Part

  1 Stra |      wschodach prowadzi mię zaduma w gwiazdy.~Orionie - bracie
  2 Stra |             Orionie - bracie mój - w purpurowym zarzewiu wulkanów
  3 Stra |              rozżarzcie serce moje w trybularz wonności.~I wy,
  4 Stra | siedmioramienne - skrysztalcie mię w klejnot wiedzy, na czarny
  5 Stra |      Aniołowie - otom dzwon zaryty w piasku, - na wysokich górach
  6 Stra |         moi, abym dolinom opętanym w mroku zwiastował Ducha Pocieszyciela.~
  7 Stra |             ogromne i bezkształtne w mroku - poryte wąwozami
  8 Stra |          Czarodzieje filtrują jady w przysionkach mych -~handlarze
  9 Stra |              lecz łasice gryzą się w ciemnościach, a świerszcze
 10 Stra |        tylko gwiazdy wświecają się w sznur obłąkanych nieskończonością
 11 Stra |       napełni szmerami proroctw.~ ~W ciemności schodzi duch mój -
 12 Stra |       ciemności schodzi duch mój - w ciemności roztęczone od
 13 Stra |           białe rumaki strącane są w głuche jeziora - a w fosforycznych
 14 Stra |            są w głuche jeziora - a w fosforycznych grotach ucztują
 15 Stra |        drzewa rozpaczy nurzają się w lodowych zatorach, płyną
 16 Stra |       lejem Anioł śmierci waży się w krwawym płomieniu, niby
 17 Orl  |            Kwiat purpurowy marznie w lodowni ~w upiornych snach - ~
 18 Orl  |       purpurowy marznie w lodowni ~w upiornych snach - ~dusza
 19 Orl  |         ciele moim plama, ~gdym ją w uścisku już przeginał ~ona
 20 Orl  |                                Oh, w ciemnym borze ~słowiki nucą - ~
 21 Orl  |           i umrę - u Twoich nóg - ~w głębokiej zimnej rzece - ~
 22 Orl  |            biały ~przez morza leci w dal - ~ja rycerz Boga -
 23 Orl  |         zmiażdżyłem święty Gral.~ ~W przydrożnej wisiał iwie ~
 24 Orl  |        burzo świszcz!~* * *~ ~Ach, w modrzewiowym dworze, ~gdzie
 25 Orl  |         tej myśli, Boże!) ~podejdę w ciemny jar -~- wilkołak!
 26 Cza  |            wirowały już te światy ~w ogniach Mocy i Tronów - ~
 27 Cza  |     kryształowych dzwonów ~płynęły w rajskich melodiach na ziemię.~ ~
 28 Cza  |      spadających komet~uniosły mię w zamek Chimery -~gdzie na
 29 Cza  |          fosforycznie przyświecają~w studniach głębokich -~jednookich~
 30 Cza  |       rubinowym szczycie, oplątana w liany~zodiaków i w sennych
 31 Cza  |        oplątana w liany~zodiaków i w sennych mgławic protosfery -~
 32 Cza  |          bory ~orszak magów płynie w adoracji - ~nad słoniami
 33 Cza  |        królowie wyklętej Gomory.~ ~W tańcu zwiewnym czarne bajadery ~
 34 Cza  |           szmery, ~jak kwiat mango w ściskach anakondy.~ ~Wrzask
 35 Cza  |        Olimp się wdarły Centaury~i w zadumie patrzą na boginię:~(
 36 Cza  |         krwią się mieni ~i zatapia w mrok siny swe łona - ~duch
 37 Cza  |      wytęża ramiona.~* * *~ ~Kiedy w rajskim dziwnym śnie,~kołysany
 38 Cza  |        kołysany szeptem tulipanów,~w mgły srebrzyste przyoblokłem
 39 Cza  |           dalekiej wyspie Oceanów~(w dziwnym rajskim śnie) -~
 40 Cza  |          rajskim śnie) -~szafirową w ogniach różę~wydałem z mojego
 41 Cza  |        mojego łona~i łzy szczęścia w gwiazd wichurze~przetopiłem
 42 Cza  |        gwiazd wichurze~przetopiłem w blask Oriona -~ach, ujrzałem
 43 Cza  |           duchy wężów się wzniosły w las pinij - ~a ze skał niebosiężnych
 44 Cza  |        głębiami czarnych wód ~leżę w bezchwiejnym cichym śnie ~
 45 Cza  |    przyjdziesz mnie ~tam strącić - w swój piekielny gród.~ ~Na
 46 Cza  |             i bogom równy!~- zejdź w zimny wilgny loch kościelny~-
 47 Cza  |         kościelny~- i zabij tę, co w trumnie śni -~- Mené - Mené -
 48 Cza  |           śni -~- Mené - Mené - co w mroku lśni~- jej duszę -
 49 Lucif|     płomień boży, ~lecący z jękiem w dal - jak głuchy dzwon północy - ~
 50 Lucif|         głuchy dzwon północy - ~ja w mrokach gór zapalam czerwień
 51 Lucif|           wichrzy ~jak pył pustyni w zwiewną piramidę - ~ja piorun
 52 Lucif|             jam blask wulkanów - a w błotnych nizinach ~idę,
 53 Lucif|          skuty do ziemi ~zwisa się w przepaść piekielnych łon, ~
 54 Lucif|            me niegdyś kochało ją] ~w przeanieleniu złotych witraży ~
 55 Lucif|       niebiosa ~rzućcie swe płomię w toń zimnych mórz.~ ~Nie
 56 Lucif|        wieczne są we mnie, jak łzy w opalu.~* * *~ ~Mój duch
 57 Lucif|          skuty do ziemi ~zwisa się w przepaść piekielnych łon, ~
 58 Lucif|            me niegdyś kochało ją] ~w przeanieleniu złotych witraży ~
 59 Lucif|       niebiosa ~rzućcie swe płomię w toń zimnych mórz.~ ~Nie
 60 Lucif|        wieczne są we mnie, jak łzy w opalu.~* * *~ ~Oto mej duszy
 61 Lucif|         strąca lwów - Poskramiaczy~w płynny wulkanów żar - w
 62 Lucif|            w płynny wulkanów żar - w ogniowy pałac Ahurów. ~Tu
