pasmo wzdarzeń wiąże w całość, wszystko usuwając
6354 3 | jego życia żagle. ~Boby nim wicher świata miotać nie był w
6355 2 | rozchwianym stoi okręcie. ~Pośród wichrów dzikiej wrzawy ~Szturmuje
6356 3 | łatwiej trafi do przekonania wiciu czytelników moich, co się
6357 1(14)| już wiedział, czego miałem wid, ideę z idej, z Boga, w
6358 1(10)| dzieła doktora Hilberta o widmach, które jako skuteczny antidot
6359 3 | niżeli plan dzieła wymagał, widocznie skutek osłabia. Czemuż nie
6360 2 | tych odmiennych względów i widoków, z tego rozmaitego sposobu
6361 3 | Czyż duch ludzki na swoim widokresie, w swoim powietrzokręgu,
6362 2 | przedmiotem dla nas zewnętrzna, widoma natura. Staje się!! To dzielne,
6363 1 | porządek reprezentacji w widomym przyrodzeniu tak, jako go
6364 3 | przywykniemy do tak nieludzkiego widowiska, trzeba by pierwej zburzyć
6365 1 | Zwiedzionemu, strąconemu z widowni działań, ironia losu zakreśliła
6366 3 | poprzysiężonej wiary. Wojewoda, widząc jego stałość, rozkazał kozakom
6367 2 | popierającą zdanie swoje i widzącą rzeczy z wielu stron, zawojowana,
6368 3 | swoim powietrzokręgu, takich widzeń nie miewa? Czyż w tej optyce
6369 1 | wewnątrz obróconą źrenicą, widzeniem siebie okiem ducha - "uznaniem
6370 1 | ustawicznie w tym jasnym widzeniu! Jeśli literatura jego pokazuje
6371 3 | nowej rany nienawisnego widziadła, zesłanego jakby z podziemnych
6372 3 | nadprzyrodzonymi uprzedzone widziadłami, między innymi przez dziwną,
6373 3 | owe miejsca, twój zamek widziałem, ~Kowieński zamek -już tylko
6374 1(10)| popularnie obrabiać (?): widzieliśmy to w narodowej powieści
6375 1(1) | znaczy tylko: że wiemy, iż wie-my; a zatem wyraża tylko principium
6376 2 | zostawił. Albo też, kiedy przy wieczerzy w Pradze czeskiej odpowiada
6377 3 | zafarbował myślą i chęcią wiecznego zatracenia duszy stryja -
6378 2 | Imiona ich wdzięczność narodu wiecznej poświęciła pamięci. - Ale
6379 3 | hardy, duszą był dziewcząt i wieczornic. Ten czarny wąsik jego,
6380 3 | Pamiętam śród jesieni... przy wieczornym chłodzie -~Jutro miałem
6381 3 | Malczewski powiada, że tego wieczoru "twarze ostre, malowane",
6382 3 | Kuriacjusze. 4 Drugi na wiedeńskim teatrze wystawiał Regulusa
6383 3 | widział; a wszak bez obrony ~Więdnie pieszczotny powój - a wszak
6384 3 | niemieckich, w samym nawet Wiedniu: lubo Wallenstein o niczym
6385 1 | się w nim samym dzieje, wiedzącego nie tylko rzeczy zwierzchnie,
6386 1 | rzeczą oddzielną. Człowiek wiedzący siebie, myśl swoje i wolę
6387 1 | gdyby samej siebie nie wiedziała. I przeciwnie: światło jakiekolwiek,
6388 3 | zabobonnej prostoty. We wsi wiedziano o tym. Lecz Nebaba nie należał
6389 3 | przestaje schadzkach, ale wiedziona instynktem miłości, silniejszej
6390 3 | przynajmniej, że go wyświecił przed wiejską drużyną skutek przynoszący
6391 3 | słońca dalekie płaszczyzny, wiejskie osady, cały krajobraz naokoło
6392 3 | nieznośne dla Nebaby od wiejskiej młodzieży przymówki; stąd
6393 3 | Niepoczesny, cichy domek na wiejskim ustroniu - ta scena jego
6394 2 | tej przestrzeni rozsypany wiejskimi osadami wśród nie przetrzebionych
6395 1 | drzewa poświęconego, które wiekami zielenieje i bezprzestannie
6396 1 | surmą obwieszczają przyszłym wiekom swój ród i imię. Cóż się
6397 1 | cienie rzeczy bywają to większe, to mniejsze od nich samych.
