Part

501 Zatok|       szumią potoki ~i tylko serce w płomieniu burz - ~idę w
502 Zatok|            w płomieniu burz - ~idę w puszcz leśnych ciemne wyroki - ~
503 Zatok|           jak lilia złota~marznąca w zimne ranki.~Lecz żaden
504 Zatok|        WODNE LILIE~ ~Znam wszystko w życiu, co poznać jest warto:~
505 Zatok|            zbawienia - ~błąkam się w cichym podwórcu więzienia, ~
506 Zatok|            o czyjeś serce; patrząc w mgławicowe ~światy - i starca
507 Zatok|       starca wiecznego - Jehowę.~ ~W pałacu lilii krąży bóg miłości - ~
508 Zatok|           jeziorem ~latają jętki - w wonnem lazurowem ~przestworzu,
509 Zatok|        dziś przyjmuje gości. ~Lecz w kielich krople spadają goryczy - ~
510 Zatok|   Zielińskiej - chodząc nad stawem w Ż...~ANAMNEZIS~ ~Kwiaty
511 Zatok|        kościołów milczących -~rosa w czarach się zbiera - kryształowych
512 Zatok|            chóry aniołów - nie, to w sennych szuwarach -~korowody
513 Zatok|            ty mię wziąłeś kapłankę w królewskie ramiona?"~- Ja
514 Zatok|         kwiatu".~- Nie pomnę. -~"A w czarnej Tartaryi ~tyś mię
515 Zatok|          oczy - szafiry - stopione w opalu".~- I łódź moja płynęła
516 Zatok|                I łódź moja płynęła w te zamarzłe morza - ~dziś
517 Zatok|                                    W chmurach żarzą się łyśnice, ~
518 Zatok|       dziwny: żeśmy klęczeli oboje~w kościelnym zmroczu lip -~
519 Zatok|    płomiennym Ariadny~wwiodłaś mię w grobów zamkniętych podwoje,~
520 Zatok|      grobów zamkniętych podwoje,~a w głębi huczał Ten co mrokiem
521 Zatok|          oboje.~ ~I już na wieki - w kolumnowej sali - ~pojrzałem
522 Zatok|       kolumnowej sali - ~pojrzałem w morskie lśniące oczy Twoje. ~
523 Zatok|     lśniące oczy Twoje. ~Jakby mię w grobie ziemią osypali, ~
524 Zatok|            zarzewiem, ~osamotnione w głębiach serce moje. ~...
525 Zatok|      skalistej groty, ~gdzie króle w złotych maskach i heroje;~
526 Zatok|       maskach i heroje;~przez loch w sklepieniu widzę gwiazd
527 Zatok|         noc przed obłędem, ~wicher w nich szalał, gniew i niepokoje. ~
528 Zatok|           hymn ~podobny dzwonu. ~A w dzwon ten bije śmierć. ~
529 Zatok|        snów - ~ruiny tajemnicze - ~w sosnowych borach Anioł-nów ~
530 Zatok|       kościół zamknięty, proboszcz w śnie - ~a cóż tam w mroku
531 Zatok|      proboszcz w śnie - ~a cóż tam w mroku leci - mknie? ~pogrzeb?
532 Zatok|            grad, ~ale upiory gonią w las - ~sznur niewidzialny
533 Zatok|            jak dusze błędne idziem w snach.~ ~Stare zamczysko,
534 Zatok|             O czymże gęślarz gra? ~w ciemnościach zejdzie Bóg - ~
535 Zatok|      ciemnościach zejdzie Bóg - ~i w kim nie żywie skra - ~ten
536 Zatok|         widzim otchłań już - ~stoi w łachmanach król - ~i krwią
537 Zatok|      tronie Dziewa śni, ~chochliki w wieńcach róż - ~jak w one
538 Zatok|    chochliki w wieńcach róż - ~jak w one idziem dni ~do Chrystusowych
539 Zatok|             obudźcie z onych mar, ~w których się dusze rwą, ~
540 Zatok|         blizna -~żali mordercę? że w pokutnych~giezłach - do
541 Zatok|            czole mym krew?~a czemu w oczach Twych srom?~a czemu
542 Zatok|         czemu łamie się śpiew -~to w hymn, to w jęk - to w grom?~~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~~
543 Zatok|          się śpiew -~to w hymn, to w jęk - to w grom?~~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~~
544 Zatok|           to w hymn, to w jęk - to w grom?~~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~~
545 Zatok|      gniazd ~wypełza czarny gad - ~w koronie siedem gwiazd, ~
546 Zatok|              u śmierci stoim bram;~w sercu się mroczy grób, ~
547 Zatok|            z wolna paszczę ~zwraca w krąg - ~i toczy nas, jak
548 Zatok|          toczy nas, jak praszczę, ~w mgliwie łąk.~I grają nam,
549 Zatok|           czarny ból.~Aż tam gdzie w bagnach okno - ~bez dna