 63 Lucif|            na ten najwyższy cypl - w zorzy polarnej dwóch światów. ~
 64 Lucif|            Tobie oddam regiony, co w skalnych zboczach mej duszy,~
 65 Lucif|            prerie; sny jak miesiąc w borze, ~i tę ścieżynę modlitwy,
 66 Lucif|           którą szedł Chrystus raz w mroku. ~A dla mnie to bezbrzeżne
 67 Lucif|            przyszedł mię potępić - w Twoim wzroku.~
 68 Kain |            KAIN~Wyszła mi z boru - w złocie warkoczy~z twarzą
 69 Kain |           indyjskiej Bogarodzicy -~w błękitnych iskrach - w srebrnej
 70 Kain |             w błękitnych iskrach - w srebrnej przeźroczy -~nadksiężycowej
 71 Kain |   świątnicy...~Ach, rozkochały się w niej moje tęskne oczy -~
 72 Kain |      ciemnicy.~ ~Jak wulkan krwawy w łonie Arymana,~jak Samum,
 73 Kain |        gwiazdami przetkana~leciała w państwo słoneczne Ormuzda.~
 74 Kain |       Ormuzda.~Ach, rozkochały się w niej moje tęskne oczy -~
 75 Kain |          czuję mdły powiew - -~- - w oczeretach gnije - - ~ ~
 76 Kain |    przepaści - ~przyjdź - ustroimy w lotus nasze czoła ~i gibkie
 77 Kain |        lazur, jak górskie jeziora,~w których się pławi czarna
 78 Kain |      chłodne - jak płomień zaklęty w marmurze. ~W ogrodach piersi
 79 Kain |       płomień zaklęty w marmurze. ~W ogrodach piersi kwitnące
 80 Kain |           jabłonie,~jakoby księżyc w mgieł srebrnych oponie. ~
 81 Kain |          mój obłąkany - ~rzucam je w strumień łez moich wezbrany -~
 82 Kain |           moich wezbrany -~niechaj w anielskie odpłyną zacisze - -~ ~
 83 Kain |            których szliśmy strojni w asfodele - ~rubin - czyśćcowe
 84 Kain |            i miłość, którą oddałaś w kościele ~innemu - a diament -
 85 Kain |         moje serce dumne,~stopione w ogniach i rzucone w trumnę. ~
 86 Kain |       stopione w ogniach i rzucone w trumnę. ~Na czole Twoim
 87 Kain |        smutny jak miesiące~zamrozi w oczach Twoich sen błękitów.~ ~
 88 Kain |         bój się kochać - ja - i ty~w nieba lazurze. ~Ziemia,
 89 Kain |        echo minionych dni,~grające w borze, ~a nasze duchy wśród
 90 Kain |         się srebrzysz, aniele mój,~w tęczowym piórze - ~fontanny
 91 Kain |    indyjskie rozwiesza wonności ~i w wodospadach rzeka się krysztali. ~
 92 Kain |      głęboko na dnie lśni i marzy ~w czarze krateru staw.~ ~Podziemnych
 93 Kain |       pleśń.~ ~Tu chciałbym marzyć w noc gwiaździstą, ~na czole
 94 Kain |             i zejść przed jutrznią w uroczystą ~głęboką zimną
 95 Kain |          rajów Ci oddam moc - ~sam w głuche muszę iść padoły ~
 96 Kain |           głuche muszę iść padoły ~w głęboką zimną noc.~* * *~ ~
 97 Kain |     księżycu czarnym wiszę~patrząc w gwiazd gasnących ciszę.~
 98 Kain |            gwiazd gasnących ciszę.~W mroku dumnym i bezgłośnym~
 99 Kain |            bard, książę udzielny -~w Ławrach swych grzebiesz
100 Kain |     dowodem błąd, ~serce me dźwiga w głębinach ląd. ~Poszumy
101 Kain |      płaczą mogilnych drzew, ~lecz w barce życia płynie mój śpiew. ~
102 Kain |     grobowce straszą mnie, cyprysy w kirze,~a jego nie ma, nie
103 Kain |        leżał rozbitek pod drzewem.~W brązowej twarzy, okolonej
104 Kain |           skrzydlate słońca gdzieś w jarze głębokim, ~dumne,
105 Kain |            abym ja była z tych, co w mękach nie śnią,~powieki
106 Kain |        zżęte...~Bóg mi się zjawiał w czerwonym piorunie,~za miłość
107 Kain |          na dnie groty gwiazdy się w jeziorze~złociły, jak połamane
108 Kain |     jeziorze~złociły, jak połamane w hieroglif miesiące -~on -
109 Kain |        samotnej skale, wychodzącej w morze~płakał - i słowa rzucał
110 Kain |       krzyk przeraźliwy, niby orła w klatce -~wnętrza zadrgały
111 Kain |           zadrgały we mnie - a już w matce.~...Płyń! do ojczyzny
112 Kain |        rzewnie.~Z wichrem poleciał w burzliwej zawiei~straszydła
113 Kain |       słucham morskich, zapatrzona w pianę,~jako w trujący blady
114 Kain |           zapatrzona w pianę,~jako w trujący blady kwiat nadziei.~ ~
115 Kain |    okrążasz padoły ~samotny ogniu! w zagrobowej ciszy ~siejący
116 Kain |         tak się zetli, jak serce - w popiele.~
117 Kors |           Wtem usłyszałem nade mną w purpurze~orły lecące piersią
118 Kors |         miecz zardzewiony~rzuciłem w serce kochanki wyśnionej -~
119 Kors |     kochanki wyśnionej -~i biegłem w puszcze, choć słyszałem
120 Kors |            tak zwinięty, jak połoz w czerepie.~ ~Straszą mnie
121 Kors |              na Termopile!~* * *~ ~W zaczarowanym lesie, pełnym
122 Kors |             jak dziecię przerażone w baśni. ~Na śniegu złote
123 Kors |            straceńce, ~lecz Ty nas w róży świetnej zbaw. ~A słońce
124 Kors |         bzy -~lecz ja was pomszczę w ciemnych chmurach - ~dobędę
125 Kors |         łzy.~* * *~ ~Nade mną leci w szafir morza ~obłok, pojony
126 Kors |       wichrze, potargaj te sznury,~w których mię dławi nędzny