6398 3 | bohater powieści daleko większemu podlega zarzutowi. Któż
6399 2 | krajowych artystów. Opinia większości uległa w tej mierze wielkiej
6400 1 | którą z wielu stron i pod wielą roztrząsałem względami...
6401 1 | naokoło siebie, dziwi się, wielbi Stworzyciela. Widoki takie
6402 2 | może bez pomiar-kowania wielbiono, wkrótce ucichły. Zaledwie
6403 1 | pokładów; częstokroć strach wielkooki obejdzie go wkoło, kiedy
6404 3 | charakter, jakie obyczaje, jaka wielkość, pokazało się to w słynnych
6405 3 | Malczewskiego przechodziło bądź wielkością układu, bądź ustawicznością
6406 1 | pacjentki; czynił ją potem wielomowną, niespokojną, przy czym -
6407 2 | rzeczach ojczystego Parnasu, wielorakie tego przyczyny naznaczyć
6408 1 | te zrozmaicone barwy, ta wielość prawie nieskończona mniejszych [
6409 3 | obcego klimatu. - Jest to wielowiedztwo geniuszu i niejako aklimatyzacja
6410 2 | mirtową na skroniach opaską i wieńcami apollinowej chwały, jakby
6411 3 | białych włosów, co skroń jego wieńczą i na ramiona spadzią, z
6412 3 | zabrałby niepoślednie miejsce.~Wierne przeobrażenie, rysy, właściwość
6413 1 | podobny?~A jednak żądamy wiernego portretu od spółczesnych
6414 3(5) | sposobem. Co wszystko Maro wiernie przełożywszy (z greckiego
6415 3 | ruszać wąsami.~ ~W tym nawet wierny charakterowi narodowemu!
6416 3 | razem. Śliczny, straszny-był wiernym śmiertelnych obrazem.~ ~
6417 2(9) | też zamieszczony został wiersz Żegluga poety, którego fragment
6418 2 | udoskonalenie mechanizmu wiersza i przyczynienie świetności
6419 2 | bajek, epigramatów. Była wierszomania! Było modą ulotne pisać
6420 3 | talentem przedpokojowego wierszopisa kadzi wonnymi pochlebstwy
6421 2 | nie do samych romansów i wierszopisarstwa było u nas zacieśnione.
6422 2 | początkiem dzisiejszego wieku wierszopiski mechanizm, ulepszając naśladowstwo,
6423 3 | zimnej duszy łacińskich wierszopisów. Przez wieki podawał Regulus
6424 2 | wielokroć śmieli się z złych wierszów i złej prozy nie wyćwiczonego
6425 3 | przeczę, i ów kamień, i ta wierzba, i te kwiatki, i listki,
6426 3 | zostawiono, ~Com go suchymi wierzbami ogrodził. ~Te suche wierzby,
6427 1 | istoty wytrawia, wszystko na wierzch wychodzi!... Jakże wyrozumieć
6428 3 | wzniósłszy ducha wysoko, na sam wierzchołek Libanu, dawidową przestrajał
6429 1 | palmy, będącej najwyższym wierzchołkiem działu roślin, jako granit
6430 1 | daleko uniosła, rozumie: ja wierzyłem i wierzyć będę w podziemną
6431 1 | Natenczas uczeni i nieucy wierzyli w zakryte własności - qualitates
6432 3 | który jednego razu, winem i wieścią barda rozpalony, odśpiewał
6433 3 | miejscową, jaką jest np. Maria, Wiesław, Grażyna, Rapsod rycerski?~
6434 3 | Brodzińskiego? Te śliczne stroje w Wiesławie, tu mowa, tańce, gody weselne
6435 3 | postacią rycerza ~Ocknionego wieśniaka pierwsza myśl uderza;~"Ha!