550 Zatok|          grają:~tęskne-śmy!~A duch w koronie gędzi ~niemą pieśń - ~
551 Zatok|      szlocha na krawędzi, ~patrząc w pleśń. ~I zepchnął go tam
552 Zatok|        przeciw smoku dumnie~zagrał w dzwon -~a młoda pani w trumnie~
553 Zatok|      zagrał w dzwon -~a młoda pani w trumnie~krwawi szron.~A
554 Zatok|           niechaj wam ukażą szlaki w błękitach -~w lesie tur,
555 Zatok|         ukażą szlaki w błękitach -~w lesie tur, w stepie sumaki -~
556 Zatok|           błękitach -~w lesie tur, w stepie sumaki -~a potoki
557 Zatok|           a potoki na granitach,~a w morzu wiry Malsztromu -~
558 Zatok|          morzu wiry Malsztromu -~a w chmurach - śpiew gromu.~ ~
559 Zatok|             bo umierał wszechświat w każdym łonie,~a bóg - słońce
560 Zatok|           na tronie.~ ~Oto wyschły w posusze las dębów -~zapalę -~
561 Zatok|          mroku -~wzleci jak Perkun w obłoku.~ ~Ja nie będę wam
562 Zatok|           bezmoce.~ ~I powiodę was w kraj zórz polarnych~z dźwiękiem
563 Zatok|             i przekuję was ludzi - w półbogów -~dziką pieśnią
564 Zatok|          jak archanioł z łańcuchem w gwiazd zbroi ~zejdźmy się
565 Zatok|            cały ogromny lud - ~jak w burzy lecący śnieg - ~rwał
566 Zatok|         rwał się na szczyty gór - ~w siedmio-płomieniu gwiazd.~ ~
567 Zatok|            umrę - a umarli rządzą ~w ogrójcach życia, jako pasieczniki - ~
568 Biale|         nieugaszalnym~zatracić się w ciemnościach i więcej się
569 Biale|           mej celi - ~a dokoła bór w swych upiornych snach. ~
570 Biale|         Ona, jak posąg, bezmowna -~w ekstazie bólu uśmiecha się~
571 Biale|        jeziora oczu ścinają mu się w lód.~- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -~
572 Biale|           paproci. ~Ziemia rozpęka w urwisko. ~Nad jeziorem śmierci~
573 Biale|     śmierci~siedzi nagi człowiek i w zielonkawą patrzy toń, ~
574 Biale|       zielonkawą patrzy toń, ~jako w źrenice święte Ureusa. ~
575 Biale|             odnalazłem weseląc się w płaczu moim. ~Zaklinam go
576 Biale|          płaczu moim. ~Zaklinam go w dawne imiona anielskie - ~
577 Biale|        rękę moją - ~zataczając się w okropnej radości, ~wykręcił
578 Biale|        Zmiażdżoną ręką uderzył mię w twarz ~i wyzwał na straszny -
579 Biale|         straszny - zagrobny bój - ~w nurtach głębokiej wody. ~
580 Biale|          jakby ktoś ogród zamienił w żuzle i popiół.~Pies wierny
581 Biale|          śpiewem ognia ta puszcza.~W płonących wirach dymu~zapadną
582 Biale|         się moje czarne księstwa -~w roztopach żywicy~skamienią
583 Biale|      upiorne skrzydła moje~zanurzę w prastarych wulkanach -~i
584 Biale|         bom niegodny Ciebie - lecz w piersi mojej słyszę harfy
585 Biale|        granie i ręce moje wyciągam w zaranie - ku Tobie.~Uderza
586 Biale|           wór San-Benito. I patrzę w zimne ich oczodoły - gdzie
587 Biale|          oczodoły - gdzie bezwstyd w dzikie zamarł szaleństwo -
588 Biale|         dzikie zamarł szaleństwo - w krypcie kościoła tajne męczeństwo -
589 Biale|            bezmocny. A harfę podał w gasnące dłonie - serce,
590 Biale|       ostrym cyplu góry - pode mną w głębi czarnopiórej - nade
591 Biale|       Tobie, Tajemnico - wsłuchany w poszept kwiatów - otwarte
592 Biale|      kwiatki i poruszyłem umarłego w trumnie - gałązki ciernia
593 Biale|        lecą pytać się, com widział w niebiosach: duszyczki wasze
594 Biale|          smutni.~ ~Czytałem księgę w prześwietlonych zbożach - ~
595 Biale|            światy mi roztęczył się w oczach ~i jakby kwiaty szumią
596 Biale|      oczach ~i jakby kwiaty szumią w stepach wniebowziętych:~
597 Biale|      cieszył, gasnąc - tak radował w Panu,~konając - i czułem
598 Biale|          na drogę pod żelazne koła~w pył...~ ~Mikołajowi N. w
599 Biale|           w pył...~ ~Mikołajowi N. w Kriestowozdwiżeńsku.~ ~ ~