127 Kors |             gdzie duch się oniemia~w kabalistyczny poemat natury.~
128 Kors |          głuche urwiska~wiodą mnie w grobów zapomnianych szpaler -~
129 Kors |    bezkresny - niepojęty ból.~KRÓL W OSJAKU~"Lew się ducha we
130 Kors |          morza przedzielą i step -~w miejsce korony wdziałem
131 Kors |        Polszcza... kochałem ja się w twych rumieńcach,~którymi
132 Kors |            wschodziła zza boru -~i w twoich złotych warkoczach
133 Kors |        twoich złotych warkoczach i w żeńcach -~i w łyskawicach
134 Kors |         warkoczach i w żeńcach -~i w łyskawicach letniego wieczoru,~
135 Kors |   łyskawicach letniego wieczoru,~i w ryku żubrów, idących na
136 Kors |          mój!~ ~Przez ducha mgły i w zbroic chrzęście~widzę ten
137 Kors |   chrzęście~widzę ten cudny gród - w sadach wiśniowych i w złocie.~
138 Kors |              w sadach wiśniowych i w złocie.~Tutaj zdobyłem cześć -
139 Kors |       olwijską kniaziównę~na koniu w cwał lecącą z Czarnomorza -~
140 Kors |            gwiazdom równe~wbija mi w serce, mówiąc: "ta krwi
141 Kors |        chóry Eonów~już mnie objęły w grające pierścienie -~i
142 Kors |          jedyna moja - wszechświat w Tobie ~poznałem, bom go
143 Kors |            jeśli teraz żyję smętny w grobie,~to z wiarą, że się
144 Kors |           to z wiarą, że się ocknę w Twoim sercu - w niebie~Ach,
145 Kors |          się ocknę w Twoim sercu - w niebie~Ach, gdym Cię złożył
146 Kors |      tysiąc szukałem zbrodniarza, ~w gusła zabrnąłem i w czarne
147 Kors |  zbrodniarza, ~w gusła zabrnąłem i w czarne zaklęcia - ~Szatan
148 Kors |              ażebyś poznał bratyma w szakalu.~ ~- Tyś go paiżem
149 Kors |           go paiżem swym zasłaniał w sieczy -~- niejedna tobie
150 Kors |        ciało paląca toffana.~- Idź w grób - i legnij pod ciemnymi
151 Kors |           zadmuchnięto.~- Ale masz w sobie, czego nikt nie zżarzy:~-
152 Kors |          ogień - duchów święto -~- w zamurowanym lochu blask
153 Kors |         patrzył groźno -~już leżał w krwi...~ ~Ja król - ja sędzia -
154 Kors |       przed lico ojczyzny. ~Czemuż w mym sercu nie dotknęła blizny, ~
155 Kors |            mu otwarłem, ~sam żyjąc w piekle miłości straconej, ~
156 Kors |              że gdy uderzy - to aż w Boga tron.~ ~Kto tu? znów
157 Kors |      wieków chór...~ ~Jak cicho... w małym ogródku przy celi -~
158 Kors |      baldaszki~i te dziewanny, jak w złocie anieli,~i migocące
159 Kors |        kurhanie~gra pieśniarz? czy w borach tam słychać szlochanie?~ ~...
160 Kors |        krwawiących kości~nie złożę w Tobie - bobym Piotrowinem~
161 Kors |             Szumi wicher - plącze, w gałęziach jodłowych -~dokądże
162 Kors |      braciszka na trójsen głęboki.~W pierwszym śnie on wyśni
163 Kors |            po złotych jeziorach;~a w drugim śnie bory, pałace
164 Kors |      czerwone i serce Chrystusa;~a w trzecim: głębokie groty
165 Kors |              czemuż mię niesiecie ~w zimne kurytarze nad stojącą
166 Kors |              Śpią wierzchołki gór ~w fioletowej mgle - ~tajemniczy
167 Kors |            do siedmiu cór ~powiódł w białej mgle. ~Błyszczy zamek
168 NoceP|       twórcza. Patrzę uśmiechniony~w życie i śmierć. Jam brat
169 NoceP|         nad morzem księżyc skrzy -~w głębinie widzę tumy~i wieże
170 NoceP|            tam przeznaczenie każe.~W trzeciej - co zowie się
171 NoceP|         niebieska -~to Ty!~* * *~ ~W mym sercu baśni o jutrzence ~
172 NoceP|        fantastyczne kwiaty szronu;~w mym sercu jakby echo dzwonu;~
173 NoceP|           sercu jakby echo dzwonu;~w mym sercu zakrwawione ręce~
174 NoceP|     odwieczny ciemny~hymn.~Schodzę w labirynt podziemny -~u stóp
175 NoceP|           roztrąca.~GŁĘBINY DUCH~ ~W żelaznych trumnach króle
176 NoceP| bezbrzeżnych krain.~Odbijam tratwę w mrok i patrzę w śmierci
177 NoceP|     Odbijam tratwę w mrok i patrzę w śmierci jamę ~i tworzę nową
178 NoceP|         bory! słuchacze mych dum! ~w zatorach zemsty law kipiących
179 NoceP|              tak Atlantyda rzucona w głąb morza ~tysiącem kolumn
180 NoceP|           brzask: zielone oceany, ~w płomieniach zorzy lodowe
181 NoceP|         Ponad górami, niby księżyc w pełni, ~snuje me serce czarodziejską
182 NoceP|            serce moje, ~jak posąg, w miażdżonej świątyni - ~a
183 NoceP|           miażdżonej świątyni - ~a w chmurach pędzą skrwawieni
184 NoceP|            mi serce rwie - ~rzucam w jej łono pył aerolitów - ~
185 NoceP|    czarnych kryształów mój pałac - w gryfy lemury rżnięty -~gwiazdy
186 NoceP|       zamarznięty.~Perły posadzką, w koralach namioty -~huczą
187 NoceP|         grobowym wtórzą kazamaty].~W melodiach ciszy nie zadrga
188 NoceP|          ciszy nie zadrga zasłona~[w trumnie z ołowiu ktoś jęczy
189 NoceP|         kona].~Mrok zimny pluszcze w spiżowe podwoje~[gwiazdy