6436 3 | Mężny jest i cnotliwy - wiesz, że go poważam,~Lecz mnie
6437 3 | więc przyczyny zowiemy go wieszczem minionych wieków, poetą
6438 1 | niegdyś w kościele delfickim wieszczka laurowe potrząsała drzewo
6439 1(10)| woli naczytali jasnowidzeń wieszczki z Preworstu i już się ważnością
6440 2 | góry i te doliny pierwszych wieszczów naszych natchnęły! Gdzie
6441 1 | wysokości podniosło, zdaje się wieszczym, że tak powiem, instynktem
6442 3 | w rzeczy samej. Prędka, wietrzna, powiewna, roznośna działa
6443 3 | piękna kobieta, lecz próżna, wietrznica, bo komu innemu swą rękę
6444 3 | zdziwieniem;~Dla nich pachnący wietrzyk, co swój oddech świeży ~
6445 2 | zygzaki, filigranowe kopuły, wieże kończaste z misterną na
6446 Prz | w słuchu moim. Samotność więzienia (mnie tak dobrze znanego)
6447 2 | pewnej opisanej mierze niby w więzieniu albo okowach. Wyrwawszy
6448 3 | Wojewoda dawał ucztę na zamku w wigilią zgonu Marii; do później
6449 3 | siebie snując, jako pająk wije z siebie pajęczynę. Cokolwiek
6450 3 | manowce sieją postrach. Wikła się myśl ludzka w tym labiryncie.
6451 1 | nowe wrażenia plączą się, wikłają w ich duszy. Bojaźń, nadzieja
6452 1 | niebieskie, biegi, ruchy; toż wikłały potajemne siły, gasły światła.
6453 3 | pożywał, ale drapieżną ssał wilczycę. Uczęszczali na amfiteatr,
6454 3 | wszystkie czasy (jak mówi Wilhelm Szlegel, krytyk bieglejszy
6455 2 | polubiła to ustronie nad Wisłą, Wilią i Dnieprem i nasz ostry
6456 3 | nocy trwała ochota; libacje wina poprzedzić miały taniec
6457 3 | napojem, który jednego razu, winem i wieścią barda rozpalony,
6458 3 | rycerz w bakaliach chowany. O winie sam pomyślę." - A tak kilka
6459 2 | polor swój i wykształcenie winien ich następcom na polskim
6460 3 | tej powieści. Lecz dodać winienem, że wszystkie te sprawy
6461 2(7) | To sęk najtwardszy. Ale Winkelmann wiedział przecież, co ma
6462 3 | cierpieniom za przeszłe winy na świecie skoro ani modlitwa,
6463 2 | sprowadzić je miała z drogi wiodącej do prawdziwego światła,
6464 3 | ołtarz litości".~Nie lepiej wiodło się Rzymianom w innych oddziałach
6465 2 | władał, pisarzy naszych wiodły do zamierzonego kresu we
6466 3 | drzewa ~I liście na nich wiosenne powiewa, ~I młodych kwiatków
6467 1 | nieszczęśliwej kobiety był leśniczym. Wioska Preworst leży w górzystej
6468 2 | kwiat i liście, pieściwym wiosny rozzielenione tchnieniem
6469 3(5) | Trudno trafniej dzieła Wirgilego ocenić. Naciągane to rzeczy
6470 3(5) | Eneidy jest Ziemiaństwo Wirgiliusza. Ale kiedy sobie wspomniemy,
6471 3 | w Rzymie tego zaszczytu Wirgiliuszowi nie przyznawali. "Sed et
6472 1 | miasteczka Lowenstein w Wirtemberskiem. Fryderyka Hauffe poruszona
6473 3 | zarosić. Tymczasem porywają wisielca z szubienicy za rozkazem
6474 2 | polubiła to ustronie nad Wisłą, Wilią i Dnieprem i nasz
6475 2 | a może by je i w naszej Wiśle pojono. Bądź co bądź gwiazda
6476 3 | portrety przodków Wojewody wiszące na ścianach komnat godowych:~
6477 3 | wątpliwość! Serdecznie wita zięcia, który wkrótce zdążył
6478 3 | kochanej! ~I każdy przedmiot witać z przychylna pamięcią, ~
6479 3 | znam ją odtąd dobrze - witamy się co dnia! ~Spojrzę na
6480 3 | brzęknę wam na dobry dzień witanym kopytem". - Powrót Wacława
6481 2 | w ojczyźnie Kopernika i Witeliona. Cudze w laboratoriach naszych
6482 3 | Porozumiewanie się, znoszenie z Witołdem, tak ważne i tak zajmujące,
6483 2 | czasy wielkiego Hermana, Witykind ożył. - Ale my jeszcze piękniejsze
6484 3 | Dnieprze! Nie prawdziwyż to wizerunek? Nie zajmujące, nie trafne
6485 2(7) | żeby zdrożywszy z toru nie wjechał na manowce i kręte ścieżki
6486 1 | strach wielkooki obejdzie go wkoło, kiedy posępnym blaskiem
6487 3 | odstąpiłem od rzeczy mojej tym wkroczeniem w literaturę łacińską, na
6488 1 | to rzeczywiście? Fantazja włada w tym świecie i jako duch
6489 2 | sprawi, a liczne kłopoty władną jego niestatkiem. Tak bywa
6490 2(7) | przyjacielskim zaleca piórem Listy Władysława do Celestyny, gdzie cała
6491 3 | Na grze tych wszystkich władz, na ich bezprzestannym działaniu
6492 3 | godziło się mówić z precyzją właściwą krytykom roztrząsającym
6493 3 | stolicy nie pojmowała. Mógłżem właściwiej postąpić sobie? Nikomu wreszcie
6494 2 | pewnej mierze, opisanej właściwością obyczaju, ducha i innych
6495 3 | Grażyny. Nigdzie bowiem właściwszego przystosowania mieć nie
6496 3 | przed oczy nasze! I jak właściwym godłem z Jana Kochanowskiego
6497 2 | estetyczny, swoje uczucie i własne fantastyckie zmyślenie.
6498 1 | ogniwo, zbliżającej się we własnościach swoich do łupku ałunowego,
6499 2 | brzmiącą w pewnej ręce struną~Wlepił oko w burzy łono,~Jakby
6500 3 | Kozak, ale nawet żebrak, włóczęga. Komuż rześka postać tego
6501 1 | złożoną z igiełek, jakby włóknistą, podobny węglom ziemnym.
6502 1 | systematowi i drażliwym włóknom roślinnym. Według nowszych
6503 3 | wielki, straszny, którego włos posiwiał za młodu, który
6504 3 | bieży! ~Srebrny połysk na włosach, na piórach, a w zbroi~Twarz
6505 3 | niezrozumiale bełkocząc, z rozwianym włosem, w podartej odzieży, jak
6506 2 | historyczne angielskie, włoskie lub francuskie, w polskich
6507 2 | Tassa, przewyższył wdzięk włoskiego oryginału? - Albo nie policzy
6508 3 | starości, z tych białych włosów, co skroń jego wieńczą i
6509 3 | oddech świeży ~Dmucha na włosy dziewic i pióra rycerzy;~
6510 3 | skądinąd przeszczepionej, z włożeniem na literaturę rzymską obwinienia
6511 2 | przestrzeganie, ani nauka pomiaru nie włożyły na nią żadnego przymuszenia.
6512 3 | godzinie nad brzeg jeziora i wmawia w Ksenia, jakoby był owym
|