190 NoceP|            podwoje~[gwiazdy migocą w zmarzłe serce moje].~ ~Zgrzytnęły
191 NoceP|          lecz połysk przelśniewa -~w trumnie z ołowiu glos żałobny
192 NoceP|        widzę grób - lampę konającą w lochu. ~Na stopniach klękam
193 NoceP|    pogrzebione. ~I zaszlochały łzy w głębinie, ~zamigotały skrzydła
194 NoceP|      aniołów grają chóry święte - ~w różanych widzę mgłach świątynię - ~
195 NoceP|        upoję - ~anioły lecą ze mną w boje. ~Precz! - i wydarłem
196 NoceP|         tajemnica - ~oto je rzucam w odmęty!~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
197 NoceP|           gwiazd -~hurra - tytany! w ręku piorun siny -~ten świat
198 NoceP|              ten świat roztrącić - w głębiny! w głębiny!~NOKTURN~ ~
199 NoceP|       świat roztrącić - w głębiny! w głębiny!~NOKTURN~ ~Las płaczących
200 NoceP|               słyszę dziwny śpiew ~w czarnym zamku duszy.~UMARŁY
201 NoceP|            czarną głębią, ~zarosły w tamie, bluszcz i dziewięciornik - ~
202 NoceP|         paciornik, ~i pójdę z wami w śpiewne kurytarze - ~podziemny
203 NoceP|   miedzianej turni ~nad łez doliną w gradach i obłoku;~na skalnej
204 NoceP|          kołysząc włócznie zielone w otoku - ~nad hełmem szafir,
205 NoceP|          jeziora, ~poczujesz nagle w sercu szpon upiora.~ ~Dni
206 NoceP|         przeszły, jak cień - i nic w górze - ~o Chryste - i Tyś
207 NoceP|         zmierzch bogów - serce mam w marmurze, ~a me tęsknoty
208 NoceP|           a me tęsknoty zwarły się w kolumny ~krwawych bazaltów...
209 NoceP|          koncerze ~biły jak hajnał w mego ducha dzwony, ~mój
210 NoceP|         zwoływał rycerze ~i rzewne w gajach straszył dziwożony, ~
211 NoceP|    straszył dziwożony, ~gdym wiódł w urocze rzek leśnych zakręty ~
212 NoceP|           mam świątnicy,~kiedy się w tęczach ukazował Prowe~i
213 NoceP|           nad wybrzeżem ~wsłuchany w pomruk wilgotnych kamieni. ~
214 NoceP|               Mój Bóg już umarł... w ogniu swe sztandary ~palę:
215 NoceP|        szpony zlodowiałe~zatapiają w sercu mym.~I powstaje niepożyta ~
216 NoceP|         biali króle -~co szeptacie w sercu mym?~wyją bomby, świszczą
217 NoceP|            i powiewa - ~kto obróci w moim sercu miecz - ~temu
218 NoceP|    sędziego tron - ~widzę - siedzi w gwiazdach On - ~krwią bez
219 NoceP|        ręki Bożej cud - ~za bijący w niebiosa grom - lud!~ ~Lecz
220 NoceP|              i na koniu poleciałem w cwał - ~a spod kopyt rozpryskiwał
221 NoceP|            I rozpędzam swego konia w cwał ~i przelatam żywe groby
222 NoceP|             i przelatam żywe groby w skok - ~a na trąbie gra
223 NoceP|         czynić będziesz?~Izali kto w grobie opowie miłość Twoją ~
224 NoceP|            Twoją ~i prawdę Twoją - w ziemi zapomnienia?"~ ~Duch
225 NoceP|            oczy - ~duch mój gdzieś w dale bezimienne kroczy, ~
226 NoceP|          okryty żałobą,~płaczę - a w łzach mych biją nieszczęść
227 NoceP|          biją nieszczęść dzwony.~ ~W zmarzłej dolinie Cienia
228 NoceP|         nagi ~z płomieniem schodzę w cienie śmierci.~ZAMEK DUSZY~ ~
229 NoceP|            czyni ~bezwładnym, jako w krach zamarzło morze.~ ~
230 NoceP|        moce~na okręt życia-ś dał - w puszce Pandory~i serce moje -
231 NoceP|   rozwichrzasz duchem, co się rwie w przestwory,~a straż mi dzierżą
232 NoceP|     wstrząsa kamienny sklep - i aż w milczeniu~skarg potępionych
233 NoceP|            a twarzy jego nie widać w płomieniu -~a na Oliwnej
234 NoceP|            będę. ~Niech serce leży w zimnej bazylice ~osnute
235 NoceP|            zimnej bazylice ~osnute w marzeń królewską legendę ~
236 NoceP|        marzeń królewską legendę ~i w proch - dopóki zaszumią
237 NoceP|        głazem - -~Serce jak wulkan w swoich ogniach drzemie,~
238 NoceP|         ziemię,~ ~co u podnóża śni w jodeł tęsknocie, ~jako słowiki -
239 NoceP|      osiądą groby. ~Serce me tętni w głuchym grzmocie ~i zasłuchane
240 NoceP|     głuchym grzmocie ~i zasłuchane w płacz kamiennej Nioby, ~
241 NoceP|         jej nie zbudzi - ~rzuciłeś w zimny loch - na obłąkanie ~
242 NoceP|   opuszczony~Starcze - błąkasz się w zamieć zimową, ~a nicość
243 NoceP|      zamieć zimową, ~a nicość bije w swoje czarne dzwony, ~a
244 NoceP|         cienia ~żebrząc o węglik - w imię męki Boskiej...]~- - - - - - - - - - - -~
245 NoceP|          osypany szronem ~gwiazd - w zakrwawionem ~przestworzu...
246 NoceP|            płacze - ~Aniołowie idą w dal - serce me przyklęka, - ~
247 NoceP|         któż mię wyratuje? ~słyszę w głębinach niepojęte drżenie - ~
248 NoceP|       pruje.~ ~Na turni kościół, a w podziemiach blask - ~słyszę
249 NoceP|           okno widzę złoty tron - ~w światłach tęczuje mi lecący
250 NoceP|       tęczuje mi lecący szron - ~a w tęczach widzę rozśpiewany
251 NoceP|  pośmiertny wtór.~ ~Włos czarny mu w połowie zakrył trupią twarz - ~
252 NoceP|        mogilny głaz - ~i aniołowie w blasku swych nieziemnych
253 NoceP|         dziko rozkrakanych wron - ~w pustym kościele ktoś uderzył
254 NoceP|       pustym kościele ktoś uderzył w dzwon. ~[O czarna męko moja,
255 Juz  |              lecz ja słyszę - ~coś w moim sercu łzami rosi - ~
256 Juz  |           moim sercu łzami rosi - ~w dół się przechylam, w wielką
257 Juz  |              w dół się przechylam, w wielką ciszę - ~serce się
258 Juz  |            ciszę - ~serce się moje w dal unosi - ~serce się moje
259 Juz  |            unosi - ~serce się moje w dal wydziera - ~i już się
260 Juz  |        wydziera - ~i już się stroi w kij pątniczy, ~w kamienną
261 Juz  |         się stroi w kij pątniczy, ~w kamienną czarkę łzy swe
262 Juz  |           maluje serce rozmodlone:~w złoto-zielonej mgieł obręczy ~
263 Juz  |          łzy~i fioletów płynie żal~w nieskończoną ciemną dal -~
264 Juz  |          bzy -~to Ty, duszo? Ty!~ ~W chmurach leci czarny ptak, ~
265 Juz  |          leci czarny ptak, ~niesie w szponach krwawy plon -~-
266 Juz  |       duszo, tak.~- Tyś mię zaklął w tęczy snów~- do tych szarych
267 Juz  |           racz -~- litości!... - -~W konie!... Chryste Panie.~
268 Juz  |           i pędzi prosto - patrz - w Twoje okienko ~podniebne,
269 Juz  |         okienko ~podniebne, skryte w hiacynty i bluszcze - ~i
270 Juz  |           wiesz? gdy drżący wicher w szyby pluszcze ~mam dziwną
271 Juz  |              że tak sam jeden będę w dni szarawe ~umierał...
272 Juz  |     milczysz... i oczy masz wbite ~w szorstkie, zdeptane, brukowe
273 Juz  |  bezgrzmotne błyskania?~piorun się w tej chmurze chowa.~Z płomiennej
274 Juz  |         skałą nie narodzi -~zginie w powodzi.~Śmiejesz się smutno -
275 Juz  |      SKARGI~ ~Pod krzyżem zgięta - w mroku rozpaczy ~na ostrych
276 Juz  |       milczeć o tym, co boli -~gdy w uszach moich bez końca brzmi~
277 Juz  |             aby się burza zmieniła w ciszę ~i przestał jęczeć
278 Juz  |           z bezdźwięcznym śmiechem w takt suchego trzasku~litanii
279 Juz  |     trzasku~litanii słucham dusz - w łunach Ofiary.~ ~Powoli
280 Juz  |           senne, ~jak pająk muchę, w szarą swoją przędzę;~smutek
281 Juz  |            dziwne opowieści~"szedł w nocy młodzian z Chrystusem
282 Juz  |           nieznany" -~a serce moje w okna mi szeleści.~ ~Oh,
283 Juz  |           synuś mały! ~patrząc się w księżyc - na szrężodze szyby ~
284 Juz  |           mi się nie wdarł promień w stalagmity ~i nie oświetlił
285 Juz  |        gdzieś błękity - ~i Bóg - i w moim sercu dwie Jego kolumny.~ ~
286 Juz  |               Raduj się duszo moja w Panu,~rozbłyśnij, jak zorza,
287 Juz  |             rozbłyśnij, jak zorza, w purpurze~i zamek słońcu
288 Juz  |        strzelistej górze~wybuduj - w dal od czarnego tumanu.~
289 Juz  |          Bóg.~* * *~ ~Kiedy odejdę w dal ~zostanie po mnie żal - ~
290 Juz  |      będzie żal, ~gdy płynąć muszę w dal.~ ~Lecz tak się łączy
291 Juz  |         łączy żal ~z moją tęsknotą w dal - ~że patrzę w moją
292 Juz  |        tęsknotą w dal - ~że patrzę w moją dal - ~jako w bezbrzeżny
293 Juz  |          patrzę w moją dal - ~jako w bezbrzeżny żal.~SAMOBÓJCA~ ~
294 Juz  |   bezbrzeżny żal.~SAMOBÓJCA~ ~Biją w mą czaszkę, jak w dzwon,
295 Juz  |             Biją w mą czaszkę, jak w dzwon, głuche grzmoty~i
296 Juz  |           porzuciłem raj i zeszłem w czarne groty.~ ~I płynę
297 Juz  |            czarne groty.~ ~I płynę w mrok - i wiem, że oto zgasnę, ~
298 Juz  |              jako pęknięte słońce. W imię Ojca, Syna! ~mam w
299 Juz  |            W imię Ojca, Syna! ~mam w sercu głaz, a tu głębina - ~
300 Juz  |           Matka niewolnicą ~obraca w żarnach krew i łzy narodu.~ ~
301 Juz  |          wyjmę moje serce...~DUSZA W CZYŚĆCU~ ~Umarłych cieniom
302 Juz  |       CZYŚĆCU~ ~Umarłych cieniom i w gwiezdne kurhany,~składam
303 Juz  |            gdzie łuczyna świeci.~ ~W umarłych święto, w jęki
304 Juz  |       świeci.~ ~W umarłych święto, w jęki niepowrotne, ~serce
305 Juz  |          coś moją młodość widziała w zaraniu - ~Lipo cmentarna!
306 Juz  |          jak falę znużoną ~i lśnić w Twoich konarach zbłękitnionym
307 Juz  |             a za Chrystusem zeszła w otchłań... ~I teraz Cień
308 Juz  |           teraz Cień jej błąka się w wichrowe noce, ~a w oczach
309 Juz  |            się w wichrowe noce, ~a w oczach wypalonych szrężoga
310 Juz  |         sarkofagi~i z płomieniem - w królewski zejść grób -~i
311 Juz  |           królewski zejść grób -~i w krysztalny grać dzwon -
312 Juz  |          pragnienia,~to się spalam w pożarach, to marznę wśród
313 Juz  |           to marznę wśród cienia -~w rozpękłych górach lawy księżyca
314 Juz  |            z grobu.~Już kry pękają w czarnej wodzie,~róże mistyczne
315 Juz  |     czarnej wodzie,~róże mistyczne w mym ogrodzie,~róże - gwiazdy -~
316 Juz  |         ogrodzie,~róże - gwiazdy -~w sercu mym dzwięczy chór
317 Juz  |         mym dzwięczy chór aniołów,~w sercu się kruszy rdza i
318 Juz  |          ognisty Bóg.~I runął grom~w mogilny tyn~i zadrżał dom -~
319 Juz  |         Syn.~Na tęczach łąk~lilije w krąg -~na głębiach mórz~
320 Juz  |          się wznosi~jak wonna tuja~w niebiosach buja -~skrzydła
321 InLoc|               Żyję - nie żyjąc już w sobie, na życie~aniołów
322 InLoc|         życie~aniołów spozieram, a w mroku, w rozpaczy~umieram.~~~
323 InLoc|      aniołów spozieram, a w mroku, w rozpaczy~umieram.~~~  MORIETUR
324 InLoc|           wyschły źródła miłości~i w płomiennej męce krzyża~serce
325 InLoc|           się zniża,~wciąż głębiej w nim rany rozdzieram -~i
326 InLoc|          błękicie~łódź moja płynie w wygnanie -~i widzę zorzy
327 InLoc|        świtanie -~i widzę loch mój w granicie -~oh, ręce moje
328 InLoc|        rozwieram -~On rzekł mi: ja w Tobie - umieram.~ ~Nade
329 InLoc|        łabędzie~rozbłękitniają się w hymny -~a w głębi widzę
330 InLoc|     rozbłękitniają się w hymny -~a w głębi widzę gad zimny,~i
331 InLoc|         gad zimny,~i oczy krwawe - w obłędzie -~i ktoś mi szepce: -
332 InLoc|             o niedolo mych peanów,~w których się Boga wypieram,~
333 InLoc|          Słowiku, co ożywiasz gaje~w pustyniach mojego łona -~
334 InLoc|        jakiej męki doznaję -~paląc w płomieniach swe raje -~na
335 InLoc|           mej tajemnicą ~zamknięta w grodzie płomienia! ~gdzie
336 InLoc|          murem rajskich ogrodów - ~w ogniu się paląc wśród lodów - ~
337 InLoc|           modli się serce krwawe. ~W wnętrznościach mogił szlocha
338 InLoc|         spadamy - ~jak lilie zżęte w grobowe jamy. ~Morze się
339 InLoc|     ostatnia fala - ~łódź wylatuje w obręczy pian - ~na trąbach
340 InLoc|            gniotąc serca i mózgi, ~w jelitach sterczą krzyża
341 InLoc|          Dłonie błagalne wbiły się w drzewo,~otchłań się kłębi
342 InLoc|         rozdzieli - ~Ciebie uniosą w chór anieli, ~a mnie przybiją
343 InLoc|       przybity do ~drewna i krzyża w nadludzkiej męczarni - ~
344 InLoc|        przed ojcem staną kacerzem,~w drewnianej klatce, z brzękiem
345 InLoc|        związała, ~gdym je wyciągał w górę do nieba. ~Ojczyzna
346 InLoc|           chleba.~ ~Miłość poranna w pustkę wywiodła, ~z twarzą
347 InLoc|               Rozumek, mistrz mój, w galowym fraku ~i do żelaznego
348 InLoc|       Dolorosa - ~a ja się duszę - w złotym kołpaku.~QUEMADERO~ ~["
349 InLoc|            spalano po kilku naraz ~w tym rodzaju babilońskiego
350 InLoc|        mych płynie krwi posoka, ~a w uszach dźwięczą krotofile.~ ~
351 InLoc|            oczy gasną, jak gwiazdy w mogile.~ ~Wczoraj z braćmi
352 InLoc|       Wczoraj z braćmi łamałem się w celi~pleśniącym komunii
353 InLoc|            z kolcami do wewnątrz, ~w którym zamykano przestępcę"...]~ ~
354 InLoc|     zamykano przestępcę"...]~ ~Coś w mym sercu dziko pęka - ~
355 InLoc|            mym sercu dziko pęka - ~w dzwon uderza ciemna Groza - ~
356 InLoc|              to Madonna Dolorosa. ~W snów mistycznych mym ogrodzie ~
357 InLoc|          zamrożona lśni mimoza, ~a w piekielnym tortur chłodzie ~
358 InLoc|       tortur chłodzie ~każdą żyłkę w niej przebodzie ~Pani królestw -
359 InLoc|            Dolorosa. ~Idzie święta w aureoli z ~dzieciątkiem
360 InLoc|       gdzie ptastwo dzikie jęczy, ~w mroku się bijąc o pierś
361 InLoc|        rzeki krwawą toczą pianę.~ ~W pałacach pustych błądzą
362 InLoc|     łańcuchem skuli czaszkę moją, ~w piekielnym zanurzając warze.~ ~
363 InLoc|          do lochu -~legł z mieczem w sercu człowiek stary.~ ~
364 InLoc|          skałach zbiegłem stromych w morze, ~śpiewem otchłani
365 InLoc|          konchy, jak łzy me, lśnią w pokorze.~ ~Słucham objawień
366 InLoc|             Słucham objawień Twych w głębinie - ~komety się krzyżują
367 InLoc|    głębinie - ~komety się krzyżują w mroku, ~okręt mój w Ciemność
368 InLoc|       krzyżują w mroku, ~okręt mój w Ciemność Bożą płynie.~ ~
369 InLoc|          wieczność, jak wino zleję w czaszę.~ ~A kości moje wezmę
370 InLoc|           tego drzewa, ~co kwitnie w raju snem Cherubów, ~a ptak
371 InLoc|        mógł do Ciebie, ~jak słońce w ojczyste zodiaki.~ ~Ale
372 InLoc|      gotują mi jutrzenki - ~wracam w mych więzień kurytarze.~ ~
373 Wpos |     Savitri)~~~  NOC MAJOWA~ ~Osły w koronach zasiedli na trawie - ~
374 Wpos |       polną - ~a śmierć odmiga się w stawie ~i gra piosenkę swawolną.~
375 Wpos |        swawolną.~Efemerydy,~lećcie w tan - ~o kwiaty jezior,
376 Wpos |            nereidy! ~na multankach w dąbrowie gra Pan.~Efemerydy~
377 Wpos |          gra Pan.~Efemerydy~lećcie w tan,~lećcie w tan -~miłosnym
378 Wpos |     Efemerydy~lećcie w tan,~lećcie w tan -~miłosnym splotem~objęci~
379 Wpos |   śmiertelnym grotem~przeszyci -~ ~W migliwej sinej fali~złote
380 Wpos |      pustułki z oczyma jak hubki -~w świście wesołym i śpiewach~
381 Wpos |           nocnej hulanki~stworzone w lasach polanki. ~Wszystkie
382 Wpos |           oto nad jeziorem, ~stoim w kwieciu purpurowem, ~łzy
383 Wpos |        morza się wsączyć - ~stoimy w niemej trwodze, ~w zachwycie,
384 Wpos |          stoimy w niemej trwodze, ~w zachwycie, w krwawej pożodze, ~
385 Wpos |      niemej trwodze, ~w zachwycie, w krwawej pożodze, ~a na rękach
386 Wpos |            a na rękach oplecionych w kwiaty ~sączą się rdzawe
387 Wpos |          czarni mrówek~wloką ich - w kurytarze pod rdestem.~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ~
388 Wpos |     Abderrahman tworzył ukochanej,~w ametystową noc Szeherezady,~
389 Wpos |    ametystową noc Szeherezady,~gdy w niebiosach płoną talizmany -~- - -
390 Wpos |            i chrapliwy.~Lecz nigdy w ludzkiej krtani~taka dusza
391 Wpos |       otchłani.~Ja z nim nie pójdę w zawody,~lecz wszystkim radzę! -~
392 Wpos |         radzę! -~Efemerydy,~lećcie w tan - ~o kwiaty jezior,
393 Wpos |           nereidy - ~na multankach w dąbrowie gra Pan.~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~* * *~ ~
394 Wpos |        przepadnie, ~wola spoczywa ~w zaroślach na dnie.~ ~Czy
395 Wpos |            żem kiedyś dawno - żył.~W obojętności~bujnych pokoszonych
396 Wpos |          morze -~za purpurowe góry~w czarne głębokie niebiosa.~
397 Akwa |        lasy poczerwienione ~goreją w cudnym słońca zachodzie. ~
398 Akwa |      złocone ~i fantastyczne ruiny w wodzie. ~Czemu się śmieją
399 Akwa |         przez doliny ~i jak motyle w barwnym ogrodzie ~latają
400 Akwa |        szumiące.~Tam pogrzebałem - w szafirowe jary~troje mych
401 Akwa |            ma zranione~czoło, lecz w oczach ironii błyskanie.~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ~
402 Akwa |        mchy szmaragdowe~mienią się w barwne perskie makaty.~Z
403 Akwa |           wyszły różowe~królewny i w perłach błyskają ich szaty.~
404 Akwa |            tojady chylają głowę,~a w aksamitach puszą się pleśnie.~
405 Akwa |            łona -~ramiona tulą się w obłoki. ~Duch mój okrąża
406 Akwa |        pagody tylko sercu znane - ~w sennym klasztorze - spoglądam
407 Akwa |  klasztorze - spoglądam na morze, ~w złotą, błękitną, migotną
408 Akwa |       błękitną, migotną Nirwanę - ~w czarne, bezdenne, spienione
409 Akwa |           Fioletowe góry ~zapadają w mgły, ~ciemnieją lazury - ~
410 Akwa |          ciemnieją lazury - ~jakby w głębię szły.~ ~Złoty róg
411 Akwa |          przesadza polany,~skąpane w mgle i księżycu.~Oczy migocą
412 Akwa |          się pręży,~cętki błyskają w zaroślach.~Otom król chytrych,
413 Akwa |          siedzi pod czerwoną palmą~w białej sukni -~z księgą
414 Akwa |        indyjskiej mądrości.~Pełzam w gęstwinie dżungli -~u nóg
415 Akwa |           jej począłem się łasić -~w obłędzie strachu~nie śmie
416 Akwa |       wstać -~i nagle -~kły wbijam w klatkę piersiową~- strumienie
417 Akwa |            strumienie gorącej krwi~w bolesnym jęku~wiją się przed
418 Akwa |          przesadza polany,~skąpane w mgle i księżycu.~Oczy migocą
419 Akwa |          się pręży,~cętki błyskają w zaroślach.~Otom król chytrych,
420 Akwa |          siedzi pod czerwoną palmą~w białej sukni -~z księgą
421 Akwa |        indyjskiej mądrości.~Pełzam w gęstwinie dżungli -~u nóg
422 Akwa |           jej począłem się łasić -~w obłędzie strachu~nie śmie
423 Akwa |       wstać -~i nagle -~kły wbijam w klatkę piersiową~- strumienie
424 Akwa |            strumienie gorącej krwi~w bolesnym jęku~wiją się przed
425 Akwa |       broczę krwią.~STRYGA~ ~Widzę w Twych oczach zdradliwe sadzawki, ~
426 Akwa |            straszy -~i biją pięści w brązową grobnicę~i leży
427 Akwa |      grobnicę~i leży ksiądz martwy w blaskach złotej czaszy.~ ~
428 Akwa |         pod skronią Zbawcy oprawię w przeźroczu, ~aby się zdało,
429 Akwa |        tik-tak-tik-tak...~STRACH~ ~W mroku się idzie tam - kiedy
430 Akwa |           połyska żar.~Dziura jest w dylach: widzę -~niski człowieczek -~[
431 Akwa |            jak dwa lochy bez dna -~w wyschłych piszczelach rąk~
432 Akwa |          opuszcza nagle z potęgą -~w straszne zębate kowadło,~
433 Akwa |          serce -~ona się przyczaja w sobie - i kurczy -~w blasku
434 Akwa |     przyczaja w sobie - i kurczy -~w blasku rozbryzganych płomieni~
435 Akwa |        księżyc na morzu,~tuląc się w wiekuisty bezmiar czarnych
436 Akwa |         zapadać oberwisko meteorów~w ziejącą wśród głazów szczelinę.~
437 Akwa |            wygrzebuje coś skrytego w ziemi -~wtem wicher uderzył
438 Akwa |            skowyt ogarów -~siadłem w rowie -~głowa mi opadła:~
439 Akwa |          zmyliłem szlak -~wróciłem w miejsce, gdzie kuźnia.~Popiół
440 Akwa |           chmur kłębami na dnie ~i w głąb niemą rzucać ~jarzące
441 Akwa |      zwiewne kwiaty, ~kwitnące raz w sto lat - ~o piękna, wyjdź
442 Akwa |           powiedział biedny Wil - ~w nim bogi płaczą, lwy się
443 Akwa |          drzew odzierał, ~rzucając w nicość - nic. ~Wyjdź do
444 Akwa |            się niemy - z piorunami w ślepiach.~Obszedł mnie w
445 Akwa |           w ślepiach.~Obszedł mnie w krąg, nie racząc spozierać.~
446 Akwa |            czworgiem łap wyskoczył w powietrze -~- czarna jaskinia
447 Akwa |           kłąb~sinych wężów niosąc w paszczy - wnętrzności lwa.~
448 Akwa |            tajemniczym blaskiem,~a w oczach jej morze gasło i
449 Zatok|           stęgłe płanety rozżarzam w ognia kościoły. ~Słowiki
450 Zatok|          nucą radośnie, ~by umrzeć w marzeń wiośnie - ~ze swą
451 Zatok|           uczuć krwawym ołtarzem, ~w tryumfującej pieśni konają
452 Zatok|        okręt wśród mgieł i zawiei ~w kraj zórz popłynie Medei - ~
453 Zatok|            popłynie Medei - ~a tam w głębinach jej oczy - ~zapomnisz,
454 Zatok|           wśród gwiazd kurytarzem ~w królewskich szatach - do
455 Zatok|            pustyni - ~sam jestem - w mroku się kłębią złe oczy
456 Zatok|            płaz - ~potok łez moich w zamęcie i pianie ~zapada
457 Zatok|           zamęcie i pianie ~zapada w głuche bezdźwięczne otchłanie, ~
458 Zatok|         księżyce krwawe, zatopione w mgle - ~miraże świateł,
459 Zatok|          szarpią mnie.~ ~Ty żyjesz w raju, ja mrę na Golgocie - ~
460 Zatok|          grudę Twej ziemi rozbijam w tęsknocie, ~by Twoich świątyń
461 Zatok|    iskrzyły się krocie - ~i pełznę w mrok.~ ~Ja matka bogów -
462 Zatok|         matka bogów - niosę Ciebie w łonie - ~choć nad mą głową
463 Zatok|        syczy wężów gniew ~i patrzę w zimne ołowiane tonie, ~serce
464 Zatok|        Własne królestwa rozwaliłam w gruzy, ~by cię nie straszyć
465 Zatok|            ale się spojrzeć strzeż w lico Meduzy, ~gdzie z obłąkanych
466 Zatok|          śluzy ~na gwoździe rąk.~ ~W zimnym Tartarze - ja posąg
467 Zatok|       twarzy mojej sardoniczny, ~a w piersiach źródło miłości
468 Zatok|        orchidei - ~miłość zbłąkana w czarnej zawiei - ~skrzydła
469 Zatok|         ten kwiat, ~ale się rdzawy w nim przesącza jad - ~w słońca
470 Zatok|      rdzawy w nim przesącza jad - ~w słońca uściskach motyl drga
471 Zatok|   uściskach motyl drga leciuchno, ~w mroku się jarzy zielonawe
472 Zatok|          miedziane Centaury ~płyną w cieśninach i grają w litaury;~
473 Zatok|         płyną w cieśninach i grają w litaury;~chrapliwym dźwiękiem
474 Zatok|               inny mię pojął - tam w podziemiach - bóg!~. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .~
475 Zatok|       dworzec mój zapalił,~bór się w gałęziach opalonych żalił,~
476 Zatok|         opalonych żalił,~i poszłam w ciemność - czerwoną od łun~- -
477 Zatok|          gdy skrzydła swe opuszcza w mrok, ~tygrys raniony, gdy
478 Zatok|      tygrys raniony, gdy się pręży w skok - ~taką ma krwawość
479 Zatok|         łoża moich czarnych róż.~ ~W jedwab Cię miękkiej otulę
480 Zatok|              słuchaj - rzuciłam je w świetlaną toń - ~teraz na
481 Zatok|           ja nieśmiertelną jestem, w śmierci młodą - ~nie drżyj -
482 Zatok|        jest Twój lud.~ ~Zaklnę Cię w kamień i poświęcę bogom, ~
483 Zatok|          czekaj nikogo, ~wsłuchany w gwiazdy - idź Samotną Drogą.~ ~
484 Zatok|          Przy grobie Medyceuszów - W. Dyzmańskiemu.~KOCHANKOWIE
485 Zatok|          KOCHANKOWIE BOGÓW~ ~Tam - w noc gwiezdną wypłyniem!
486 Zatok|    rozdarty, ~zaświecim perłą bólu w lesistych koralach.~ ~Byłeś
487 Zatok|            co krwi i ofiary ~żąda, w roztęczy lśniąc się i opalach. ~
488 Zatok|        ważyłaś na szalach.~ ~Tam - w noc modrą - gdy fosforescencje~
489 Zatok|    fosforescencje~morza otoczą nas w pióra diamentów -~ziół księżycowych
490 Zatok|           tajemniczych wysp zlecim w ogrody,~pod berło Wieszczki
491 Zatok|            ciepłe słońce ~zapadało w morza toń, ~śląc w bezmiary
492 Zatok|        zapadało w morza toń, ~śląc w bezmiary złote gońce, ~co
493 Zatok|            rozmarzona, ~zasłuchana w szmery fal - ~w głębiach
494 Zatok|         zasłuchana w szmery fal - ~w głębiach płacze, w głębiach
495 Zatok|          fal - ~w głębiach płacze, w głębiach kona ~miłość moja,
496 Zatok|         płyną dni me, jak okręty, ~w coraz gęstszą zimną mgłę. ~
497 Zatok|       zimną mgłę. ~Wtem zadrżałam: w boskiej krasie ~stał przede
498 Zatok|              Jego oczy dwa szafiry~w ciemni moich grot -~szał
499 Zatok|         gwiezdnych lot.~I ujrzałam w kolumnadzie~marmurowy dwór - -~
500 Zatok|            po wzgórzach gwiezdnych w niebo się pnie.~ ~Srebrzą